Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"pagdilat" poems
Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.
0
May 12, 2016
May 12, 2016 at 11:25 AM UTC
ace-jhan-de-vera
Handa sa aking kaarawan
Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.
Continue reading...
65
UMAGA (Morning) “I won’t talk, I won’t breathe. I won’t move ‘till you finally see that you belong with me..” Nag-alarm ang cellphone ko, at oras na ng pag-gising ko. Oo, tama ka. Ang paboritong kanta ni Paulo ang tunog ng alarm ko. Sa pagdilat ko, nakita ko nanaman ang Araw na kasisikat pa lamang. “Paulo” ayan nanaman ang unang salitang nasabi ko, ang unang bagay at tao na laman ng isipan ko. Naisip ko, ako rin kaya ang naiisip niya bago siya matulog? Ako rin kaya ang unang nasa isip niya sa kanyang paggising? Umaga nanaman, panibagong araw na haharapin. Bagong pagkakataon, bagong aabangan, at bagong mga pangyayari. Ang tanong ay simple lang naman, Magkikita kaya kami? Mabibigyan kaya kami ng pagkakataon ngayon? Ang kahapon ay nakalipas na, sabi nga, pero magmimistulang kahapon pa rin ba ang araw ko ngaun? Naghikab ako, sabay bangon. Sa pagbangon ko, tumingin akong muli sa bintana nakita ko na kumpleto ang kulay na bumubuo sa paligid. Berde, asul, dilaw, pula, puti, itim, brown, lahat na ng kulay! Ang ganda ng mundo ng mga tao, ang ganda ng umagang sumalubong. Pero nawala ang ngiti sa mga labi ko, at kung may nakakita man sa akin mababakas sa aking mga mata ang lungkot, pananabik at pangungulila ng malayo kay Paulo. Gaano man kaganda ang paligid ko, hindi pa rin kumpleto ang MUNDO KO ng wala si Paulo. Muli, napabuntong hininga ako kasabay ng pagpigil ko sa aking mga luha na nag-aadyang sila ay muling papatak. Ayoko munang umiyak hanggat maaga, marami pa naman mangyayari. Mamaya nalang ulit kapag andiyan na ulit si Gabi, ganoon ulit ang eksena, at ganoon naman lagi. Binuksan ko ang pintuan ng aking kwarto, lumabas na ako, at sa pagsara ko ng pinto nagtanong ako ulit: “Nasaan si Paulo?”
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 8:43 PM UTC
RLFRN
Nasaan si Paulo? (Part II)
UMAGA (Morning) “I won’t talk, I won’t breathe. I won’t move ‘till you finally see that you belong with me..” Nag-alarm ang cellphone ko, at oras na ng pag-gising ko. Oo, tama ka. Ang paboritong kanta ni Paulo ang tunog ng alarm ko. Sa pagdilat ko, nakita ko nanaman ang Araw na kasisikat pa lamang. “Paulo” ayan nanaman ang unang salitang nasabi ko, ang unang bagay at tao na laman ng isipan ko. Naisip ko, ako rin kaya ang naiisip niya bago siya matulog? Ako rin kaya ang unang nasa isip niya sa kanyang paggising? Umaga nanaman, panibagong araw na haharapin. Bagong pagkakataon, bagong aabangan, at bagong mga pangyayari. Ang tanong ay simple lang naman, Magkikita kaya kami? Mabibigyan kaya kami ng pagkakataon ngayon? Ang kahapon ay nakalipas na, sabi nga, pero magmimistulang kahapon pa rin ba ang araw ko ngaun? Naghikab ako, sabay bangon. Sa pagbangon ko, tumingin akong muli sa bintana nakita ko na kumpleto ang kulay na bumubuo sa paligid. Berde, asul, dilaw, pula, puti, itim, brown, lahat na ng kulay! Ang ganda ng mundo ng mga tao, ang ganda ng umagang sumalubong. Pero nawala ang ngiti sa mga labi ko, at kung may nakakita man sa akin mababakas sa aking mga mata ang lungkot, pananabik at pangungulila ng malayo kay Paulo. Gaano man kaganda ang paligid ko, hindi pa rin kumpleto ang MUNDO KO ng wala si Paulo. Muli, napabuntong hininga ako kasabay ng pagpigil ko sa aking mga luha na nag-aadyang sila ay muling papatak. Ayoko munang umiyak hanggat maaga, marami pa naman mangyayari. Mamaya nalang ulit kapag andiyan na ulit si Gabi, ganoon ulit ang eksena, at ganoon naman lagi. Binuksan ko ang pintuan ng aking kwarto, lumabas na ako, at sa pagsara ko ng pinto nagtanong ako ulit: “Nasaan si Paulo?”
Continue reading...
