Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"repleksyon" poems
Hindi naman ganid ang administrasyon Nagkataon lamang na may mga punto Na walang humpay na nag-iiwan Ng tandang pananong. May mga eksenang hindi literal Pero kapag bayan ang bumasa’y Ni isang letra’y hindi man lamang nasimulan. Hindi masisisi ang mga modernong bayani Kung patuloy pa rin sila sa pakikibaka Kahit nakamit na kamo ang kasarinlan; Ang hustisya raw ay napagtagumpayan na Bagkus, nilalatigo ng kapwa nasa ekonomiya. Marahil hindi pa lubusang nararadyo Hindi magkanda-ugaga ang leksyon sa Senado Eh kung uso pa ba ang tele-radyo, Kaya bang tapakan ng saksi ang demokrasyang makasarili? Doon nag-rally ang iilang katauhan Wala naman silang napala Pagkat binagsakan ng pintuan Ni hindi nakakilos kahit sila’y nasa kilusan Saklob ng gobyerno’y sila’y bisi sa nasasakupan. Hindi mabilang ang dugong dumanak Ang boses na sumigaw Ang tonong paulit-ulit pero hindi naririnig O baka naman ang may pandinig Ay mas nais magwaglit. May mga platapormang tila langit Bagkus dilim naman ang hain Sa maliwanag dapat na paligid. Ibabato nila ang kinamkam sa madla Pero dahil ang binato’y mukhang tinapay, Walang pakuwari ang iba Manhid nga ba ang tao O talagang kurot-sabay-pikit lang? Heto na naman tayo sa estante ng kaguluhan Sana nga matapos na ang pahinang ito Pero nasa simula pa lamang Pagkat ang propesiya’y Nararapat na mamalakad Ihahain ng Higit na Hari Nang maitaas Kanyang Ngalan. Kung may mga bumabatikos Sa gobyernong kinagisnan Marami pa rin ang tatayo Pagkat kaytayog ng kanilang dangal. Hindi naman dapat Tumingin lamang sa kawalan Pagkat may pag-asa pa Itong ginintuan nating bayan.
0
May 2, 2015
May 2, 2015 at 7:18 PM UTC
Repleksyon ni Juan
Hindi naman ganid ang administrasyon Nagkataon lamang na may mga punto Na walang humpay na nag-iiwan Ng tandang pananong. May mga eksenang hindi literal Pero kapag bayan ang bumasa’y Ni isang letra’y hindi man lamang nasimulan. Hindi masisisi ang mga modernong bayani Kung patuloy pa rin sila sa pakikibaka Kahit nakamit na kamo ang kasarinlan; Ang hustisya raw ay napagtagumpayan na Bagkus, nilalatigo ng kapwa nasa ekonomiya. Marahil hindi pa lubusang nararadyo Hindi magkanda-ugaga ang leksyon sa Senado Eh kung uso pa ba ang tele-radyo, Kaya bang tapakan ng saksi ang demokrasyang makasarili? Doon nag-rally ang iilang katauhan Wala naman silang napala Pagkat binagsakan ng pintuan Ni hindi nakakilos kahit sila’y nasa kilusan Saklob ng gobyerno’y sila’y bisi sa nasasakupan. Hindi mabilang ang dugong dumanak Ang boses na sumigaw Ang tonong paulit-ulit pero hindi naririnig O baka naman ang may pandinig Ay mas nais magwaglit. May mga platapormang tila langit Bagkus dilim naman ang hain Sa maliwanag dapat na paligid. Ibabato nila ang kinamkam sa madla Pero dahil ang binato’y mukhang tinapay, Walang pakuwari ang iba Manhid nga ba ang tao O talagang kurot-sabay-pikit lang? Heto na naman tayo sa estante ng kaguluhan Sana nga matapos na ang pahinang ito Pero nasa simula pa lamang Pagkat ang propesiya’y Nararapat na mamalakad Ihahain ng Higit na Hari Nang maitaas Kanyang Ngalan. Kung may mga bumabatikos Sa gobyernong kinagisnan Marami pa rin ang tatayo Pagkat kaytayog ng kanilang dangal. Hindi naman dapat Tumingin lamang sa kawalan Pagkat may pag-asa pa Itong ginintuan nating bayan.
Continue reading...
