Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"masasamang" poems
Sa mundo nating ito, hindi imposibleng makahanap ng kaibigang totoo. Kaibigang tutulong sa'yo sa oras ng pangangalaingan Palaging nandiyan sa tawanan man o iyakan Ang natatanging mahal mo na hindi mo kasintahan o kadugo Ang taong nakamarka na sa iyong puso. ang aking mga kaibigan ay nagbibigay kulay sa aking mundo. akoy kanilang ipinagtatanggol laban sa mga masasamang tao. may mga pagkakataon na hindi kami nagkakaintidihan, minsan ay hindi nagpapansinan ngunit sila parin ang sinasandalan at kinokopyahan. kahit na hindi ako mayaman , ako parin ay nauubusan ng pagkain paminsan-minsan. nagtitipid na nga ako pero ubos parin ang baon ko. OH! mahal kong mga kaibigan hindi ko na minsan matiis ang inyong katakawan. matagal na akong nagtitiis at nagtitimpi dahil palagi na lang kayong nanghihingi. dahil mahal ko kayo at pinahahalagahan ang pagtitiis ko ay kailangan.
0
Sep 9, 2014
Sep 9, 2014 at 11:22 AM UTC
Aking kaibigan!
Ang salita ng hari ay apoy na nagpapainit sa pugon ng kawalang-katarungan, nagpapakulo sa bituka ng balikong lipunan kung saan ang kampeon ng disiplina ay nagiging kampon ng pagmamalabis, at ang pagtakbo ng hustisya ay nauungusan na ng pagtakbo ng mga nasisiil. At sa gitna ng kaguluhan, sa gitna ng katahimikan ng karamihan, mas lumalakas ang loob ng masasamang-loob, at lalong lumalago ang masasamang damo. Sindilim na ng gabi ang tanghaling tapat, sa panganib na ngayo'y wala nang pinipiling oras at ang buhay na iyong pinagkaingat-ingatan, baka bukas sa kalsada'y isang mantsang pula na lamang.
0
Oct 28, 2017
Oct 28, 2017 at 11:41 AM UTC
Mantsang Pula
nakakatuwang isipin na ako pa din ang 'yong sinisinta sa bawat oras na pumapatak ang 'yong naiisip sa bawat awit na mariringgan ang 'yong pampakalma sa tuwing lugmok na lugmok ka na nakakatuwa isipin na tayo pa din ang nais **** dala sa bawat tagumpay mo ang nais **** makamtan kahit tila maglalaho na ang lahat ang nais **** marinig sa bawat galaw at tibok ng 'yong puso nakakatuwa isipin na ikaw pa din ang kasama ko matapos ng masasamang nangyari ang kasama ko sa bawat halakhak at pag hubog ng ngiti sa aking labi ang kasama ko sa tuwing akong mag kakaroon ng panibagong biyaya nakakatuwa nga talaga...... alalahanin ang masasaya nating memorya humiling sa itaas na sana hanggang ngayo'y ganon parin nakakatuwang isipin na hanggang ngayon eto ako humihiling parin
0
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 4:55 AM UTC
nakakatuwa
Naranasan mo na bang apihin Ng dahil lang sa katawan **** bilbilin Halika kaibigan may kwento ako sayo Nawa'y pakinggan mo at sana'y makatulong ito Ako nga pala si Mahal Madalas bully-hin ng aking kamag-aral Yung tipong gusto **** sagutin ang tanong ni ma'am Ngunit alam **** pagtatawanan ka lang Meron din akong kaibigan Na alam kong maasahan Ngunit ako di pala'y iiwan Ng dahil din sa aking katabaan Isang araw nagkaroon ng sayawan sa paaralan Napakalungkot ng aking isipan Dahil alam kong  walang lalaking magtitiyaga Na makipagsayaw sa katulad kong mataba Sa sobrang sakit na aking nadarama Alam mo kaibigan, ginusto ko ng mawala Wakasan ang bukay na ito Ngunit aking napagtanto Napakasayang mabuhay sa mundong ito Kahit na maraming masasamang tao Kaibigan paalala lang, wag **** baguhin ang sarili mo Lalo na kung para sa ibang tao. Tanggapin mo kung ano ka Tanggapin mo kung sino ka Dahil kaibigan mataba ka man, tandaan mo Meron at merong iintindi sayo Merong isang taong tatanggapin ka At mamahalin kung sino ka
0
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 9:56 AM UTC
Mataba