52
GABI (Night) Ayan nanaman si araw, iniwan nanaman niya ako. Tinapos nanaman niya ang maghapon sa paglubog. Tinanggal nanaman niya ang liwanag sa paligid ko. At iniwan nanaman niya akong nakatanaw sa malayo, sa tabi ng bintana, minamasdan ang pagpasok ng dilim, hinahanap ang buwan at mga bituin. Ang tanawing ito ang nagpapa-alala sa akin na “There is always light, even in the darkest times”. Kasabay ng pagpasok ng dilim ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. Nasaan si Paulo? ang tanong ko sa sarili ko. Hinahanap ko nanaman siya, sa tuwing sasapit ang ganitong oras. Kailan ko kaya siya ulit makikita? Kailan kaya kami ulit magkakasama? Lumipas nanaman ang isang maghapon na hindi ko nasilayan si Paulo. Ipinikit ko ang aking mga mata ng mariin, kasabay pa rin ang mga munting luha na patuloy lang sa pagpatak habang iginuguhit ko ang kanyang mukha sa aking isipan, habang ninanais ko na mahawakan ang kanyang kamay sa sandaling iyun. Nangiti na sana ako, kaso pagdilat ko, ako lang pala mag-isa ang nandito, at kathang isip ko lang ang lahat. Napabuntong hininga ako ng napakalalim, at sa paglabas ko ng hangin sa aking katawan naisipan ko nalang na pumikit ulit at manalangin. “Ama, kung anuman po ang Inyong ginawang plano sa amin ay Siya pong masusunod at malugod ko pong tinatanggap. Alam ko po na may magandang dahilan ang lahat ng nangyayari sa amin na ayon sa Inyong kagustuhan. Ang dasal ko lang po ay Nawa sana tulungan Ninyo kaming makita at malaman ang dahilan ng lahat ng ito. Bigyan Ninyo kami ng lakas ng loob at sapat na pananampalataya upang kumapit pa, huwag sumuko at hawak kamay na harapin ang pagsubok na ito. Hayaan Nyo po kaming patuloy na manalangin, gawing sandalan ang isa’t-isa, at gawin Kayong sentro ng aming pagmamahalan sa kabila ng lahat. Amen. ” At tuluyan ko ng ipinikit ang aking mata sa pagtulog, nagbabakasakaling kahit sa panaginip man lang ay mahagkan ko siya at makasama.
0
Oct 27, 2015
Oct 27, 2015 at 8:27 PM UTC
RLFRN
Nasaan si Paulo? (Part I)
GABI (Night) Ayan nanaman si araw, iniwan nanaman niya ako. Tinapos nanaman niya ang maghapon sa paglubog. Tinanggal nanaman niya ang liwanag sa paligid ko. At iniwan nanaman niya akong nakatanaw sa malayo, sa tabi ng bintana, minamasdan ang pagpasok ng dilim, hinahanap ang buwan at mga bituin. Ang tanawing ito ang nagpapa-alala sa akin na “There is always light, even in the darkest times”. Kasabay ng pagpasok ng dilim ang pagtulo ng luha sa mga mata ko. Nasaan si Paulo? ang tanong ko sa sarili ko. Hinahanap ko nanaman siya, sa tuwing sasapit ang ganitong oras. Kailan ko kaya siya ulit makikita? Kailan kaya kami ulit magkakasama? Lumipas nanaman ang isang maghapon na hindi ko nasilayan si Paulo. Ipinikit ko ang aking mga mata ng mariin, kasabay pa rin ang mga munting luha na patuloy lang sa pagpatak habang iginuguhit ko ang kanyang mukha sa aking isipan, habang ninanais ko na mahawakan ang kanyang kamay sa sandaling iyun. Nangiti na sana ako, kaso pagdilat ko, ako lang pala mag-isa ang nandito, at kathang isip ko lang ang lahat. Napabuntong hininga ako ng napakalalim, at sa paglabas ko ng hangin sa aking katawan naisipan ko nalang na pumikit ulit at manalangin. “Ama, kung anuman po ang Inyong ginawang plano sa amin ay Siya pong masusunod at malugod ko pong tinatanggap. Alam ko po na may magandang dahilan ang lahat ng nangyayari sa amin na ayon sa Inyong kagustuhan. Ang dasal ko lang po ay Nawa sana tulungan Ninyo kaming makita at malaman ang dahilan ng lahat ng ito. Bigyan Ninyo kami ng lakas ng loob at sapat na pananampalataya upang kumapit pa, huwag sumuko at hawak kamay na harapin ang pagsubok na ito. Hayaan Nyo po kaming patuloy na manalangin, gawing sandalan ang isa’t-isa, at gawin Kayong sentro ng aming pagmamahalan sa kabila ng lahat. Amen. ” At tuluyan ko ng ipinikit ang aking mata sa pagtulog, nagbabakasakaling kahit sa panaginip man lang ay mahagkan ko siya at makasama.
Continue reading...
