"malalamig" poems - Hello Poetry

Bakit ba Ganito sa pinas Kung saan masyado tayong tutok sa tamang landas Landas na di naman natatahak Pagkat lahat ng pangako ng mga naging pangulo ay puro palpak Ano nga ba ang tamang landas Palagi na lamang itong bukambibig ng mga taong malalaki ang bibig ngunit maliliit at malalamig naman ang mga puso. Wagas kung makapagsabi ng tamang landas Kailan ba magwawakas ang pagpapatag sa tamang landas Tila masyado nang nabigyang importansya ang paghahanda sa tamang landas Na naaaksya na ang pera ng ating mga probinsya Ang mga pangakong napako Ang mga pulitkong napako na sa pagtahak sa landas na ito Na tila nakakalimutan na nilang isama ang sambayanan sa pagtahak nito Ang mga mamamayang pilipino na naubusan na ng lakas Pagkat wala na halos mailagay sa hapagkainan na bigas Sa walang katapusang pag taas ng tax upang mabuo at mapatag lang ang sinasabing tamang landas Mga pukitikong Masyado nang naging overly attached sa tamang landas Na tila konting lubak lang kuha agad sa kaban ng bayan... Sa pera ng mga mamamayan.. Upang magpagawa ng bagong daan. Mas matuwid na daan. Wow. Gusto nyo ba ng sapak? Bakit hindi nalang hayaan ang malubak na daan? Bakit hindi nalang hayaan ang konting baluktot sa daan? Basta siguraduhin lang natin na tama ang ating pupuntahan. Na pagdating natin sa ating paroroonan, paglingon natin ay wala na tayong babalikan dahil wala na tayong naiwan. Magkaroon man ng galos sa paglalakbay, ang sakit ay kayang pawiin ng haplos ng kapwa pilipinong naging kasama mo sa pagtahak ng daan na tnahak ng bawat pilipino. Ang kailangan namin ay isang pinuno Hindi pangulo na ituturo lamang ang tamang daan habang nakasakay sa kanyang mamahaling sasakyan at hindi na namamalayan na kanya na palang naiwan ang mga mamamayan.

0

Oct 18, 2015

Oct 18, 2015 at 12:19 AM UTC

ZT

Bakit ganito sa Pinas? (TAGALOG)

Bakit ba Ganito sa pinas Kung saan masyado tayong tutok sa tamang landas Landas na di naman natatahak Pagkat lahat ng pangako ng mga naging pangulo ay puro palpak Ano nga ba ang tamang landas Palagi na lamang itong bukambibig ng mga taong malalaki ang bibig ngunit maliliit at malalamig naman ang mga puso. Wagas kung makapagsabi ng tamang landas Kailan ba magwawakas ang pagpapatag sa tamang landas Tila masyado nang nabigyang importansya ang paghahanda sa tamang landas Na naaaksya na ang pera ng ating mga probinsya Ang mga pangakong napako Ang mga pulitkong napako na sa pagtahak sa landas na ito Na tila nakakalimutan na nilang isama ang sambayanan sa pagtahak nito Ang mga mamamayang pilipino na naubusan na ng lakas Pagkat wala na halos mailagay sa hapagkainan na bigas Sa walang katapusang pag taas ng tax upang mabuo at mapatag lang ang sinasabing tamang landas Mga pukitikong Masyado nang naging overly attached sa tamang landas Na tila konting lubak lang kuha agad sa kaban ng bayan... Sa pera ng mga mamamayan.. Upang magpagawa ng bagong daan. Mas matuwid na daan. Wow. Gusto nyo ba ng sapak? Bakit hindi nalang hayaan ang malubak na daan? Bakit hindi nalang hayaan ang konting baluktot sa daan? Basta siguraduhin lang natin na tama ang ating pupuntahan. Na pagdating natin sa ating paroroonan, paglingon natin ay wala na tayong babalikan dahil wala na tayong naiwan. Magkaroon man ng galos sa paglalakbay, ang sakit ay kayang pawiin ng haplos ng kapwa pilipinong naging kasama mo sa pagtahak ng daan na tnahak ng bawat pilipino. Ang kailangan namin ay isang pinuno Hindi pangulo na ituturo lamang ang tamang daan habang nakasakay sa kanyang mamahaling sasakyan at hindi na namamalayan na kanya na palang naiwan ang mga mamamayan.

