Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"paghintay" poems
Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso,  tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan,  hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian.  Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako.  Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos,  sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos,  niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa,  kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal,  kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
0
May 28, 2019
May 28, 2019 at 6:21 AM UTC
Bukang Liwayway na Hinihintay
Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso,  tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan,  hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian.  Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako.  Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos,  sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos,  niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa,  kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal,  kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|
Continue reading...
69
Maginaw ang hamog sa unang ulan ng Disyembre Naging kristal ang mga alikabok sa Hilaga Lumaganap ang kahel na tina sa dahon ng Makahiya Tumataghoy sa kweba ng kapusuan Ibigay ang sagot sa patlang na kalooban Himutok ay hindi na lumubay Nang natagpuan na mayroon ng kasintahan Napatingala sa langit na lipos ng estrelya Sa kubo na hinati ng dingding Sa loob ay ang buhay na ikinatha Sa kabila naman ay ang mga bagay na dapat ginawa Ngayon ay nagtagpo ang himakas at dagat Sa katagalan nang paghintay ng salita upang ibibigkas ay wala rin saysay sa kahuli-hulihan Sa tugmaang ito'y nasawan Wiligan ng bendita ang dating sanggol sa kamalayan Kipkipin at itago ang lampin Sa ambon, sa bintana ay napaisip Paano kung hindi natutong magmahal
0
Dec 30, 2018
Dec 30, 2018 at 4:21 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #37
Buhay pa ba ako? Pakiramdam ko kasi Sa tuwing nakikita kita Parang kinukuha na ako Ng Panginoon. Oh paraluman Kakaiba ang iyong taglay Kalmahan mo lang Ayokong atakihin sa puso ayokong mabaliw, Ayokong mapatulala nalamang sa ganda mo, Ayokong saktan ka Dahil una palang Malayo na diyan Ang intensyon ko sa iyo. Ginagawa kitang inspirasyon Sa lahat ng gagawin ko Ikaw yung gabay Na para bang pampalakas Sa tuwing may pagsubok sa buhay ko Ikaw yung taong asa likod ko Yung susuporta hanggang dulo Oh paraluman hindi ba't Napaka ganda pakinggan iyon? Oh paraluman Hindi ako titigil sayo Walang titigil Tuloy lang ang laban aantabayanan parin kita Tuloy tuloy lang ang paghintay Oh paraluman Sana'y sa susunod Na panahon May pag asa na ako sayo. Dahil paraluman Ikaw ay isang Nabubuhay na Kayamanan at Hulog ng langit. Oh paraluman Mahal kita.
0
Feb 20, 2020
Feb 20, 2020 at 7:42 AM UTC
Oh paraluman
sa bawat minutong lumilipas tila may pagkakataong napakabilis ngunit pasakit dibdib ang pagkabagal Ang paligid ay nagmimistulang kawalan Hindi napapansin sa kahihintay paghintay sa oras na muli kang mangusap paghintay sa pagasang magtatagal lahat paghintay sa katagang "babalik" lahat Lumilipas ang gabing puno ng katahimikan tanging pagbigkas mo lamang ang siyang gigising sa diwa Subalit tila ang paghintay ay walang patutunguhan Hanggang sa unti unting nang sumuko pagasa'y nawala paghihintay ay natigil hiling ay naglaho itigil na ang ilusyong ito.
0
Dec 2, 2017
Dec 2, 2017 at 7:26 PM UTC
Ilusyon
Ilang buwang pumatak ang pawis at luha Nagsunog ng kilay sa madaling umaga Kumuha ng mga pagsusulit Susi sa pagkamit ng mga pangarap Sa tagal ng paghintay Lumabas ang mga resulta May natuwa sa tagumpay At ibang binati ng lumbay Hindi ko man alam ang eksaktong nararamdaman Tiyak na hindi ito ang katapusan Hindi ito hatol sa iyong kinabukasan Malayo pa tayo sa dulo Patuloy pa rin ang buhay Iikot pa rin ang mundo Na grabe kung ito'y mapaglaro Ang tanging permanente ay pagbabago Sa iyong paglakbay Hindi maipapangakong Makararating sa destinasyon nang walang galos Ngunit hihilom din ang ano mang sugat Hindi rin garantisadong laging may ilaw sa daan Sa kalyeng lalakaran Baka kailanganing mangapa ka sa dilim Sa pag-abot ng mga tala Alin mang landas ang piliing tahakin, pinangarap mo man o hindi Naniniwala akong mahahanap din ng iyong mga paa Ang landas patungo sa iyong destinasyon Kung saan ika'y liligaya Kung maligaw ka man ay 'wag mangamba Mahahanap mo rin ang tamang direksyon Mag-ingat ka sa iyong paglakbay, kaibigan Padayon!
0
Jun 11, 2020
Jun 11, 2020 at 11:46 AM UTC
Padayon
Itinadhanang magkasintahan sa bituin walang puwang Ang kapasyahan ng isa't isa ang tanging magdudugtong upang mabuo ang konstelasyon Kasabay ng pagdiriwang ng Bagong Taon ng dayuhan Di magkatulad na kalendaryo Pebrero ba ang unang buwan? Unang pagtingin Pangako na ginagatungan ng tiwala Panghahawakan kung ano ang pinaniniwalaan maging ito'y kapalaluan man Ang simula ng panunuyo, paghintay ng kasagutan ay kapara ng bulaklak na sa unang tubo mahalimuyak Kung madaliin dahil sa nagaganyakan mabilis maupos ang umaalab na kapusukan Sapagkat iba ang nabigyan pagkatapos hiningi sa mga tinanggap na pawang biyaya Ganun din sa mga matiyaga gaya ng mga langgam Nagpapakahirap sa init ng araw at nagdanas ng kabagutan ng panahon bago nakamit ang kaginhawaan
0
Feb 8, 2019
Feb 8, 2019 at 8:11 AM UTC
Puso ng Pebrero II