52
031717 Kanina, binibigyan kita Kaso ayaw mo kunin "Ang mahal naman," bulong mo "Manghihingi na lang ako mamaya" Nagtataka Ako sayo Kasi mahilig ka sa mamaya Pero alam ko, dyan sa "mamaya" mo Kakailangan mo rin ako. Umalis ka na At nanatili Akong nakatiwangwang Ahy oo nga pala, Dinaanan Ako ng kaibigan mo "Ang mahal, pero kailangan ko eh" sambit niya At inakap niya Ako At nagbigay siya. Nahuli ka sa klase Kasi sumama ka sa iba Nakalimutan mo ba? Exam ngayon diba? Magkatabi kayo ng kaibigan mo, At nakita Mo Ako kasama siya "Uyy, pahingi," bulong mo sabay turo sa  Akin "O, sa susunod bawal na manghingi ah" Wika niyang hindi nagdaramot. Tinitigan mo Ako Doon mo pinakilala ang yong sarili Narinig mo ang mga tanong At sa Akin mo ibinahagi ang lahat Sana ganito na lang tayo palagi. "Hindi ko to alam," nabasa Ko sa isip mo Napuno ka ng kaba kasi baka bumagsak ka Pero di ka nag-atubileng isuko sa Akin ang lahat. Bago pa man malaman ng iba'y Ako na ang unang nakaalam Ng mga sagot mo sa kanilang Nagpuno ng tanong sayong isipan. Kinabukasan ang araw ng muli nating pagkikita Alam kong kabado ka Pero naghanda ka pa rin. **Dahan-dahan **** inihatid ang iyong sarili** Sa harapan kung saan naging saksi ang lahat Hindi mo pa ako magawang tingnan Pumikit ka at nanalangin At sayong pagdilat Sayong pagtitig, ramdam ko ang iyong galak "Yes!" sigaw mo at doon ang unang yakap.
0
Mar 16, 2017
Mar 16, 2017 at 11:06 PM UTC
psalmiseta
Ako, Ikaw at ang Unang Yakap (Papel sa Buhay Mo)
031717 Kanina, binibigyan kita Kaso ayaw mo kunin "Ang mahal naman," bulong mo "Manghihingi na lang ako mamaya" Nagtataka Ako sayo Kasi mahilig ka sa mamaya Pero alam ko, dyan sa "mamaya" mo Kakailangan mo rin ako. Umalis ka na At nanatili Akong nakatiwangwang Ahy oo nga pala, Dinaanan Ako ng kaibigan mo "Ang mahal, pero kailangan ko eh" sambit niya At inakap niya Ako At nagbigay siya. Nahuli ka sa klase Kasi sumama ka sa iba Nakalimutan mo ba? Exam ngayon diba? Magkatabi kayo ng kaibigan mo, At nakita Mo Ako kasama siya "Uyy, pahingi," bulong mo sabay turo sa  Akin "O, sa susunod bawal na manghingi ah" Wika niyang hindi nagdaramot. Tinitigan mo Ako Doon mo pinakilala ang yong sarili Narinig mo ang mga tanong At sa Akin mo ibinahagi ang lahat Sana ganito na lang tayo palagi. "Hindi ko to alam," nabasa Ko sa isip mo Napuno ka ng kaba kasi baka bumagsak ka Pero di ka nag-atubileng isuko sa Akin ang lahat. Bago pa man malaman ng iba'y Ako na ang unang nakaalam Ng mga sagot mo sa kanilang Nagpuno ng tanong sayong isipan. Kinabukasan ang araw ng muli nating pagkikita Alam kong kabado ka Pero naghanda ka pa rin. **Dahan-dahan **** inihatid ang iyong sarili** Sa harapan kung saan naging saksi ang lahat Hindi mo pa ako magawang tingnan Pumikit ka at nanalangin At sayong pagdilat Sayong pagtitig, ramdam ko ang iyong galak "Yes!" sigaw mo at doon ang unang yakap.
Continue reading...
46
Tulad ng duling, di kayang magbilang Wala na makadugtong sa pangarap Nanlimos sa kanto sadyang naulila Sa bayang sinisinta nawawala Talagang kumakapit ang mga nagawang kamalian Sa muling pagdilat ng mata ay di mapalagay Lahat ng bisala ng mga bagay ay nahahanap ng wari Sa isang kisapmata, laging nauulit Sining ng pagbabalatkayo Magpakalabis ng konting katuwaan Tinakpan ng panlabas na ekspresyon Naanod sa kasayahan At nalungkot ang nagsidatingan sa piging Ang nagtago ng tunay na damdamin Sa bandang huli, bumaybay ng mga hinaing Sapat na masilayan ang paghati ng abot-tanaw sa lagablab ng araw na unti-unting naparam at sa karagatan na nag-iwan ng pamana
0
Dec 21, 2018
Dec 21, 2018 at 6:36 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #22
Tulad ng duling, di kayang magbilang Wala na makadugtong sa pangarap Nanlimos sa kanto sadyang naulila Sa bayang sinisinta nawawala Talagang kumakapit ang mga nagawang kamalian Sa muling pagdilat ng mata ay di mapalagay Lahat ng bisala ng mga bagay ay nahahanap ng wari Sa isang kisapmata, laging nauulit Sining ng pagbabalatkayo Magpakalabis ng konting katuwaan Tinakpan ng panlabas na ekspresyon Naanod sa kasayahan At nalungkot ang nagsidatingan sa piging Ang nagtago ng tunay na damdamin Sa bandang huli, bumaybay ng mga hinaing Sapat na masilayan ang paghati ng abot-tanaw sa lagablab ng araw na unti-unting naparam at sa karagatan na nag-iwan ng pamana
Continue reading...
