Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"ilalaan" poems
NOBYEMBRE 20, 2018 hugis pusong inukit sa munting puno nagbunga ng matamis itong pagsuyo sa lilim ng mga sanga, saksi sa’ting pangako na tayo lang dalawa ang magkasundo ito ang ating tagpuan, na tayo lang ang may alam kaya nakalagay ang pangalan,pagkat dito ay atin lang ang payapang tahanan, ng ating pinagsamahan sa dahong kanlungan, na puspos ng pagmamahalan ang dibdib kong umaawit, habang pumipintig halina’t maging mainit ang dating lamig oh kay sarap palang kumapit, sa gitna ng ating bisig, (sa ilalim ng) hugis pusong inukit, simbolo ng dakilang pagibig may hangin na dumadampi wari’y halik sa’yong pisngi sa punong mumunti, rosas kang kasing pula ng ‘yong labi at meron pa bang tatatamis sa iyong mga ngiti kung tunay ngang ang ‘yong ganda’y nakakabighani sa punong may lilim, kasama kita aking sinta wala na kung hinihiling, kaylangan ko’y andito na sana dito nalang tayong dalawa’y mamalagi sayo ilalaan ang bawat sandali, at pangakong mananatili
0
Nov 20, 2018
Nov 20, 2018 at 12:05 AM UTC
Puso Sa Puno
I. Katunggali Pauulanan ko ng tingga at pagkayari ay magbubungkal ng lupa sa kaloob-looban     ng katawan – iyong libingang yungib at doon ay hahayaan kang mabulok kaya ingatan mo ako at huwag hayaang biglaang pumutok II. Tanawin dahan-dahan kong aalisin ang sumasaplot na lamig ngayong Hunyo sa iyong katawan at pupunuin ka ng alaala ng Abril itong pagmamalupit bilang talababa matapos tuldukan ang nagdaang panahon kaya ingatan mo ako at huwag hayaang bumigwas sa kung anong grabidad ang pumipigil sa iyong pagkawasak III. Rosaryo sa sukal ng dilim bago magpasalamat at magbigay-pugay sa diyos-diyosan, maingat kong kakapain ang kuwintas ng iyong     mga kamay. Dadagundong sa iyong paglapit ang hungkag **** katawan     paluluhurin ka sa altar ng pagtangis at sabay lulunurin ka sa kasalanan kaya ingatan mo hindi ako, kundi ang iyong sarili at humingi ka ng paumanhin pagkatapos. Hindi na bago sakin ang misteryo ng iyong katawang ibinubulong sa pigurang kahoy: mahuhulog ka sa aking bibig bilang     alinsunurang awit. IV. Iyong katawan Hindi ipaaari sa sinuman. Huwag **** idiin sa akin ang karumihan ng mundo. walang ipalalasap kundi isang ordinaryong karanasan lamang – malayo ito sa inaasahang tagpo kundi pagnanais.            Higit pa sa ingay ay ang salaulang katahimikan   ng dalawang katawan na pumipiglas at nais lumaya sa balintataw ng isa’t isa bilang piitan. Kaya ingatan mo akong mabuti at bigyan ng panuto kung paano ka hahagkan upang hindi      mabasag kung malaglag man sa isang mataas na lugar dahil   mayroon   pa tayong   bukas  na ilalaan para  sa pantasya.
0
Jun 4, 2016
Jun 4, 2016 at 4:15 AM UTC
Kung ang iyong katawan
I. Katunggali Pauulanan ko ng tingga at pagkayari ay magbubungkal ng lupa sa kaloob-looban     ng katawan – iyong libingang yungib at doon ay hahayaan kang mabulok kaya ingatan mo ako at huwag hayaang biglaang pumutok II. Tanawin dahan-dahan kong aalisin ang sumasaplot na lamig ngayong Hunyo sa iyong katawan at pupunuin ka ng alaala ng Abril itong pagmamalupit bilang talababa matapos tuldukan ang nagdaang panahon kaya ingatan mo ako at huwag hayaang bumigwas sa kung anong grabidad ang pumipigil sa iyong pagkawasak III. Rosaryo sa sukal ng dilim bago magpasalamat at magbigay-pugay sa diyos-diyosan, maingat kong kakapain ang kuwintas ng iyong     mga kamay. Dadagundong sa iyong paglapit ang hungkag **** katawan     paluluhurin ka sa altar ng pagtangis at sabay lulunurin ka sa kasalanan kaya ingatan mo hindi ako, kundi ang iyong sarili at humingi ka ng paumanhin pagkatapos. Hindi na bago sakin ang misteryo ng iyong katawang ibinubulong sa pigurang kahoy: mahuhulog ka sa aking bibig bilang     alinsunurang awit. IV. Iyong katawan Hindi ipaaari sa sinuman. Huwag **** idiin sa akin ang karumihan ng mundo. walang ipalalasap kundi isang ordinaryong karanasan lamang – malayo ito sa inaasahang tagpo kundi pagnanais.            Higit pa sa ingay ay ang salaulang katahimikan   ng dalawang katawan na pumipiglas at nais lumaya sa balintataw ng isa’t isa bilang piitan. Kaya ingatan mo akong mabuti at bigyan ng panuto kung paano ka hahagkan upang hindi      mabasag kung malaglag man sa isang mataas na lugar dahil   mayroon   pa tayong   bukas  na ilalaan para  sa pantasya.
