"masasaksihan" poems - Hello Poetry

Panibagong tula nanaman Panibagong eksena sa aking buhay ay iyong masasaksihan Handa ka na bang mabasa kung paano ako nasaktan? Ng mga salitang binitawan ng taong aking pinapahalagan Nagsimula ito nung panahon na ako ay iyong pinangakuan Ndi ko inaasahan na magkakaroon ito ng epekto sa aking katauhan Katauhan na aking binuo at iniingatan Ngunit masisira ulit ng dahil sa mga pangakong nag wakas ng dahil sa mga pangyayaring di inaasahan Akala ko iba ka sa mga taong sa akin ay ng iwan Ang hindi ko alam isa ka rin plang martilyo na lahat ng pangako ay napapako lamang Pinaramdam mo saakin ang saya na tumatak sa aking isipan Ngunit nag iwan din ng sakit na hinding hindi ko malilimutan Nakabangon ako dahil naging matatag ako kinaya kong labanan ang sakit na iniwan mo Kahit na binalik mo ang isang bagay na matagal ko ng gustong itago Sinira mo nanaman ang pagtitiwala ko sa mga taong nasa paligid ko Pero salamat pa rin sayo Kahit na ganito ang nangyari sa buhay ko May aral kang iniwan sa kokote ko At yun ay wag magtiwala kung kani kanino Ndi sapat ang tagal ng pagkakakilala Para mapatunayan na ndi ka iiwan bigla Dahil pag may nahanap ng iba Na nagpapasaya sakanya ng sobra Makakalimutan nia ang taong nasa tabi nia sa tuwing siya ay may problema Maaring ndi naging sapat ang effort na pinakita mo Para sakanya na ndi marunong makuntento At naghahangad pa ng mas matinding lambing at pag suyo Kaya wag **** sisihin ang sarili mo,wala kang kasalanan sa mga ito Laging tatandaan at wag na wag kakalimutan Ang taong marunong makuntento sa kanyang naiibigan Ay nagmamahal ng purong katotohanan Hindi ko sinasabing ikaw ay aking nagustuhan Wag umasa at baka masaktan Pero ako ay aminado na muntikan Muntikan na akong mahulog sa isang taong torpe at gago At easy to get ang gusto Ayaw mo ng make up at kung ano anong pampaganda Pero ung jowa mo muka ng pabrika ng harina Sa sobrang puti ng kanyang pagmumukha Nakakatawang isipin na ndi mo napanindigan ang binitawan **** salita Maraming pagbabago Ung taong nakasanayan ko Ngayon wala na sa piling ko May iba ng babaeng gusto Pero masaya ako sa buhay ko Dahil may mga taong nandyan para damayan ako Intindihin ung ugaling minsan walang sinasanto At ung pag iisip na ndi maiintindihan ng kung sino sino Naguguluhan ako ngayon Pero ndi ako pinapabayaan ng bakasyon Binibigyan niya ako ng mga bagay na maaring pagbalingan ng aking atensyon At andyan ang tropa handang makinig sa aking drama at orasyon May isang mahalagang taong sakin nag sabi Mahalagang matutunan ang pagmamahal sa sarili Upang maging puro at totoo ang pagmamahal mo sa iba At maging buong pagmamahal ang maibibigay mo saiyong sinisinta Sa bawat tao na sa atin ay nang iiwan Wag mawalan ng pag asa dahil sila ay lumisan Maaring sila ay nag iwan ng isang aral na dapat tandaan At sa hinaharap ay magamit sa mga mararanasan

