"pumapawi" poems - Hello Poetry

sa pagsasalubong ng araw at buwan hindi ko pa rin magawang tumahan ilang oras na nang ika’y lumisan pero pagbabalik mo’y patuloy pa ring inaasahan karapat-dapat bang hintayin ang pag-ibig na hindi na sa akin? mananatili pa rin ba akong sabik sa iyong mga yakap at halik? sa paglalim ng gabi tila ang mga bituin ang pumapawi sa sakit na dulot ng iyong labi na siyang dahilan ng aking mga hikbi hindi ba’t ikaw ay nangako na sa laban na ito’y di ka susuko? hindi ba’t ikaw ang sumuyo at sa aki’y noo’y nagsumamo? sa pagbabalik ng araw alam kong di na kita matatanaw ang hiling lamang ay agad malusaw itong pag-ibig na di mo pinukaw

0

May 21, 2014

May 21, 2014 at 11:35 PM UTC

dramachine

paglisan

sa pagsasalubong ng araw at buwan hindi ko pa rin magawang tumahan ilang oras na nang ika’y lumisan pero pagbabalik mo’y patuloy pa ring inaasahan karapat-dapat bang hintayin ang pag-ibig na hindi na sa akin? mananatili pa rin ba akong sabik sa iyong mga yakap at halik? sa paglalim ng gabi tila ang mga bituin ang pumapawi sa sakit na dulot ng iyong labi na siyang dahilan ng aking mga hikbi hindi ba’t ikaw ay nangako na sa laban na ito’y di ka susuko? hindi ba’t ikaw ang sumuyo at sa aki’y noo’y nagsumamo? sa pagbabalik ng araw alam kong di na kita matatanaw ang hiling lamang ay agad malusaw itong pag-ibig na di mo pinukaw

20

082021 Nabibilang lamang sa aking mga daliri Ang mga buwan na tiniklupan ng mga ulap Nang sa’king mga bisig, Ang yakap mo’y nagmistulang kumot Sa balat kong sumisigaw sa alat At anghang ng aking pakiramdam. Sa titig mo’y ako’y nakalilimot Na ang pangalan ko’y nagbagong bihis na rin. At kasabay ng paglilipat silid at bubongan, Ay ang paglisan ko sa unang tahanang Humagkan sa aking pagkakakilanlan At bumuhos sa akin nang di masukat na pagmamahal. Ang mga ngiti **** pumapawi sa’king paghihintay Sa maghapong masuklian naman Ang pansamantala kong pangungulila’y Nagsisilbing matatamis na tsokolateng Hindi naman pala nakamamatay. At sa ganitong pagpatak ng mga segundo Na parang mga barya sa alkansya mo, Ang tanging hangad ko na tunay na pag-aaruga’y Iyong pabaon na araw-araw kong sasalubungin at pagbubuksan. Nakalimutan ko na rin atang humanap pa ng iba Di gaya ng panata ko noon sa mga rehas Kung saan gusto kong kumawala. Pagkat sa’yo pa lamang ay abot-langit na Ang aking mga ngiti’t pagsintang Lulan ng iyong mga hagkan At walang pag-imbot na pag-aalaga’t pagkukusa. Kung kaya ko lamang pigilan ang sarili Buhat sa pagtikom ng aking bibig Ay nais ko sanang ipagsigawan Sa apat na sulok ng ating tahanan Ang pangalan **** ni minsa’y hindi ko naintindahan. Bagamat sa bawat pagkilos mo’y Hindi ko maipagkakailang Ako’y tunay mo ngang mahal at pinakaiingatan. Hindi na ako manlilimos pa, Ng pagmamahal o atensyon sa mga tauhang Lilisan sa kani-kanilang panahon at kagustuhan. At pipiliin kong masanay na makipagsayawan Sa mga mata **** tanging lilim ang laan sa akin. At kung ito man ang una’t huling sulat Na ikaw mismo ang pumataw ng mga kahulugan Ay hayaan mo ring masambit kong Sa araw-araw, ikaw ang nanaisin ko pang makapiling.