19
Nagbilang ako mula isa hanggang sampu Sana sa pagdilat makalimot na ko… Isa, dalawa, tatlo Tatlong araw mula nang magkakilala tayo Hindi batid kung ano ba ang pakay mo Mga nakakakilig na salitang binibitawan mo Sabi ko, "Hindi ako magpapauto." Apat, lima, anim Naalala ko pa ang araw ng iyong pag-amin Kaba at hiya bumalot sa iyong damdamin Tuwa at saya nangibabaw nang ako'y napa-oo Sabi ko, "Susugal ako kasi alam kong tatayan mo ako." Pito, walo, siyam Sa palipas ng panahon tila ika'y nagbago Biglang lumamig ang iyong pakikitungo Dumating ang oras ng katotohannang kinakatakutan ko Sabi mo, "Pasensya kana, kailangan ko lang ng espasyo." Sampu Sa lahat ng mga pinangako at sinabi mo Isa lang ang tapat at naging totoo Ngunit nagbubulag-bulagan ako Dahil sabi mo, "Nagsisisi ka dahil ako'y nasaktan mo." Gaya ng sabi ko Pagbilang ko nang sampu Sana makalimot na ako Ngunit heto pa rin ako Naniniwala sa mga matamis **** pangako Kahit alam kong nagsisinungaling ang puso mo
0
Sep 1, 2022
Sep 1, 2022 at 10:49 AM UTC
PixelPen
Sampu
Nagbilang ako mula isa hanggang sampu Sana sa pagdilat makalimot na ko… Isa, dalawa, tatlo Tatlong araw mula nang magkakilala tayo Hindi batid kung ano ba ang pakay mo Mga nakakakilig na salitang binibitawan mo Sabi ko, "Hindi ako magpapauto." Apat, lima, anim Naalala ko pa ang araw ng iyong pag-amin Kaba at hiya bumalot sa iyong damdamin Tuwa at saya nangibabaw nang ako'y napa-oo Sabi ko, "Susugal ako kasi alam kong tatayan mo ako." Pito, walo, siyam Sa palipas ng panahon tila ika'y nagbago Biglang lumamig ang iyong pakikitungo Dumating ang oras ng katotohannang kinakatakutan ko Sabi mo, "Pasensya kana, kailangan ko lang ng espasyo." Sampu Sa lahat ng mga pinangako at sinabi mo Isa lang ang tapat at naging totoo Ngunit nagbubulag-bulagan ako Dahil sabi mo, "Nagsisisi ka dahil ako'y nasaktan mo." Gaya ng sabi ko Pagbilang ko nang sampu Sana makalimot na ako Ngunit heto pa rin ako Naniniwala sa mga matamis **** pangako Kahit alam kong nagsisinungaling ang puso mo
Continue reading...
28
sa dami ng puting buhangin,,may ugong ang paligid sapantaha koy taimtim na nagmamasid sapagkat pikit-mata akong napatitig ng isang iglap dahil sa aking hinagap tanging puwing ang nasagap o luntiang hugis-bakit ang kaanyuan meron akong mumunting katanungan hiraya manawari,, maibsan itong alinlangan kapara ng hardinero sa kanyang halamanan hanggang kailan pa kaya ang pagkapa ko sa dilim? at sa aking pagdilat,,di na ba matatakam sa pagtikim? sa samyo ng mahiwagang halaman,, sa tubig ay tigib sa nakaambang mga tinik,,pahiwatig ay kutob sa king dibdib Tanong Ko Lang?,,,,,,, KANINONG ANINO NGA BA ANG TILA NANGANGAMBA, SA SILWETA O SA TALABABA? DI KASI HALATA,SINTOMAS NG AMIBA!
0
Nov 14, 2015
Nov 14, 2015 at 7:11 AM UTC
TanglawatPanglaw
tuloy po kayo! taka?
sa dami ng puting buhangin,,may ugong ang paligid sapantaha koy taimtim na nagmamasid sapagkat pikit-mata akong napatitig ng isang iglap dahil sa aking hinagap tanging puwing ang nasagap o luntiang hugis-bakit ang kaanyuan meron akong mumunting katanungan hiraya manawari,, maibsan itong alinlangan kapara ng hardinero sa kanyang halamanan hanggang kailan pa kaya ang pagkapa ko sa dilim? at sa aking pagdilat,,di na ba matatakam sa pagtikim? sa samyo ng mahiwagang halaman,, sa tubig ay tigib sa nakaambang mga tinik,,pahiwatig ay kutob sa king dibdib Tanong Ko Lang?,,,,,,, KANINONG ANINO NGA BA ANG TILA NANGANGAMBA, SA SILWETA O SA TALABABA? DI KASI HALATA,SINTOMAS NG AMIBA!
