Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"umiwas" poems
Minahal, Pinaasa, Binitiwan, Tinulak, Bumalik, Hinabol, Nahulog, Nasaktan, Iniwan. Mga salitang tinuro sa atin noong kabataan, Ngayon mga salitang atin iniiwasan. Minsan ako'y magtatanong, Anong pagkukulang ko? Bakit iniwan mo ako? Saan ako nagkamali? Paano ko maibabalik? Hinihintay ko mula sa iyo, Sabihin **** "Nagkamali ako", Pero ang nakita ko'y mga luha mo, Hinihingi ang pagpapatawad ko. Sana hindi na lang, Sana wala na lang, Sana umiwas na lang, Mga sana na hindi ko pinakinggan, Ngayon ako'y luhaan. Pero isang bagay ang hindi ko pinagsisihan, Ang mga masasayang bagay na ating pinagasamahan, Mananatili sa puso ko na parang mga litrato, Lumain man ng panahon ay babalik balikan ko. Pinasaya, Pinakilig, Pinatawa, Pinangiti.
0
Jun 9, 2015
Jun 9, 2015 at 1:05 AM UTC
Salita
Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.
0
Jul 15, 2012
Jul 15, 2012 at 7:38 AM UTC
Mahirap Magmahal ng Babaeng Maganda (It's Difficult To Love A Beautiful Woman)
Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.
Continue reading...
60
Nung araw na nagtapat ako Totoo ba yung sinabi mo? Nalaman ng buong klase Alam mo bang nasaktan rin ako? Kinabukasan nagulat ako dahil di nagbago ang tingin mo Kahit na inaasar ka ng mga barkada mo Nilapitan mo pa nga ako Ngunit ako 'tong si tanga na umiwas sayo Ilang araw ang nakalipas Patuloy pa rin ako sa pag iwas Pilit nila tayong pinag usap Ngunit ayoko pa ring kumalas Sa bawat paglapit mo saakin Mas lalong naguguluhan ang aking damdamin Bakit ba patuloy mo pa rin akong pinapansin? Kung sinabi mo nang wala kang pakialam sa'kin
0
Feb 26, 2016
Feb 26, 2016 at 10:13 AM UTC
Matapos Ang Pag Amin
Mahal ingat ka. ingat ka mahal dahil baka madapa ka sa paulit ulit **** pagtakbo sa aking isipan halos malibot mo na nga ang diwa kong kay sukal na parang kagubatan at sa patuloy **** pagtakbo sa isip, baka hindi ko mamalayan na tanging pangalan mo na lang pala ang aking nasasambitan. ingat ka mahal, lagi kasi akong nag aalala sayo. e hindi naman sa lahat ng pagkakataon nandyan ako sa tabi mo. kung pwede ngang ako na lang ang mag ingat sayo, gagawin ko Mahal na mahal kita, higit pa sa inaakala mo. sabi ko mahal mag-ingat ka, pero hindi mo ginawa nabundol ka tuloy hay nako mahal. Nagpalamig lang naman ako sa tabi upang tiyaking ligtas at hindi magulo ang iyong isipan mahal, kulang ba ang ginawa kong pagpapaalala? hindi ba sapat ang pagpapakita ko sayo at ang pagsinta kaya’t ninais **** umiwas sinta? Ngunit, dahil mahal kita, at ang gusto ko lang ay makita kang maligaya. ingat ka pa rin mahal nag-aalala pa rin kasi ako sayo maghihintay, umaasa sa muling pagbabalik mo mahal pa rin kita, kaya mag ingat ka mahal Dahil sa muling pagbalik mo iingatan na kita lalo At hindi hahayaan na mabundol at masugatan ang mahiwaga **** ikaw. Kaya mahal ingat ka.
