"tuldukan" poems - Hello Poetry

I. Katunggali Pauulanan ko ng tingga at pagkayari ay magbubungkal ng lupa sa kaloob-looban ng katawan – iyong libingang yungib at doon ay hahayaan kang mabulok kaya ingatan mo ako at huwag hayaang biglaang pumutok II. Tanawin dahan-dahan kong aalisin ang sumasaplot na lamig ngayong Hunyo sa iyong katawan at pupunuin ka ng alaala ng Abril itong pagmamalupit bilang talababa matapos tuldukan ang nagdaang panahon kaya ingatan mo ako at huwag hayaang bumigwas sa kung anong grabidad ang pumipigil sa iyong pagkawasak III. Rosaryo sa sukal ng dilim bago magpasalamat at magbigay-pugay sa diyos-diyosan, maingat kong kakapain ang kuwintas ng iyong mga kamay. Dadagundong sa iyong paglapit ang hungkag **** katawan paluluhurin ka sa altar ng pagtangis at sabay lulunurin ka sa kasalanan kaya ingatan mo hindi ako, kundi ang iyong sarili at humingi ka ng paumanhin pagkatapos. Hindi na bago sakin ang misteryo ng iyong katawang ibinubulong sa pigurang kahoy: mahuhulog ka sa aking bibig bilang alinsunurang awit. IV. Iyong katawan Hindi ipaaari sa sinuman. Huwag **** idiin sa akin ang karumihan ng mundo. walang ipalalasap kundi isang ordinaryong karanasan lamang – malayo ito sa inaasahang tagpo kundi pagnanais. Higit pa sa ingay ay ang salaulang katahimikan ng dalawang katawan na pumipiglas at nais lumaya sa balintataw ng isa’t isa bilang piitan. Kaya ingatan mo akong mabuti at bigyan ng panuto kung paano ka hahagkan upang hindi mabasag kung malaglag man sa isang mataas na lugar dahil mayroon pa tayong bukas na ilalaan para sa pantasya.

0

Jun 4, 2016

Jun 4, 2016 at 4:15 AM UTC

windsor-i-guadalupe-jr

Kung ang iyong katawan

I. Katunggali Pauulanan ko ng tingga at pagkayari ay magbubungkal ng lupa sa kaloob-looban ng katawan – iyong libingang yungib at doon ay hahayaan kang mabulok kaya ingatan mo ako at huwag hayaang biglaang pumutok II. Tanawin dahan-dahan kong aalisin ang sumasaplot na lamig ngayong Hunyo sa iyong katawan at pupunuin ka ng alaala ng Abril itong pagmamalupit bilang talababa matapos tuldukan ang nagdaang panahon kaya ingatan mo ako at huwag hayaang bumigwas sa kung anong grabidad ang pumipigil sa iyong pagkawasak III. Rosaryo sa sukal ng dilim bago magpasalamat at magbigay-pugay sa diyos-diyosan, maingat kong kakapain ang kuwintas ng iyong mga kamay. Dadagundong sa iyong paglapit ang hungkag **** katawan paluluhurin ka sa altar ng pagtangis at sabay lulunurin ka sa kasalanan kaya ingatan mo hindi ako, kundi ang iyong sarili at humingi ka ng paumanhin pagkatapos. Hindi na bago sakin ang misteryo ng iyong katawang ibinubulong sa pigurang kahoy: mahuhulog ka sa aking bibig bilang alinsunurang awit. IV. Iyong katawan Hindi ipaaari sa sinuman. Huwag **** idiin sa akin ang karumihan ng mundo. walang ipalalasap kundi isang ordinaryong karanasan lamang – malayo ito sa inaasahang tagpo kundi pagnanais. Higit pa sa ingay ay ang salaulang katahimikan ng dalawang katawan na pumipiglas at nais lumaya sa balintataw ng isa’t isa bilang piitan. Kaya ingatan mo akong mabuti at bigyan ng panuto kung paano ka hahagkan upang hindi mabasag kung malaglag man sa isang mataas na lugar dahil mayroon pa tayong bukas na ilalaan para sa pantasya.