Continue reading...
17
Isangdaan at limamput limang araw simula noon kahapon na iyon. Parang kahapon lang ang iyong mga kamay ay akin lamang. Parang kahapon lang ang mata mo'y ako lang ang nakikita. Parang kahapon, ang bawat daan ay tila paraiso sa ating mga mata. Parang kahapon na ang simoy ng hangin ay ang iyong mga salita. Parang kahapon lahat ng tala sa kalangitan ay nagniningning na parang walang umagang darating. Parang kahapon ako'y naniwala sa walang hanggan. Ngunit ang kahapon ay parang mga bulalakaw sa langit. Sa iyo pagpikit ikaw'y humiling. At sa iyong pagdilat ay nawala. Umaasa na ikaw ay narinig ng mga tala. Kung ako'y tatanungin kung gusto kong balikan ang kahapon natin? Oo. Paulit ulit. Kahit na alam ko na masakit ang bukas na naghihintay. Pero ang kahapon ay pawang kahapon na lamang. Hindi ito pahina sa libro na pwde **** balik balikan. Walang na ko magagawa kundi harapin ang bukas. Ang bukas na gagawa pa ng madami kahapon sa buhay ko. Maari ikaw ay parte ng kahapon ko. At sa pagdaan ng panahon ang kahapon natin ay mababaon sa limot. Kaya ito ang huli mensahe ko sa iyo, Ikaw ang akin kahapon. Ang pinakapaborito ko sa lahat. Isang daan at limamput limang araw simula ng naging parte ka ng kahapon ko. Isa kang pahina sa libro ko na pilit ko binabasa paulit ulit. Isa kang bulalakaw na hindi nakarinig. Darating ang araw ikaw ay mapapalitan ng iba pangkahapon na mas mahalaga
0
Dec 5, 2017
Dec 5, 2017 at 7:08 PM UTC
leeannejjang
Kahapon
Isangdaan at limamput limang araw simula noon kahapon na iyon. Parang kahapon lang ang iyong mga kamay ay akin lamang. Parang kahapon lang ang mata mo'y ako lang ang nakikita. Parang kahapon, ang bawat daan ay tila paraiso sa ating mga mata. Parang kahapon na ang simoy ng hangin ay ang iyong mga salita. Parang kahapon lahat ng tala sa kalangitan ay nagniningning na parang walang umagang darating. Parang kahapon ako'y naniwala sa walang hanggan. Ngunit ang kahapon ay parang mga bulalakaw sa langit. Sa iyo pagpikit ikaw'y humiling. At sa iyong pagdilat ay nawala. Umaasa na ikaw ay narinig ng mga tala. Kung ako'y tatanungin kung gusto kong balikan ang kahapon natin? Oo. Paulit ulit. Kahit na alam ko na masakit ang bukas na naghihintay. Pero ang kahapon ay pawang kahapon na lamang. Hindi ito pahina sa libro na pwde **** balik balikan. Walang na ko magagawa kundi harapin ang bukas. Ang bukas na gagawa pa ng madami kahapon sa buhay ko. Maari ikaw ay parte ng kahapon ko. At sa pagdaan ng panahon ang kahapon natin ay mababaon sa limot. Kaya ito ang huli mensahe ko sa iyo, Ikaw ang akin kahapon. Ang pinakapaborito ko sa lahat. Isang daan at limamput limang araw simula ng naging parte ka ng kahapon ko. Isa kang pahina sa libro ko na pilit ko binabasa paulit ulit. Isa kang bulalakaw na hindi nakarinig. Darating ang araw ikaw ay mapapalitan ng iba pangkahapon na mas mahalaga
Continue reading...
