"distansyang" poems - Hello Poetry

Duwag ka pero salamat Salamat dahil hindi mo ako hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi mo ko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang Sa mga matatamis na salita na hanggang salita lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang Sa mga masasayang kwentuhan na hanggang ala-ala na lang Mga salita, tingin at kwentuhan na hindi kayang ipadama ng mga yakap at haplos Dahil duwag ka Dahil andyan ka at andito ako Pinagdugtong lang ng isang pisong tumatawid sa libo-libong distansyang mahirap sundan Dahil hindi natin kayang tawirin dahil duwag ka...at duwag ako Oo, duwag din ako Duwag ako katulad mo Nakakahilo ang pagitan nating di natin kayang bitawan ng pangakong baka balang-araw ay magdikit din ang daliri at mabatid kung may kuryente bang dadantay sa umaasam na puso...dahil duwag ka at duwag ako Duwag tayong dalawang pumaroon sa espayong walang kasiguraduhan Pero napakatapang nating hinarap ang katotohanang nakakabit sa dalawa nating mga paa Na andyan ka at nandito ako Malayong-malayo Itong paang nagpipigil sa ating lumutang sa ligayang hatid ng mapangahas na damdamin; Hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natititigan ang mga mata mo Lagi tayong nakamulat at hindi kayang pumikit ng matagalan Dahil duwag ka at duwag ako At ito ay isang pekeng pangarap

0

Nov 21, 2016

Nov 21, 2016 at 5:37 AM UTC

wynne

21

Duwag ka pero salamat Salamat dahil hindi mo ako hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi mo ko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang Sa mga matatamis na salita na hanggang salita lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang Sa mga masasayang kwentuhan na hanggang ala-ala na lang Mga salita, tingin at kwentuhan na hindi kayang ipadama ng mga yakap at haplos Dahil duwag ka Dahil andyan ka at andito ako Pinagdugtong lang ng isang pisong tumatawid sa libo-libong distansyang mahirap sundan Dahil hindi natin kayang tawirin dahil duwag ka...at duwag ako Oo, duwag din ako Duwag ako katulad mo Nakakahilo ang pagitan nating di natin kayang bitawan ng pangakong baka balang-araw ay magdikit din ang daliri at mabatid kung may kuryente bang dadantay sa umaasam na puso...dahil duwag ka at duwag ako Duwag tayong dalawang pumaroon sa espayong walang kasiguraduhan Pero napakatapang nating hinarap ang katotohanang nakakabit sa dalawa nating mga paa Na andyan ka at nandito ako Malayong-malayo Itong paang nagpipigil sa ating lumutang sa ligayang hatid ng mapangahas na damdamin; Hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natititigan ang mga mata mo Lagi tayong nakamulat at hindi kayang pumikit ng matagalan Dahil duwag ka at duwag ako At ito ay isang pekeng pangarap

23

limampung pulgada ang pagitan ng ating upuan limampung pulgada na tila parang isang kilometro ang distansyang kinakailangang tahakin upang maipatong ang braso sa pahirabang nakaumbok sa gitna ng ating luklukan, kung saan ang iyong braso'y nakapatong rin. apatnapung pulgada nang sumara ang ilaw kasabay ng aking mga mata kung saan sinakop tayo ng karimlang mas madilim pa sa kalagitnaan ng takipsilim ngunit ako'y nakatayo, naglalakad na patungo sa'yo – mga kamay na kinakapkap ang malalambot na pulang ulo sakaling ako'y mahulog dahil ang ninanais kong sumalo sa akin ay apatnapung pulgada pa ang layo. (tatlumpu, dalawampu, sampu) bawat tapak na nanatiling tahimik, maingat. (siyam, walo, pito) natatanaw kita sa halip ng dilim kung saan wala talagang makita, makilala. (anim, lima, apat) para bang lahat ng puso sa silid ay nagsabayan sa pagsigaw. (tatlo, dalawa, isa) nasa tabi na ki– bumukas ang mga ilaw, kasabay ng aking mga mata; pumalakpak ang lahat. Limampung pulgada pa rin ang pagitan ng ating upuan.

