"mapanglaw" poems - Hello Poetry

Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso, tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan, hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian. Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako. Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos, sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos, niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa, kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal, kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|

0

May 28, 2019

May 28, 2019 at 6:21 AM UTC

RLCanoy11

Bukang Liwayway na Hinihintay

Umiibig akong matapat ang puso, sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo. Dilag na bulaklak sa harding masamyo, sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro. Tinataglay nila’y mararangyang pakpak, subalit ang nasa’y tanging halimuyak. Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak, sa mata ng iba’y isa lamang hamak. Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba, sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba. O! ang saklap naman, umagos ang luha, pagkat lumilihis ang ating tadhana. At niring landas ta’y lalong pinaglayo, nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo. Buong taglay niya’y di tapat na puso, tanging hangad lamang ang kagandahan mo. Sinta ko ano pa ang aking magawa, kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na? Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t, panaho’y balikang ikaw’y malaya pa? Bihag ka na ngayong walang kalayaan, hawak ang mundo mo ng lilong nilalang Wari'y isang ibong ang lipad may hanggan, at ang yamang pakpak, dustang tinalian. Paano O! Sinta yaring abang buhay? Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay. Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay, Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay. Subalit nasa kong lumawig sa mundo, sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko. At ikaw O! Sintang namugad sa puso, napanagimpan kong pinaghintay ako. Sa harap ng hirap na di masawata, tanging asam ko’y lalaya ka Sinta. At itong pagtiis ay alay ko Mutya, mula sa puso kong nagdadaralita. Maghihintay ako sa pagkakahugnos, sa tanikala **** higpit na gumapos, sa kalayaan na lubhang nabusabos, at mariing dulot, galak na di lubos. Ang aking paghintay akay ng pag-asa, lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa. At ang dukhang pusong batis ng dalita, tila pinagyakap ang pag-asa’t luha. O! aking minahal ako’y maghihintay, kahit walang hanggang paglubog ng araw. Magtitiis ako sa gabing mapanglaw, hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway. Yaong sinag nito’y ganap na tatapos, sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos. Sinag na tutuyo sa luhang umagos, niring mga matang namumugtong lubos. Yaong pamimitak ng mithing umaga, araw na mabihis ng mga ligaya, ang buhay kong abang tinigmak ng luha, mula sa kandungan niring Gabing luksa. Maghihintay ako sa gitna ng dusa, kapiling ang munting kislap ng pag-asa. Magtitiis kahit sanlibong pagluha, hanggang sa panahong muli kang lalaya. Maghihintay akong di hadlang ang pagal, kahit ang panaho’y lalakad ng bagal. Magtitiis ako pagkat isang tunay itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal. Maghihintay kahit dulong walang hanggan, na pagdaralita’t mga kapanglawan Kahit di tiyak kong muling sisilang, ang bukang liwayway na tanging inasam. ©Raffy Love Canoy |May 2019|

69

Wala akong alam sa pag-ibig Ngunit nang ikaw ay nahagip Alam kong ikaw na 'king iniibig Binigyan **** katuparan ang panaginip Na dati'y tinatamasa lamang sa pag-idlip Wala 'kong alam sa pag-ibig Bawat hinagpis kong pinunasan ng 'yong palad Ang mga labi **** nagsilbing liwanag na hubad At kulay sa buhay kong mapanglaw Kaya nga sabi sa sarili, ikaw na nga, ikaw Wala 'kong alam sa pag-ibig Kaya hinayaan kong mabulag mga mata kong singkit Na ikaw lang ang tinatanaw, walang pakialam sa sakit Kahit pa nung araw na hindi ka na lumapit Mga taghoy ko'y pilit kong iniimpit Wala 'kong alam sa pag-ibig Kahit malabo na ang pag-iisip Pinilit kong takbuhin ang distansya natin Kahit alam kong walang makukuha ni silip Sa paghabol sa taong ayaw na sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Musmos pa nang ika'y humangos sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Dinamdam ko ang pagtulak mo sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinanggap ko lang mga salita **** hagupit Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinalo ng luha ko ang ulan ng bagyong mabagsik Wala 'kong alam sa pag-ibig Noon ay akala ko ikaw na ang nangyari sa'king pinakamasakit Wala 'kong alam sa pag-ibig Pinanood lang kita sa pagtakbo mo Nabingi lang ako sa mga pangako mo Marami ring oras ang inaksaya ko sa'yo At mahaba-haba rin ang nasulat kong 'to Ngayong natuto na akong tumayo sa mga paa ko, Ang punto ko lang ay napakawalang hiya mo!

