"sinusunod" poems - Hello Poetry

Ako’y isa lamang pinuno, Gumabay sa isang hukbo. Oras ay itinataya upang magturo, Upang bigyan ng kaalaman ang mga pribado. May mga taong gusto akong tularan, Mga nasa ikatlong taon ng paaralan. Tungkulin ko sila’y turuan, Upang sila’y magkaroon ng kaalaman. Mga COCC kung sila’y tawagin, Lahat sila’y may sinusunod na tungkulin. Mga katulad ko’y dapat sundin, Upang makamit nila ang kanilang hangarin. Meron akong isang CO na nakilala, Pansin ko’y kanyang nakuha. Hindi ko maipaliwanag ang kanyang ganda, Lagi nalang sa kanya ang aking mga mata. Ang ibigin siya’y isang bagay na bawal, pagkat posisyon ko’y pwedeng matangal. Ito’y aking gagawan ng paraan. Kahit ito pa ang batas ng paaralan. Tinataguan ko ang aking Commando, Upang makipagkita sa giliw kong CO, Tinutulungan din ako ng kaibigan kong pribado, Na umiibig naman sa isang pinuno. Bakit ganito nalang ang pag-ibig, Palagi nalang may humahadlang sa paligid. Hindi ba nila alam kung gaano kasakit, Ano ba ang kanilang naiisip. Ang pamumuno ko ay pansamantala lamang, Ngunit pag-ibig ko sana’y walang hanggan. Huwag sanang masira ang ating samahan, O Aking Joana, hindi kita titigilan.

0

Dec 3, 2010

Dec 3, 2010 at 7:26 AM UTC

jeremejazz

Mi Inspiracion de Militar

Ako’y isa lamang pinuno, Gumabay sa isang hukbo. Oras ay itinataya upang magturo, Upang bigyan ng kaalaman ang mga pribado. May mga taong gusto akong tularan, Mga nasa ikatlong taon ng paaralan. Tungkulin ko sila’y turuan, Upang sila’y magkaroon ng kaalaman. Mga COCC kung sila’y tawagin, Lahat sila’y may sinusunod na tungkulin. Mga katulad ko’y dapat sundin, Upang makamit nila ang kanilang hangarin. Meron akong isang CO na nakilala, Pansin ko’y kanyang nakuha. Hindi ko maipaliwanag ang kanyang ganda, Lagi nalang sa kanya ang aking mga mata. Ang ibigin siya’y isang bagay na bawal, pagkat posisyon ko’y pwedeng matangal. Ito’y aking gagawan ng paraan. Kahit ito pa ang batas ng paaralan. Tinataguan ko ang aking Commando, Upang makipagkita sa giliw kong CO, Tinutulungan din ako ng kaibigan kong pribado, Na umiibig naman sa isang pinuno. Bakit ganito nalang ang pag-ibig, Palagi nalang may humahadlang sa paligid. Hindi ba nila alam kung gaano kasakit, Ano ba ang kanilang naiisip. Ang pamumuno ko ay pansamantala lamang, Ngunit pag-ibig ko sana’y walang hanggan. Huwag sanang masira ang ating samahan, O Aking Joana, hindi kita titigilan.

33

Batong niluluto, tinutunaw, tinuturok Dahong sinisinghot, hinihithit, pinapausok Dukhang nahuhumaling, hinuhuli, pinapatay Mayamang sinungaling, tumatakas, kumakampay #ChangeIsComing ngunit wala namang binago Ang mahirap ay tumba, ang mayaman ay nagtago Inosenteng nadadamay, diniktan ng karatula Bangkay na nakahandusay, hindi na bibigyang hustisya. Halina, doon sa bago kong tahanan Ang tawag ay kulungan ngunit marami do'ng libangan. Pinuno, leader ako ng sindikato Kung tawagi'y bilanggo ngunit sinusunod ang luho. Mga alipin ko'y parak Mg bataan ko ay trapo Pamilya'y bilyonaryo Ang negosyo'y protektado. Unlimited supply—'yan ang tunay kong pangako Subok kong mga suki, wala pa rin namang nagbago Tuloy lang ang bentahan, dito tayo sa taas Ngunit tatandaan: kikitilin lahat ng Hudas. Ako'y panginoon at walang katalo-talo Agimat ko ay tsapa, baril ang gamit kong rosaryo Ako ang humuhuli sa sarili kong buntot Ang mahina **** kokote ay aking pinapaikot.