52
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
0
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 2:26 AM UTC
SIYUDAD (City: Bones of the Jungles)
Dito sa Lungsod ng mga siksikang tren sa umaga at sa gabi ng paglubog sa mga makinarya, Ang sentro ng pabrikang papel at usok, na buong bilis sa inaliping katapatan at tapang ay naninirahan palagi sa piling ng mga madaming mga ipis at daga. May nalilimutan na mahalaga tungkol Sa tahimik na hele ng mga flourescent na ilaw, kaalwanan ng mga matatayog na pangako ng condo't bagong mga kainan, magagarang mga pabuya. Mga panibagong mga tagisan ng lakas sa mga makabagong Coliseum ng Roma, sa bawat amoy ng dugo at bagong silang. May tipo ng sukal na wala sa mga gubat, at tunog ng mga malalakas na putok ng baril na wala sa digmaan. Tila sa kahit anong panahon, mag-alsa man mismo ang Kalikasan at magpadala ng Tsunami, magpalindol at magpaputok ng bulkan sa panahon ng kakaibang asul at pula na buwan sa pagkakabuwal ng bagong bilang ng mga magsasakang sa mga mass-suicide mula India, Korea, at Pilipinas dahil sa di-pantay na mga batas kalakalan: Ipadala man ng mga makata't hukbong gerilya ang kanilang pinakamatikas at pinakamatatapat na mga bilang sa mga pagsubok ng panibagong mga pag-aaral at pagsasapraktika, maaaring Puting Elepante din ang hindi sasapat ang kabayaran para sa mga utang na dapat matagal nang nabura at naigpawan. Mula sa lakas at pwersa hindi lang ng mga diyos ng mga sari-saring pampulitikang mga pormasyong nagdidirehe sa mga kilos ng mga taong kapit na sa patalim, Kung hindi mula din sa lakas ng mga nangahas mabuhay at lumikha ng mga paraan para makapagpatuloy na makapagaral ng sariling pagkamulat: Ang kaaway na papel na salapi o papel na tigre ay nilikha din ng tao para din lamang maunawaan ang mga sariling kahinaan, mamulat sa mga repleksyon ng mga nagbabagong sarili sa gitna ng unos, upang matiyak ang yapak at mabuo ang mga hanay at kahandaan ng mga unang hawan, at huling mga walis. Ang mga kalabisan ay para lamang mapatingkad ang kahinaang dala ng kasaysayang nagluwal, ang kawalan ng pagpapahalaga sa binubuhay na mga palitan.#
Continue reading...
45
Marilag na kasuotan ay itakip sa pagkalamat para di mabigyan pansin, masundan ang lingas Mag-aani ng papuri ang mapagdamdam na muslak Ang mga bakas ng kahapon ang pumipigil sa paghakbang Nakamtan man ang kaluwagan ay matagal pa rin bago nakapagpapasya Di magagawa ang pithaya                       (KWENTO) (Sa barangay, doble-doble ang bantay sa tarangka Masusubukan ang matalas na kampilan Matatalo ang sinumang dayuhan Masinsin sa pagbabantay sa pook na magiging libingan Maalat ang komposisyon ng sipol Nakakarindi ang taghoy ng mga kalaban Nagdiriwang sa loob nang matapos ang digmaan Ang datu at mandirigma ay iisa maging sa hangarin na tinagumpayan nila Kinokondena ang kaaway Ibibitin nang patiwarik Walang awa ang magsasalubong sa sentensiya Mga bihag ay ipapasok sa kulungan araw-araw bibigyan ng kakanin Sa takdang oras sila'y bibitayin magiging palamuti sa poste ng bahay ng Datu) Namangha sa kwentong bitbit Sa katunayan nagdibuho ng sitwasyong kathang-isip Sila'y hurado na hinuhusgahan din Binabatikos ang ugali Kinukurot ng imahe ng repleksyon
0
Dec 18, 2018
Dec 18, 2018 at 5:49 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #16
