Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"natutulala" poems
Sa loob ng jeepney, akoy may kursunada Ang babaeng gustong makilala, medyo suplada Biglang tinanong nya ako, “bakit may itatanong ka ba?” Kaya sagot ko, “wala akong itatanong, pero may kaba” Kaba sa dibdib, dahil sa binigyan ako ng pansin Mula sa binibining suplada at di ko yun akalain Na magpapasaya at bububuo sa mahabang araw Nang minsang napatingala sa kagandahang natanaw Dagdag ko, “Magbayad na tayo” Sabi nya, “bayad lang walang pang tayo” Sinabi ko ulit “Miss, pwede namang pambayad ang ngiti, (bakit?) kasi yung 500 mo wala silang panukli” Sa loob ng isipan koy tumutula, Sa labas ang mga mata koy natutulala Nabighani ng ganda at napahanga Di ko napapansin tulo laway labas dila Ngunit sa mukhang tila nakasimangot Napansin ko sa mga mata’y may lungkot Kaya Ang magpasaya, kahit papano ay aking ginawa Nang Minsan sana’y dumampi ang ngiti, at magbigay ng tuwa Ginawa ko na ang simpleng galawan Inaabot ang bayad, upang kamay nya ay mahawakan Gusto ko din sanang malaman ang kanyang pangalan Baka may pagasa kung sya ay liligawan Wala man akong pera, mahalaga masaya Wala man akong pera, basta katabi ko maganda Wala man akong pera, basta wala akong sakit Wala man akong pera, basta kami ay nagkalapit Aking naalala, aking naalala..... Wala pala talaga akong pera Ni piso isa, wala sa bulsa Pano na? Pano na? Kaya ang ending ng love story, Mamang tsuper I’m sorry Pagtumigil na tong byahe, Takbo sibat, handa na akong mag 123....
0
Sep 30, 2018
Sep 30, 2018 at 10:19 AM UTC
Crush Sa Dyip
Sa kanyang himig ako'y nahahalina Magkasintunog ng mga ibong malaya Umiindayog sa puso ko't pagsinta Misteryosong dilag, sino s'ya talaga? Sa tuwing napapanood 'y anong ganda Mata'y matimyas na tala sa umaga Tanglaw sa daigdig na puno ng hiwaga Liwanag sa bukang liwayway 't hiraya Manipis ang labing kakulay 'y makopa Malamyos ang tunog ng bawat salita Halik ng anghel ang dapyo ng hininga Halimuyak ay buhay, di nawawala Kahit panlalaki ang gayak at porma Na kanyang ginampanan sa prima donna Munting lawiswis na lupaypay 't mahina Nang lumaki'y diwata sa encantadia Ang isip ko ay kinabig 't kinawawa Ginapos nang mahigpit ng kanyang drama Madalas ay namumugto ang mga mata Kapag nasisilayan s'yang lumuluha Huwag sana pabugso bugso't pabigla Ang tibo niyang pangungusap at banta Sapagkat nababagha't natutulala Damdami'y pinamumugaran ng kaba Sa kumpas ng mga kamay ay humahanga Isang paraluman na ang kiyas 'y siga Hudlum sa kanto na mahal ang pamilya Pinakamatapang na lahing Claveria Sa likod ng pagganap ano nga ba s'ya? Sapantaha ko ay magalang na bata Binibini at dalagang Filipina May puring Perlas ng Silangan ng Asya Lingid sa kamalayan nang napahanga Sa kanyang angking galing bilang artista Dagdag pa ang sayaw n'yang mala-prinsesa Sa makabagong tinikling, siya'y reyna Araw 'y nakahilig sa katanyagan n'ya Harap 'y pangarap na sinasalubong pa Hiyas s'ya sa mundo na walang kapara, Kumikinang at nagbibigay pag-asa