0

Aug 10, 2017

Aug 10, 2017 at 1:57 PM UTC

KRRW

Tugisin Ang Mga Adranika

Batong niluluto, tinutunaw, tinuturok Dahong sinisinghot, hinihithit, pinapausok Dukhang nahuhumaling, hinuhuli, pinapatay Mayamang sinungaling, tumatakas, kumakampay #ChangeIsComing ngunit wala namang binago Ang mahirap ay tumba, ang mayaman ay nagtago Inosenteng nadadamay, diniktan ng karatula Bangkay na nakahandusay, hindi na bibigyang hustisya. Halina, doon sa bago kong tahanan Ang tawag ay kulungan ngunit marami do'ng libangan. Pinuno, leader ako ng sindikato Kung tawagi'y bilanggo ngunit sinusunod ang luho. Mga alipin ko'y parak Mg bataan ko ay trapo Pamilya'y bilyonaryo Ang negosyo'y protektado. Unlimited supply—'yan ang tunay kong pangako Subok kong mga suki, wala pa rin namang nagbago Tuloy lang ang bentahan, dito tayo sa taas Ngunit tatandaan: kikitilin lahat ng Hudas. Ako'y panginoon at walang katalo-talo Agimat ko ay tsapa, baril ang gamit kong rosaryo Ako ang humuhuli sa sarili kong buntot Ang mahina **** kokote ay aking pinapaikot.

28

Pangako, hindi ka namin kalilimutan. Bibigyan ng oras, gagawan ng paraan. Ako naman, naniwala sa inyong kasinungalingan. Ngayon tuloy, ako ang nasasaktan. Ang pangako ay hindi sinabi upang ipako. Sa halip, ito ay sinusunod. Ikaw mismo ang nagsabi nito, alam mo ba? Ngunit bakit hindi mo nagawa?

0

Nov 2, 2015

Nov 2, 2015 at 6:03 AM UTC

frdmwll

Pangako't Kasinungalingan

Pangako, hindi ka namin kalilimutan. Bibigyan ng oras, gagawan ng paraan. Ako naman, naniwala sa inyong kasinungalingan. Ngayon tuloy, ako ang nasasaktan. Ang pangako ay hindi sinabi upang ipako. Sa halip, ito ay sinusunod. Ikaw mismo ang nagsabi nito, alam mo ba? Ngunit bakit hindi mo nagawa?

8

Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas

0

Nov 10, 2016

Nov 10, 2016 at 6:52 AM UTC

kahel

Oras

Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas

25

lakad takbo walang siguradong direkyon basta yun lang ang ginagawa ko may pagkakataon din nagtatanong kung may papatungohan ba 'to hila dito hila doon saan ba dapat lilingon? aatras ba o aabante ang gulo ng utak ko ano ba ang mas importante? sarili mo o yung mga tao sa paligid mo? ano ang pakikinggan mo? utak ba o ang puso? hirap pumili kasi hindi ka sigurado ipanalangin mo pag ika'y nagdadalawang isip anong ginagawa ng pananampalataya mo? nalilinlang ka na ng mundo sinusunod mo na lahat ng luho mo patawarin mo ako tao lang ako