Nakita ko si Duterte Nakita ko ang presidente Nang bawian niya ng buhay ang isang residente Siya ba ang nagbigay ng buhay na kahit walang laman Pinipilit isalba ang hamak na katawan? Pinipilit iukol lahat ng kagustuhan Ang mamang iyon ay nais lamang ang kanyang tahanan Nang bombahin ng trak ang barikada Kinalabit ng pangulo Makamandag na sandata’t lumabas ang punglo Nasaksihan ng musmos ang pagsabog ng bungo Nakita ko ang presidente Sa pila PNR Kung paanong tinusok niya ang bag na aking dala At kung paanong ngumiti siya nang ako’y makaraan At nang minsang ang tren, ako’y iwan Sinamahan akong simpatyahan Nang isang huli nalang ako na ay liban Nakita ko ang presidente Nang minsan akong pumunta sa palengke Isang sanggol ang kanyang hinehele Habang binibilang sukli ko sa bente Nagkataong kulang pa ng siete Itinulak niya ang isang bata Binastos ang isang matanda At isang babaeng di tinulungan sa dalahin Binuska ang linya ng kanyang ipin Nakita ko ang presidente Nang bigyan niya ng tinapay ang isang pulubi Nang hindi niya itinapon ang basura sa tabi-tabi At sa kapwa matuwid siyang nagsilbi Nakita ko ang presidente Sa mata ng isang bata Nagsisismulang isipin ang tama o mali Kung sinong dapat idolohin O kung dapat bang maging padalos-dalos at matulin Tunay na siya ang salamin ng sambayanan Ang piniling maging repleksyon ng paniniwala nati’t kakayahan
0
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 2:19 AM UTC
Nakita ko si Duterte
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
0
Apr 21, 2022
Apr 21, 2022 at 6:29 AM UTC
isang kislap ng pangarap
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
Continue reading...
4
"Tao po?" unang beses akong naglakas ng loob, Pero walang kibo ang nahihimbig na bantay. Kinakatok ko gamit ang barya ang kahoy na bintana, May rehas na yari sa metal pero madali namang masira. "Tao po?" pangalawang pagsuyo Habang pinagmamasdan ang dekorete sa bawat sulok, Pero tila ba walang pakikisama ang may-ari, Kaya't naisipan ko na lamang ibulsa ang pambili. Halos maka-dalawang hakbang na ako Nang bigla kong narinig ang kakaiba nyang tono, "Ano yun?" magaspang ang boses niya Kaya't napalingon akong bigla't niyari ang sarili pabalik. Kinapa ko ang bulsa at kinuha ang barya, At tinuro ang nakabalot na pangarap. Dali-dali ko itong binulsa habang panakaw ang tingin. Hanggang napansin niyang nakatitig ako. Apat na hakbang buhat sa bintana ng pagsusuyuan, Tinawag niya ako, pero hindi ko sya pinansin. Puno ng kaba ang puso ko, At kakaiba ang daing ng pag-iisip ko Buhat sa pagtawag niya sa akin, Hindi ko rin makalimutan Ang malamlam niyang mga matang Parang may nais ipahiwatig. Sa pag-uwi ko, Napatingin ako sa sariling repleksyon At doon ko napagtagpi-tagpi ang lahat, "Nakakahiya, may tagos pala ako."
0
Jul 9, 2016
Jul 9, 2016 at 1:07 AM UTC
Tao Po, Pabili Po
Mainit-init na umusok-usok Asukal, gatas, at kape aking hinahalo Inihip ng onti at marahang hinigop   Ng aking matikman ang lasa ay malabo Kumuha ng asukal at inihalo Nanaig ang tamis ngunit panlasa'y di kuntento Kumuha ng gatas at inihalo Nasamid naman sa tabang at dila'y napaso Binaba ko ang tasa at mga mata'y natulala Ramdam ang yamot sa aking tinimpla Ako'y nagulat sa kapeng pinagmamasdan Repleksyon ng iyong mukha biglang lumitaw Ako'y napatingala, nariyan ka pala Sabay hawak sa tasa at humigop ng bahagya Bitbit ang ngiti sa muli kong pagtingala Salamat dumating ka, tinama mo ang timpla.