0

Aug 24, 2017

Aug 24, 2017 at 8:31 AM UTC

ellacinth

limampung pulgada

limampung pulgada ang pagitan ng ating upuan limampung pulgada na tila parang isang kilometro ang distansyang kinakailangang tahakin upang maipatong ang braso sa pahirabang nakaumbok sa gitna ng ating luklukan, kung saan ang iyong braso'y nakapatong rin. apatnapung pulgada nang sumara ang ilaw kasabay ng aking mga mata kung saan sinakop tayo ng karimlang mas madilim pa sa kalagitnaan ng takipsilim ngunit ako'y nakatayo, naglalakad na patungo sa'yo – mga kamay na kinakapkap ang malalambot na pulang ulo sakaling ako'y mahulog dahil ang ninanais kong sumalo sa akin ay apatnapung pulgada pa ang layo. (tatlumpu, dalawampu, sampu) bawat tapak na nanatiling tahimik, maingat. (siyam, walo, pito) natatanaw kita sa halip ng dilim kung saan wala talagang makita, makilala. (anim, lima, apat) para bang lahat ng puso sa silid ay nagsabayan sa pagsigaw. (tatlo, dalawa, isa) nasa tabi na ki– bumukas ang mga ilaw, kasabay ng aking mga mata; pumalakpak ang lahat. Limampung pulgada pa rin ang pagitan ng ating upuan.

21

Darating ba ang panahon kung kailan hindi mo na ako itutulak palayo na yayakapin mo ako ng mahigpit at hindi na pakakawalan sa mga bisig **** naging kanlungan sa tuwing hindi ko na kaya ang bigat na pinapataw ng mundo Darating ba ang panahon kung kailan hindi na ako mangungulila sa iyo, na ikaw na ang nasa kinalalagyan ko at ako naman ang hahanapin mo, na ikaw naman ang siyang tatawid ng distansyang namamagitan sa atin Darating ba ang panahon kung kailan ako na ang paksa ng mga berso **** likha na ako naman ang pag-aalayan mo ng katha Darating ba ang panahon kung kailan makukulayan na ang mga pangakong salitang iginuhit at inukit subalit parang naiiwanan lang ako na paulit-ulit na umasa at magbuntong-hininga Narito ako't nagtatanong Darating ba ang panahon nating dalawa? Narito ako't hihiling na sana bukas tayo ay pwede na baka nga bukas pwede na.

0

Aug 13, 2017

Aug 13, 2017 at 8:23 AM UTC

kradlestrange

Baka Bukas Pwede Na

Darating ba ang panahon kung kailan hindi mo na ako itutulak palayo na yayakapin mo ako ng mahigpit at hindi na pakakawalan sa mga bisig **** naging kanlungan sa tuwing hindi ko na kaya ang bigat na pinapataw ng mundo Darating ba ang panahon kung kailan hindi na ako mangungulila sa iyo, na ikaw na ang nasa kinalalagyan ko at ako naman ang hahanapin mo, na ikaw naman ang siyang tatawid ng distansyang namamagitan sa atin Darating ba ang panahon kung kailan ako na ang paksa ng mga berso **** likha na ako naman ang pag-aalayan mo ng katha Darating ba ang panahon kung kailan makukulayan na ang mga pangakong salitang iginuhit at inukit subalit parang naiiwanan lang ako na paulit-ulit na umasa at magbuntong-hininga Narito ako't nagtatanong Darating ba ang panahon nating dalawa? Narito ako't hihiling na sana bukas tayo ay pwede na baka nga bukas pwede na.

27

nariyan ka nanaman, naninibasib na tila kahapon lamang ay bukas— kapit-puso kitang pakakawalan kasabay ng pagtila ng ulan, pagbukadkad ng bulaklak, pagtawid ng bulalakaw at pagkatapos ay akin kang babalikan sa kung saan ay wala ka na, at ng sa gayon ay aking maramdamang muli ang itinatangi ng katahimikan: ang maganda **** mukha, ang 'di maikubling init ng iyong bisig, ang mga araw na nalulunod sa lalim ng iyong dating pagtitig sa akin na ngayo'y isa na lamang panaginip ng antipára — ramdam ko ang lahat, at mayroong distansyang hindi kayang isara ng kahit anong pagwawakas ng katotohanang alam ko sa pag-iisa, na tila kahapon lamang ang bukas.

