Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"napagtantong" poems
Pano maiwasang ibigin ka Kung katumbas nito ay hindi ko pag hinga Naramdaman ang pagibig na iyong pinadama Sa mga salitang “ikaw lang sapat na” Ngunit bakit biglang nagiba Pagibig tila nag laho na Iniwang naka lutang Sa pagaakalang ikaw at ako ay may forever pa Ngayon pagibig sayo ay di ko na saklaw Kasi napagtantong mukha kang kalabaw Sana balang araw, mahanap ang pagibig na hinahanap Isang babaeng kapanga-pangarap
0
Nov 21, 2015
Nov 21, 2015 at 1:35 AM UTC
BITTER
Noong una hindi ko namalayan, hindi ko pinansin ang iyong presensya Na mismong dahilan, para iyong kagandahay aking di masilayan Di nag tagal ikaw ay sakin pinakilala, ngunit ipina-walang bahala dahil ikay kasamahan lamang Hanggang sa tinakdang tayoy lubos na mag kakilala At binigyan ng pagkakataon bilang maging aking kaibigan Nang nasundan ay aking nasaksihan, ang simpleng ngiti mo pala'y tuluyang nakakahawa Ako ay sumasaya tuwing sa akiy nasisilayan, ang isang ngiti mo pala'y nag dudulot ng kaligayan Sa araw araw na ikay aking kasama, ako ay nagbibiro upang aking masilayan Ngiti **** kay ganda pati na iyong mga mata, hinahanap-hanap sa tuwing ikay aking nakakasalamuha Di ko napapansin na akoy unti-unting nabubuo at sumasaya, sa mga oras na ikay aking napapatawa Hanggang sa isang araw biglang napagtantong kulang ako, kung walang ikaw sa buhay ko Nang pinagtagpong muli, biglang nagpahayag ng aking saloobin Hindi man masyadong napaghandaan, hindi rin inaasahan ang kinalabasan Napaka-saya lang, na nag simula ang lahat sa simpleng pag kakaibigan Lumala at tumibay ang nararamdaman, dahil sa suporta at pang-aasar ng mga kaibigan Ngunit noon din natin napag pasyahan na tayoy isang ganap na, na magkasintahan Ipinagpapasalamat sa DYOS ang lahat ng kinahinatnan Sa umpisa inisip na nag bibiro lamang, pero habang tumatagal napagtanto na ito ay hindi panandalian lang Dumating ang panahon na parehas nabibigatan, pero sa huli pinili parin lumaban Hanggang ngayon pinipili pa rin buwagin, ang lahat ng pader na puno ng hindi magandang isipin Noon ko napagtanto, na ang mga hiniling sa panginoon ay binigay at pinagkatiwala na sa akin. Pangako hindi mo na sasambitin sa iyong sarili na ikay nakahandusay muli, sapagkat ako mismo at ang aking mga kamay ay mag sisilbing nakaalalay sayo hanggang huli Mahal ko (loves ko) gusto kitang batiin ng maligayan kaarawan, palaging **** tatadaan na akoy laging nasa iyong likuran Makakaasa ka na hindi ka na muling maiiwan, at mula ngayon ang tangi **** mararamdaman ay ang mamahalin ka ng walang kasawaan.