0
Feb 27, 2020
Feb 27, 2020 at 5:29 AM UTC
“Mahal Ingat ka”
Isang republika na gawa sa pangarap, Pangarap na walang kasing sarap, Pangulo na karapatdapat sana'y mahanap, Upang pangangarap ay makita kahit isang sulyap. Pero pano natin ito magagawa kung tayo'y nakakulong, Ang nakaraan na kinulong tayo sa isang selyadong kabaong, Na hanngang ngayo'y tayo'y nakalibing, Dahil produktong banyaga'y ating laging hinihiling, May pag-asa pa ba tayong lumaya? May pag-asa pa ba tayong umiwas sa hiya? Kung lagi tayong kumokopya, Kailan pa ba tayo tunay na liligaya? Tama nga ang sinabi ni heneral Luna na "hindi natin kalaban ang amerikano o ang espanyol dahil ang tunay nating kalaban ay sarili natin", Paano tayo tatayo sa sarili nating paa kung tayo'y nagpapaalipin, Ang sugat ng kolonisayon ay ating gamutin, Wag hayaang tayo'y lamunin. Produktong pilipino'y mahalin, Hindi ang produkto ng banyaga ang tangkilikin, Sariling wika ang aralin, Hindi ang wikang tayo'y paiiyakin. Pero ang mga hiling ko'y napakahirap makamit, Dahil tayo'y isa paring yagit, At nagpapagamit, At masasabi kung tayong mga pilipino ay punit.
0
Nov 7, 2018
Nov 7, 2018 at 3:52 AM UTC
Republika Filipina
Nakilala kita ako'y nagtaka sa kilos **** nagbibigay saya. Ewan ko kung bakit ba? Bakit bigla nalang nabago ang lahat ng ika'y makilala? Siguro may dahilan, pero hindi ko alam. Sapagkat ako'y manhid at walang **** alam. Sa nararamdaman kung tunay para sayo. Oo, ako'y nagkamali ng hindi ko sinabing: Ako'y may crush sa'yo, dahil takot ako baka umiwas ka lalo. Huli na ang lahat, pero, nais kung sabihin, Maraming Salamat, Ng dahil sayo, ako'y nag bago, At nakilala ang sarili ko ng husto.
0
Apr 14, 2012
Apr 14, 2012 at 12:03 PM UTC
Maraming Salamat..!
Ano ang mas masakit? Makita syang masaya sa piling ng iba o makita siyang umiiyak dahil niloko ng crush niya? Masaya akong Makita kang palaging tumatawa Sa sulok ng office ang ganda mo talaga Ngunit nang lumapit ako bigla kung nadama Sakit ng Makita kong may kasama kang iba Oo nga ang crush mo kasama mo wala nang iba Pinapangarap **** moment ngayon natupad na Alam ko puso moy nagdiriwang tumitibok sa kanya Umiwas, lumiko, makita kayo ay di na kaya pa Ako ay natuwa ng makita kang sa akin papunta Ngunit ngiti ay nawala ng nakitang umiiyak ka Hindi mawari kung ano itong aking nadarama Pagkat makita kang umiiyak ay napakasakit talaga.
0
Oct 5, 2017
Oct 5, 2017 at 3:36 AM UTC
Kaligayahan Mo’y Kalungkutan ko
Break up, isang salitang napaka daling sabihin, ngunit mahirap gawin, naalala ko pa yung mga salitang binitawan mo, yung mga salitang masasarap pakinggan lalo na yung mga "i love you" mo, naalala ko pa nung sinabi mo sakin na "pangako, ikaw lang.", pero parang nakalimutan mo ata yung pangako mo, yung pangako mo na ako lang, yung pangako mo na ako lang ang mamahalin mo, yung pangako mo na tayo lang, yung pangako mo na pinako mo, masakit dahil umasa ako, masakit dahil minahal kita, masakit dahil totoo yung nararamdaman ko para sayo, sabi nila kung nasasaktan ka na umiwas ka na, pero hindi ko kayang umiwas, dahil mahal pa kita, Oo mahal kita, kaya tinitiis ko lahat ng sakit, ipaglaban ko lang ang salitang "tayo", kinalimutan ko sarili ko mailagay ka lamang sa tuktok ng buhay ko, pero ako nalang ata ang nag mamahal saating dalawa.