27

Hindi ito isang pagpaparinig Ito ay isang pagpapahiwatig Na sa oras na aking marinig Ang malalamig **** tinig Na sa’kin ay nagpapakilig Ako ay agad na tumatahimig Ikaw ay aking pinaamin Inaway kita at pilit na diniin Na may nararamdaman o may gusto ka sa’kin Ang pag-aaway na ito ay itigil natin Mayroon ka lang sasabihin sa akin At yun na nga, ikaw ay napaamin rin Isang araw, aking napag-isipan Bagay tayo, ikaw ay niligawan Gusto mo ang gumagawa ng tula Tatlong tula yan ang aking ginawa At yun na, sinagot mo’ko bigla Naging masaya ako, totoo Naging masaya ako sa piling mo Nakakalimutan ko lahat ng problema ko Akala ko palagi tayong masaya Yun ay panaginip ko lang pala Ang mahal ko ay may mahal ng iba Masakit, masakit na wala ng tayo Pero Masaya, Masaya dahil merong kayo Galit, galit ako dahil pinipilit ko ang sarili ko sa’yo Takot, takot akong mawala ka sa buhay ko Yan ang emosyon, emosyon ko sa’yo Pero ano na ba ang papel, ang papel ko sa buhay mo Pangako huli na to, huling tula na gagawin ko para sa’yo Seryoso, wala itong halong biro Pakakawalan na kita Sana maging masaya ka sa kanya Marami pa namang iba, iba na mahihigitan ka pa Kaya paalam na.

0

Jul 10, 2020

Jul 10, 2020 at 9:42 AM UTC

_drhearts_39

Emosyon

Hindi ito isang pagpaparinig Ito ay isang pagpapahiwatig Na sa oras na aking marinig Ang malalamig **** tinig Na sa’kin ay nagpapakilig Ako ay agad na tumatahimig Ikaw ay aking pinaamin Inaway kita at pilit na diniin Na may nararamdaman o may gusto ka sa’kin Ang pag-aaway na ito ay itigil natin Mayroon ka lang sasabihin sa akin At yun na nga, ikaw ay napaamin rin Isang araw, aking napag-isipan Bagay tayo, ikaw ay niligawan Gusto mo ang gumagawa ng tula Tatlong tula yan ang aking ginawa At yun na, sinagot mo’ko bigla Naging masaya ako, totoo Naging masaya ako sa piling mo Nakakalimutan ko lahat ng problema ko Akala ko palagi tayong masaya Yun ay panaginip ko lang pala Ang mahal ko ay may mahal ng iba Masakit, masakit na wala ng tayo Pero Masaya, Masaya dahil merong kayo Galit, galit ako dahil pinipilit ko ang sarili ko sa’yo Takot, takot akong mawala ka sa buhay ko Yan ang emosyon, emosyon ko sa’yo Pero ano na ba ang papel, ang papel ko sa buhay mo Pangako huli na to, huling tula na gagawin ko para sa’yo Seryoso, wala itong halong biro Pakakawalan na kita Sana maging masaya ka sa kanya Marami pa namang iba, iba na mahihigitan ka pa Kaya paalam na.

35

Babalik ka pa ba? Ilang makukulimlim na araw na ang nagdaan At ilang malalamig na gabi na ang lumipas Ngunit narito pa rin ako Nakaupo sa pinangakong tagpuan Binibilang ang bawat oras na wala ka Humihiling at bumubulong sa hangin na sa bawat paglingon ko ay katabi na kita Hindi ko na mabilang kung ilang beses na nga bang lumuha ang nga ulap Kasabay ng aking pagiyak Dahil sa nararamdaman kong pighati at pangungulila sa iyo Hinhintay mo rin ba ako tulad ng paghihintay ko sayo? Nasaan ka na ba? Babalik ka pa ba?

0

Jun 4, 2017

Jun 4, 2017 at 12:40 PM UTC

Snow

Hintay

Babalik ka pa ba? Ilang makukulimlim na araw na ang nagdaan At ilang malalamig na gabi na ang lumipas Ngunit narito pa rin ako Nakaupo sa pinangakong tagpuan Binibilang ang bawat oras na wala ka Humihiling at bumubulong sa hangin na sa bawat paglingon ko ay katabi na kita Hindi ko na mabilang kung ilang beses na nga bang lumuha ang nga ulap Kasabay ng aking pagiyak Dahil sa nararamdaman kong pighati at pangungulila sa iyo Hinhintay mo rin ba ako tulad ng paghihintay ko sayo? Nasaan ka na ba? Babalik ka pa ba?