0

Oct 9, 2015

Oct 9, 2015 at 9:11 AM UTC

windsor-i-guadalupe-jr

Antipára

nariyan ka nanaman, naninibasib na tila kahapon lamang ay bukas— kapit-puso kitang pakakawalan kasabay ng pagtila ng ulan, pagbukadkad ng bulaklak, pagtawid ng bulalakaw at pagkatapos ay akin kang babalikan sa kung saan ay wala ka na, at ng sa gayon ay aking maramdamang muli ang itinatangi ng katahimikan: ang maganda **** mukha, ang 'di maikubling init ng iyong bisig, ang mga araw na nalulunod sa lalim ng iyong dating pagtitig sa akin na ngayo'y isa na lamang panaginip ng antipára — ramdam ko ang lahat, at mayroong distansyang hindi kayang isara ng kahit anong pagwawakas ng katotohanang alam ko sa pag-iisa, na tila kahapon lamang ang bukas.

21

Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.

0

May 22, 2021

May 22, 2021 at 3:07 AM UTC

psalmiseta

Pulang Laso

Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.

53

Gusto ko ng isa " *Yun oh! Yung hawak ni Manong nag-titinda. .* " Itatali ko sa aking kamay Habang lumilipad Sa distansyang abot ko pa, " Oo, yung color blue ah! " Teka ilan nalang ba Ang naipon kong barya? " Hmm. . Aba aba, sobra pa kaya! " Inipon ko 'to ng kay tagal Mga baon na bigay ni nanay. Itatali ko sa aking kamay, Sabay naming babayuhin Ang kalsada papuntang simbahan. . " Sino yung umiiyak? " Ahh, lumipad ang lobo niya. Yung bata, kawawa naman. . Kahit bilhan ulit ng Nanay, Sige pa rin ang ngawa. . " Ano nga bang meron sa lobo niya? " " Bakit nga ba sila lumilipad? " Ito yung lobong Masarap tignan sa kalangitan Di pwde itali ng matagal Sasabit-sabit kung saan-saan Kalaunan, puputok nalang. Kaya sige, aking bibitawan na. . "Sige lipaaaad! " Diyan ka nababagay Sa langit, tanaw ng madla Malayo para aking silayan pa Kinagagalak kong bitawan ka. Pero wait diba uso, Yung may kasamang sulat? " Sigeee exciting, " Lagyan natin para masaya : " S a l a m a t . "

0

May 16, 2017

May 16, 2017 at 2:54 AM UTC

theblindseeker12

L o b o

Gusto ko ng isa " *Yun oh! Yung hawak ni Manong nag-titinda. .* " Itatali ko sa aking kamay Habang lumilipad Sa distansyang abot ko pa, " Oo, yung color blue ah! " Teka ilan nalang ba Ang naipon kong barya? " Hmm. . Aba aba, sobra pa kaya! " Inipon ko 'to ng kay tagal Mga baon na bigay ni nanay. Itatali ko sa aking kamay, Sabay naming babayuhin Ang kalsada papuntang simbahan. . " Sino yung umiiyak? " Ahh, lumipad ang lobo niya. Yung bata, kawawa naman. . Kahit bilhan ulit ng Nanay, Sige pa rin ang ngawa. . " Ano nga bang meron sa lobo niya? " " Bakit nga ba sila lumilipad? " Ito yung lobong Masarap tignan sa kalangitan Di pwde itali ng matagal Sasabit-sabit kung saan-saan Kalaunan, puputok nalang. Kaya sige, aking bibitawan na. . "Sige lipaaaad! " Diyan ka nababagay Sa langit, tanaw ng madla Malayo para aking silayan pa Kinagagalak kong bitawan ka. Pero wait diba uso, Yung may kasamang sulat? " Sigeee exciting, " Lagyan natin para masaya : " S a l a m a t . "