0

May 7, 2020

May 7, 2020 at 6:33 AM UTC

Dencioski

Aral na natutunan mula sa mga nang iwan

Panibagong tula nanaman Panibagong eksena sa aking buhay ay iyong masasaksihan Handa ka na bang mabasa kung paano ako nasaktan? Ng mga salitang binitawan ng taong aking pinapahalagan Nagsimula ito nung panahon na ako ay iyong pinangakuan Ndi ko inaasahan na magkakaroon ito ng epekto sa aking katauhan Katauhan na aking binuo at iniingatan Ngunit masisira ulit ng dahil sa mga pangakong nag wakas ng dahil sa mga pangyayaring di inaasahan Akala ko iba ka sa mga taong sa akin ay ng iwan Ang hindi ko alam isa ka rin plang martilyo na lahat ng pangako ay napapako lamang Pinaramdam mo saakin ang saya na tumatak sa aking isipan Ngunit nag iwan din ng sakit na hinding hindi ko malilimutan Nakabangon ako dahil naging matatag ako kinaya kong labanan ang sakit na iniwan mo Kahit na binalik mo ang isang bagay na matagal ko ng gustong itago Sinira mo nanaman ang pagtitiwala ko sa mga taong nasa paligid ko Pero salamat pa rin sayo Kahit na ganito ang nangyari sa buhay ko May aral kang iniwan sa kokote ko At yun ay wag magtiwala kung kani kanino Ndi sapat ang tagal ng pagkakakilala Para mapatunayan na ndi ka iiwan bigla Dahil pag may nahanap ng iba Na nagpapasaya sakanya ng sobra Makakalimutan nia ang taong nasa tabi nia sa tuwing siya ay may problema Maaring ndi naging sapat ang effort na pinakita mo Para sakanya na ndi marunong makuntento At naghahangad pa ng mas matinding lambing at pag suyo Kaya wag **** sisihin ang sarili mo,wala kang kasalanan sa mga ito Laging tatandaan at wag na wag kakalimutan Ang taong marunong makuntento sa kanyang naiibigan Ay nagmamahal ng purong katotohanan Hindi ko sinasabing ikaw ay aking nagustuhan Wag umasa at baka masaktan Pero ako ay aminado na muntikan Muntikan na akong mahulog sa isang taong torpe at gago At easy to get ang gusto Ayaw mo ng make up at kung ano anong pampaganda Pero ung jowa mo muka ng pabrika ng harina Sa sobrang puti ng kanyang pagmumukha Nakakatawang isipin na ndi mo napanindigan ang binitawan **** salita Maraming pagbabago Ung taong nakasanayan ko Ngayon wala na sa piling ko May iba ng babaeng gusto Pero masaya ako sa buhay ko Dahil may mga taong nandyan para damayan ako Intindihin ung ugaling minsan walang sinasanto At ung pag iisip na ndi maiintindihan ng kung sino sino Naguguluhan ako ngayon Pero ndi ako pinapabayaan ng bakasyon Binibigyan niya ako ng mga bagay na maaring pagbalingan ng aking atensyon At andyan ang tropa handang makinig sa aking drama at orasyon May isang mahalagang taong sakin nag sabi Mahalagang matutunan ang pagmamahal sa sarili Upang maging puro at totoo ang pagmamahal mo sa iba At maging buong pagmamahal ang maibibigay mo saiyong sinisinta Sa bawat tao na sa atin ay nang iiwan Wag mawalan ng pag asa dahil sila ay lumisan Maaring sila ay nag iwan ng isang aral na dapat tandaan At sa hinaharap ay magamit sa mga mararanasan

60

Umuulan na naman, Natutuwa ba o nalulungkot ang langit? Walang nakakaalam, Tulad ng damdaming lihim at itinatagong sakit. Sa bawat patak ng ulan ay pagpatak ng luha, Pilit nanunumbalik masasayang alaala. Ulan ang dahilan kung bakit pinagtagpo, Sa ulan din pala magkakalayo. Lakad at takbo sa gitna ng ulan, Mabasa o magkaputik ay hindi alintana. Bugso ng ulan ay biglang dumahan, Payong ang nakita pagkatingala. Ngiti **** nakahahalina, kislap ng iyong mga mata, Iyan ang naaalala sa unang pagkikita. Tila bang tayo ay nasa koreanobela, Damang-dama ang pagiging bida. Ngunit katulad ng mga seryeng inaabangan, Kwento nating dalawa ay may hangganan. Ang masayang wakas, hindi na masasaksihan, Sapagkat ayaw mo nang makita ang dulo, nauna ka nang lumisan. Lakad at takbo sa gitna ng ulan habang habol ka. Basang-basa at putikan, hindi alintana. Mga hikbi ko ay hindi mapatahan, Kasabay nang pagbuhos ng ulan. Payong mo'y hindi na matanaw, Wala na, tuluyan ka nang bumitaw. Iyan ang alaala ng huli nating pagkikita, Ang maging kontrabida sa kwento ng bawat isa.