0

Feb 18, 2016

Feb 18, 2016 at 8:39 AM UTC

mahiwagangcorresel

Wala Akong Alam sa Pag-ibig

37

Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.

0

May 23, 2016

May 23, 2016 at 12:58 PM UTC

BrixArtan

Plaza Maestranza

Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.

44

Maria, ang Ibarra na 'yong inirog At pag-ibig na nalimot Ay muling umahon sa ilalim ng ilog At ako'y ginising sa aking pagtulog Ang iyong kwento'y tila nauulit Ikaw Maria Clara, siyang naging kapalit At ako si Ibarrang nasasaktan nang labis Dahil kay Linares na di maalis Ikaw ang Modernong Maria Clara Masiyahin, mabuti at mganda At ako si Crisostomong Ibarra Walang pinagkaiba Hanggang sa kasalukuya'y di ka makuha Ikinasal sa bayan at mga pangarap Patawad ngayo'y di kita maharap Ika'y isang malayong pangarap Na sa mga kurso'y di ko mahagilap Anupa't ika'y nakangiti ngayon Ngunit huwag gayahin ginawa ni Clarang noon Maging masaya ka sa sa piling ni Linares na iyong **** Habang ako'y magdurusa sa loob ng marami pang taon Saglit at sa loob'y nagkakasiyahan Tugon nila'y marahan sa aking nararamdaman Musikang ngayo'y kakampi Dusa sa di makuhang pulang mga labi Kung darating man ang panahong "Ikaw" Hiling ko'y maging masaya at di mapanglaw Mukha mo sa puso ko'y di manakit at manghataw Sa di pagtingin sa king mata Wari ko'y alam mo na Ang aking tunay na nadarama Mahal kita Maria Clara, Paalam na

0

Jul 15, 2016

Jul 15, 2016 at 2:22 AM UTC

AndieBonifacio

MARIA CLARA

Maria, ang Ibarra na 'yong inirog At pag-ibig na nalimot Ay muling umahon sa ilalim ng ilog At ako'y ginising sa aking pagtulog Ang iyong kwento'y tila nauulit Ikaw Maria Clara, siyang naging kapalit At ako si Ibarrang nasasaktan nang labis Dahil kay Linares na di maalis Ikaw ang Modernong Maria Clara Masiyahin, mabuti at mganda At ako si Crisostomong Ibarra Walang pinagkaiba Hanggang sa kasalukuya'y di ka makuha Ikinasal sa bayan at mga pangarap Patawad ngayo'y di kita maharap Ika'y isang malayong pangarap Na sa mga kurso'y di ko mahagilap Anupa't ika'y nakangiti ngayon Ngunit huwag gayahin ginawa ni Clarang noon Maging masaya ka sa sa piling ni Linares na iyong **** Habang ako'y magdurusa sa loob ng marami pang taon Saglit at sa loob'y nagkakasiyahan Tugon nila'y marahan sa aking nararamdaman Musikang ngayo'y kakampi Dusa sa di makuhang pulang mga labi Kung darating man ang panahong "Ikaw" Hiling ko'y maging masaya at di mapanglaw Mukha mo sa puso ko'y di manakit at manghataw Sa di pagtingin sa king mata Wari ko'y alam mo na Ang aking tunay na nadarama Mahal kita Maria Clara, Paalam na

33

Sa look ng kabihasnan ay niluray ang moral hanggang wala na natira sa kasarilihan Matayog na pananaw ay lumulubog parang tumatandang lawin Ang katauhan ay yumayabong na talahib na inaambon sa larang ng mga lapida Kaya musika ng panananghis ang nakatadhana Mapanglaw sa linang Ang kalakasan ay nahahamugan Nang pagsulong nito tungo sa kapangahasan Isang paa ay nasa libingan Kahit anuman ang makatugon sa pagdaralita nang malapot Sa antas ng balangaw, ano ang ipinapahiwatig? Masilayan man ng busabos, walang linaw sa intuwisyon Ihalo ang walang kaugnay na pangungulila sa balangkas ng talambuhay Magbuo man ng introduksyon Di pa rin makabangon sa panimula ng akda