0
Aug 10, 2017
Aug 10, 2017 at 3:25 PM UTC
A Gift
Noong una hindi ko namalayan, hindi ko pinansin ang iyong presensya Na mismong dahilan, para iyong kagandahay aking di masilayan Di nag tagal ikaw ay sakin pinakilala, ngunit ipina-walang bahala dahil ikay kasamahan lamang Hanggang sa tinakdang tayoy lubos na mag kakilala At binigyan ng pagkakataon bilang maging aking kaibigan Nang nasundan ay aking nasaksihan, ang simpleng ngiti mo pala'y tuluyang nakakahawa Ako ay sumasaya tuwing sa akiy nasisilayan, ang isang ngiti mo pala'y nag dudulot ng kaligayan Sa araw araw na ikay aking kasama, ako ay nagbibiro upang aking masilayan Ngiti **** kay ganda pati na iyong mga mata, hinahanap-hanap sa tuwing ikay aking nakakasalamuha Di ko napapansin na akoy unti-unting nabubuo at sumasaya, sa mga oras na ikay aking napapatawa Hanggang sa isang araw biglang napagtantong kulang ako, kung walang ikaw sa buhay ko Nang pinagtagpong muli, biglang nagpahayag ng aking saloobin Hindi man masyadong napaghandaan, hindi rin inaasahan ang kinalabasan Napaka-saya lang, na nag simula ang lahat sa simpleng pag kakaibigan Lumala at tumibay ang nararamdaman, dahil sa suporta at pang-aasar ng mga kaibigan Ngunit noon din natin napag pasyahan na tayoy isang ganap na, na magkasintahan Ipinagpapasalamat sa DYOS ang lahat ng kinahinatnan Sa umpisa inisip na nag bibiro lamang, pero habang tumatagal napagtanto na ito ay hindi panandalian lang Dumating ang panahon na parehas nabibigatan, pero sa huli pinili parin lumaban Hanggang ngayon pinipili pa rin buwagin, ang lahat ng pader na puno ng hindi magandang isipin Noon ko napagtanto, na ang mga hiniling sa panginoon ay binigay at pinagkatiwala na sa akin. Pangako hindi mo na sasambitin sa iyong sarili na ikay nakahandusay muli, sapagkat ako mismo at ang aking mga kamay ay mag sisilbing nakaalalay sayo hanggang huli Mahal ko (loves ko) gusto kitang batiin ng maligayan kaarawan, palaging **** tatadaan na akoy laging nasa iyong likuran Makakaasa ka na hindi ka na muling maiiwan, at mula ngayon ang tangi **** mararamdaman ay ang mamahalin ka ng walang kasawaan.
Continue reading...
25
Sa distansya umusbong ang lahat Kung paano nagkrus ang ating mga landas Na sa dinarami-rami ng tao’y ikaw pa Sa simpleng pagbati mo nagmula
 Sa distansya tumibay ang relasyon Nagpakatatag sa panahong magkalayo Kinubli ang hirap ng mga pagbabago Nanahimik sa likod ng maraming tanong Sa distansya nagsimula ang problema Kawalan ng tiwala ang naging ugat Pag-iisip kung nararapat pa bang ipaglaban At hawakan ang pangakong unting unting nawawala
 At sa ‘di inaasahan, sa distansya rin nagtapos Tumigil nang maniwala sa “Kaya natin ‘to” Napagkasunduan at magkasamang nagdesisyon Napagtantong pag-ibig ay ‘di sapat sa isang relasyon
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 2:15 PM UTC
distansya
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
0
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 10:24 PM UTC
Typing Keyboard
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
Continue reading...
6
Ang matinis na tinig ng isang libong nagkakalampagang bakal na maninipis ang tumili mula sa gilid ng 'yong ulunan, Umaga na naman. Mauuna ang pagbangon mo mula sa kama kaisa sa pagmulat ng iyong mga mata't pag-gising ng iyong diwang pagal sa 'di maalalang panaginip. Ang hangin ay umihip-- Mula sa bintanang kumakaway gamit ang mga kurtinang bughaw sa paglisan ng gabi sa pagkamusta ng masalimuot na umaga. Pumipihit na naman ang oras. Pinanonood mo ang pagputok ng bawat bulang nabubuo mula sa pag-ugong ng kaldero buhat ng initsigan, Bagay na 'yong kinaiinggitan. Ang natatanging paraan para mapainit mo iyong umaga ay ang paglaklak ng kapeng 'sing pait ng pagiisa. Tapos maliligo ka, Pipihitin mo ang gripo para bumungad sa'yo ang nagyeyelong tubig na kumikitil sa 'yong kakayanan makaramdam. Sana kumukulo rin yung tubig. Pinanonood mo ang pagdating at paglaho ng mga pangitain ng isang 'di makatarungang siyudad ng maralita't dukha. Paano pa nila nagagawang ngumiti? Ika'y naririndi sa malalim na pag-ungol ng mga sasakyang minamaneho ng mga diwang humihiyaw sa pagkakakulong, Sa pagkaubos ng oras. Sinusulit mo ang ilang saglit na ang tanging suliraning iyong sinusumpa ay ang pagkahuli sa klase't mga responsibilidad. Pagkakataon na naman ng buwan. Huminga ka ng malalim bago mo nilapat ang 'yong palad na 'sing gaspang ng gasgas na pinto ng iyong bahay, At dahan-dahan mo itong tinulak. Nilanghap mo ang kulob na amoy ng hanging 'di magimbala sa segundong umapak ka sa loob ng yung 'di maturing na tahanan, Isinara mo ang pintuan. Kasabay nito ang pagsara mo ng iyong sarili sa buong mundong tanging inaalala lamang ang kanilang mga sarili. Bumuhos ang iyong mga luha. Ang iyong katawan ay nanginginig, ang isip ay nangingimbal at ika'y nangingimi sa kawalan ng katotohanan-- Ng 'yong pagkatao. Maririnig **** umuugong ang iyong bulsa't napagtantong may nangangailangang marinig ang iyong boses, Tumatawag si Mikoy. Sa pag-sambit niya ng iyong pangalan ay napawi ang bumubagyong luha't naglaho ang unos ng 'di maintindihang lungkot. Sa pagkakataong iyon, saka mo lang sinabing nakauwi ka na.
