"kalabaw" poems - Hello Poetry

Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.

0

Jul 30, 2018

Jul 30, 2018 at 2:01 PM UTC

WordsOfGlen

Sta. Teresita

Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.

31

Pano maiwasang ibigin ka Kung katumbas nito ay hindi ko pag hinga Naramdaman ang pagibig na iyong pinadama Sa mga salitang “ikaw lang sapat na” Ngunit bakit biglang nagiba Pagibig tila nag laho na Iniwang naka lutang Sa pagaakalang ikaw at ako ay may forever pa Ngayon pagibig sayo ay di ko na saklaw Kasi napagtantong mukha kang kalabaw Sana balang araw, mahanap ang pagibig na hinahanap Isang babaeng kapanga-pangarap

0

Nov 21, 2015

Nov 21, 2015 at 1:35 AM UTC

jeybsssss

BITTER

Pano maiwasang ibigin ka Kung katumbas nito ay hindi ko pag hinga Naramdaman ang pagibig na iyong pinadama Sa mga salitang “ikaw lang sapat na” Ngunit bakit biglang nagiba Pagibig tila nag laho na Iniwang naka lutang Sa pagaakalang ikaw at ako ay may forever pa Ngayon pagibig sayo ay di ko na saklaw Kasi napagtantong mukha kang kalabaw Sana balang araw, mahanap ang pagibig na hinahanap Isang babaeng kapanga-pangarap

12

Gaano ba kadaling ipagwalang-bahala ang isang bagay? Iniisip mo parin ba ang kasiyahan, O hindi mo na namamalayan , ang iyong kapalaran? Marahil ngayo'y hindi mo pa naiisip ,na Kinabukasan ngingiti ka parin ba o, Palihim ka nalang sisilip. Tignan mo ang kapwa mo kayod-kalabaw buong buhay Habang ikaw nakaupo ka lang nakaharap sa modernong teknolohiya, Sinusubuan ng pera at habang buhay ka na yatang magiging buhay maharlika, Ano? Magmamasid ka nalang ba sa nangyayari? O iisipin mo nalang ang ginawa mo nung nakaraan, Malagim na nakaraan na dinadala mo sa kasalukuyan Hindi puro kasiyahan ang takbo ng buhay ng tao Kailangan din ng kahirapan,kalungkutan para makamit ang inaasam-asam, Huwag kang tumunganga kumilos ka , Ano? Hahanap ka ba ng paraan o ngingitian mo na lamang? O iaasa mo nalang sa ibang tao , o sa pagod **** mga magulang, Na nakaupo ka nalang hindi kumikilos naghihintay ng pera ni Juan?

0

Nov 16, 2017

Nov 16, 2017 at 11:56 AM UTC

Johnad

T(Ano?)ng

Gaano ba kadaling ipagwalang-bahala ang isang bagay? Iniisip mo parin ba ang kasiyahan, O hindi mo na namamalayan , ang iyong kapalaran? Marahil ngayo'y hindi mo pa naiisip ,na Kinabukasan ngingiti ka parin ba o, Palihim ka nalang sisilip. Tignan mo ang kapwa mo kayod-kalabaw buong buhay Habang ikaw nakaupo ka lang nakaharap sa modernong teknolohiya, Sinusubuan ng pera at habang buhay ka na yatang magiging buhay maharlika, Ano? Magmamasid ka nalang ba sa nangyayari? O iisipin mo nalang ang ginawa mo nung nakaraan, Malagim na nakaraan na dinadala mo sa kasalukuyan Hindi puro kasiyahan ang takbo ng buhay ng tao Kailangan din ng kahirapan,kalungkutan para makamit ang inaasam-asam, Huwag kang tumunganga kumilos ka , Ano? Hahanap ka ba ng paraan o ngingitian mo na lamang? O iaasa mo nalang sa ibang tao , o sa pagod **** mga magulang, Na nakaupo ka nalang hindi kumikilos naghihintay ng pera ni Juan?

18

Kayod para sa kakarampot na barya. Sirbisyong kalabaw ngunit binipisyo ko’y wala. Ang hanap buhay ko’y ikinabubuhay ko pa kaya, O para sa mga taong minamaledukado ang tulad kong dukha. Katamaran ay katumbas ng kahirapan bintang ng konyong bulaan. Hindi tamad ang tulad kong madalas niloloko at napagkakaitan. Ang kawalan ko ng oportunidad ang syang tunay na dahilan. Maledukadong tulad ko’y walang luwalhati sa lipunan. Pagmasdan ang bayan tila nagpapasakop-sakupan. Sa lawak ng dagat tila walang mapangisdaan, Sa lawak ng lupa tila walang matirhan. Ang tulad kong maledukado’y saan ma’y tila walang karapatan. Ang kahirapan nawa’y sa tulad ko ay wag isisi. Ang buhay sa aking paghahanap buhay ay nais din mapanatili. Sa kasaganahan ay nais ko din makibahagi, Ngunit ako’y maledukado at sa lipunan ako’y basurang masasabi.

