"husay" poems - Hello Poetry

naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.

0

Jul 5, 2015

Jul 5, 2015 at 7:47 AM UTC

marge-redelicia

naririnig mo ba?

naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.

75

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

0

Nov 28, 2017

Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC

makabagongmakata69

WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

5

O, kadiliman na aking pinagmulan Higit kitang sinasamba kaisa sa apoy na bumabalot sa mundo, sapagkat ang apoy ay bumubuo ng isang malaking bola ng ilaw para sa lahat at wala nang sinuman ang makakakilala sa iyo. Ngunit ang kadiliman, pinagsasanib nito ang lahat: mga hugis, mga apoy, mga hayop, ako, o, kay husay nitong pagsamahin ang lahat!— kapangyarihan at mga tao— at maaaring may matinding enerhiya na papalapit na sa akin. Sinasamba ko ang gabi.

0

Dec 3, 2014

Dec 3, 2014 at 6:23 AM UTC

bettinaxesguerra

A translation of Rilke's "You, Darkness"

O, kadiliman na aking pinagmulan Higit kitang sinasamba kaisa sa apoy na bumabalot sa mundo, sapagkat ang apoy ay bumubuo ng isang malaking bola ng ilaw para sa lahat at wala nang sinuman ang makakakilala sa iyo. Ngunit ang kadiliman, pinagsasanib nito ang lahat: mga hugis, mga apoy, mga hayop, ako, o, kay husay nitong pagsamahin ang lahat!— kapangyarihan at mga tao— at maaaring may matinding enerhiya na papalapit na sa akin. Sinasamba ko ang gabi.

13

Pang Akademiko o Hindi, ang asignaturang Filipino Para ito sa kahit kanino Mapagawa ka man ng bionote, O kahit anino pa to Pero sa gamit ng kaalaman at husay, At sa tamang paggamit neto, Ito'y magiging hubog sa bansa natin Ang wikang Filipino, ang wikang dapat angkinin. Mapa-likhang awit man ito, Ito'y may sining, gamit sa likhang-pagiisip Ako'y estudyante na Filipino, Para sa ipagmalaki ang hubog neto Gamit ang tamang etika, Sa pagsulat para umabot sa tala, Ito'y magiging tamang paraan, Sa pag-unlad ng nakalaan

0

Aug 8, 2020

Aug 8, 2020 at 1:09 PM UTC

adrunkenpoetinacloset

Assignment #1

Pang Akademiko o Hindi, ang asignaturang Filipino Para ito sa kahit kanino Mapagawa ka man ng bionote, O kahit anino pa to Pero sa gamit ng kaalaman at husay, At sa tamang paggamit neto, Ito'y magiging hubog sa bansa natin Ang wikang Filipino, ang wikang dapat angkinin. Mapa-likhang awit man ito, Ito'y may sining, gamit sa likhang-pagiisip Ako'y estudyante na Filipino, Para sa ipagmalaki ang hubog neto Gamit ang tamang etika, Sa pagsulat para umabot sa tala, Ito'y magiging tamang paraan, Sa pag-unlad ng nakalaan

16

Ang husay ng iyong gawa na idadamot ng aking mga kamay Hindi ito pusong o sumpong pero ako’y naniniwala na hanga ako Paano na mas matalas ang iyong lapis kumpara sa akin? Wala na bang masasabi? Ang pangarap nakatago sa likod ng alapaap Ang lilim ay parang dating kaibigan na nagkimkim ng aking mga kamay Pero kailangan maghiwalay, dahil sa mga masasamang damo Maganda ang itsura, may dating. Masaya manira ng tama Mag-asim ang gatas ng ating mga anak Hawak-hawak mo ang aking mga kamay Itaga ko para mabigay sa iyo ang nagbibigay buhay sa utak ko Kunwari hindi lumipad sa malayo ang aking mga pilik-mata Kunwari lumipas ang minuto kesa sa panahon Malupit ang oras sa kwento ng bata Masakit tignan na malayo ang mga pinagasa Sungkitin mo ang mga iniisip ko Matigas ang ulo Ihukay ang masasamang damo Parang maliit na bulaklak lang Sayangin ang buhay na hindi nagbibigay buhay