0

Jul 18, 2019

Jul 18, 2019 at 12:03 PM UTC

mellokeats93

Alinlangan

lakad takbo walang siguradong direkyon basta yun lang ang ginagawa ko may pagkakataon din nagtatanong kung may papatungohan ba 'to hila dito hila doon saan ba dapat lilingon? aatras ba o aabante ang gulo ng utak ko ano ba ang mas importante? sarili mo o yung mga tao sa paligid mo? ano ang pakikinggan mo? utak ba o ang puso? hirap pumili kasi hindi ka sigurado ipanalangin mo pag ika'y nagdadalawang isip anong ginagawa ng pananampalataya mo? nalilinlang ka na ng mundo sinusunod mo na lahat ng luho mo patawarin mo ako tao lang ako

25

Isa akong hamak na kabataan na pinagkaitan ng mapaglarong mundong ito. Sa isang madilim na bodega ako matagal nang nananatili. Mabaho at walang pagkain, araw-araw ay tinitiis namin ang kalam ng aming sikmura. Mahigpit na ipinag-uutos sa amin na pulutin ang mga bagay na kapaki-pakinabang sa loob ng tambakan na ito. Sinusunod namin ito ng maayoa ngunit tila ang pangakong binitiwan ng taong dumampot sa amin sa kalsada, na kami ay pag-aaralin, ay naglaho nang parang bula. Sa bawat sandali ng aking buhay, wala akong naging karamay kundi ang malaking salamin na nakabitin sa dingding ng malawak na silid na ito. Na at patuloy na nagsasabi sa akin ng pag-asa. Pag-asa na siyang matagal ko nang gustong makamtan. Sa tuwing titingin ako sa silid na aking kinalalagyan, halos mamatay na ako sa kawalang kalayaan na ito. Minsan pinipilit kong kumawala sa silid na ito kasama ng ibang kabataang inalipin na ng takot. Ngunit suntok at hagupit ng tubo ang aming natatamo sa tuwing nanaisin naming tumakas sa silid na ito. Hindi ko talaga lubos na maisip ang mga pangyayaring nagaganap sa buhay ko. Kung ito ba ay totoo o isang panaginip lamang. Tumingin ako sa salamin at isa lang ang sinasabi ng aking wangis, hanggang kailan ko pagmamasdan ang mukhag nahihirapan at punung-puno ng kalungkutan? Mabuti pa ang salamin na ito. Sa or as na siaikat ang araw, lagi niyang ipinadarama ang panibagong pag-asa.

0

Jun 18, 2018

Jun 18, 2018 at 1:22 AM UTC

matabang-utak-ni-ong

Salamin ng Pag-asa ...

Isa akong hamak na kabataan na pinagkaitan ng mapaglarong mundong ito. Sa isang madilim na bodega ako matagal nang nananatili. Mabaho at walang pagkain, araw-araw ay tinitiis namin ang kalam ng aming sikmura. Mahigpit na ipinag-uutos sa amin na pulutin ang mga bagay na kapaki-pakinabang sa loob ng tambakan na ito. Sinusunod namin ito ng maayoa ngunit tila ang pangakong binitiwan ng taong dumampot sa amin sa kalsada, na kami ay pag-aaralin, ay naglaho nang parang bula. Sa bawat sandali ng aking buhay, wala akong naging karamay kundi ang malaking salamin na nakabitin sa dingding ng malawak na silid na ito. Na at patuloy na nagsasabi sa akin ng pag-asa. Pag-asa na siyang matagal ko nang gustong makamtan. Sa tuwing titingin ako sa silid na aking kinalalagyan, halos mamatay na ako sa kawalang kalayaan na ito. Minsan pinipilit kong kumawala sa silid na ito kasama ng ibang kabataang inalipin na ng takot. Ngunit suntok at hagupit ng tubo ang aming natatamo sa tuwing nanaisin naming tumakas sa silid na ito. Hindi ko talaga lubos na maisip ang mga pangyayaring nagaganap sa buhay ko. Kung ito ba ay totoo o isang panaginip lamang. Tumingin ako sa salamin at isa lang ang sinasabi ng aking wangis, hanggang kailan ko pagmamasdan ang mukhag nahihirapan at punung-puno ng kalungkutan? Mabuti pa ang salamin na ito. Sa or as na siaikat ang araw, lagi niyang ipinadarama ang panibagong pag-asa.