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 6:52 AM UTC

psalmiseta

Amo

082021 Nabibilang lamang sa aking mga daliri Ang mga buwan na tiniklupan ng mga ulap Nang sa’king mga bisig, Ang yakap mo’y nagmistulang kumot Sa balat kong sumisigaw sa alat At anghang ng aking pakiramdam. Sa titig mo’y ako’y nakalilimot Na ang pangalan ko’y nagbagong bihis na rin. At kasabay ng paglilipat silid at bubongan, Ay ang paglisan ko sa unang tahanang Humagkan sa aking pagkakakilanlan At bumuhos sa akin nang di masukat na pagmamahal. Ang mga ngiti **** pumapawi sa’king paghihintay Sa maghapong masuklian naman Ang pansamantala kong pangungulila’y Nagsisilbing matatamis na tsokolateng Hindi naman pala nakamamatay. At sa ganitong pagpatak ng mga segundo Na parang mga barya sa alkansya mo, Ang tanging hangad ko na tunay na pag-aaruga’y Iyong pabaon na araw-araw kong sasalubungin at pagbubuksan. Nakalimutan ko na rin atang humanap pa ng iba Di gaya ng panata ko noon sa mga rehas Kung saan gusto kong kumawala. Pagkat sa’yo pa lamang ay abot-langit na Ang aking mga ngiti’t pagsintang Lulan ng iyong mga hagkan At walang pag-imbot na pag-aalaga’t pagkukusa. Kung kaya ko lamang pigilan ang sarili Buhat sa pagtikom ng aking bibig Ay nais ko sanang ipagsigawan Sa apat na sulok ng ating tahanan Ang pangalan **** ni minsa’y hindi ko naintindahan. Bagamat sa bawat pagkilos mo’y Hindi ko maipagkakailang Ako’y tunay mo ngang mahal at pinakaiingatan. Hindi na ako manlilimos pa, Ng pagmamahal o atensyon sa mga tauhang Lilisan sa kani-kanilang panahon at kagustuhan. At pipiliin kong masanay na makipagsayawan Sa mga mata **** tanging lilim ang laan sa akin. At kung ito man ang una’t huling sulat Na ikaw mismo ang pumataw ng mga kahulugan Ay hayaan mo ring masambit kong Sa araw-araw, ikaw ang nanaisin ko pang makapiling.

46

Ikaw ang sagot sa "oo". pumapawi sa bigat ng "hindi". liwanag sa sambit na "siguro". kapanatagan sa "marahil". ngunit ikaw rin ang dahil ng sakit ng "oo", kasinungalingan dulot ng "hindi", alinlangan ng "siguro", at kabagabagan ng "marahil".

0

Jun 10, 2019

Jun 10, 2019 at 10:52 AM UTC

theivanger

Ikaw

Ikaw ang sagot sa "oo". pumapawi sa bigat ng "hindi". liwanag sa sambit na "siguro". kapanatagan sa "marahil". ngunit ikaw rin ang dahil ng sakit ng "oo", kasinungalingan dulot ng "hindi", alinlangan ng "siguro", at kabagabagan ng "marahil".

6

Ang lungkot at pakiramdang kay pait, pilit itinatago sa pagkibit balikat at ngiting pilit Na sa kabila ng panandaliang sayang naidudulot ng mga kasamang pumapawi ng iyong lungkot, mga masasayang sandaling kasama ka'y hindi pa rin malimot Ilan man ang nagtanong ng “KUMUSTA?” Ilan man ang dumaan at nakilala, Ikaw at ikaw pa rin ang siyang iniisip oh aking sinta. Puso ko'y parang tinatarakan ng patalim pag nakikita kang sa kanya'y may pagtinging malalim mga matang panandaliang sumaya nang ikaw'y masilayan, biglang napalitan ng bahagyang selos at kalungkutan. NALULUNGKOT mang ngayon na hindi na ako ang sa iyo'y nagpapasaya, na ang mga pangako mo noon na sa aki'y ipinadama, ngayo’y iyo nang ibinibigay sa kanya, patuloy pa ring iibigin ka, kahit sa iyong piling ako’y wala na. At kung siya man ang sa iyo'y itinadhana, ang tanging hangad ko lang ay makita kang MALIGAYA.

0

Nov 12, 2019

Nov 12, 2019 at 11:36 AM UTC

18donskie18

Unreal Smile

Ang lungkot at pakiramdang kay pait, pilit itinatago sa pagkibit balikat at ngiting pilit Na sa kabila ng panandaliang sayang naidudulot ng mga kasamang pumapawi ng iyong lungkot, mga masasayang sandaling kasama ka'y hindi pa rin malimot Ilan man ang nagtanong ng “KUMUSTA?” Ilan man ang dumaan at nakilala, Ikaw at ikaw pa rin ang siyang iniisip oh aking sinta. Puso ko'y parang tinatarakan ng patalim pag nakikita kang sa kanya'y may pagtinging malalim mga matang panandaliang sumaya nang ikaw'y masilayan, biglang napalitan ng bahagyang selos at kalungkutan. NALULUNGKOT mang ngayon na hindi na ako ang sa iyo'y nagpapasaya, na ang mga pangako mo noon na sa aki'y ipinadama, ngayo’y iyo nang ibinibigay sa kanya, patuloy pa ring iibigin ka, kahit sa iyong piling ako’y wala na. At kung siya man ang sa iyo'y itinadhana, ang tanging hangad ko lang ay makita kang MALIGAYA.