38

Duwag ka pero salamat. Salamat dahil hindi mo ako hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya. Hindi mo ko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang. Sa mga matatamis na salita na hanggang salita lamang. Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang Sa mga masasayang kwentuhan na hanggang ala-ala na lang Mga salita, tingin at kwentuhan na hindi kayang ipadama ng mga yakap at haplos Dahil duwag ka Dahil andyan ka at andito ako Pinagdugtong lang ng isang pisong tumatawid sa libo-libong distansyang mahirap sundan Dahil hindi natin kayang tawirin dahil duwag ka...at duwag ako Oo, duwag din ako Duwag ako katulad mo Nakakahilo ang pagitan nating di natin kayang bitawan ng pangakong baka balang-araw ay magdikit din ang daliri at mabatid kung may kuryente bang dadantay sa umaasam na puso...dahil duwag ka at duwag ako Duwag tayong dalawang pumaroon sa espayong walang kasiguraduhan Pero napakatapang nating hinarap ang katotohanang nakakabit sa dalawa nating mga paa Na andyan ka at nandito ako Malayong-malayo Itong paang nagpipigil sa ating lumutang sa ligayang hatid ng mapangahas na damdamin; Hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natititigan ang mga mata mo Lagi tayong nakamulat at hindi kayang pumikit ng matagalan Dahil duwag ka at duwag ako At ito ay isang pekeng pangarap

0

Feb 2, 2019

Feb 2, 2019 at 8:59 PM UTC

bruno-mahinahon

Salamat

Duwag ka pero salamat. Salamat dahil hindi mo ako hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya. Hindi mo ko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang. Sa mga matatamis na salita na hanggang salita lamang. Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang Sa mga masasayang kwentuhan na hanggang ala-ala na lang Mga salita, tingin at kwentuhan na hindi kayang ipadama ng mga yakap at haplos Dahil duwag ka Dahil andyan ka at andito ako Pinagdugtong lang ng isang pisong tumatawid sa libo-libong distansyang mahirap sundan Dahil hindi natin kayang tawirin dahil duwag ka...at duwag ako Oo, duwag din ako Duwag ako katulad mo Nakakahilo ang pagitan nating di natin kayang bitawan ng pangakong baka balang-araw ay magdikit din ang daliri at mabatid kung may kuryente bang dadantay sa umaasam na puso...dahil duwag ka at duwag ako Duwag tayong dalawang pumaroon sa espayong walang kasiguraduhan Pero napakatapang nating hinarap ang katotohanang nakakabit sa dalawa nating mga paa Na andyan ka at nandito ako Malayong-malayo Itong paang nagpipigil sa ating lumutang sa ligayang hatid ng mapangahas na damdamin; Hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natititigan ang mga mata mo Lagi tayong nakamulat at hindi kayang pumikit ng matagalan Dahil duwag ka at duwag ako At ito ay isang pekeng pangarap

23

Duwag ka pero salamat Salamat dahil hindi mo ako pinabayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi mo ko hinayaang mahulog sa isang kathang isip lang Sa mga matatamis na salita na hanggang kwento lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang sulyap lamang Sa mga masasayang pag-uusap na hanggang alaala na lamang Mga salita, tingin at kwentuhan na hindi kayang ipadama ng mga yakap at haplos Dahil duwag ka Dahil nandyan ka at nandito ako Magkalayo tayong dalawa Pinagdugtong lang ng isang pisong tumatawid sa libo-libong distansyang mahirap sundan Dahil hindi natin kayang tawirin dahil duwag ka at ako Oo, duwag din ako Duwag ako katulad mo Nakakahilo ang pagitan natin Duwag tayong dalawang pumaroon sa espayong walang kasiguraduhan Pero napakatapang nating hinarap ang katotohanang nakakabit sa atin ang mga balakid Na nandyan ka at nandito ako Malayong-malayo Itong paang nagpipigil sa ating lumutang sa ligayang hatid ng mapangahas na damdamin Hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natititigan ang kislap ng mga mata mo Lagi tayong nakamulat at hindi kayang pumikit nang matagalan Dahil duwag ka at duwag ako Duwag ka dahil hindi ka lumaban para sa atin At duwag ako dahil hindi kita i-pinaglaban.