26
Sanay na sa tapang ng kape Mapa-barako, cappuccino, espresso Instant coffee, iced coffee o galing Man yan sa vendo machine. Wala nang bisa ang caffeine Di na ramdam ang nerbyos, Maski ang biglaang palpitations. At hindi kompleto ang mga gabi Kung walang ang init, mula sa Tasang tangan, upang ibsan ang ginaw. Saksi sa matang puyat Sa mga gabing walang inspirasyon Sa tuwing nagsusulat Sapagkat ngayong gabi ay iba na Ang dahilan ng patuloy na pagdilat Di na kape ang dahilan ng kaba, Ng pagbilis ng puso at paghinga. Marahil nga ay mas malakas ang tama nya. Dahilang kasabay ng pagkataranta Ay ang tulo ng pawis mula sa likod ng tainga. Sya na rin ang isinisigaw, Sa bawat tintang ipinahid Na nilangkapan ng maliliit na patak ng kape Na nagmamantsa sa sinintang pahina. Ang bawat piyesa ay may ibang kulay na. Hindi pala kape ang gigising sa diwa, At hindi rin ito ang magiging dahilan Ng pagkabalisa, Sapagkat narito ka Ikaw na nagbigay ng malakas na tama Tamang kung minsan ay di na pala tama.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 10:42 AM UTC
Micozach
Coffee Lover
Sanay na sa tapang ng kape Mapa-barako, cappuccino, espresso Instant coffee, iced coffee o galing Man yan sa vendo machine. Wala nang bisa ang caffeine Di na ramdam ang nerbyos, Maski ang biglaang palpitations. At hindi kompleto ang mga gabi Kung walang ang init, mula sa Tasang tangan, upang ibsan ang ginaw. Saksi sa matang puyat Sa mga gabing walang inspirasyon Sa tuwing nagsusulat Sapagkat ngayong gabi ay iba na Ang dahilan ng patuloy na pagdilat Di na kape ang dahilan ng kaba, Ng pagbilis ng puso at paghinga. Marahil nga ay mas malakas ang tama nya. Dahilang kasabay ng pagkataranta Ay ang tulo ng pawis mula sa likod ng tainga. Sya na rin ang isinisigaw, Sa bawat tintang ipinahid Na nilangkapan ng maliliit na patak ng kape Na nagmamantsa sa sinintang pahina. Ang bawat piyesa ay may ibang kulay na. Hindi pala kape ang gigising sa diwa, At hindi rin ito ang magiging dahilan Ng pagkabalisa, Sapagkat narito ka Ikaw na nagbigay ng malakas na tama Tamang kung minsan ay di na pala tama.
Continue reading...
30
Gusto kita, ilang ulit ko ng binigkas ang mga salitang paulit ulit sa isipan ko tuwing umaga sa pagdilat ng aking mga mata, tuwing sasapit ang gabi kayakap ang unan habang iniisip ka Pinipilit itali at ikulong itong pakiramdam Na walang ulit ang pagsabog pero pahapyaw lang. Dahan dahan lang sabi ng puso pero pag hindi na ginamitan ng utak ito’y bigla na lamang titibok ng walang humpay at sa pagtibok nito kasabay ang pagbigkas ulit sayo - gusto kita. Sobra. Ang dami kong tanong, araw araw ako nagtatanong, nagiisip ng bakit, pano, ano? Ano ba talagang tama ko sayo? Pogi ka pero di naman ako mahilig sa pogi. Pangit ba ko, anong mali sakin bakit hindi ko makuha ang iyong pagibig? Hindi ba may mga bagay naman na ayaw natin nung una pero nagugustuhan din sa huli. Ako kaya? Kelan yung oras na ako naman yung gustuhin mo. Gusto ko na malaman, ibigay mo na sakin kasi nababaliw na ko.
0
Feb 25, 2018
Feb 25, 2018 at 7:01 AM UTC
anna-ricola
Gusto Kita
Gusto kita, ilang ulit ko ng binigkas ang mga salitang paulit ulit sa isipan ko tuwing umaga sa pagdilat ng aking mga mata, tuwing sasapit ang gabi kayakap ang unan habang iniisip ka Pinipilit itali at ikulong itong pakiramdam Na walang ulit ang pagsabog pero pahapyaw lang. Dahan dahan lang sabi ng puso pero pag hindi na ginamitan ng utak ito’y bigla na lamang titibok ng walang humpay at sa pagtibok nito kasabay ang pagbigkas ulit sayo - gusto kita. Sobra. Ang dami kong tanong, araw araw ako nagtatanong, nagiisip ng bakit, pano, ano? Ano ba talagang tama ko sayo? Pogi ka pero di naman ako mahilig sa pogi. Pangit ba ko, anong mali sakin bakit hindi ko makuha ang iyong pagibig? Hindi ba may mga bagay naman na ayaw natin nung una pero nagugustuhan din sa huli. Ako kaya? Kelan yung oras na ako naman yung gustuhin mo. Gusto ko na malaman, ibigay mo na sakin kasi nababaliw na ko.
Continue reading...
20
sana'y pagpikit ng aking mga mata lahat ng ito'y matapos na, ako'y pagod na sana'y pagdilat ng aking mga mata ay lumipas na ang marso, at abril na sana'y ang luhang bumubuhos ay maubos maubusan ng dahilan para umagos sana'y ang mga mata kong mugto ay kalimutan na ang nakaraan- kanilang multo sana'y di ko na makita ang sarili ko na kinamumuhian din ako sana'y makita ko ang sarili ko kung sino ako at mahalin ko ito sana'y ang mga matang ito na minsan ng lumuha ng todo ay makitaan ko ng luha muli ngunit ngayo'y may kasama nang ngiti sa aking puso, sa aking labi.