18

Ang 'yong tinig ang taga pag pakalma sa tuwing puso't isip ay gulong gulo Ikaw ang kapayapaan sa magulo kong mundo Ikaw ang araw na sumisikat sa maulan kong mundo Mga salita **** "nandito lang ako, hindi kita bibitawan" Ang sarap sarap sa pakiramdam na may isang ikaw sa buhay ko Sa'yong piling, luha'y napapalitan ng ngiti Hindi man magawang hagkan dahil tayo'y malayo sa isa't isa Dama ko pa rin ang mga yakap **** pumapawi sa aking lumbay Ngunit ngayo'y nasaan? Tila ba lahat ay nag bago na Muli ko pa bang maririnig ang 'yong tinig? Matutupad ba ang pangakong hanggang dulo? Ang tayo ba'y maibabalik pa sa dati? Ano man ang sagot ng tadhana Tatanggapin Masaktan man o maging masaya Tanging hiling ko lang sa'yo Ako sana'y huwag kakalimutan Lagi mo sanang tandaan na merong ako Na mahal ka at patuloy kang mamahalin Hanggang dulo

0

Nov 25, 2020

Nov 25, 2020 at 6:27 AM UTC

Sydneys_Poetries

Hanggang dulo

Ang 'yong tinig ang taga pag pakalma sa tuwing puso't isip ay gulong gulo Ikaw ang kapayapaan sa magulo kong mundo Ikaw ang araw na sumisikat sa maulan kong mundo Mga salita **** "nandito lang ako, hindi kita bibitawan" Ang sarap sarap sa pakiramdam na may isang ikaw sa buhay ko Sa'yong piling, luha'y napapalitan ng ngiti Hindi man magawang hagkan dahil tayo'y malayo sa isa't isa Dama ko pa rin ang mga yakap **** pumapawi sa aking lumbay Ngunit ngayo'y nasaan? Tila ba lahat ay nag bago na Muli ko pa bang maririnig ang 'yong tinig? Matutupad ba ang pangakong hanggang dulo? Ang tayo ba'y maibabalik pa sa dati? Ano man ang sagot ng tadhana Tatanggapin Masaktan man o maging masaya Tanging hiling ko lang sa'yo Ako sana'y huwag kakalimutan Lagi mo sanang tandaan na merong ako Na mahal ka at patuloy kang mamahalin Hanggang dulo

21

Kay tagal kitang pinagmasdan, Habang ika'y nahihimbing sa kawalan, Pagkahalong emosyon at pagkabahala, Sa aking puso't isip ay hindi nawawala. Araw-araw 'kong kay Bathala'y dumadalangin, Sa puso **** sana'y hindi tangayin ng hangin. Nangangarap ang mga mata, Pag-ibig mo sana'y sa akin 'di malanta. Irog kong kay tamis, Pumapawi ng aking hinagpis. Magkasamang maghapon, Bawat saya ay aking iniipon. Mula noon hanggang ngayon, Ika'y iniibig saan man pumaroon. Sino man ang makasalubong, Saiyo pa rin nais humantong.

0

Feb 9, 2020

Feb 9, 2020 at 5:59 AM UTC

dnxavier

Tiwala

Kay tagal kitang pinagmasdan, Habang ika'y nahihimbing sa kawalan, Pagkahalong emosyon at pagkabahala, Sa aking puso't isip ay hindi nawawala. Araw-araw 'kong kay Bathala'y dumadalangin, Sa puso **** sana'y hindi tangayin ng hangin. Nangangarap ang mga mata, Pag-ibig mo sana'y sa akin 'di malanta. Irog kong kay tamis, Pumapawi ng aking hinagpis. Magkasamang maghapon, Bawat saya ay aking iniipon. Mula noon hanggang ngayon, Ika'y iniibig saan man pumaroon. Sino man ang makasalubong, Saiyo pa rin nais humantong.

16