Continue reading...
44
#071816 #3:18PM #RobPalawan Muling mauutal ang puso Buhat sa naantalang pagtatapat. Ninais ko noong lisanin ang paghihintay At magbakasakaling Panahon na ng pag-ani ng pag-iibigan. Ni minsan, Hindi ka nagpadaig sa pana ni Kupido, pagkat marahil may lamat kanyang gintong palaso. Patuloy akong magbibilang ng bawat dahong nalalagas, Aaninag sa araw na siyang minsang pumipiglas, At sisenyas sa hanging hinahawi ang kawalan -- Kawalang hindi tunay, Pagkat pag-ibig, aking buhay. Ilalaan ko sa kalawakan Ang talatang tila walang saysay, Makikipagbalagtasan sa pagkitil Ng mga linyang nahihimbing. Ako'y saksi sa malawak at malalim Na mahikang di naglalaho, Sa eksperimentong walang kemikal Bagkus puro't siyang natural, Sa paglalambitin ng mga bombilyang Hindi papupundi, At mga tuldok na hindi katapusan. Yayariin ko ang klima ng pusong hindi kalmado, Bituin ng pagtatapat ay aangkinin, Pagkat halaga nito'y Wagas na pag-ibig. Hindi ako susuko, Tatagpiin nang kusa Ang liham ng sagrado kong pag-irog.
0
Jul 19, 2016
Jul 19, 2016 at 4:44 AM UTC
Puzzled Feelings
binuwag ng sariling bigat uusal ng dasal na ang tanging hiling ay pumanaw. Hindi ito ang buhay at hindi ito ang pamumuhay. Kung dito sa lupa ay aangat, anong wika ang isasalin sa laman kung pagal na? Turuan mo akong dumaan nang walang iniiwanang labi kundi misteryo na inimbak sa pagtiwalag sa bawat sandali. Sa ilalim ng bawat tulay na ginagawa ng winiwikang salita ay isang kontrata: hindi nang luluha pa at kung pumikit ay panibagong mundo ang tatambad. Sasalubungin ito sa pamamagitan ng isang paanyaya at kung makitang muli ay pakakawalan ang kapit sa sarili. Tatantusan ang bawat kinauupuan at itatala ang mga natutunan. Paham ang liham ng pagtitipon at kung hindi sinipot ay sadyang isang malaking kakulangan. Walang ibang transaksyon kundi ang palitan ng salitang maghuhugis-kamay, hahaplos sa bawat tigib na parte, ililikas ang katawang hapo sa paulit-ulit na katanungan nang pagiging mortal at lalakipan nang panibagong saysay. Umigkas palayo at bagtasin ang bagong mundo: ang tao kung ilalaan sa tao at pakikinggan ay bubuong muli ng katiyakang panandalian sa payak na panahon: hanggat tayo’y naglalakad pasulong, tayo’y gagawa’t gagawa ng tulay.
0
Jun 7, 2016
Jun 7, 2016 at 5:09 AM UTC
kay Maria
Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.
0
Jan 5, 2017
Jan 5, 2017 at 10:05 PM UTC
Cool lang ako.
Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.
Continue reading...