0

Oct 6, 2020

Oct 6, 2020 at 8:25 AM UTC

NGA2020

Lihim

Umuulan na naman, Natutuwa ba o nalulungkot ang langit? Walang nakakaalam, Tulad ng damdaming lihim at itinatagong sakit. Sa bawat patak ng ulan ay pagpatak ng luha, Pilit nanunumbalik masasayang alaala. Ulan ang dahilan kung bakit pinagtagpo, Sa ulan din pala magkakalayo. Lakad at takbo sa gitna ng ulan, Mabasa o magkaputik ay hindi alintana. Bugso ng ulan ay biglang dumahan, Payong ang nakita pagkatingala. Ngiti **** nakahahalina, kislap ng iyong mga mata, Iyan ang naaalala sa unang pagkikita. Tila bang tayo ay nasa koreanobela, Damang-dama ang pagiging bida. Ngunit katulad ng mga seryeng inaabangan, Kwento nating dalawa ay may hangganan. Ang masayang wakas, hindi na masasaksihan, Sapagkat ayaw mo nang makita ang dulo, nauna ka nang lumisan. Lakad at takbo sa gitna ng ulan habang habol ka. Basang-basa at putikan, hindi alintana. Mga hikbi ko ay hindi mapatahan, Kasabay nang pagbuhos ng ulan. Payong mo'y hindi na matanaw, Wala na, tuluyan ka nang bumitaw. Iyan ang alaala ng huli nating pagkikita, Ang maging kontrabida sa kwento ng bawat isa.

28

100521 Humihikab na naman ang kalawakan, Natutulog ang mga bituing Patay-sindi kung magparamdam. At ang bagong-gising na buwan ay sumisigaw Na parang mga pinag-samasamang alikabok At syang isinaboy sa garapon ng buhay. Kusang nagtutuklapan ang mga nakahilerang pader Na pinino na parang mga buhangin sa dalampasigan. Habang paisa-isang nagbabato ng galit Ang mitikolosong likido na tumataboy Sa mga ekstranghero ng sanlibutan. Nagsisimula na ring gumapang ang pananim Na ang binhi'y hiningahan ng kariktan. At sa malalambot na mga ulap Ay magtatapat ito ng kanyang paghanga. Hinahawi na parang mga bagong pitas na rosas sa hardin Ang bawat bungang muling ihahasik sa pagsapit ng dilim. At sa ikalawang pagbangon ng binhing pinagmulan ng lahat Ay masasaksihan ng bawat nilalang Ang sinasabi nitong liwanag na bubulag sa lahat.

0

Oct 4, 2021

Oct 4, 2021 at 11:58 PM UTC

psalmiseta

Binhi

100521 Humihikab na naman ang kalawakan, Natutulog ang mga bituing Patay-sindi kung magparamdam. At ang bagong-gising na buwan ay sumisigaw Na parang mga pinag-samasamang alikabok At syang isinaboy sa garapon ng buhay. Kusang nagtutuklapan ang mga nakahilerang pader Na pinino na parang mga buhangin sa dalampasigan. Habang paisa-isang nagbabato ng galit Ang mitikolosong likido na tumataboy Sa mga ekstranghero ng sanlibutan. Nagsisimula na ring gumapang ang pananim Na ang binhi'y hiningahan ng kariktan. At sa malalambot na mga ulap Ay magtatapat ito ng kanyang paghanga. Hinahawi na parang mga bagong pitas na rosas sa hardin Ang bawat bungang muling ihahasik sa pagsapit ng dilim. At sa ikalawang pagbangon ng binhing pinagmulan ng lahat Ay masasaksihan ng bawat nilalang Ang sinasabi nitong liwanag na bubulag sa lahat.

21

sa paglikha ng tuwina kong katha madama mo din sana ang kakatwa ngunit nakasanayan ko nang pagtatwa hinggil sa himpilan ng tagong lubha naririnig kahit di man pakinggan nahihilig saglit kundi man tanggihan inaaliw pilit ang sarili sa kundiman bumibitiw singkit kong ngiti panandalian dahil sa dingding lang ang pagitan hilahil ng singsing dagliang pasakitan walang pasakalye kang papanigan humarang pa sa kalye silang marasigan sapagkat ang magtengang-kawali sa pangkat ay sadyang balewala rin kapit sa patalim talagang tatanggapin kahit pa maitim pawang palipad-hangin wala kasing malaking nakapupuwing ika nga nitong napipintong pagsalubong niyong yaong paimbulog na daluyong tila halinghing, pakiwaring may naduduling dagundong ng kulog kung maihahambing ang gulat na sumilay sa mga mata mo sa halip ang kalakip yaring halukipkip namulaga't humimlay di nais matamo yun bang sa kabila ng pagka tulog-mantika nakuha pang magbuhat ng silya-elektrika tagos sa buto ang hiwa ng pahiwatig halos tanto ang tugatog na matigatig may tainga ang lupa, may pakpak ang balita ganyan ko maikukumpara Ang Mala - Palara na sistema ng isang walang muwang na puwang pag sa sandaling mag-pasaring ang ingay ng kulay mala-abokado ang sapak' na mau-uLinigan mansanas sa pagkapula sa kabalintunaan! mga paksa na may pasak natutunghayan, tuwing ang kapas ay sawing masasaksihan " Ang dapat ay isang Wika sa Magandang ibubunga " pambihira naman ang mga dalahira , wari bagang mapupunong inuugatan ! Martes pakatapos ng Lunes ! Linggo lang ba ang pahinga ?