0

Dec 16, 2018

Dec 16, 2018 at 7:42 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #12

Sa look ng kabihasnan ay niluray ang moral hanggang wala na natira sa kasarilihan Matayog na pananaw ay lumulubog parang tumatandang lawin Ang katauhan ay yumayabong na talahib na inaambon sa larang ng mga lapida Kaya musika ng panananghis ang nakatadhana Mapanglaw sa linang Ang kalakasan ay nahahamugan Nang pagsulong nito tungo sa kapangahasan Isang paa ay nasa libingan Kahit anuman ang makatugon sa pagdaralita nang malapot Sa antas ng balangaw, ano ang ipinapahiwatig? Masilayan man ng busabos, walang linaw sa intuwisyon Ihalo ang walang kaugnay na pangungulila sa balangkas ng talambuhay Magbuo man ng introduksyon Di pa rin makabangon sa panimula ng akda

18

Isang pintuan ng mahihiwagang dekorasyon Palamuti, anong nasa likod na impormasyon Sa'yo ipaglalaan ang aking buhay na hiram Nais balang-araw ay tawagin kang hirang Di sapat ang aking tayutay upang ang sagot ay dumulas Pangatlong katok ko na ito't 'di parin nagbubukas Ikaw ay isang bugtong na nais kong matuklas Kung hinde, ang aking buhay ay habang buhay na undas. Ako'y ligaw na kaluluwa, 'di alam kung sino Ako'y ligaw na kaluluwa at baka ikaw ang paraiso May pagnanasa sa paglapit subalit ayokong maka abala Ako'y nababaliw sa'yo kahit hindi kita kilala Ang iyong ngiti ay bukang-liwayway sa mundong mapanglaw At ang iyong buhok ay mga alon sa dagat na bughaw Kung kulangin man ang ginawa ko na tula Handa akong gumawa ng isang daan pa Hayaan mo akong lumapit, sa kung nasaan ka man At pangako sa 'yo ako'y tahimik lang Subalit hindi titigil hanggang mapunan ang patlang Pakiusap, hayaan mo akong umusad kahit isang hakbang lang.

0

Aug 14, 2020

Aug 14, 2020 at 11:27 PM UTC

omniest-wanderer

Hakbang

Isang pintuan ng mahihiwagang dekorasyon Palamuti, anong nasa likod na impormasyon Sa'yo ipaglalaan ang aking buhay na hiram Nais balang-araw ay tawagin kang hirang Di sapat ang aking tayutay upang ang sagot ay dumulas Pangatlong katok ko na ito't 'di parin nagbubukas Ikaw ay isang bugtong na nais kong matuklas Kung hinde, ang aking buhay ay habang buhay na undas. Ako'y ligaw na kaluluwa, 'di alam kung sino Ako'y ligaw na kaluluwa at baka ikaw ang paraiso May pagnanasa sa paglapit subalit ayokong maka abala Ako'y nababaliw sa'yo kahit hindi kita kilala Ang iyong ngiti ay bukang-liwayway sa mundong mapanglaw At ang iyong buhok ay mga alon sa dagat na bughaw Kung kulangin man ang ginawa ko na tula Handa akong gumawa ng isang daan pa Hayaan mo akong lumapit, sa kung nasaan ka man At pangako sa 'yo ako'y tahimik lang Subalit hindi titigil hanggang mapunan ang patlang Pakiusap, hayaan mo akong umusad kahit isang hakbang lang.