5

Ma, minsan sumasagi sa isip ko, anak nyo ba talaga ako? Mahal nyo ba talaga ako? Concern ba talaga kayo sakin? Kase kung gano kayo kaingat sa mga kapatid ko, ganon naman katindi yung pagbato nyo ng mga masasakit na salita sa akin at utos na minsan pasigaw At pagalit pa. Kung gaano kayo kaasikaso Sa kanila ganon naman kayo ka walang pakelam sa akin. Kahit simpleng pagtatanong lang Sa akin ng "kumain kanaba?" "Pagod kana ba?" "Kaya mo paba?" Wala. Ma! Ako tong gumagawa ng lahat para mapansin nyo lang, ako tong kumikilos para maging malinis at maayos Yung bahay habang kayo ng mga kapatid ko nakahiga at nanunuod lang ng tv. Pero hindi yun ang napapansin nyo ang napapansin nyo parin Yung kamalian ko, Yung mali sa bawat galaw ko, kahit gaano kadami yung ginawa Kong tama, mali ko parin ang inyong nakikita. Simula bata pa lang ako, Lahat nlang ng mali ko ang nakikita nyo. Lahat nlang ng bagay sa akin Nyo isinisisi. Masakit, oo masakit kase yung Akala kong taong magpapahalaga sa akin, sila pa mismong di ako pinapahalagahan, Kung sino pa yung taong dapat na umiintindi sa akin, Sila pa yung walang **** saakin. Ako tong bunso e, akala ko kapag bunso yun yung binibaby at inaalagaan ng husto, Pero bakit ganto? Turing nyo sakin parang di nyo kapamilya. Lahat ng gusto nyo sinusunod ko, Ni kurso na kukunin ko sa kolehiyo yung kagustuhan nyo ang sinunod ko, sinunod ko para lang maging proud kayo sakin. Sana Pag dating ng araw makita nyo yung mga effort ko at halaga ko. Siguro... Sadyang walang kwentang anak ako, Walang bilang dito sa mundo. Hayaan mo ma, naiintindihan kita. Mahal kita ma, mahal mo din naman ako diba? Balang araw makikita nyo rin Ang halaga ko. Pero siguro makikita nyo lang yun kapag wala nako dito sa mundo. :)

0

Aug 27, 2018

Aug 27, 2018 at 2:26 PM UTC

NBIhave3

LETTER TO MY MAMA

Ma, minsan sumasagi sa isip ko, anak nyo ba talaga ako? Mahal nyo ba talaga ako? Concern ba talaga kayo sakin? Kase kung gano kayo kaingat sa mga kapatid ko, ganon naman katindi yung pagbato nyo ng mga masasakit na salita sa akin at utos na minsan pasigaw At pagalit pa. Kung gaano kayo kaasikaso Sa kanila ganon naman kayo ka walang pakelam sa akin. Kahit simpleng pagtatanong lang Sa akin ng "kumain kanaba?" "Pagod kana ba?" "Kaya mo paba?" Wala. Ma! Ako tong gumagawa ng lahat para mapansin nyo lang, ako tong kumikilos para maging malinis at maayos Yung bahay habang kayo ng mga kapatid ko nakahiga at nanunuod lang ng tv. Pero hindi yun ang napapansin nyo ang napapansin nyo parin Yung kamalian ko, Yung mali sa bawat galaw ko, kahit gaano kadami yung ginawa Kong tama, mali ko parin ang inyong nakikita. Simula bata pa lang ako, Lahat nlang ng mali ko ang nakikita nyo. Lahat nlang ng bagay sa akin Nyo isinisisi. Masakit, oo masakit kase yung Akala kong taong magpapahalaga sa akin, sila pa mismong di ako pinapahalagahan, Kung sino pa yung taong dapat na umiintindi sa akin, Sila pa yung walang **** saakin. Ako tong bunso e, akala ko kapag bunso yun yung binibaby at inaalagaan ng husto, Pero bakit ganto? Turing nyo sakin parang di nyo kapamilya. Lahat ng gusto nyo sinusunod ko, Ni kurso na kukunin ko sa kolehiyo yung kagustuhan nyo ang sinunod ko, sinunod ko para lang maging proud kayo sakin. Sana Pag dating ng araw makita nyo yung mga effort ko at halaga ko. Siguro... Sadyang walang kwentang anak ako, Walang bilang dito sa mundo. Hayaan mo ma, naiintindihan kita. Mahal kita ma, mahal mo din naman ako diba? Balang araw makikita nyo rin Ang halaga ko. Pero siguro makikita nyo lang yun kapag wala nako dito sa mundo. :)