0
Mar 1, 2017
Mar 1, 2017 at 6:15 AM UTC
Break Up
UWIAN: Unang hakbang pagpasok sa tarangkahan. Pangalawa, at tumingin sa daan. Pangatlo, at tumingala sa kalawakan. Saka naglakad pa ng isang daan at tatlumpung hakbang, Sa apat, hanggang lima narinig ko ang andar ng jeep ni Ama Sa anim hanggang pito narinig ko ang pagkukwenta ni Ana. Sa walo hanggang siyam nakita ko ang tongitsan ni Manang. Sa sampu hanggang labing-isa umiwas sa konstrukyon ni Saavedra. Sa labing-dalawa at hanggang labing- tatlo ay narinig ang sigawan nina Agnes at Cito. Sa bawat bahay, at taong nadadaanan Tanging pagkaway at ngiti lang ang nadadatnan. At ilan lang ito sa mga bagay na inuuwian. Nagpatuloy sa paglalakad hanggang umabot sa abandonadong bahay, Madilim man, at magulo sa loob. Ngunit amoy na amoy pa rin Ang buhay na puno ng sampaguita. Pumitas ako, inamoy pa ito, at nagbaon ng ilan nito. Ipinikit ang mata ko, at saka linanghap ang mabangong amoy nito. Saka naglakad pa at pumapasok sa aking tahanan.
0
May 22, 2015
May 22, 2015 at 4:14 AM UTC
UWIAN
ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng  mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.
0
Feb 9, 2024
Feb 9, 2024 at 12:31 PM UTC
mga sulok ng maynila
ala-singko ng umaga. nakakabingi ang katahimikan ng pagsikat ng araw. walang tigil ang pagtakbo ng oras at tulad ng araw, nagsimula nanaman ang pangkaraniwang siklo ng buhay. patungo sa sintang paaralan na ang bawat yapak ay parang timbang ng daigdig na nakalubog sa aking mga balikat. hindi kayang buhatin kahit pa ng buong mundo sapagkat ako'y nag-iisa sa paglalakbay patungong españa. sa bawat sulok ng maynila at mga kwento sa mga kalsadang ito, may mga paalala ng mga biyaheng hindi pa nararating at mga pangarap na patuloy hinahanap. sa kanto ng españa't lacson, sa kabila ng paghahanap at pag-asa, hindi natagpuan ang isa't isa. sa magkabilang sulok ng noval at dapitan, ang iyong mga imahe ay tila mga alaala na nakaukit sa pinakaloob ng aking isipan, kumakatok nang palaging handang buksan ang pintuan. bawat hakbang ko ay may kabigha-bighani **** presensya, subalit ang hinahanap kong pagtatagpo ay patuloy na umiwas sa akin, nag-iwan ng hinagpis at naglakbay nang walang direksyon. "manong para po" ang aking bulong sa jeepney drayber na parang tinik na dumadaloy sa aking lalamunan, humihila at humihila sa mga alaala na tila mga bagyong dumaraan sa aking isipan. bawat sinag ng araw, bawat hagupit ng hampas ng hangin, ay parang himagsik ng damdamin na hindi ko maitago. sa bawat kanto paikot ng españa, naroon ang mga multo ng ating nakaraan. mga anino ng mga alaala na hindi ko matakasan at sa bawat pagtatanong mo kung may pag-asa pa ba, ang bawat sagot ko ay tila mga punyal na tumatagos sa aking kalooban, nagsasabing wala nang dahilan para muling mangarap.ayaw ko nang lumakad sa landas ng nakaraan, na puno ng  mga bakas na minsan tayo'y nagtahup na patuloy na bumabalik at sumisira sa isipan. at sa wakas, narito na ako sa dulo ng aking paglalakbay, ngunit ang landas na tinahak ay tila isang malawak na dagat, hindi alintana kung gaano karaming bagyo at baha ang dinaanan. at kung tatanungin mo ako kung pu-puwede pa ba, ang hihilingin ko sa iyo ay mga barya papalayo sa'yo. ayaw ko nang malunod sa unang daan na puno ng kahapon at mga alaalang tila multong ayaw umahon. at sa bawat paghakbang ko patungo sa hinaharap, ang iyong alaala ay parang banta na nagbubulag-bulagan sa akin tuwing naglalakbay ako. nakakapangilabot. mahal pa rin kita. mahal pa rin pala kita. hindi na kasingpait ng dati. pero mahal, masakit pa.