0

Aug 22, 2017

Aug 22, 2017 at 2:01 PM UTC

ccg

Sumpong ng Matuwid

Ang husay ng iyong gawa na idadamot ng aking mga kamay Hindi ito pusong o sumpong pero ako’y naniniwala na hanga ako Paano na mas matalas ang iyong lapis kumpara sa akin? Wala na bang masasabi? Ang pangarap nakatago sa likod ng alapaap Ang lilim ay parang dating kaibigan na nagkimkim ng aking mga kamay Pero kailangan maghiwalay, dahil sa mga masasamang damo Maganda ang itsura, may dating. Masaya manira ng tama Mag-asim ang gatas ng ating mga anak Hawak-hawak mo ang aking mga kamay Itaga ko para mabigay sa iyo ang nagbibigay buhay sa utak ko Kunwari hindi lumipad sa malayo ang aking mga pilik-mata Kunwari lumipas ang minuto kesa sa panahon Malupit ang oras sa kwento ng bata Masakit tignan na malayo ang mga pinagasa Sungkitin mo ang mga iniisip ko Matigas ang ulo Ihukay ang masasamang damo Parang maliit na bulaklak lang Sayangin ang buhay na hindi nagbibigay buhay

20

nalutaw an husay han imo pag-sidlit, pag-duaw hin madaliay ha ka mataghom han gab-i. 🌕

0

Sep 18, 2024

Sep 18, 2024 at 6:56 AM UTC

Caryl28

ha akon pag-hangad

nalutaw an husay han imo pag-sidlit, pag-duaw hin madaliay ha ka mataghom han gab-i. 🌕

5

Ikaw ang mga pyesa, Na syang kakabisaduhin ko sa bawat pag tipa Para kang ang mga nota Na kailangang tamaan sa bawat pagkanta O kaya naman ako'y si tiempo At ikaw nama'y si daynamiko Pero minsan gusto ko na lang maging gitara Pagkat kitang kita ang saya sa iyong mukha sa tuwing ito'y iyong Dala-dala Yung tipong ang bilis kong nahulog sayo Ngunit ika'y hindi pa pala handang sumalo kay TIEMPO Dahil gusto **** ika'y nasa tono at ritmo Naalala kong ikaw nga pala si DAYNAMIKO Talaga nga namang napaka husay mo sa kahit na ano Nakakaya **** tumugtog ng gitara, Sumayaw sa harap ng madla, May runong ka rin naman sa pagkanta, At heto pa, isa ka ring modelo sa eskuwela Ako'y lubos **** napapahanga Wala na akong masasabi pa Siguro naman alam mo na kung sino ka

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 9:46 AM UTC

Venusmargaret_

WALA KA SA TIEMPO!

Ikaw ang mga pyesa, Na syang kakabisaduhin ko sa bawat pag tipa Para kang ang mga nota Na kailangang tamaan sa bawat pagkanta O kaya naman ako'y si tiempo At ikaw nama'y si daynamiko Pero minsan gusto ko na lang maging gitara Pagkat kitang kita ang saya sa iyong mukha sa tuwing ito'y iyong Dala-dala Yung tipong ang bilis kong nahulog sayo Ngunit ika'y hindi pa pala handang sumalo kay TIEMPO Dahil gusto **** ika'y nasa tono at ritmo Naalala kong ikaw nga pala si DAYNAMIKO Talaga nga namang napaka husay mo sa kahit na ano Nakakaya **** tumugtog ng gitara, Sumayaw sa harap ng madla, May runong ka rin naman sa pagkanta, At heto pa, isa ka ring modelo sa eskuwela Ako'y lubos **** napapahanga Wala na akong masasabi pa Siguro naman alam mo na kung sino ka

18

Alas-tres na gyud tawon sa kadlawon Pero akong mata gasiga ra gihapon Bisan onsaon og limot sa kagahapon Lisud man pud diay ni siya buhaton. Katung naa pa ka dire sa akong tapad Husay kaayo akong pamati, way pagkalabad Karon bisan aha akong huna-huna galupad Mahuwasan ra ko ani kadugayan, makaalimadmad. Gaampo ko nga onta akong kasing-kasing lig-unon Kay wa naman koy balikan, wala nay dapat ayuhon Ana sila salig lang nga mubali ang panahon Kung karon naas kaguol, muabot ra pud na ako mamalipayon...