44

Gabi. Nang una kitang makita. Ikaw yung matingkad at nagniningning sa madilim na parte. Sa may kubo. Nakaupo. Ikaw, alak, at sigarilyo. Lumapit ako. Dahan-dahan, para malaman kung alin at ano. Kung bakit nga ba sa dinami-dami ng tao, Bakit sa’yo ako dumiretso. Gabi. Ikaw ang unang nag-salita. Ngumiti lang ako, habang nakatitig sa’yo. Tila may kabog sa dibdib. Hindi maipaliwanag ng bibig. Tinanong mo ako kung naniniwala ba ako sa diyos. Sagot ko ay hindi. “So, atheist ka?” Tanong mo na may halong pag-dududa. Sinagot kita. Sabi ko, oo. “Tayo na ba?” Ngumiti ka at tumawa. “Sige.” Biro-biruan lang. Walang palitan ng “mahal kita.” Nag-palitan lang tayo ng numero. Sabay sabi “nandito lang kung sakaling kailangan mo ako.” Lumipas ang ilang araw. Hindi na tayo nagkita. Minsan, nag-uusap sa telepono Madalas, hindi kumikibo. Minsan, magpaparamdam. Madalas, parang wala lang. Minsan, nariyan lang. Madalas, wala lang. Gabi. Nang tayo’y muling magkita. Sa harap ng bahay. Sa may kalsada. Nag-usap ang ating mga mata. Ikaw, alak, at sigarilyo. Tanda ko pa non, magpapasko yun. Laseng na ako. Madaling araw na, tara sa dagat, ligo tayo. Mga alas tres na yun. Tapos nag-inom ulit tayo dun. Sa likod ng pick-up truck. Sa bote na ng Jim Beam deretso ang inom. Walang chaser. Kasi wala namang habulan. Hindi naman tayo naghahabulan. Gabi. Pang-ilang ulit na ba? Akala ko biro lang, Akala ko lang pala. Yung joke time, tila nagiging seryoso na. Natatakot ako baka bigla na lang ‘tong mawala. Pero sa t’wing magkasama na, Lahat ng problema’y nalilimutan bigla. Kita ko ang ngiti sa mga mata mo. Madilim man ang paligid, Maliwanag naman sa piling mo. Gabi. Hindi ko alam kung saan magsisimula, Kung ano ba ang dapat sabihin, Yung tama lang at hindi makakasakit ng damdamin, Pero bago natin tuldukan, Bakit hindi muna natin simulan sa kama, Kung ang ending ba natin ay parang sa pelikula, Yung masaya o tulad din ng iba, yung hindi pinagpala. Pero maaga pa ang gabi, Hayaan **** mahalin kita ng lubos kahit sandali, Pati ang mga galos at sugat mo, Yayapusin ko hanggang sa maghilom at mawala ang sakit, Dahil kung may pusong mabibigo,   Gusto ko yung hindi sa’yo. Kay hayaan na lang muna siguro natin na gan’to, Pag-sapit naman ng gabi, Ikaw pa rin ang uuwian ko.

0

Sep 10, 2017

Sep 10, 2017 at 1:50 AM UTC

mel-patrick-s-pilapil

Gabi

Gabi. Nang una kitang makita. Ikaw yung matingkad at nagniningning sa madilim na parte. Sa may kubo. Nakaupo. Ikaw, alak, at sigarilyo. Lumapit ako. Dahan-dahan, para malaman kung alin at ano. Kung bakit nga ba sa dinami-dami ng tao, Bakit sa’yo ako dumiretso. Gabi. Ikaw ang unang nag-salita. Ngumiti lang ako, habang nakatitig sa’yo. Tila may kabog sa dibdib. Hindi maipaliwanag ng bibig. Tinanong mo ako kung naniniwala ba ako sa diyos. Sagot ko ay hindi. “So, atheist ka?” Tanong mo na may halong pag-dududa. Sinagot kita. Sabi ko, oo. “Tayo na ba?” Ngumiti ka at tumawa. “Sige.” Biro-biruan lang. Walang palitan ng “mahal kita.” Nag-palitan lang tayo ng numero. Sabay sabi “nandito lang kung sakaling kailangan mo ako.” Lumipas ang ilang araw. Hindi na tayo nagkita. Minsan, nag-uusap sa telepono Madalas, hindi kumikibo. Minsan, magpaparamdam. Madalas, parang wala lang. Minsan, nariyan lang. Madalas, wala lang. Gabi. Nang tayo’y muling magkita. Sa harap ng bahay. Sa may kalsada. Nag-usap ang ating mga mata. Ikaw, alak, at sigarilyo. Tanda ko pa non, magpapasko yun. Laseng na ako. Madaling araw na, tara sa dagat, ligo tayo. Mga alas tres na yun. Tapos nag-inom ulit tayo dun. Sa likod ng pick-up truck. Sa bote na ng Jim Beam deretso ang inom. Walang chaser. Kasi wala namang habulan. Hindi naman tayo naghahabulan. Gabi. Pang-ilang ulit na ba? Akala ko biro lang, Akala ko lang pala. Yung joke time, tila nagiging seryoso na. Natatakot ako baka bigla na lang ‘tong mawala. Pero sa t’wing magkasama na, Lahat ng problema’y nalilimutan bigla. Kita ko ang ngiti sa mga mata mo. Madilim man ang paligid, Maliwanag naman sa piling mo. Gabi. Hindi ko alam kung saan magsisimula, Kung ano ba ang dapat sabihin, Yung tama lang at hindi makakasakit ng damdamin, Pero bago natin tuldukan, Bakit hindi muna natin simulan sa kama, Kung ang ending ba natin ay parang sa pelikula, Yung masaya o tulad din ng iba, yung hindi pinagpala. Pero maaga pa ang gabi, Hayaan **** mahalin kita ng lubos kahit sandali, Pati ang mga galos at sugat mo, Yayapusin ko hanggang sa maghilom at mawala ang sakit, Dahil kung may pusong mabibigo,   Gusto ko yung hindi sa’yo. Kay hayaan na lang muna siguro natin na gan’to, Pag-sapit naman ng gabi, Ikaw pa rin ang uuwian ko.

