"papatawarin" poems
Siya ang "Ilaw ng Tahanan"
Gagawin ang lahat upang ako'y masuportanhan.
Sa tabi ko'y laging nariyaan
Papatawanin ako upang masiyahan.
Siya ang haligi kapag walang tatay
Kanyang pawis ay hindi namamatay.
Sa gawaing bahay, siya'y sanay
Siya rin ang nagmamahal ng tunay.
Siya rin ang aking kaibigan
Hinding-hindi ako iiwanan.
Papatawarin sa mga kasalanan
At mayroon pang laruan.
Siya ang dahilan bakit ako narito
Sapagkat ako ay nabubuhay rito sa mundo.
Nagpapasalamat ako ng taos-puso
Sa inang narito sa tabi ko.
Oct 21, 2014
Oct 21, 2014 at 9:38 AM UTC
#110315
May iilang mag-aalok sa kanya
Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga.
May iilang pipila't iigib,
Pero pagod na siya sa pagbibigay,
Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay.
Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod,
Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig.
Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya,
Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw.
Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan?
At siya mismo ang daan
Para umagos ang buhay mula sa lalamunan.
Siya'y luha ng kalangitan,
Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan.
Natural lang na bumagsak siya,
At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y
Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba.
Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan
Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari.
Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan.
Binubugahan ng kung anu-anong kemikal
At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan.
Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay,
Tagapangalaga ng kanyang sakop.
Minsa'y tatapunan ng dumi,
Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya.
Pagkat yayakain niya ang iilan,
Aakayin at magiging palutang-lutang
Hanggang sa maging saksi ang kalangitan.
Ang iba nama'y papatawarin niya't
Itutungo na lang sa kanyang kalaliman,
Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan.
Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin.
Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan.
Sinasadya siyang limutin at kaligtain,
Pagkat lagi naman siyang nariyan
Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin.
Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw,
Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay.
Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
Nov 19, 2015
Nov 19, 2015 at 6:00 AM UTC
#080316
Hindi ako
Yung taong *matapos **** iwa'y*
*Pupwede **** balikan* kung kelan mo lang gusto.
Hindi ako
Yung porket may nararamdaman pa sayo'y
Ihahain ang pag-ibig nang katulad ng dati.
Hindi ako
Yung mananatiling martir
Na kahit nasasaktan na'y iibigin ka pa rin.
Hindi ako
Yung papatawarin ka na lang ng bigla
Buhat sa napakalalim na sugat na iyong iniwan.
---
Hindi ako
Pero sa pagbalik mo'y
Kaya pa rin pala kitang yakapin
Nang may buong pagtitiwala.
Hindi ako
Pero patuloy kong nilalatag ang sarili sa Ama
Nang maging tama ang puso't
Masunod ko lamang Siya.
Hindi ako
Pero tiwala ako sa Kanya
Kaya't patuloy ka pa ring minamahal.
Hindi ako
Pero ang paghilom Nya'y walang kapantay.
Oo, hindi ako
At nagpapasalamat ako sa Kanya
Na patuloy akong binabago.
Hindi kasi ako perpekto,
Hindi rin perpekto ang pag-ibig ko sayo.
At may takot akong mahalin ka,
Pero sa pag-ibig Niya,
Naroon pala ako.
Aug 2, 2016
Aug 2, 2016 at 8:08 PM UTC
Tulala sa labas ng bintana.
Matindi ang trapiko sa Manila.
Busina dito, busina jan
Habang bumubuhos ang matinding ulan.
Madami tumatakbo sa isipan ko.
Mga bakit at mga paano.
Bakit natapos tayo agad?
Bakit hindi mo ako pinili?
Bakit ako lagi naiiwan?
Bakit tayo naging ganito?
Madami beses mo na din sinabi sa akin ang sagot.
Paulit ulit ito sa utak ko.
Sa mga sagot mo umugat ang mga paano.
Paano kung hindi tayo naghiwalay?
Paano kung ako pinili mo?
Paano kung ako ang nangiwan?
Paano ko hahanapin ang sarili ko?
Paano kita papatawarin?
Bumubuhos ang ulan.
Hindi ko namalayan pumapatak na din pala ang mga luha ko.
Pitong buwan na simula ng naghiwalay tayo
Pero bakit para kahapon mo lang ako sinakatan?
Jun 13, 2018
Jun 13, 2018 at 7:53 AM UTC