0

Feb 19, 2020

Feb 19, 2020 at 9:39 PM UTC

kahel

Duwag

Duwag ka pero salamat Salamat dahil hindi mo ako pinabayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi mo ko hinayaang mahulog sa isang kathang isip lang Sa mga matatamis na salita na hanggang kwento lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang sulyap lamang Sa mga masasayang pag-uusap na hanggang alaala na lamang Mga salita, tingin at kwentuhan na hindi kayang ipadama ng mga yakap at haplos Dahil duwag ka Dahil nandyan ka at nandito ako Magkalayo tayong dalawa Pinagdugtong lang ng isang pisong tumatawid sa libo-libong distansyang mahirap sundan Dahil hindi natin kayang tawirin dahil duwag ka at ako Oo, duwag din ako Duwag ako katulad mo Nakakahilo ang pagitan natin Duwag tayong dalawang pumaroon sa espayong walang kasiguraduhan Pero napakatapang nating hinarap ang katotohanang nakakabit sa atin ang mga balakid Na nandyan ka at nandito ako Malayong-malayo Itong paang nagpipigil sa ating lumutang sa ligayang hatid ng mapangahas na damdamin Hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natititigan ang kislap ng mga mata mo Lagi tayong nakamulat at hindi kayang pumikit nang matagalan Dahil duwag ka at duwag ako Duwag ka dahil hindi ka lumaban para sa atin At duwag ako dahil hindi kita i-pinaglaban.

25

Naloko na Nakangiti habang pinapanuod ka Kabisado bawat anggulo Nahumaling sa bawat ngiti mo Naloko na Sa mata **** nakakahalina Alam kong hindi kita kayang abutin Ang lohikang ay kay hirap sundin Naloko na Kokote'y hindi na ata gumagana Sa distansyang kailangan liparin Imposibleng ako'y mamahalin Naloko na Sa aking puso ikaw ang reyna Nagniningning sa suot **** korona Naloko na

0

Feb 27, 2019

Feb 27, 2019 at 10:00 AM UTC

keso

Naloko na

Naloko na Nakangiti habang pinapanuod ka Kabisado bawat anggulo Nahumaling sa bawat ngiti mo Naloko na Sa mata **** nakakahalina Alam kong hindi kita kayang abutin Ang lohikang ay kay hirap sundin Naloko na Kokote'y hindi na ata gumagana Sa distansyang kailangan liparin Imposibleng ako'y mamahalin Naloko na Sa aking puso ikaw ang reyna Nagniningning sa suot **** korona Naloko na

16

Salamat dahil hindi moko hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi moko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang. Sa matatamis na ngiti na hanggang ngiti lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang dahil duwag ako. Dahil andyan ka andito ako pinag dugtong lang ng isang mesa na para bang libo-libong distansyang mahirap abutin. Dahil hindi ko kayang tawirin dahil duwag ako oo duwag ako na harapin ka nakakapagod maniwala sa isang panaginip na baka balang araw mag dikit din ang ating mga daliri at mabatid ko sayo ang nararamdaman duwag ako pumaroon sa espasyong walang kasiguradohan pero napakatapang ko hinarap ko ang katotohanan nakakabit sa akin na andyan ka andito ako malayong-malayo itong paang pumipigil sa akin sa kaligayahanng hatid mo. hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natitigan ang mga mata mo. lagi ako nakapikit na hindi kayang imulat ang mga mata dahil duwag ako at ito ay isang pekeng pangarap.

0

Feb 13, 2019

Feb 13, 2019 at 2:50 AM UTC

shyu730869

Duwag ako

Salamat dahil hindi moko hinayaang mahulog sa isang panandaliang saya Hindi moko hinayaang mahulog sa isang panaginip lang. Sa matatamis na ngiti na hanggang ngiti lamang Sa mga makahulugang tingin na hanggang tingin lang dahil duwag ako. Dahil andyan ka andito ako pinag dugtong lang ng isang mesa na para bang libo-libong distansyang mahirap abutin. Dahil hindi ko kayang tawirin dahil duwag ako oo duwag ako na harapin ka nakakapagod maniwala sa isang panaginip na baka balang araw mag dikit din ang ating mga daliri at mabatid ko sayo ang nararamdaman duwag ako pumaroon sa espasyong walang kasiguradohan pero napakatapang ko hinarap ko ang katotohanan nakakabit sa akin na andyan ka andito ako malayong-malayo itong paang pumipigil sa akin sa kaligayahanng hatid mo. hatid ng masarap na pantasyang hawak ko ang mga pisngi mo o na malaya kong natitigan ang mga mata mo. lagi ako nakapikit na hindi kayang imulat ang mga mata dahil duwag ako at ito ay isang pekeng pangarap.

13