Kaibigan? Ka-ibigan? Kai-bigan? Ano nga ba tayo? Dalawang taong hinapo na ng mga karanasan sa pag-ibig, Dalawang taong pinili ang isa’t-isa, Dalawang taong nais maging isa. Ngunit ano nga ba tayo? Pinasaya, Binigyan ng oras, Kinantahan ng mga lirikong nakaaantig ng puso, Pinangakuan ng kung anu-ano sa ilalim ng buwan, Na tila ba ngayon ay para bang iginuhit na lamang sa tubig. Kinuha mo ang puso ko, Pero gusto ko lamang linawin, Hindi ko ninais na ipalit mo ang iyo sa akin. Pero para bang ginago ako ng tadhana, Itinakbo mo ang puso ko palayo— Palayo sa’kin, nang hindi lumilingon. Ipinagsawalang bahala ko ang sakit na naramdaman, Nagbulag-bulagan sa mga bagay na malinaw sa aking paningin. Pinilit burahin ang masasamang ideyang namumuo sa aking isipan, Umaasang mali ang lahat ng sakit na ipinagkikibit-balikat ko lamang. Totoo nga, Madaya ang kapalaran. Nakakatawang isiping Sa loob ng isang buwan, Kaya **** mainlove. Pero, nakakagago din isiping, Sa loob ng isang buwan, Kaya ka rin nyang iwanan. Sa bagay, ano nga ba tayo? Wala naman, diba? Maaaring ihanay mo lamang ako sa mga babaeng pinaasa mo, Na marahil pagdating ng panahon, Malilimutan mo rin kung ano ang namagitan satin, Na siguro sa paningin mo’y pang landian lang pala ako, hindi pang seryosohan. Hindi ako yung tipo **** babae, Hindi ako matalino, Wala akong political stance, Hindi ako kagandahan. Ano nga bang kataka-taka dun? Walang dapat ikasakit dahil Hindi mo naman ako tipo kaya hindi mo ko sineryoso. Walang tayo, Hindi rin tayo magkaibigan. At lalong hindi magkasintahan. “Almost”, yun tayo. Halos Halos naging tayo. Halos umabot na ko sa punto na mamahalin kita ng buo. Halos napaniwala mo kong mahal mo ko. Halos napaniwala mo kong kamahal-mahal ako. Halos napaniwala mo kong karapat dapat akong pahalagahan. Halos bigyan mo ko ng oras mo. Halos naramdaman kong sincere ka. Halos araw-araw kung hanapin kita. Halos minu-minuto kung tingnan ko ang cellphone ko para lang maghintay ng reply mo. Halos ikaw na lang ang marinig ko pag naririnig ko yung mga kanta sa radyo na inawit mo sakin. Halos ikaw na lang yung hanapin ng puso ko sa bawat saglit na hindi kita nararamdaman. Halos.
0
Mar 6, 2018
Mar 6, 2018 at 6:00 AM UTC
Halos
Kaibigan? Ka-ibigan? Kai-bigan? Ano nga ba tayo? Dalawang taong hinapo na ng mga karanasan sa pag-ibig, Dalawang taong pinili ang isa’t-isa, Dalawang taong nais maging isa. Ngunit ano nga ba tayo? Pinasaya, Binigyan ng oras, Kinantahan ng mga lirikong nakaaantig ng puso, Pinangakuan ng kung anu-ano sa ilalim ng buwan, Na tila ba ngayon ay para bang iginuhit na lamang sa tubig. Kinuha mo ang puso ko, Pero gusto ko lamang linawin, Hindi ko ninais na ipalit mo ang iyo sa akin. Pero para bang ginago ako ng tadhana, Itinakbo mo ang puso ko palayo— Palayo sa’kin, nang hindi lumilingon. Ipinagsawalang bahala ko ang sakit na naramdaman, Nagbulag-bulagan sa mga bagay na malinaw sa aking paningin. Pinilit burahin ang masasamang ideyang namumuo sa aking isipan, Umaasang mali ang lahat ng sakit na ipinagkikibit-balikat ko lamang. Totoo nga, Madaya ang kapalaran. Nakakatawang isiping Sa loob ng isang buwan, Kaya **** mainlove. Pero, nakakagago din isiping, Sa loob ng isang buwan, Kaya ka rin nyang iwanan. Sa bagay, ano nga ba tayo? Wala naman, diba? Maaaring ihanay mo lamang ako sa mga babaeng pinaasa mo, Na marahil pagdating ng panahon, Malilimutan mo rin kung ano ang namagitan satin, Na siguro sa paningin mo’y pang landian lang pala ako, hindi pang seryosohan. Hindi ako yung tipo **** babae, Hindi ako matalino, Wala akong political stance, Hindi ako kagandahan. Ano nga bang kataka-taka dun? Walang dapat ikasakit dahil Hindi mo naman ako tipo kaya hindi mo ko sineryoso. Walang tayo, Hindi rin tayo magkaibigan. At lalong hindi magkasintahan. “Almost”, yun tayo. Halos Halos naging tayo. Halos umabot na ko sa punto na mamahalin kita ng buo. Halos napaniwala mo kong mahal mo ko. Halos napaniwala mo kong kamahal-mahal ako. Halos napaniwala mo kong karapat dapat akong pahalagahan. Halos bigyan mo ko ng oras mo. Halos naramdaman kong sincere ka. Halos araw-araw kung hanapin kita. Halos minu-minuto kung tingnan ko ang cellphone ko para lang maghintay ng reply mo. Halos ikaw na lang ang marinig ko pag naririnig ko yung mga kanta sa radyo na inawit mo sakin. Halos ikaw na lang yung hanapin ng puso ko sa bawat saglit na hindi kita nararamdaman. Halos.