78

Ang haplos ay malamig di man naninigas nanatili walang kibo Sa paghagok ay naninibago -walang malay parang nag-iidlip Isigaw ang pangalan ng mga santo, patron at lalo na ng Diyos -magbigay pugay Ang pulso muna ay hanapin mula ulo hanggang binti Ginto at pilak, walang katumbas Ang hinirang na anak Niya'y di kinalimutan Parirala ng buhay ay papintig-pintig sa ibang dimensyon na ng daigdig Tuldukan ang kasulatan sa Libro ng mga Buhay Sapagkat buhat-buhat ang maputlang kamay Sa kuko matatanto habang nakaratay Nagiginawan pati ang laman na nasa hukay Libu-libong ektarya ang pagpapasyalan Maraming kakaibiganin maging sinuman Nakikipagkapalagayan ng loob ang lahat-nagpapatawad Pagbubuklodin ng pagsinta Nililok ang estatwa sa dibdib ay namalagi Paalalang ipirmi, di iwaksi Samut-saring emosyon ng dilim ang ginamit sa pag-ukit

0

Dec 14, 2018

Dec 14, 2018 at 6:20 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #10

Ang haplos ay malamig di man naninigas nanatili walang kibo Sa paghagok ay naninibago -walang malay parang nag-iidlip Isigaw ang pangalan ng mga santo, patron at lalo na ng Diyos -magbigay pugay Ang pulso muna ay hanapin mula ulo hanggang binti Ginto at pilak, walang katumbas Ang hinirang na anak Niya'y di kinalimutan Parirala ng buhay ay papintig-pintig sa ibang dimensyon na ng daigdig Tuldukan ang kasulatan sa Libro ng mga Buhay Sapagkat buhat-buhat ang maputlang kamay Sa kuko matatanto habang nakaratay Nagiginawan pati ang laman na nasa hukay Libu-libong ektarya ang pagpapasyalan Maraming kakaibiganin maging sinuman Nakikipagkapalagayan ng loob ang lahat-nagpapatawad Pagbubuklodin ng pagsinta Nililok ang estatwa sa dibdib ay namalagi Paalalang ipirmi, di iwaksi Samut-saring emosyon ng dilim ang ginamit sa pag-ukit