0
Jan 4, 2020
Jan 4, 2020 at 11:09 PM UTC
Altheyah Ablan
Ikaw ang iniisip bago pumikit Kaya pati sa panaginip ika’y sumisilip Ang hirap palang umibig Yung di lumilipas ang araw na hindi ka naiisip Kaya natutulala nalang bigla sa gilid At iniisip na maging tayo kahit lamang sa panaginip
0
Oct 20, 2018
Oct 20, 2018 at 11:01 PM UTC
Daydream
Nang ika'y naging aking kaibigan, Di ko alam kung ano ang kahahantungan, Di naisip ang mga maaaring mangyari, Basta pagkausap kita, alo'y napapangiti. Akala ko, puso ko'y manhid na, Wala nang maramdaman ni isa, Ikae mismo ang nagsabi sa'kin nyan, Di madaling kalimutan ang nakaraan. Heto na't aaminin ko na, Sa'yo ako'y totoong nahalina, Huwag mo sanang masamaing, Sa lahat ng tao, sa'yo ako nahumaling, Sa iyong mga katangian ako'y humanga, Simple **** pagkatao, talagang nakakamangha, Minsan sayo ako'y natutulala, Di na alam paano magsalita. Sa kasalukuyan, ika'y tunay kong hinahangaan, Pagkat ako sayo'y nahulog nang tuluyan, Wag ka sanang lumayo, Buhat ng mga panunukso. Ako parin naman ito, Humahanga lamang sa'yo, Di ko alam anong sasabihin ko, Basta alam kong ikaw ang gusto ko. Kung di ka naniniwala, Abay mas mabuti nga, Isawalangbahala, Itong aking munting paghanga. Ikaw, higit sa lahat, Nagpatibok nitong puso ko, pagkat, Ikaw at ikaw lamang, Ang bubuo sa mundo kong kulang.
0
May 9, 2017
May 9, 2017 at 5:59 PM UTC
Ikaw
Nakakatawa dahil hanggang ngayon di ko parin alam kung bakit ganito. Kung bakit nasasaktan parin ako tuwing nakikita ka kasama niya. Sumasakit ang puso ko na para bang tinutusok nang isang libong karayom kung nakikita kong natutulala ka sa kaniya. Kumukulo sa inggit ang kung ano man sa kalooblooban ko dahil alam kong di ako. Di ako ang gusto mo. Di ako ang taong pinagbubuhusan mo nang pagmamahal. Di ako ang taong pinaghahangaan mo. Di ako. Matagal ko na tong alam. At dapat matagal ko na ring natanggap. Pero bakit masakit parin? May gusto pa ba ako sayo? Sana naman hindi. Dahil kahit anong sakit ang nararanasan ko, di ko parin pipigilan ang pag iibigan nang dalawa kong munting kaibigan. Hindi man pansin sa iba na ako'y ganito, okay lang. Okay lang basta't kayo ay masaya. Okay lang. Kaya pa.
0
Apr 9, 2017
Apr 9, 2017 at 5:29 PM UTC
Okay lang. Kaya pa
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
0
Sep 16, 2020
Sep 16, 2020 at 9:28 AM UTC
Selda ng Kahapon
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
Continue reading...
58
"Noong ikaw ay unang makilala, mundo ko ay nag-iba Isip ko ay umariba, puso ko nama'y tumaba. Sa ganda **** taglay, ako ay napalupaypay. Titig ng iyong mata'y, binura ang dala-dalang lumbay. Buhay ko ay lalong sumaya nang makita kita, Pero ano itong nadarama, pag tumingin sayo'y natutulala. Hinanap ko ang dahilan at sa wakas ito'y natagpuan. Ang inaasam-asam na katotohanan ay aking nahanap. At nang ito ay nahagilap, nabigla ako't napakurap. Sa sandaling bumukas ang mata ko'y, ikaw ang nakita. At doon ko napagtanto, gusto na pala kita."