0

Jan 30, 2022

Jan 30, 2022 at 5:55 AM UTC

TanglawatPanglaw

e s p a s y o

sa paglikha ng tuwina kong katha madama mo din sana ang kakatwa ngunit nakasanayan ko nang pagtatwa hinggil sa himpilan ng tagong lubha naririnig kahit di man pakinggan nahihilig saglit kundi man tanggihan inaaliw pilit ang sarili sa kundiman bumibitiw singkit kong ngiti panandalian dahil sa dingding lang ang pagitan hilahil ng singsing dagliang pasakitan walang pasakalye kang papanigan humarang pa sa kalye silang marasigan sapagkat ang magtengang-kawali sa pangkat ay sadyang balewala rin kapit sa patalim talagang tatanggapin kahit pa maitim pawang palipad-hangin wala kasing malaking nakapupuwing ika nga nitong napipintong pagsalubong niyong yaong paimbulog na daluyong tila halinghing, pakiwaring may naduduling dagundong ng kulog kung maihahambing ang gulat na sumilay sa mga mata mo sa halip ang kalakip yaring halukipkip namulaga't humimlay di nais matamo yun bang sa kabila ng pagka tulog-mantika nakuha pang magbuhat ng silya-elektrika tagos sa buto ang hiwa ng pahiwatig halos tanto ang tugatog na matigatig may tainga ang lupa, may pakpak ang balita ganyan ko maikukumpara Ang Mala - Palara na sistema ng isang walang muwang na puwang pag sa sandaling mag-pasaring ang ingay ng kulay mala-abokado ang sapak' na mau-uLinigan mansanas sa pagkapula sa kabalintunaan! mga paksa na may pasak natutunghayan, tuwing ang kapas ay sawing masasaksihan " Ang dapat ay isang Wika sa Magandang ibubunga " pambihira naman ang mga dalahira , wari bagang mapupunong inuugatan ! Martes pakatapos ng Lunes ! Linggo lang ba ang pahinga ?

42

022325 Papuri at Pagsamba — ‘Yan ang alay ko Sa’yo aking Ama. Dalisay ang ‘Yong Pagsinta, Balewala ang lahat ng mga nagniningning Sa kalangitan, maging sa buong kalawakan. Ikaw ang Hari at nag-iisa Ka, Wala Kang katulad, Walang kapantay — Ni walang kalaban Pagkat siya’y Iyong tinapakan na, Ginapi ng Iyong kapangyarihan. Ikaw ang nangingibabaw, Sa puso kong walang ibang hangad Kundi ang Iyong presensya, Ang Iyong kagandahang Balang araw ay masasaksihan ko rin. Kusa Mo akong binabago Maging ang bawat tibok ng puso ko. Damdamin ko’y higit na sa mundo, At wala akong ibang nasilayang Mas maliwanag pa Sa’yo. Ang linaw ng Iyong intensyon, Hindi Mo itinago ang Pag-ibig Mo. Na kahit saang lupalop ng mundo, Nahahanap Mo ang puso ko At nakikita Kita — Nang napakaganda. Kakaibang pakiramdam Na hindi ko naranasan sa iba. Sinasamahan Mo ako, Sinasabayan. Pero nauuna ang Iyong mga hakbang, Ang mga yapak **** Kapayapaan ang hain sa aking pagkauhaw. At Hindi Mo ako binibitawan. Ikaw ang Aking Ama, At ako ang Iyong anak dahil kay Kristo Hesus, Ang yakap Mo’y sapat sa bawat araw, Ang mga Salita Mo’y lakas ko sa maghapon. Akala ko nga noon, Sa’yo akong uuwi At Ikaw ang magiging pahinga ko. Pero kahit pala wala pa ako Sa Tahanang sinasabi Mo, Ay nandito Ka na sa akin. Ginawa **** Tahanan ang puso ko, Na dati ang mundo lamang ang laman. Hindi ka lang isang bisita, Nanirahan ka pa sa Akin Na noong una’y hindi ko maintindihan. At sobra-sobra ang binago Mo Sa loob kong inaanay at inaalikabukan. Wala na akong nagawa pa, Bumitaw na ako sa mundo, At sinalo Mo ako. Ikaw na ang bahala sa buhay ko. Sa’yo na ‘‘to at sa’yo na ako.