23

Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata

0

Feb 21, 2020

Feb 21, 2020 at 11:56 PM UTC

Mave

Kabanata

Sa tulang lalagyan ko ng sukat at tugma Sa bagong kabanata ng buhay na ilalathala Sa bagong librong babasahin at maaring isantabi ng iba Hayaan sanang ang tulang ito ang mag kuwento Kung paano ang ikaw at ako ay magkakaroon ng bago at unang pahina Maaring tawanan at magduda Dahil ang babaeng nag sulat nitong tula Ay nasaktan na Hayaang ihayag kahit bahagya Na ang salitang minahal at mahal kita Ay hindi salita ng isang bata Ngunit ipinapahayag sayo ginoo ng isang dalaga Sa bagong kuwento na sisimulan niya Humiling sa tala na ito na ang huling pahina Gusto na niyang tuldukan ang mga tauhan sa bawat kabanata Dahil ikaw na ang pinili sa huling librong susulatin niya Kaya ginoo, mahalin mo sana siya Kahit isa siyang prinsesang sinubok ng panahon at tadhana Sa Pag agos ng alon Hayaan **** sumabay ka sa indayog Dahil sa ginoong nag babasa ng tulang isinulat ko gamit ang buong puso Mamahalin kita nasa bangka ka man o naka lubog sa tubig ng panahon Isang metapora na ang ibigsabihin ay “Nasa baba ka man o taas mamahalin ka at hindi iiwan kahit kalaban ko man ang malupit na tadhana at panahon” -kabanata

25

sa twing dumarating aking napapansin pasulyap **** tingin habang paparating hindi ko na malaman ang aking gagawin baka himatayin sa bigla **** pagtingin ikay magdahan dahan baka di na mapigilan puso'y nilalabanan upang di mo to malaman pintig ng pulso ko isandaan bawat segundo gnyan kadeds sayo o diba ang gwpo mo? di ko rin tlga malaman bakit ka natipuhan kahit sinasabihan marami jan, wag na yan kung itoy malaman wag mo sanang iiwasan ikaw ang kaligayahan wag mo sanang tuldukan

0

Mar 8, 2011

Mar 8, 2011 at 2:49 AM UTC

maps

KRAS

sa twing dumarating aking napapansin pasulyap **** tingin habang paparating hindi ko na malaman ang aking gagawin baka himatayin sa bigla **** pagtingin ikay magdahan dahan baka di na mapigilan puso'y nilalabanan upang di mo to malaman pintig ng pulso ko isandaan bawat segundo gnyan kadeds sayo o diba ang gwpo mo? di ko rin tlga malaman bakit ka natipuhan kahit sinasabihan marami jan, wag na yan kung itoy malaman wag mo sanang iiwasan ikaw ang kaligayahan wag mo sanang tuldukan

24

022524 Kalakip ng bawat “oo” Ang mapapait na “hindi” ng Tadhana. Kung sa’yong palad ko ikakahon ang sarili’y Mauubos ako sa sarili kong lakas Habang sumusuntok ako sa buwan. Mananatili akong aliping Nakagapos sa sarılı kong mga pangarap At marahil ito ang maging mista Ng tuluyan kong pagkabulag Pagkat sarili ang aking naging Lupang Hinirang. Ni hindi masasaklawan ninuman Ang bawat sumisirit na imahe sa aking balintataw. At walang sinuman ang makapag-papahele Sa akin hanggang makaidlip Pagkat iba ang ritmo ng Pagsintang aking kinapapanabikan. Kung sarili ang magiging lason Ng aking pagkalimot sa aking unang sinumpaan… Ay mas nais ko nang tuldukan Ang bawat silakbo ng damdaming Hanggang lupa lamang ang kasarinlan.

0

Feb 25, 2024

Feb 25, 2024 at 10:23 AM UTC

psalmiseta

Higit Ka sa Lupang Hinirang

022524 Kalakip ng bawat “oo” Ang mapapait na “hindi” ng Tadhana. Kung sa’yong palad ko ikakahon ang sarili’y Mauubos ako sa sarili kong lakas Habang sumusuntok ako sa buwan. Mananatili akong aliping Nakagapos sa sarılı kong mga pangarap At marahil ito ang maging mista Ng tuluyan kong pagkabulag Pagkat sarili ang aking naging Lupang Hinirang. Ni hindi masasaklawan ninuman Ang bawat sumisirit na imahe sa aking balintataw. At walang sinuman ang makapag-papahele Sa akin hanggang makaidlip Pagkat iba ang ritmo ng Pagsintang aking kinapapanabikan. Kung sarili ang magiging lason Ng aking pagkalimot sa aking unang sinumpaan… Ay mas nais ko nang tuldukan Ang bawat silakbo ng damdaming Hanggang lupa lamang ang kasarinlan.