0

Nov 12, 2019

Nov 12, 2019 at 3:04 PM UTC

acefrnndzplr

Alas-tres sa Kadlawn

Alas-tres na gyud tawon sa kadlawon Pero akong mata gasiga ra gihapon Bisan onsaon og limot sa kagahapon Lisud man pud diay ni siya buhaton. Katung naa pa ka dire sa akong tapad Husay kaayo akong pamati, way pagkalabad Karon bisan aha akong huna-huna galupad Mahuwasan ra ko ani kadugayan, makaalimadmad. Gaampo ko nga onta akong kasing-kasing lig-unon Kay wa naman koy balikan, wala nay dapat ayuhon Ana sila salig lang nga mubali ang panahon Kung karon naas kaguol, muabot ra pud na ako mamalipayon...

12

Pitumpu’t Lima, ‘Yan ang taong nandito ka. Ngayong upos na ang ‘yong kandila, Ilaw mo’y ‘di na mapupundi pa. Huling gabi mo na ngayon sa’yong tahanan. Ngunit ang buhos ng ula’y parang wala ng katapusan. Hindi ko alam anong gusto ng kalangitan, Subalit bakit ito’y tila nakatatahan. ‘Di ko lubos maisip na sa kinabukasan, Eto na ang huli kong masisilayan. Kung gaano sana kalakas ngayon ang ulan, Lahat ng ito’y hihina rin sa kinaumagahan. O kay dagli ng iyong paghimbing Sakit na ‘di mo mahahambing. Sa kabila ng hirap na ‘yong dinaing Lahat ng ito’y ‘di na sa’yo makararating. Sa larangan ng sining, Kami sayo’y nahuhumaling Iba ang taglay **** galing, Isa kang batikang itinuturing. Sa mga obra **** iniukit, Pasasalamat ang aming sambit. Mga ala-ala ng bawat saglit, sa puso’t isipa’y nakaguhit. Hindi man kasing husay at talentado, Larangang ito’y patuloy na isasabuhay ko. Pinapangako ko, aking Lolo Sandali nalang, Apo mo’y magiging arkitekto. Kung kami ay maglalambing, piging ang nakahanda sa’yong paggising. Tiyak ngayon atensyon mo’y sa lola nakabaling Kung mayroon lang kaming isang hiling, Ito‘y muli kayong magkapiling.

0

Jan 22, 2022

Jan 22, 2022 at 2:03 AM UTC

Yv

Ukit Ama

Pitumpu’t Lima, ‘Yan ang taong nandito ka. Ngayong upos na ang ‘yong kandila, Ilaw mo’y ‘di na mapupundi pa. Huling gabi mo na ngayon sa’yong tahanan. Ngunit ang buhos ng ula’y parang wala ng katapusan. Hindi ko alam anong gusto ng kalangitan, Subalit bakit ito’y tila nakatatahan. ‘Di ko lubos maisip na sa kinabukasan, Eto na ang huli kong masisilayan. Kung gaano sana kalakas ngayon ang ulan, Lahat ng ito’y hihina rin sa kinaumagahan. O kay dagli ng iyong paghimbing Sakit na ‘di mo mahahambing. Sa kabila ng hirap na ‘yong dinaing Lahat ng ito’y ‘di na sa’yo makararating. Sa larangan ng sining, Kami sayo’y nahuhumaling Iba ang taglay **** galing, Isa kang batikang itinuturing. Sa mga obra **** iniukit, Pasasalamat ang aming sambit. Mga ala-ala ng bawat saglit, sa puso’t isipa’y nakaguhit. Hindi man kasing husay at talentado, Larangang ito’y patuloy na isasabuhay ko. Pinapangako ko, aking Lolo Sandali nalang, Apo mo’y magiging arkitekto. Kung kami ay maglalambing, piging ang nakahanda sa’yong paggising. Tiyak ngayon atensyon mo’y sa lola nakabaling Kung mayroon lang kaming isang hiling, Ito‘y muli kayong magkapiling.

33