0
Oct 19, 2015
Oct 19, 2015 at 11:44 PM UTC
Tamang Timpla
Malamyos,Mabini Ni-walang Hampas Hindi Habagat O Amihan Ang Siyang Dumadampi Bagkos Masuyong Hinahaplos Ng Alimuom Ang Nagdadalamhating ilog ng kalaliman. samantala may ibig ipabatid Ang liwanag ng sinag mula sa bibig ng Mahiwagang bilog na buwan... at ang wika "ikaw at ang repleksyon ko sa ibabaw mo Maging Sa Karagatan Na Iyong Pinapakitungohan Ay Naroroon Ako Sa Tuwinang Nakatakda Ang Aking Pag-agapay. Sa Kabilang Banda,di Man Dalawin Ng Antok Ang Haring Araw Mismong Mga Ulap Ng Alapaap Ang Magkukubli Sa Silaw. Magbibigay Lilim Sa Walang Silong **** Kalagayan. Umaaraw Umuulan,umaapaw O Lilit Ang Lulan Nasasamsam Man Ang Ilan Sa Mga Taglay **** Nilalaman, Kailan man Ang Paraluman **** inaangkin Ay Di Makakamkam ! Nagdaramdam Ang Matabang Kalupaan Kapag Ito Ay Tigang Sapagkat Kapos Sa Pakikiramay Na Taos. Hiyang Lamang Sa Kapatagan Ng Paratang At Pakinabang... Lupang Hinirang Minsan Nang Nalinlang Talang Makinang, Na Sinagisag Ang Kalasag At Baluti Ng Banyaga.. Sa Ngayon Pahupa Na Ang Tubig Sa Ilog Sukdol Nga Ba O Sakdal Kung Dumatal At Kumintal Ang Alimpuyo't Tagtuyot Sa Panahon Ng Tagdahon At Sa Di Kalayoan Akin Ngang Naulinigan Ang Payo Ng Dayo Sa Bulwagan Kung Saan Ang Aking Katayoan Nagugulumihanan Sa Kanyang Pinamagitan... Ito Ay Kung Ano Din Po Yung Aking Pinamagatan !!!
0
Mar 22, 2022
Mar 22, 2022 at 10:42 PM UTC
" kapag natuyo ang ilog...hintayin mo ang mga ulap "
Sa maliit na awang na mayroon ang bintana Tila ba naging labada ang puting kurtina Kanina’y hinahangin pa ito nang bahagya Ngunit nang dahil sa ulan, bahagi ng tela’y nabasa Ampiyas lang naman kung tutuusin Madaling matuyo, isampay lang sa mahabang salamin Pagkatapos pagpagan maisasabit din Balik pangharang sa malamig na hangin Malapit na rin pala ang paglubog ng araw Kanina lamang ang langit ay kulay bughaw Repleksyon sa munting bintana’y nakasisilaw Mayumi sa paningin, kay gandang matanaw Kasabay ng pagbuhos ng ulan ay ang paglalim ng gabi Gayunpama’y nanatili ang awang ng bintanang katabi Tubig ulan sa dalawang kamay ay dumadampi Marahang sinasalo ng ilang sandali Lumipas ang oras at ang ulan ay tumila na Ganoon din ang pag-asang matunghayan ka Aking bituin, nagkamali ako ng hiniling— Hanggang sa huli, ampiyas lang ang sa’kin.
0
May 12, 2020
May 12, 2020 at 10:58 AM UTC
Ampiyas
ako'y walang boses, nakakulong at nakagapos angking karuwagan ay pilit ko mang tinatapos wasak na repleksyon ay ‘di na yata maaayos katangi-tanging hiling ay nais mang isatinig nawa'y poong maykapal, ito'y iyong madinig sa nagdaang panahon na binabalot ng lamig ang sariling kapansanan ay tila walang lunas sa aking pagpikit ay iniibig kong kumaripas sa mapait na ilusyon na hindi yata lumilipas
0
Apr 7, 2019
Apr 7, 2019 at 12:19 PM UTC
sa gitna ng dilim
"Bago mo tanungin ang taong kaharap mo kung bakit siya nagbago, tanungin mo muna ang sarili mo kung bakit mo siya binago o ano ang ginawa mo kung bakit siya nagbago."
0
Dec 11, 2018
Dec 11, 2018 at 4:03 PM UTC
Repleksyon
kung ang mundo ay isang kakahuyan ako'y kawayan sa kaharian ng mga sedar siyang nag-iisa at dahan-dahang tumutubo sa 'king tabi sana'y mag-abot ng sanga, kung di man malalim na ugat kung ang mundo'y higanteng salamin ako'y ngayo'y espasyo sa repleksyon ng iba ngunit nakatayo ka sa 'king harapan   di imahe, buong pigura natutunaw na ba ang mundo sa sikat ng araw?
0
Jul 18, 2017
Jul 18, 2017 at 9:06 AM UTC
Untitled