0
Mar 23, 2018
Mar 23, 2018 at 11:18 AM UTC
patricia-policarpio
sana
sana'y pagpikit ng aking mga mata lahat ng ito'y matapos na, ako'y pagod na sana'y pagdilat ng aking mga mata ay lumipas na ang marso, at abril na sana'y ang luhang bumubuhos ay maubos maubusan ng dahilan para umagos sana'y ang mga mata kong mugto ay kalimutan na ang nakaraan- kanilang multo sana'y di ko na makita ang sarili ko na kinamumuhian din ako sana'y makita ko ang sarili ko kung sino ako at mahalin ko ito sana'y ang mga matang ito na minsan ng lumuha ng todo ay makitaan ko ng luha muli ngunit ngayo'y may kasama nang ngiti sa aking puso, sa aking labi.
Continue reading...
17
Mamahalin pa rin kita kahit hindi mo na mahal sarili mo kahit sabihin mo pang susukuan din kita alam ko sa sarili ko na hindi ito totoo Mamahalin kita hanggang sa makita mo ika'y may dahilan para gumising sa umaga at tignan ang mga bituin sa ating pag-upo gabi-gabi sa veranda magkasama Hindi magsasawa sa'yo sa pagdilat ng mga mata hanggang sa pagtulog ikaw lamang ang tanging sinta Hindi ako susuko sapagka't ika'y isang biyaya na iingatan at aalagaan ko hanggang sa huli kong hininga
0
Jan 12, 2018
Jan 12, 2018 at 11:31 PM UTC
PearlyChelle
Mamahalin Kita
Mamahalin pa rin kita kahit hindi mo na mahal sarili mo kahit sabihin mo pang susukuan din kita alam ko sa sarili ko na hindi ito totoo Mamahalin kita hanggang sa makita mo ika'y may dahilan para gumising sa umaga at tignan ang mga bituin sa ating pag-upo gabi-gabi sa veranda magkasama Hindi magsasawa sa'yo sa pagdilat ng mga mata hanggang sa pagtulog ikaw lamang ang tanging sinta Hindi ako susuko sapagka't ika'y isang biyaya na iingatan at aalagaan ko hanggang sa huli kong hininga
Continue reading...
17
Kunting pagdilat ng kanyang mga mata na di-gaano masingkit ay ginagahis ang hita't bisig - yumuyukod Pagsisilbihan ang prinsesa Tapat na kawal na di sadyang napa-ibig na Sa pook na madalang dalawin ng banaag ay nanimpuho Malago ang mga paragis Nang mga ulap ay bumababa na parang sumasimpatiya Nahahagkan ang mukha Kulang sa init at lamig Walang lasa ang inihaing pag-ibig na di tumagal sa panlasa Paano lubusan na ipangangahulugan kung di nakaranas ng karinyo ng dalaga Nangatuyo na ang mga uhay sa tumana habang sinusulyapan ang kasaysayan Kahit lipos ng balbas ay ngingiti pa Kahit ilang ulit pa ilalarawan ang anyo na singganda ng mga likas na yaman Sa hubog na baywang balingkinitang katawan ay di magsasawa Nagsusumamo ang puso sa kalangitan
0
Jan 30, 2019
Jan 30, 2019 at 7:29 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #60
Kunting pagdilat ng kanyang mga mata na di-gaano masingkit ay ginagahis ang hita't bisig - yumuyukod Pagsisilbihan ang prinsesa Tapat na kawal na di sadyang napa-ibig na Sa pook na madalang dalawin ng banaag ay nanimpuho Malago ang mga paragis Nang mga ulap ay bumababa na parang sumasimpatiya Nahahagkan ang mukha Kulang sa init at lamig Walang lasa ang inihaing pag-ibig na di tumagal sa panlasa Paano lubusan na ipangangahulugan kung di nakaranas ng karinyo ng dalaga Nangatuyo na ang mga uhay sa tumana habang sinusulyapan ang kasaysayan Kahit lipos ng balbas ay ngingiti pa Kahit ilang ulit pa ilalarawan ang anyo na singganda ng mga likas na yaman Sa hubog na baywang balingkinitang katawan ay di magsasawa Nagsusumamo ang puso sa kalangitan
Continue reading...