0

Feb 23, 2025

Feb 23, 2025 at 5:25 AM UTC

psalmiseta

Himlay

022325 Papuri at Pagsamba — ‘Yan ang alay ko Sa’yo aking Ama. Dalisay ang ‘Yong Pagsinta, Balewala ang lahat ng mga nagniningning Sa kalangitan, maging sa buong kalawakan. Ikaw ang Hari at nag-iisa Ka, Wala Kang katulad, Walang kapantay — Ni walang kalaban Pagkat siya’y Iyong tinapakan na, Ginapi ng Iyong kapangyarihan. Ikaw ang nangingibabaw, Sa puso kong walang ibang hangad Kundi ang Iyong presensya, Ang Iyong kagandahang Balang araw ay masasaksihan ko rin. Kusa Mo akong binabago Maging ang bawat tibok ng puso ko. Damdamin ko’y higit na sa mundo, At wala akong ibang nasilayang Mas maliwanag pa Sa’yo. Ang linaw ng Iyong intensyon, Hindi Mo itinago ang Pag-ibig Mo. Na kahit saang lupalop ng mundo, Nahahanap Mo ang puso ko At nakikita Kita — Nang napakaganda. Kakaibang pakiramdam Na hindi ko naranasan sa iba. Sinasamahan Mo ako, Sinasabayan. Pero nauuna ang Iyong mga hakbang, Ang mga yapak **** Kapayapaan ang hain sa aking pagkauhaw. At Hindi Mo ako binibitawan. Ikaw ang Aking Ama, At ako ang Iyong anak dahil kay Kristo Hesus, Ang yakap Mo’y sapat sa bawat araw, Ang mga Salita Mo’y lakas ko sa maghapon. Akala ko nga noon, Sa’yo akong uuwi At Ikaw ang magiging pahinga ko. Pero kahit pala wala pa ako Sa Tahanang sinasabi Mo, Ay nandito Ka na sa akin. Ginawa **** Tahanan ang puso ko, Na dati ang mundo lamang ang laman. Hindi ka lang isang bisita, Nanirahan ka pa sa Akin Na noong una’y hindi ko maintindihan. At sobra-sobra ang binago Mo Sa loob kong inaanay at inaalikabukan. Wala na akong nagawa pa, Bumitaw na ako sa mundo, At sinalo Mo ako. Ikaw na ang bahala sa buhay ko. Sa’yo na ‘‘to at sa’yo na ako.

58

sa takipsilim na tawag nating alas cinco ng gabi na makikilala ng araw ang lupa, nabibighani sa kanyang sikat at ganda lalamunin hanggat sa dumilim masasaksihan natin ang tunay na kulay, tunay na simoy, tunay na buhay, ng lungkot. hindi niya maisasagot ang limangput libong hukbong-sandatahan ng dakilang, gutom, mabagsik na mga isip. yakap ng mahigpit at mahabang braso ng lungkot; mapaparalitiko habang buhay, sa takipsilim

0

May 9, 2017

May 9, 2017 at 5:18 AM UTC

katipunero

dalamhati

sa takipsilim na tawag nating alas cinco ng gabi na makikilala ng araw ang lupa, nabibighani sa kanyang sikat at ganda lalamunin hanggat sa dumilim masasaksihan natin ang tunay na kulay, tunay na simoy, tunay na buhay, ng lungkot. hindi niya maisasagot ang limangput libong hukbong-sandatahan ng dakilang, gutom, mabagsik na mga isip. yakap ng mahigpit at mahabang braso ng lungkot; mapaparalitiko habang buhay, sa takipsilim

25

Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!

0

Oct 20, 2018

Oct 20, 2018 at 10:06 PM UTC

eugene

Ikaw at Ako

Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!

24