20

nagsisilbing liwanag sa gabing mapanglaw; pahinga sa mabilis na pag lipas ng mga araw sandigan sa bawat trahedya ng aking buhay; sandata na nagbibigay lakas sa bawat laban; sa bawat unos at delubyong maaaring daanan o aking tahanan, hawakan mo ang aking kamay at sabay nating haharapin ang bawat pasanin na ibabato sa'tin 'wag pansinin ang mga sabi-sabi at usapin; hayaan na lang itong mawala kasabay ng pag-ihip ng hangin iyo na lamang pakinggan ang aking sasabihin: ikaw ang aking panalangin at puso ko'y walang kasing saya ngayong ikaw ay nasa aking piling

0

Nov 8, 2019

Nov 8, 2019 at 12:49 AM UTC

xyzzz

IKAW

nagsisilbing liwanag sa gabing mapanglaw; pahinga sa mabilis na pag lipas ng mga araw sandigan sa bawat trahedya ng aking buhay; sandata na nagbibigay lakas sa bawat laban; sa bawat unos at delubyong maaaring daanan o aking tahanan, hawakan mo ang aking kamay at sabay nating haharapin ang bawat pasanin na ibabato sa'tin 'wag pansinin ang mga sabi-sabi at usapin; hayaan na lang itong mawala kasabay ng pag-ihip ng hangin iyo na lamang pakinggan ang aking sasabihin: ikaw ang aking panalangin at puso ko'y walang kasing saya ngayong ikaw ay nasa aking piling

13

nag-iisang naglakbay sa laot na mapanglaw lumisan tanging gabay liwanag mo na tanglaw

0

Jan 14, 2021

Jan 14, 2021 at 11:02 AM UTC

na-lipay

°°°°°°°

nag-iisang naglakbay sa laot na mapanglaw lumisan tanging gabay liwanag mo na tanglaw

4

tulak ng bibig, kabig ng dibdib damdaming ikinukulong itinanim ang punla diniligan ng mga mapagbalatkayong salita namulaklak, namunga tulak ng bibig, kabig ng dibdib iyong pinitas ang bunga kinagat, nilunok ang dagta at katas muling itinanim ang buto diniligan, namulaklak, namunga tulak ng bibig, kabig ng dibdib ang hardin ay naging gubat, mapanglaw na kakahuyan kung saan lahat ay nawawala nilalamon ng lupa, pinipiga ang katawan iniluluwa ang kaluluwa tulak ng bibig, kabig ng dibdib bumuhos ang malakas na ulan dumagundong ang kulog gumuhit ang kidlat sa langit, tumama sumiklab ang apoy, kumalat abo na lamang ang natira

0

Dec 18, 2020

Dec 18, 2020 at 8:28 AM UTC

moonymonay

tulak ng bibig, kabig ng dibdib

tulak ng bibig, kabig ng dibdib damdaming ikinukulong itinanim ang punla diniligan ng mga mapagbalatkayong salita namulaklak, namunga tulak ng bibig, kabig ng dibdib iyong pinitas ang bunga kinagat, nilunok ang dagta at katas muling itinanim ang buto diniligan, namulaklak, namunga tulak ng bibig, kabig ng dibdib ang hardin ay naging gubat, mapanglaw na kakahuyan kung saan lahat ay nawawala nilalamon ng lupa, pinipiga ang katawan iniluluwa ang kaluluwa tulak ng bibig, kabig ng dibdib bumuhos ang malakas na ulan dumagundong ang kulog gumuhit ang kidlat sa langit, tumama sumiklab ang apoy, kumalat abo na lamang ang natira

21

karagatang mapanglaw ang sati'y naglalayo sa malamig na tanglaw ang ulilang pagsuyo

0

May 22, 2019

May 22, 2019 at 1:21 AM UTC

na-lipay

°°

karagatang mapanglaw ang sati'y naglalayo sa malamig na tanglaw ang ulilang pagsuyo

4

Sa bawat paglipad ng diwang mapanglaw, handang mararating ang di masasaklaw, wari'y walang pagal yaring paglalakbay, kahit saang sulok ng sansinukuban. At saang dako man akong magmamasid, ikaw bukod tanging nakita ng isip, kung masilayan man ang loob niring dibdib, laging larawan mo ang ninitang wangis. At sa pagkahiga't hanggang sa maidlip, ikaw yaring dalaw sa hapo kung isip at ang laging huling mutawi ng bibig; "Makapiling nawa, kahit panaginip". At sa pamimitak ng bukang liwayway, tanging hinihiling na masisilayan, ang iyong pagngiti kahit sulyap lamang at di ipagkait ang sigla sa araw. ©Raffy Love Canoy |April 2020|