58

sobrang hinahangaan Kita dahil napakagaling **** gumawa ng mga istorya, mga istoryang tila talo na pero sa huli ay naipanalo Mo pa. sa una'y aping api ang bida pero di nakakapagtaka na sa huli sila ay naging masaya dahil pangako Mo na hindi kami mag-iisa. Hindi kami magiisa dahil Ikaw ay kasama, kasama sa hirap at ginhawa, sa lungkot at tuwa, talikuran man kami ng madla Ikaw ay hindi mawawala. Ikaw ang napako hindi ang Iyong mga pangako kasalanan naming lahat ay Iyong inako Iyong pagmamahal ay damang dama saan mang dako. Daan mang tinatahak ay bako bako Direksyon mang sinusunod ay liko liko Walang sapat na rason para kami'y sumuko Dahil pinaglaban mo kami at hindi isinuko.

0

Oct 31, 2017

Oct 31, 2017 at 11:43 AM UTC

erish-datinguinoo

THE REAL SCRIPTWRITER

sobrang hinahangaan Kita dahil napakagaling **** gumawa ng mga istorya, mga istoryang tila talo na pero sa huli ay naipanalo Mo pa. sa una'y aping api ang bida pero di nakakapagtaka na sa huli sila ay naging masaya dahil pangako Mo na hindi kami mag-iisa. Hindi kami magiisa dahil Ikaw ay kasama, kasama sa hirap at ginhawa, sa lungkot at tuwa, talikuran man kami ng madla Ikaw ay hindi mawawala. Ikaw ang napako hindi ang Iyong mga pangako kasalanan naming lahat ay Iyong inako Iyong pagmamahal ay damang dama saan mang dako. Daan mang tinatahak ay bako bako Direksyon mang sinusunod ay liko liko Walang sapat na rason para kami'y sumuko Dahil pinaglaban mo kami at hindi isinuko.

15

Ilang kilometro na ang tinahak, Kay layo na ng inabot ng aking mga yapak, Patungo sa pook na di ko alam saan, Parang hilong sinusunod ang nararamdaman. Hindi ko na maalaala, Ang lahat ng mga pangyayari, Binaon nang walang pag-aalala, Sa nakaraang tulad ng gabi. Ako nga ba'y nasaan na? Ako ba'y babalik pa? Nasa gitna ng kawalan, Kumakapit sa nararamdaman.

0

Sep 5, 2017

Sep 5, 2017 at 10:34 PM UTC

taltoy

Nananatili

Ilang kilometro na ang tinahak, Kay layo na ng inabot ng aking mga yapak, Patungo sa pook na di ko alam saan, Parang hilong sinusunod ang nararamdaman. Hindi ko na maalaala, Ang lahat ng mga pangyayari, Binaon nang walang pag-aalala, Sa nakaraang tulad ng gabi. Ako nga ba'y nasaan na? Ako ba'y babalik pa? Nasa gitna ng kawalan, Kumakapit sa nararamdaman.

12