25
himig ng 'yong boses tila sigaw ay kaligtasan di makakaila sating tinginan sa'yong mga mata'y nakikita ang hantungan tayo lang ang tanging may kaalaman kaya't ika'y hahanapin kahit saan sa kabilang ibayo man o bayan kahit saan ika'y susundan 'pagkat ikaw ang tanging tahanan aking tatawagin kailanman ang 'yong nagiisang pangalan kahit alin man ang pagdaanan ang mahalaga ay ika'y mahagkan kaya't aking irog, aking kasintahan ipapaalala sayo ang ating pagmamahalan lahat para sayo ay aking ilalaan pagkat ikaw ang tanging tahanan
0
Jul 7, 2019
Jul 7, 2019 at 6:31 AM UTC
tahanan
Isang manunulat, Isang panulat, Humanda para sa gyera, Ito ay labanan gamit ang mga letra. Hindi papaawat, Nakahandang sumisid sa dagat, Walang pakialam sa kahahantungan, Buhay ay ilalaan. Lilikha na mga kataga, Panigurado itong maiiwan sa puso ng madla, Ano nga ba ang pakay? Alisin sainyong mata ang tamlay! Uubusin ang bawat salita, Na posibleng tumugma, Sa sakit, Pait, Galit, Hinanakit, Ng bawat taong sa rehas ay nakapiit. Isang manunulat, Isang panulat, Humanda para sa paglaya, Huwag hahayaang muling tumulo ang mga luha.
0
Mar 7, 2018
Mar 7, 2018 at 11:53 AM UTC
Muling Umahon
021824 Ikaw ang Buhay, ang aking Hininga Ang nagdudulot sa bawat pintig Na noo’y nais nang mamahinga. Ikaw ang Pangakong aking panghahawakan, Ilalaan Sa’yo ang lahat Nang walang hinihinging kapalit. Ikaw ang Pagsinta Sa gitna ng mga mapapait na nobela — Nobelang akala ko’y syang bubuo sa’king pagkatao. Ikaw ang Lunas sa bawat sakit, Sa bawat hapding walang ibang makapagpapagaling… Ikaw ang aking Kagalingan. Sa libis at parang Ako’y kusang hahakbang. Na kahit ang dilim ay walang kapangyarihan. Ikaw ang Aking Liwanag — Akayin Mo ako hanggang sa huling hininga’t Salubungin ako ng pag-ibig **** walang kapantay.
0
Feb 18, 2024
Feb 18, 2024 at 9:35 AM UTC
Ikaw Hanggang Dulo
Malarosas **** labi't matamis **** ngiti, Maari bang masilayan ko sa bawat sandali? Ang sining ng kagandahan **** walang kapantay, Maari bang pagmasdan ko habang buhay? Sa bawat minuto, bawat sandali, Makapiling ka o sinta ay ang aking mithi. Kung maari maialay sayo ang tala at buwan, Madama mo lang ang pag ibig ko sayong walang kariktan. Walang hanggan, magpakailanman.. Sa pagsikat ng araw sa silangan at paglubog nito sa kanluran.. Sa isipan ko'y ikaw at ikaw lamang Ang puso ko'y sayo't sayo lang ilalaan. Malabis man hingin ka sa maykapal Hindi mag aatubili pagkat ikaw ay aking mahal.. Na sana ikaw ang ulan ng langit at ako ang lupa ng mundo. Mahulog ka man ay ako't ako ang siyang sasalo. Ngunit kung hindi mo kaligayahan ay hindi ipagpipilitan, Hindi dadamhin kahit iyo mang masaktan.. Mahal kita ibig ko lang iyong malaman.. Kahit pa itong sandali ay iyo ng paalam.
0
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 4:06 PM UTC
Ulan at Lupa
ikaw at ako pagsamahin mo at ito'y makakabuo ng isang salitang tayo oo tayo na inakala ko hanggang dulo pero salamat,dahil sa puno palang Ginising mo ako sa katotohanan na ang dulong pinangarap ko'y mag isang lang pala ako dahil ang isang tayo ay meron palang kayo oo kayo at hindi na tayo salamat nakalaya ako sa isang tayo na kailanma'y hindi nmn pla totoo oo hindi totoo,dahil ito'y puno ng panloloko puno, oo aun hitik na hitik ang mga bunga bunga na mga salitang iyong sinambit sumanga,yumabong na sa kalaunay nalanta oo nalanta pero hindi ko na pinangarap na isalba pa dahil alam kong ikaw mismo ang lumason sa masanga at mayabong na puno ng tayo dahil mas gusto mo palaguin ang puno na meron kau.. pero salamat dahil ang punong nilason mo ay binigyan aq ng binhi oo binhi,binhi ng pag-asa panibagong buhay panibagong ako na walang nang tayo na ilalaan ko, para sa isang taong kayang payabungin ang binhi ng pag-ibig namin hanggang dulo..
0
Oct 11, 2019
Oct 11, 2019 at 9:30 AM UTC
Ikaw at Ako
Hindi naman ako magsasayang ng mga Tula at mga salita Kung ikaw naman ang paksa At kung sayo ko ilalaan ang aking pagiging makata.
0
May 7, 2020
May 7, 2020 at 4:58 AM UTC
Makata