0

May 10, 2020

May 10, 2020 at 8:05 AM UTC

RLCanoy11

Sigla sa Araw

Sa bawat paglipad ng diwang mapanglaw, handang mararating ang di masasaklaw, wari'y walang pagal yaring paglalakbay, kahit saang sulok ng sansinukuban. At saang dako man akong magmamasid, ikaw bukod tanging nakita ng isip, kung masilayan man ang loob niring dibdib, laging larawan mo ang ninitang wangis. At sa pagkahiga't hanggang sa maidlip, ikaw yaring dalaw sa hapo kung isip at ang laging huling mutawi ng bibig; "Makapiling nawa, kahit panaginip". At sa pamimitak ng bukang liwayway, tanging hinihiling na masisilayan, ang iyong pagngiti kahit sulyap lamang at di ipagkait ang sigla sa araw. ©Raffy Love Canoy |April 2020|

17

Itim ang natatanaw, Kadilimang napukaw, Sa mundo kong mapanglaw, Aking tahimik na sigaw.

0

Sep 18, 2017

Sep 18, 2017 at 8:06 AM UTC

taltoy

Tanaga #11: pikit

Itim ang natatanaw, Kadilimang napukaw, Sa mundo kong mapanglaw, Aking tahimik na sigaw.

4

umiikot ka na naman sa tabi ng parisukat na tatlong taon mo ng ginagawa araw-araw. binabaybay ang makipot na diwa sa malawak na kamalayan hanggang tuluyan itong sumabog at magkahiwa-hiwalay upang muling mabuo. maliit ang kurot ng ibinatong kulangot, sa halip na ito'y humarang bumara lang at nakapuwing sayang ay muntik pang matapakan dulot ng taglay nitong kalakihan sa kailaliman na abot pusod pero balon ang katumbas. kaya sige pa at ituloy ang animo'y walang humpay na paghahanap sa hindi mawala-wala. nasa likod lang ng buwan. kasing daling tingnan ng araw. lalo na kung gabi't mapanglaw ka, walang kasama.

0

Jul 31, 2020

Jul 31, 2020 at 10:54 PM UTC

kulapu

Sa Taas ng Batong Upuan Katabi ng Basurahan

umiikot ka na naman sa tabi ng parisukat na tatlong taon mo ng ginagawa araw-araw. binabaybay ang makipot na diwa sa malawak na kamalayan hanggang tuluyan itong sumabog at magkahiwa-hiwalay upang muling mabuo. maliit ang kurot ng ibinatong kulangot, sa halip na ito'y humarang bumara lang at nakapuwing sayang ay muntik pang matapakan dulot ng taglay nitong kalakihan sa kailaliman na abot pusod pero balon ang katumbas. kaya sige pa at ituloy ang animo'y walang humpay na paghahanap sa hindi mawala-wala. nasa likod lang ng buwan. kasing daling tingnan ng araw. lalo na kung gabi't mapanglaw ka, walang kasama.

24

Sa gabing mapanglaw buwan ay lumitaw Aninag nya'y di makasilaw Sa mata kong mapagtanaw ilaw nya'y kinahanga At tila di bibitaw Sa aking pagtitingala Ng ulo ko sa ibabaw Ngunit sya'y isang buwan At akoy' isang ako Malayo, di malapitan At dampian sya'y malabo Tanging pagtingala sa itaas Ng tahimik, sa malayo At likhain aking pantas Habang nakatingin sa ibayo

0

Aug 29, 2024

Aug 29, 2024 at 2:54 PM UTC

reviel-marc-s-dela-cruz

Buwan ko sa Alas Unsi ng Gabi By: Reviel Marc S. Dela Cruz

Sa gabing mapanglaw buwan ay lumitaw Aninag nya'y di makasilaw Sa mata kong mapagtanaw ilaw nya'y kinahanga At tila di bibitaw Sa aking pagtitingala Ng ulo ko sa ibabaw Ngunit sya'y isang buwan At akoy' isang ako Malayo, di malapitan At dampian sya'y malabo Tanging pagtingala sa itaas Ng tahimik, sa malayo At likhain aking pantas Habang nakatingin sa ibayo

16