13

“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga “Huminga ka muna”, sabi ng aking baga habang pumapatak ang mga malalamig na pawis nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap at makita ang makikintab **** mata “Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso “Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”, dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa, ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo, pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman palayo sa gulo, bakit nagkaron ng dulo? At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama, bakit ngayon pa? bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana? kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya? Marami na ang nawala, mga sugat na ‘di tuluyang naghilom at mga tahi na nasira, mga damdamin na pinaraya at mga ngiting pinalaya Aakitin rin tayo ng ligaya darating rin ang panahon na tayo ang maligaya ng wala sa piling at sa puso ng isa’t-isa Pasensya ka na aking mahal ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan – ang oras ang nakaharang – Pasensya ka na, hindi kita naabutan

0

Jan 9, 2018

Jan 9, 2018 at 2:28 AM UTC

love-for-leisure

Pabalik

“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga “Huminga ka muna”, sabi ng aking baga habang pumapatak ang mga malalamig na pawis nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap at makita ang makikintab **** mata “Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso “Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”, dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa, ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo, pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman palayo sa gulo, bakit nagkaron ng dulo? At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama, bakit ngayon pa? bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana? kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya? Marami na ang nawala, mga sugat na ‘di tuluyang naghilom at mga tahi na nasira, mga damdamin na pinaraya at mga ngiting pinalaya Aakitin rin tayo ng ligaya darating rin ang panahon na tayo ang maligaya ng wala sa piling at sa puso ng isa’t-isa Pasensya ka na aking mahal ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan – ang oras ang nakaharang – Pasensya ka na, hindi kita naabutan

37

Para kang ulan. Kinakatakutan, at iniiwasan ng karamihan. Pero bakit ganito, iba ang tama ko. Musika sa mga tenga ko bawat tunog neto. Pakiramdam koy iyong mga tinig itong aking naririnig. Para akong batang kinikilig habang nakikinig sa malalamig **** mga himig. Huwag kang mag-alala, kahit iniiwasan ka nila, hinahanap-hanap naman kita.

0

Jan 31, 2023

Jan 31, 2023 at 9:12 AM UTC

jethro-nhero-cuizon

Ulan

Para kang ulan. Kinakatakutan, at iniiwasan ng karamihan. Pero bakit ganito, iba ang tama ko. Musika sa mga tenga ko bawat tunog neto. Pakiramdam koy iyong mga tinig itong aking naririnig. Para akong batang kinikilig habang nakikinig sa malalamig **** mga himig. Huwag kang mag-alala, kahit iniiwasan ka nila, hinahanap-hanap naman kita.

18

Di ako umiiyak sa away o sigawan. Umiiyak ako sa labis na katahimikan. Sa mga panahong kailangan ko ng kasama Sa mga panahong pati sarili'y ayaw ko na. Mga kumukuliglig na huni at bulong. Mga inipit na hikbi at paghingi ng tulong. Lahat ‘yan ay naninirahan sa isipan. Lahat ‘yan ay mahirap takbuhan, mahirap takasan. Bumibilis na tibok ng puso, Malalamig na pawis na sa leeg ay namumuo Mga hiningang hinahabol ang takbo, Magang mga matang nagmamakaawang ang luha'y huminto. At unti-unti Hihimasin ang isip Mula labas palalim sa loob Unti-unti Pipigain ang puso Makirot sa una ngunit nakakamanhid rin pala kapag nasanay na. Hahalungkatin ang nakaraan, Nang dumilim ang kasalukuyan. Babasagin ang kasalukuyan, Nang mabaling ang tingin sa iba maliban sa harapan. "Huwag kang mag-isip." Ang abiso nila. Ngunit diba nila naisip Na tila ka na ring sinabihan na: "Huwag kang huminga kung ayaw mo na." "Huwag kang tumingin kung nahihirapan ka." "Huwag kang makaramdam kung nasasaktan ka." Huwag ka nalang mabuhay kung di mo na kaya." Oo, ayaw ko na. Lahat kinatatamaran pati paghinga. Bawat gabing inilaan sa iyak. Tila ang isip, pinipilit na mabiyak. Oo, nahihirapan na. Di maiwasang tumingin sa mga mata Ng iba't ibang taong may iba't ibang kwento. Ng iba't ibang ngiti sa kabila ng malungkot na mga anino. Oo, nasasaktan na. Mula sakit, gusto ko nang kumawala Mula sa kadenang mas malambot pa sa bakal Ngunit kung hawakan ka tila ka sinasakal. Oo, di ko na kaya. Sana nga tumigil na. Na bawat umaga nagdarasal akong gabi na At sa bawat gabi, nananalangin akong matapos na. Ang sinimulang buhay na inilaan sa iyak. Inilaan sa pag-iisip na sa bawat takbo tila ka winawasak. Bukas sa lahat ng bagay mabuti man o masama. Bukas rin sa posibilidad na ipagpatuloy pa o tapusin na. Ito. Ganito. Ganito kahirap, ganito kasakit. Ganito kasimple ang isang atake.