0
Jul 2, 2016
Jul 2, 2016 at 5:21 PM UTC
Gusto na pala Kita
Noong ikaw ay unang makilala, mundo ko ay nag-iba. Isip ko ay umariba, puso ko nama'y tumaba. Sa ganda **** taglay, ako ay napalupaypay. Titig ng iyong mata'y, binura ang dala-dalang lumbay. Buhay ko ay lalong sumaya nang makita kita, Pero ano itong nadarama, pag tumingin sayo'y natutulala. Hinanap ko ang dahilan at sa wakas ito'y natagpuan. Ang inaasam-asam na katotohanan ay aking nahanap. At nang ito ay nahagilap, nabigla ako't napakurap. Sa sandaling bumukas ang mata ko'y, ikaw ang nakita. At doon ko napagtanto, gusto na pala kita. Ngayo'y alam ko na kung bakit, paano ko kaya ibabatid ang nararamdaman kong labis. Buong araw nagiisip, halos mapudpod na ang ginagamit kong lapis. O sinta aaminin kong hindi ako makatingin ng direcho. Sa titig mo ba naman kapag magkausap tayo. Di ko makakaila pero nakakakilig syempre, pero  kailangang lumiko, patay malisya nalang ang palusot ko. Simpleng minamasdan ka. Bat di ako nag sasawa? Wala ka mang ginagawa. Sayo ako'y namamangha. Pero ako'y nagtataka. Ano nga ba ang meron ka. Bat sayo ko nakikita. Bagay na wala sa iba. Nabihag mo ako, gamit ng iyong mga mata, gamit ng iyong mga ngiti, gamit ng iyong maamong mukha. Nabihag mo ako. Wala akong maisip na paraan kung paano mo ito mababasa. Pero kung sakaling ako'y magbabasa sa harapan. Sinisigurado kong ikaw ang dahilan. Dahilan kung bakit nagawa ko itong tula.
0
Oct 18, 2018
Oct 18, 2018 at 9:23 AM UTC
Unang araw
Sa iyong mukha ako'y natutulala Ganda mo ay nagniningning na tala Namumulang labi' t  manipis na  pisngi Mala - porselanang balat kayumanggi Mata ay malalim, puno ng hinala Sa 'kin, bakit ramdam ang pang uusisa Namumugto minsan sa yaong sandali Iniwanan nang walang pag-atubili Ng sinta mo na inakalang simula Ng iyong pag-iibigan nang makalaya Sa baryo natin, tigib ng bisyo' t tili Ng mga tao na di magkamayaw lagi Mga kapitbahay natin ay nagmumura Mga tungayaw lagi ang sinasambitla Ngunit ikaw ay palihim nagsisisi Sa  luha **** malinaw na nagkamali Sinisimsim ang habag na dinadala ng hangin sa iyong maamong itsura Dilag ka na pinupuri ng marami Bakit mapusyaw ang ngalirang mga labi At ang una mo na pagkakakilala Sa akin ay hindi ganoong kasama Ngunit matampuhin ka at naninisi Sa aking maliit na pagkakamali Kaibigan ang turing  sa isa't isa Bakit nagagalit pag kausap iba Sa di pagkakaunwaa' y titili Ganun ba talaga pag minsan nasawi?
0
Jun 4, 2020
Jun 4, 2020 at 12:16 AM UTC
Kwento ng Pag-ibig
di makagawa ng tula ako'y natutulala lutang ang isipan mukhang nahanginan.
0
Feb 16, 2019
Feb 16, 2019 at 8:49 AM UTC
nganga
Sa tuwing umaga excited pumasok sa opisina upang ikay makita, Pagkat Akoy humahanga sinta Dahil sa iyong magandang mukha Ang puso kong natutulala Mga biro mo sa akiy bentang-benta Kahit pa ikay mayroon ng sinisinta
0
Oct 28, 2017
Oct 28, 2017 at 2:59 AM UTC
Sinta