0

May 24, 2019

May 24, 2019 at 1:46 AM UTC

dannyjoe

Maledukado

Kayod para sa kakarampot na barya. Sirbisyong kalabaw ngunit binipisyo ko’y wala. Ang hanap buhay ko’y ikinabubuhay ko pa kaya, O para sa mga taong minamaledukado ang tulad kong dukha. Katamaran ay katumbas ng kahirapan bintang ng konyong bulaan. Hindi tamad ang tulad kong madalas niloloko at napagkakaitan. Ang kawalan ko ng oportunidad ang syang tunay na dahilan. Maledukadong tulad ko’y walang luwalhati sa lipunan. Pagmasdan ang bayan tila nagpapasakop-sakupan. Sa lawak ng dagat tila walang mapangisdaan, Sa lawak ng lupa tila walang matirhan. Ang tulad kong maledukado’y saan ma’y tila walang karapatan. Ang kahirapan nawa’y sa tulad ko ay wag isisi. Ang buhay sa aking paghahanap buhay ay nais din mapanatili. Sa kasaganahan ay nais ko din makibahagi, Ngunit ako’y maledukado at sa lipunan ako’y basurang masasabi.

16

Iginagapos ko ang sarili gamit ang aking mga palad, Ayokong maniwala sa kapalaran, Pagkat hindi na tayo mga batang Nakikipaglaruan pa Sa mga mumunti nating mga pangarap. Sa bawat desisyong ating paninindigan, Doon natin masasabing, kaya talaga natin. Mahirap man makipagsapalaran Sa mga nagtatagisang katauhan Ngunit, isipin mo, Hindi natin sila kalaban. Hindi tayo palamuti sa ating mga istorya, Tayo yung unang babati sa’ting mga sarili ng, “Magandang umaga.” O kung bakit minsan, Nananatili tayong pagod na pagod Na tila ba hinihila tayo ng Araw Na para bang tayo’y mga kalabaw lamang Na magpapagal at hindi aani. Iikot tayo sa mundong hindi tumatakbo, Kundi iikot tayong may dahilan At hindi tayo magiging pabalik-balik. Tayo’y matututo sa bawat lubak, Madisgrasya man tayo’y, hindi pa rin susuko — At tayong manananatili sa pagwagayway Ng ating mga bandera, Na hindi nagpapatangay Sa mga mistulang diktador na mga alaala. Magbibilang tayo ng araw, Ngayong taon Ngayong araw na ito, Tayo’y magsisimula — At hindi tayo magtatapos Nang walang kabuluhan Ang ating mga adhikain. Tayo ay iisa — Isa, dalawa.. Tatlo.. Tayo na — At magsimula.

0

Jan 1, 2021

Jan 1, 2021 at 10:11 PM UTC

psalmiseta

Simula

Iginagapos ko ang sarili gamit ang aking mga palad, Ayokong maniwala sa kapalaran, Pagkat hindi na tayo mga batang Nakikipaglaruan pa Sa mga mumunti nating mga pangarap. Sa bawat desisyong ating paninindigan, Doon natin masasabing, kaya talaga natin. Mahirap man makipagsapalaran Sa mga nagtatagisang katauhan Ngunit, isipin mo, Hindi natin sila kalaban. Hindi tayo palamuti sa ating mga istorya, Tayo yung unang babati sa’ting mga sarili ng, “Magandang umaga.” O kung bakit minsan, Nananatili tayong pagod na pagod Na tila ba hinihila tayo ng Araw Na para bang tayo’y mga kalabaw lamang Na magpapagal at hindi aani. Iikot tayo sa mundong hindi tumatakbo, Kundi iikot tayong may dahilan At hindi tayo magiging pabalik-balik. Tayo’y matututo sa bawat lubak, Madisgrasya man tayo’y, hindi pa rin susuko — At tayong manananatili sa pagwagayway Ng ating mga bandera, Na hindi nagpapatangay Sa mga mistulang diktador na mga alaala. Magbibilang tayo ng araw, Ngayong taon Ngayong araw na ito, Tayo’y magsisimula — At hindi tayo magtatapos Nang walang kabuluhan Ang ating mga adhikain. Tayo ay iisa — Isa, dalawa.. Tatlo.. Tayo na — At magsimula.

40