Continue reading...
8
Kay gandang tanawin ng iyong ganda. Kay sarap pagmasdan, ngiti ng yong mga mata. At sa bawat sulyap mo, mundo ko'y humihinto. Sabay ng pag bilis, pintig nitong aking puso. Ako may kinakabahan sa twing' nakikita ka. Hindi naman nito napapawi, tuwang aking naipipinta. Huwag lang sana umiwas sa akin o sinta, Tiyak namang pag-ibig, itong aking nadarama. Ipagpatawad mo minahal kita agad sabi ng kanta. Ngunit syang tunay, ito ang batid ko sa twina. Malabis man na kabilisan, itong aking pagsinta. Pangako ika'y iingatan, saksi man ang mga tala. Sa bawat taludturan ng tula kung ito. Ipinababatid ko, ang pag giliw ko sayo. Ngunit kailan ma'y, hindi aasang susuklian mo, Mabasa mo lang ito'y, lubusang ikasisiya ko.
0
Apr 21, 2020
Apr 21, 2020 at 4:01 PM UTC
Paraluman
naalala mo pa ang mga masayang araw? na sa bahay niyo'y lagi kitang dinadalaw Oo suot suot ko yung damit ko na dilaw na tumeterno sa sa inyong ilaw nakakatawang isipin dahil sa mga masasayang kwentuhan natin kalaliman na ng gabi kung tayo'y abutin pero ang sabi mo ang gabi'y atin ng sulitin mga tawa mong walang humpay kasabay ng paghampas ng iyong kamay yun lang naman ang aking hinihintay ang mga tawa't ngiti mo na hindi nakakaumay pero tila lahat ay naglaho ika'y biglang umiwas at nagbago hindi ko alam kung bakit at papaano ako'y iniwan ng walang abiso puso ko'y parang binugbog na sinalang sa apoy at sinunog mundo ko'y binasag at dinurog na tanging natira nalamang ay bubog pero ang lahat ay nagbabago sa rehas ng nakaraan ayokong mabilanggo iiwasan ng magpakagago sa minahal ko't ako'y itinago
0
Jan 4, 2020
Jan 4, 2020 at 12:13 AM UTC
Rehas ng Nakaraan
Pinipilit kong umiwas Pinipilit kong lumayo Pinipilit kong 'wag pumansin Pinipilit kong ngumiti Pero lahat ng pilit ko, Mahal parin kita.
0
Jan 9, 2019
Jan 9, 2019 at 4:27 AM UTC
Mahal parin kita
64 Pagbalik ng mga salaring namangka Mga kawal sumalubong sa kanila 65 Sila ay agad inusisa Kung prinsipe nakita nila 66 Sila’y kalalayag mula ibang isla ang sabi Pagkakita sa prinsipe’y tuwirang itinanggi 67 Subalit maya-maya’y may lumitaw na lalaki At lubos nagulat ang mga nagkubli 68 Si Agus ay lalaki sa kanilang likuran Sumigaw ito na dakpin ang mga iyan 69 Nagtangkang umiwas ang mga nagulalas Nang maigapos, nagpumilit pumiglas 70 Matinding kaparusahan ang haharapin Ng nahuling mga salarin. -06/26/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:44 PM UTC
Daragus 10 -Ang Pagbabalik ni Agus-