0
Aug 2, 2017
Aug 2, 2017 at 5:04 AM UTC
Shirley
Ang matinis na tinig ng isang libong nagkakalampagang bakal na maninipis ang tumili mula sa gilid ng 'yong ulunan, Umaga na naman. Mauuna ang pagbangon mo mula sa kama kaisa sa pagmulat ng iyong mga mata't pag-gising ng iyong diwang pagal sa 'di maalalang panaginip. Ang hangin ay umihip-- Mula sa bintanang kumakaway gamit ang mga kurtinang bughaw sa paglisan ng gabi sa pagkamusta ng masalimuot na umaga. Pumipihit na naman ang oras. Pinanonood mo ang pagputok ng bawat bulang nabubuo mula sa pag-ugong ng kaldero buhat ng initsigan, Bagay na 'yong kinaiinggitan. Ang natatanging paraan para mapainit mo iyong umaga ay ang paglaklak ng kapeng 'sing pait ng pagiisa. Tapos maliligo ka, Pipihitin mo ang gripo para bumungad sa'yo ang nagyeyelong tubig na kumikitil sa 'yong kakayanan makaramdam. Sana kumukulo rin yung tubig. Pinanonood mo ang pagdating at paglaho ng mga pangitain ng isang 'di makatarungang siyudad ng maralita't dukha. Paano pa nila nagagawang ngumiti? Ika'y naririndi sa malalim na pag-ungol ng mga sasakyang minamaneho ng mga diwang humihiyaw sa pagkakakulong, Sa pagkaubos ng oras. Sinusulit mo ang ilang saglit na ang tanging suliraning iyong sinusumpa ay ang pagkahuli sa klase't mga responsibilidad. Pagkakataon na naman ng buwan. Huminga ka ng malalim bago mo nilapat ang 'yong palad na 'sing gaspang ng gasgas na pinto ng iyong bahay, At dahan-dahan mo itong tinulak. Nilanghap mo ang kulob na amoy ng hanging 'di magimbala sa segundong umapak ka sa loob ng yung 'di maturing na tahanan, Isinara mo ang pintuan. Kasabay nito ang pagsara mo ng iyong sarili sa buong mundong tanging inaalala lamang ang kanilang mga sarili. Bumuhos ang iyong mga luha. Ang iyong katawan ay nanginginig, ang isip ay nangingimbal at ika'y nangingimi sa kawalan ng katotohanan-- Ng 'yong pagkatao. Maririnig **** umuugong ang iyong bulsa't napagtantong may nangangailangang marinig ang iyong boses, Tumatawag si Mikoy. Sa pag-sambit niya ng iyong pangalan ay napawi ang bumubagyong luha't naglaho ang unos ng 'di maintindihang lungkot. Sa pagkakataong iyon, saka mo lang sinabing nakauwi ka na.
Continue reading...