0

Apr 29, 2018

Apr 29, 2018 at 8:24 AM UTC

siomaisilog

Atake

Di ako umiiyak sa away o sigawan. Umiiyak ako sa labis na katahimikan. Sa mga panahong kailangan ko ng kasama Sa mga panahong pati sarili'y ayaw ko na. Mga kumukuliglig na huni at bulong. Mga inipit na hikbi at paghingi ng tulong. Lahat ‘yan ay naninirahan sa isipan. Lahat ‘yan ay mahirap takbuhan, mahirap takasan. Bumibilis na tibok ng puso, Malalamig na pawis na sa leeg ay namumuo Mga hiningang hinahabol ang takbo, Magang mga matang nagmamakaawang ang luha'y huminto. At unti-unti Hihimasin ang isip Mula labas palalim sa loob Unti-unti Pipigain ang puso Makirot sa una ngunit nakakamanhid rin pala kapag nasanay na. Hahalungkatin ang nakaraan, Nang dumilim ang kasalukuyan. Babasagin ang kasalukuyan, Nang mabaling ang tingin sa iba maliban sa harapan. "Huwag kang mag-isip." Ang abiso nila. Ngunit diba nila naisip Na tila ka na ring sinabihan na: "Huwag kang huminga kung ayaw mo na." "Huwag kang tumingin kung nahihirapan ka." "Huwag kang makaramdam kung nasasaktan ka." Huwag ka nalang mabuhay kung di mo na kaya." Oo, ayaw ko na. Lahat kinatatamaran pati paghinga. Bawat gabing inilaan sa iyak. Tila ang isip, pinipilit na mabiyak. Oo, nahihirapan na. Di maiwasang tumingin sa mga mata Ng iba't ibang taong may iba't ibang kwento. Ng iba't ibang ngiti sa kabila ng malungkot na mga anino. Oo, nasasaktan na. Mula sakit, gusto ko nang kumawala Mula sa kadenang mas malambot pa sa bakal Ngunit kung hawakan ka tila ka sinasakal. Oo, di ko na kaya. Sana nga tumigil na. Na bawat umaga nagdarasal akong gabi na At sa bawat gabi, nananalangin akong matapos na. Ang sinimulang buhay na inilaan sa iyak. Inilaan sa pag-iisip na sa bawat takbo tila ka winawasak. Bukas sa lahat ng bagay mabuti man o masama. Bukas rin sa posibilidad na ipagpatuloy pa o tapusin na. Ito. Ganito. Ganito kahirap, ganito kasakit. Ganito kasimple ang isang atake.

54

Sa bawat pitik ng oras ay isang kahapong nakalampas. Sa bawat bigkas ng mga letra ay mga kwentong puno ng saya. Sa bawat tinig ng iyong mga bibig ay mga kantang malamig na himig. Pero paano kung sa isang araw ay bigla ka nalang nawala, Anong silbi ng pagdaloy ng oras kung sa alaala na lang kita kasamang lumilipas? Ang mga letrang binibigkas na sanay para sa'yo ay nagsilbing sigaw sa kawalan ng aking paghihingalo. Ang mga malalamig **** halakhakan ay napalitan na ng nakakabinging katahimikan. Isang buwan kong tiniis, itong aking paghihinagpis. Sa bawat araw ay ikaw ay nakakapit sa utak at pusong kong masakit at umaasang di maglaho ang nasimulan kahit pinutol pa ng isang buwan.

0

Jun 24, 2020

Jun 24, 2020 at 8:56 AM UTC

jethro-nhero-cuizon

Isang Buwan

Sa bawat pitik ng oras ay isang kahapong nakalampas. Sa bawat bigkas ng mga letra ay mga kwentong puno ng saya. Sa bawat tinig ng iyong mga bibig ay mga kantang malamig na himig. Pero paano kung sa isang araw ay bigla ka nalang nawala, Anong silbi ng pagdaloy ng oras kung sa alaala na lang kita kasamang lumilipas? Ang mga letrang binibigkas na sanay para sa'yo ay nagsilbing sigaw sa kawalan ng aking paghihingalo. Ang mga malalamig **** halakhakan ay napalitan na ng nakakabinging katahimikan. Isang buwan kong tiniis, itong aking paghihinagpis. Sa bawat araw ay ikaw ay nakakapit sa utak at pusong kong masakit at umaasang di maglaho ang nasimulan kahit pinutol pa ng isang buwan.

19