Continue reading...
61
Ang husay ng iyong gawa na idadamot ng aking mga kamay Hindi ito pusong o sumpong pero ako’y naniniwala na hanga ako Paano na mas matalas ang iyong lapis kumpara sa akin? Wala na bang masasabi? Ang pangarap nakatago sa likod ng alapaap Ang lilim ay parang dating kaibigan na nagkimkim ng aking mga kamay Pero kailangan maghiwalay, dahil sa mga masasamang damo Maganda ang itsura, may dating. Masaya manira ng tama Mag-asim ang gatas ng ating mga anak Hawak-hawak mo ang aking mga kamay Itaga ko para mabigay sa iyo ang nagbibigay buhay sa utak ko Kunwari hindi lumipad sa malayo ang aking mga pilik-mata Kunwari lumipas ang minuto kesa sa panahon Malupit ang oras sa kwento ng bata Masakit tignan na malayo ang mga pinagasa Sungkitin mo ang mga iniisip ko Matigas ang ulo Ihukay ang masasamang damo Parang maliit na bulaklak lang Sayangin ang buhay na hindi nagbibigay buhay
0
Aug 22, 2017
Aug 22, 2017 at 2:01 PM UTC
Sumpong ng Matuwid
052824 Sa tuwing hinahagis ko Ang aking sarili Sa’yong harapan, Ay nais kong isakatapuran Mo rin Ang bawat pangakong inilathala’t Ipinagtibay ng dugong dumanak sa Krus. Sa tuwing kumukulimlim na Ang aking mga mata’y Gusto kong magtago Sa’yong lilim At doon ang aking pahinga. Isisigaw ko ang lahat ng aking pangamba At lulusawin ng pag-ibig Mo Ang bawat tinik na pumipigil sa’kin para huminga. At kung pupwede lang Na patigilan Mo ang bawat ritmo ng oras Upang panandaliang maibsan ang aking pangungulila — Kung pwede lang sana. Sa mga buhangin ng aking pagkukunwari’y Kusa Mo akong aanyayahan Sa malalim at malawak **** karagatan. At kailan nga ba ako matututo? Kailan nga ba kita masisilayan At massasabi nang aking mga mata’y Ikaw ang tanging totoo? Nasasabik ako Sa tuwing sasalubungin Mo ako ng pag-asa At kalakip pala ng pagtiklop ng bawat umaga’y Ang yakap **** mainit Na tumatawag sa’kin na mas piliin pa ang malalim. Taliwas sa aking sariling prinsipyong Binahiran ng mga haka-haka Ang kapangyarihan ng tunay na pananampalataya. At Sa’yo pala mawawalang bisa Ang bawat kuro-kurong Hinayaan kong magsilbing masasamang damo Sa hardin ng aking pagkatao. Ngayo’y bubuksan kong muli Ang aking pintuan At wala nang iba pang makagagapi Sa Tinig **** ginawa ko nang pader At pugad ng aking bukas Na Sa’yo ko lamang iniaalay.
0
May 28, 2024
May 28, 2024 at 7:08 AM UTC
The Garden of Faults
sinabi mo sa akin mahal mo ako naniwala ako. sinabi mo sa akin ako lang naniwala ako. sinabi mo sa akin, habang hawak ang kamay ko, na “nandito lang ako.” humawak ako nang mahigpit at naniwala ako. sinabi mo sa akin habang ako’y yakap mo na di ka bibitaw na kahit kailan maasahan ko ang pagbalot ng iyong mga kamay sa aking katawan yung tipong lahat ng lamig sa mundo mga problemang di ko ginusto mawawala na lang sa init ng katawan mo. oo, naniwala ako. sinabi mo sa akin na ako lang na hinding hindi ka titingin sa iba sa parehong paraan ng pagtingin mo sa akin at naniwala ako. at naniwala ako. naniwala ako at ipinangako ko sa sarili ko na simula nang sinabi mo na mahal mo ako wala nang mas gaganda pa sa paningin ko kung hindi ang mukha mo. ang mukha **** sa ngiti palang na naniwala akong pwede palang maging masaya sa mata palang na naniwala akong nakita na kita — nahanap ko na. sa bawat pisngi **** naniwala akong may paglalagyan pala ng mga labi kong uhaw sa halik. naniwala ako sa lahat. naniwala ako sayo. may mga oras din namang nagduda ako. sa bawat away sa mga masasamang salitang nabitawan sa kada luhang pumapatak sa ating mga mata sa mga di pagkakaintindihan sa mga muntik nating pagbitaw. naniwala pa rin ako. naniwala ako sayo. pero di ko inakala na ang tiwala ay dahan dahan din palang nawawala. isang kandilang ilang minuto na lang apoy nito mawawala. kahit ilang beses kong sinabi sayo na ako’y di mawawala. na ako’y nandito lang wala ng iba. na ako’y naniwala sa iyong salita, sa iyong ganda, sa iyong lahat na. kahit na tayo’y magkasama ang puso mo nasa iba na. naniwala ako mahal mo ako. pero ako lang pala ang ganito. sinabi mo sa akin tapos na tayo naniwala ako. na wala ako. wala na ako sa puso mo.