30
Iilan nang estrangherong labi ang dumampi at alam na din kung paano humaplos ang iba't ibang tela marahil kabisado na din ang bawat indayog na walang musika ngunit bakit na sa tuwing pipikit at sinusubukang sabayan ang korong hindi kilala sumasagi pa din sa isip na nakakulong ma'y sa hindi mo bisig at hindi sa iyong unan namamahinga. simula noong pagtalikod mo'y pakiwari kong milyong beses nang umikot ang oras ang sabi ko pa noo'y nakalimot at malaya na sa mga panahong inaantay ang paghimlay ng araw dahil sa pagsilang ng gabi ka lang din naman masisilayan. mahina pa din bang aamining na pagkatapos ng linggong itong sinasakdal ang sarili napagtantong baka siguro hindi pa pala lumalagpas sa hatinggabi ang awit. mahal, baka siguro sa susunod na gabi, nais pa ding sa iyo umuwi.
0
Mar 3, 2017
Mar 3, 2017 at 12:21 AM UTC
Untitled
BY; ELVIN ADO SIMULA PAGKAMUS-MOS PAGKAKAALAM KO AY SA LANGIT LANG MAKIKITA, PERO SA LUPA’Y PWEDE RIN PALANG MAKITA, KAYA HALINAT BASAHIN ANG AKING TULA, TUNGKOL SA ISANG ANGEL NA PINADALA NI BATHALA SA LUPA. DAPIT HAPON, NAGLALAKAD MAG-ISA SA LUGAR KUNG SAAN PURO KAHOY ANG MAKIKITA, TAHIMIK , LUNTIANG PALIGID ,MGA IBONG NAGSASAYAWAN SA SANGA NA NAKAKABIGHANI SA MGA BILOGAN KONG MATA, MGA HUNI NG IBON NAGPAPAIGTING NG TAINGA, PERPEKTONG LUGAR PARA ILABAS ANG MGA PROBLEMA. TINGIN SA KANAN ,TINGIN SA KALIWA, HANGGANG SA NAHAGIP ANG HINDI PAMILYAR NA MUKHA, NAPAKA-AMONG MUKHA NA TILA BA ISANG DIWATA, NAPAKO ANG MGA MATA MULA ULO HANGGANG PAA, KARIKTAN NA SA BUONG BUHAY NGAYON LANG NAKITA, MAGULONG ISIP AY NAPALITAN NANG KUNG ANONG SAYA, PAA’Y DI MAPIGILAN LUMAKAD MAGISA, PATUNGO SA ISANG PRINSESA NA NGAYO’Y NASA HARAP KO NA, SARILI’Y DI MAPALAGAY KUNG BAKIT IBA ANG NADARAMA, KABOG SA DIBDIB AY IBANG-IBA. NGAYON AY KAYLAPIT NA NAMING DALAWA, BIBIG AY BIGLANG NAGSALITA , AT LUMABAS ANG KATAGANG ANGHEL KABA? SIYA’Y NAPATINGIN AT NAKITA KO ANG MAPUPUNGAY NIYANG MATA. MALA ANGHEL NA TINIG NA LALONG  NAGPAANTIG NG KABA, ANO BA TONG NADARAMA PAGIBIG NABA, TILA BA SILI NA KAY BILIS MADAMA, MGA LUNGKOT AY NAPALITAN NANG  SAYA. SA UNANG PAGKAKATAON UMIBIG ANG MAKATA, PERO ISANG SAGLIT DUMILAT ANG MATA, NAPAGTANTONG LAHAT AY PANAGINIP LANG PALA, AKALA’Y  LAHAT AY TOTOO NA SA ISANG IGLAP AY NATAPOS NA.
0
Feb 14, 2020
Feb 14, 2020 at 6:16 AM UTC
" ANGHEL"
anino oo isa kang anino anino ng kahapon kahapong pilit kung kinakalimutan kinalimutan ngunit wari'y ikay napagkit. napagkit sa puso't isipan isipang di q alam hindi ko alam qng bkt ikaw pa ikaw pa na hindi para sakin para sakin na nagmahal ng totoo oo totoo totoo at labis labis at sobra sobrang hindi ko napagtanto napagtantong ako'y sinaktan mo ng lubusan. lubusan **** iniwang luhaan luhaan na dulot ng iyong pag-ibig na parang anino. anino ng kahapong mahrap kalimutan. dahil sa bawat paglimot q lalo kitang naa-alala. ala-alang sa anino lamang nakikita... dahil ikaw at ako ay isang anino aninong hindi pwdng mahawakan ng sinuman
0
Oct 11, 2019
Oct 11, 2019 at 11:00 AM UTC
anino