21

ikaw ang istoryang ayoko matapos. talatang ayaw ko tuldukan. mga pangungusap na walang hanggan. sa bawat taong nagsabi sa akin itigil na, ay ang puso kong nagsusumigaw na laban pa. lalaban pa ba? o bibitaw na? araw araw ko tinatanung ang sarili ko, sabay ang panalangin sa Diyos na bigyan ng sagot ang magulo kong isip at puso. . ilang tula pa ang akin dapat isulat, ilang salita pa kaya ang akin iaalay, hanggang sa mapagod ang pusong ito at tuluyan ka ng bitawan. pero sa ngayon, lalaban pa ako. lalaban pa ako habang ang puso ko'y ikaw pa ang sinisigaw at sana bago ako'y mapagod ay mahawakan mo ang kamay ko at sabihing ako din ay mahal mo.

0

Feb 3, 2020

Feb 3, 2020 at 7:57 AM UTC

leeannejjang

Lalaban pa o Bibitaw na

ikaw ang istoryang ayoko matapos. talatang ayaw ko tuldukan. mga pangungusap na walang hanggan. sa bawat taong nagsabi sa akin itigil na, ay ang puso kong nagsusumigaw na laban pa. lalaban pa ba? o bibitaw na? araw araw ko tinatanung ang sarili ko, sabay ang panalangin sa Diyos na bigyan ng sagot ang magulo kong isip at puso. . ilang tula pa ang akin dapat isulat, ilang salita pa kaya ang akin iaalay, hanggang sa mapagod ang pusong ito at tuluyan ka ng bitawan. pero sa ngayon, lalaban pa ako. lalaban pa ako habang ang puso ko'y ikaw pa ang sinisigaw at sana bago ako'y mapagod ay mahawakan mo ang kamay ko at sabihing ako din ay mahal mo.

18

'Wag muna nating tuldukan Ang paglalakbay sa dilim Kung saan ito patungo Alamin muna natin bago gumabi Malay mo sulit pala ang lahat ng luha at tula Ang mga pakikinig sa ulan Ang mga bakanteng titig sa kawalan Ang madalas na pagpigil sa sariling tumakbo palayo Palayo sa hapo Sa sakit na medyo sobra na Sa pilit na bulong na 'kaya pa' Siguro, siguro... Palapit na ang bituin at buwan Magsisimula na ang sayaw ng mga alitaptap Kaya dito muna tayo Wag muna nating tuldukan.

0

Aug 27, 2017

Aug 27, 2017 at 12:47 AM UTC

majimeii

Tag-a-long

'Wag muna nating tuldukan Ang paglalakbay sa dilim Kung saan ito patungo Alamin muna natin bago gumabi Malay mo sulit pala ang lahat ng luha at tula Ang mga pakikinig sa ulan Ang mga bakanteng titig sa kawalan Ang madalas na pagpigil sa sariling tumakbo palayo Palayo sa hapo Sa sakit na medyo sobra na Sa pilit na bulong na 'kaya pa' Siguro, siguro... Palapit na ang bituin at buwan Magsisimula na ang sayaw ng mga alitaptap Kaya dito muna tayo Wag muna nating tuldukan.

16

Ninanais malaman, Ninanais tuldukan, Pagkat di ko kaya, 'tong bagay na mawala. Araw-araw nanlulumo, Mundo'y dahan-dahang gumuguho, Mga luha'y para bang tutulo, Kapag naisip sa paninibugho. Di magawang magsalita, Kahit man lang mangamusta, Sadyang takot lang talaga, Pagkat alam na nagkasala. Di kayang sa lahat, ikaw, Ikaw, na minsa'y aking ilaw, Sa landas na kay tarik, Di alam kung anong masasapit. Mistulang imposible, Na tanggapin mo 'tong aking "sorry", Ngunit ako naman sana'y paniwalaan mo, Ito'y totoo, o sinta ko.

0

Apr 29, 2017

Apr 29, 2017 at 7:58 PM UTC

taltoy

Hiling

Ninanais malaman, Ninanais tuldukan, Pagkat di ko kaya, 'tong bagay na mawala. Araw-araw nanlulumo, Mundo'y dahan-dahang gumuguho, Mga luha'y para bang tutulo, Kapag naisip sa paninibugho. Di magawang magsalita, Kahit man lang mangamusta, Sadyang takot lang talaga, Pagkat alam na nagkasala. Di kayang sa lahat, ikaw, Ikaw, na minsa'y aking ilaw, Sa landas na kay tarik, Di alam kung anong masasapit. Mistulang imposible, Na tanggapin mo 'tong aking "sorry", Ngunit ako naman sana'y paniwalaan mo, Ito'y totoo, o sinta ko.

20