0
Jul 17, 2019
Jul 17, 2019 at 1:46 AM UTC
naniwala
sinabi mo sa akin mahal mo ako naniwala ako. sinabi mo sa akin ako lang naniwala ako. sinabi mo sa akin, habang hawak ang kamay ko, na “nandito lang ako.” humawak ako nang mahigpit at naniwala ako. sinabi mo sa akin habang ako’y yakap mo na di ka bibitaw na kahit kailan maasahan ko ang pagbalot ng iyong mga kamay sa aking katawan yung tipong lahat ng lamig sa mundo mga problemang di ko ginusto mawawala na lang sa init ng katawan mo. oo, naniwala ako. sinabi mo sa akin na ako lang na hinding hindi ka titingin sa iba sa parehong paraan ng pagtingin mo sa akin at naniwala ako. at naniwala ako. naniwala ako at ipinangako ko sa sarili ko na simula nang sinabi mo na mahal mo ako wala nang mas gaganda pa sa paningin ko kung hindi ang mukha mo. ang mukha **** sa ngiti palang na naniwala akong pwede palang maging masaya sa mata palang na naniwala akong nakita na kita — nahanap ko na. sa bawat pisngi **** naniwala akong may paglalagyan pala ng mga labi kong uhaw sa halik. naniwala ako sa lahat. naniwala ako sayo. may mga oras din namang nagduda ako. sa bawat away sa mga masasamang salitang nabitawan sa kada luhang pumapatak sa ating mga mata sa mga di pagkakaintindihan sa mga muntik nating pagbitaw. naniwala pa rin ako. naniwala ako sayo. pero di ko inakala na ang tiwala ay dahan dahan din palang nawawala. isang kandilang ilang minuto na lang apoy nito mawawala. kahit ilang beses kong sinabi sayo na ako’y di mawawala. na ako’y nandito lang wala ng iba. na ako’y naniwala sa iyong salita, sa iyong ganda, sa iyong lahat na. kahit na tayo’y magkasama ang puso mo nasa iba na. naniwala ako mahal mo ako. pero ako lang pala ang ganito. sinabi mo sa akin tapos na tayo naniwala ako. na wala ako. wala na ako sa puso mo.
Continue reading...
58
Nakakabulayaw ang umaalingawngaw na sigaw sa katahimikan nang malungkot na gabi ng tatlong aninong susuray-suray sa paglakad habang binabagtas ang madawag na bahagi ng gubat, kung saan naglilisaw ang masasamang loob at hayop— Lumabas ako ng bahay at nakitang nagmamadali sa pagtakbo ang isa sa mga anino habang nagsisigaw ng "Pumarito kayo!" kaya't agad din akong nagtakbo at natutop na lamang ang sariling bibig nang madatnan ang malamig na bangkay ng isang babaeng walang alinlangang pinagsamantalahan. Tirik ang matang nakatingin sa kawalan katabi ng
0
Apr 22, 2019
Apr 22, 2019 at 12:20 AM UTC
Ginahasa si Carmen
Sa isang madilim na kuwarto, ako’y tila mahinhin at ang mga mata’y nakasarado. Nakahiga lamang at kalmado habang nakabalot sa kumot at tila binabangungot ng mga ala-alang ‘di ko malimot-limot nang iwan mo ako. Ang mga ala-alang ito’y kung makapang-asta saking isipa’y parang nagliliyab na apoy na pumapaso sa mga magagandang damdamin kong tila naitataboy. Ngunit ngayon, tila nawala ang nagliliyab na apoy nang nalalampasan ko na ang lungkot, at tuluyang bumabangon at nililimot  ang mga ala-ala ng kahapon, sapagkat alam ko na ang mga masasamang kahapon ay ‘di pa ang dulo at hadlang upang ‘di ako makabangon.
0
Jun 9, 2019
Jun 9, 2019 at 10:27 AM UTC
Ang Masamang Kahapon