20
Naalala ko noon, saksi ang kalawakan kung gaano natuwa ang aking puso ng ika’y nakita. Ramdam ko ang tibok ng aking puso, dahil sobrang kinikilig ako. Magkahawak kamay. Yun bang HHWW sa burnham park pero.... pero isang gabi, bigla nalang bumigat ang pusong dating kinikilig, at biglang nagkahiwalay ang ating mga kamay. Mga ala alang inukit dito sa aking puso, bigla nalang nag laho. Ang ngiti sa aking mukha napalitan ng sakit, ang dulo ay iyong natagpuan. Bakit? Bakit hindi ka lumaban? habang ako, hindi nawawalan ng pag asang mananatili ka dito. Bakit hindi ka kumapit? Habang ang kamay ko’y mahigpit ang kapit sa kamay **** bigla nalang nanlamig. Noong gabing yon, naglakad lakad kung saan saan, at ang mga nadadaanan nakikisabay pa sa aking kalungkutan mga tugtugin na para bang alam nila ang aking pinag dadaanan, para bang nananadya ang tadhana. Ang dami ko palang karamay sa lungkot, na dulot ng kahapon. Pero bumalik ako nagbabasakaling babalik karin sa piling ko. Noong pumikit ako, nang makita ang dilim, natakot na baka ito rin ang iyong nakita ng ika’y lumisan sa aking piling. Ngunit tinangay ng hangin ang takot at napalitan ng tuwa ng ipakita saakin ang liwanag, at nandun ka. Habang nakapikit ako, makita ko sanang muli ng malapitan ang mukha mo, na sana ang ngiting iyong iniwan dito sa lupa, dala dala mo parin nang ika’y nakarating sa kung saan ka nararapat. Pagdilat ko, matapos ang gabing punong puno ng pait at pasakit, saksi ang kalawakan kung gaano nasaktan ang puso ng ika’y lumisan. Ngunit hindi na kasing sakit ng dati, dahil alam kong masaya ka na, at hindi kana nasasaktan, dahil kasama mo na ang lumikha sa sayo. Pangako, nandito lang ako, na kahit nagtapos na ang kwento, ng ikaw at ako, ang tayo. Hinding hindi ka mawawala dito sa puso ko.
0
Apr 30, 2020
Apr 30, 2020 at 8:37 AM UTC
arpdlnspokenwords
Walang Hanggan
Naalala ko noon, saksi ang kalawakan kung gaano natuwa ang aking puso ng ika’y nakita. Ramdam ko ang tibok ng aking puso, dahil sobrang kinikilig ako. Magkahawak kamay. Yun bang HHWW sa burnham park pero.... pero isang gabi, bigla nalang bumigat ang pusong dating kinikilig, at biglang nagkahiwalay ang ating mga kamay. Mga ala alang inukit dito sa aking puso, bigla nalang nag laho. Ang ngiti sa aking mukha napalitan ng sakit, ang dulo ay iyong natagpuan. Bakit? Bakit hindi ka lumaban? habang ako, hindi nawawalan ng pag asang mananatili ka dito. Bakit hindi ka kumapit? Habang ang kamay ko’y mahigpit ang kapit sa kamay **** bigla nalang nanlamig. Noong gabing yon, naglakad lakad kung saan saan, at ang mga nadadaanan nakikisabay pa sa aking kalungkutan mga tugtugin na para bang alam nila ang aking pinag dadaanan, para bang nananadya ang tadhana. Ang dami ko palang karamay sa lungkot, na dulot ng kahapon. Pero bumalik ako nagbabasakaling babalik karin sa piling ko. Noong pumikit ako, nang makita ang dilim, natakot na baka ito rin ang iyong nakita ng ika’y lumisan sa aking piling. Ngunit tinangay ng hangin ang takot at napalitan ng tuwa ng ipakita saakin ang liwanag, at nandun ka. Habang nakapikit ako, makita ko sanang muli ng malapitan ang mukha mo, na sana ang ngiting iyong iniwan dito sa lupa, dala dala mo parin nang ika’y nakarating sa kung saan ka nararapat. Pagdilat ko, matapos ang gabing punong puno ng pait at pasakit, saksi ang kalawakan kung gaano nasaktan ang puso ng ika’y lumisan. Ngunit hindi na kasing sakit ng dati, dahil alam kong masaya ka na, at hindi kana nasasaktan, dahil kasama mo na ang lumikha sa sayo. Pangako, nandito lang ako, na kahit nagtapos na ang kwento, ng ikaw at ako, ang tayo. Hinding hindi ka mawawala dito sa puso ko.
Continue reading...
4
Nung pagbukas ko ng pinto Palayo ka nang palayo Mahal,san ka ba patungo? Kay bilis naman ng mga hakbang mo. Sinta, nung palayo ka na Sinubukan kong tawagin ka Nagbabasakaling lilingon ka pa At ayun! Lumingon ka nga! Pero..hindi sa akin kundi sa kanya. Pumikit ako Baka panaginip lang ‘to. Kaya bumilang ako hanggang tatlo Sa muling pagdilat, tuluyan ka nang naglaho.
0
Jun 22, 2018
Jun 22, 2018 at 7:53 AM UTC
CLSB
Hakbang Palayo
Nung pagbukas ko ng pinto Palayo ka nang palayo Mahal,san ka ba patungo? Kay bilis naman ng mga hakbang mo. Sinta, nung palayo ka na Sinubukan kong tawagin ka Nagbabasakaling lilingon ka pa At ayun! Lumingon ka nga! Pero..hindi sa akin kundi sa kanya. Pumikit ako Baka panaginip lang ‘to. Kaya bumilang ako hanggang tatlo Sa muling pagdilat, tuluyan ka nang naglaho.
Continue reading...
13