"ninanamnam" poems - Hello Poetry

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

0

Aug 20, 2019

Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC

nexus-1

Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero

Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig, Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses **** malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman

107

Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. Nagpadala nga ba sa uso? pero saan ang tungo? Bawat hakbang ng paa, bawat kapos ng hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan ba ang tungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi tatalikod. pero saan ba talaga ang tungo? Kung saan man patungo yun ang hindi maituro pero alam ng puso na bawal ang sumuko.

0

Feb 10, 2019

Feb 10, 2019 at 4:15 AM UTC

uanneandonly

Saan ang tungo?

Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. Nagpadala nga ba sa uso? pero saan ang tungo? Bawat hakbang ng paa, bawat kapos ng hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan ba ang tungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi tatalikod. pero saan ba talaga ang tungo? Kung saan man patungo yun ang hindi maituro pero alam ng puso na bawal ang sumuko.

16

madilim ang kapaligiran dama ang katahimikan napatingin sa kalangitan abot tanaw ang kalawakan kay gandang pagmasdan mga tala at buwan tila nakahiga sa duyan hinehele ng marahan mata'y napapikit diwa'y kumalma ng saglit nanumbalik mga alaalang di mawaglit ninanamnam bawat kapit biglang napagtanto marami nang nagbago maraming dinanas na pagkabigo kaya bang buksan muli ang puso? mumulat at muling sisilay sa mga bituing nakalaylay Hihiling na sana'y pawiin ang lumbay at mundo'y muling bigyan ng kulay. sana'y hindi magsasawa sa paghiling at pagtingala hanggang sa dumating ang himala at matanggap ang pagpapala.

0

Mar 6, 2019

Mar 6, 2019 at 4:58 AM UTC

uanneandonly

muni-muni

madilim ang kapaligiran dama ang katahimikan napatingin sa kalangitan abot tanaw ang kalawakan kay gandang pagmasdan mga tala at buwan tila nakahiga sa duyan hinehele ng marahan mata'y napapikit diwa'y kumalma ng saglit nanumbalik mga alaalang di mawaglit ninanamnam bawat kapit biglang napagtanto marami nang nagbago maraming dinanas na pagkabigo kaya bang buksan muli ang puso? mumulat at muling sisilay sa mga bituing nakalaylay Hihiling na sana'y pawiin ang lumbay at mundo'y muling bigyan ng kulay. sana'y hindi magsasawa sa paghiling at pagtingala hanggang sa dumating ang himala at matanggap ang pagpapala.

24

Gaano ka kasigurado sa paligid na ginagalawan mo? Isang araw ay maglalakad ng walang bigat sa mga balikat Ninanamnam ang bawat haplos ng hangin, ang ginhawang dala nito Bibigyan ng dahilan ang hindi at oo At isang araw ay magmamasid Sa mundong parang hindi ka naging parte nito Itinulak ng tadhana palabas at hindi na nakatago Ginapos ng hinagap at hindi na nakatayo Ano pang silbi ng mga paa , Ng labi’t mga mata? Tinalikuran ka na rin ng sarili **** isipan Di tanggap ang pagtraydor ng akala mo’y iyo Inuulit ang mga dasal bago kalimutan ang lahat Sadyang hindi makailag sa pasaring ng mundo Hinihiling na tumigil na ‘to _Tigil na_ At kung hindi, ako na lang ang hahayo.

0

Jan 4, 2018

Jan 4, 2018 at 8:32 AM UTC

cherryb

Tigil

Gaano ka kasigurado sa paligid na ginagalawan mo? Isang araw ay maglalakad ng walang bigat sa mga balikat Ninanamnam ang bawat haplos ng hangin, ang ginhawang dala nito Bibigyan ng dahilan ang hindi at oo At isang araw ay magmamasid Sa mundong parang hindi ka naging parte nito Itinulak ng tadhana palabas at hindi na nakatago Ginapos ng hinagap at hindi na nakatayo Ano pang silbi ng mga paa , Ng labi’t mga mata? Tinalikuran ka na rin ng sarili **** isipan Di tanggap ang pagtraydor ng akala mo’y iyo Inuulit ang mga dasal bago kalimutan ang lahat Sadyang hindi makailag sa pasaring ng mundo Hinihiling na tumigil na ‘to _Tigil na_ At kung hindi, ako na lang ang hahayo.

17

Naglalakad ako pauwi Ninanamnam ang hangin na pilit humahampas sa aking muka Tinitiis ang mga talaro na tila nasa paa ko Hinintay kita Doon sa tagpuan na sinabi nating pagtatagpuan Doon sa upuan sa tabi ng liwasan Doon sa “Dito ang lagi nating kitaan” Na ngayon ay “Siguro mas mabuti mo na akong iwanan” Kaya naglakad ako pauwi Nilibot ang mga pilak at bato sa kalsada Ang mga tutubi at mga langaw na kinakain ang aking kaluluwa Umaasa parin ako na darating ka Pero ang dumating ay ang pananamlay Ang kalungkutan Kinuha ako at itinago sakanyang mga braso Pilit akong kumalas at humiwalay Dinala niya ako sa kanyang tahanan Pinunit at ginahasa ang puso ko Naglalakad ako pauwi Hawak ang puso kong namumutla Ang utak kong kumikirot Hinintay kita

0

Nov 13, 2017

Nov 13, 2017 at 11:58 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Naglalakad Ako Pauwi

Naglalakad ako pauwi Ninanamnam ang hangin na pilit humahampas sa aking muka Tinitiis ang mga talaro na tila nasa paa ko Hinintay kita Doon sa tagpuan na sinabi nating pagtatagpuan Doon sa upuan sa tabi ng liwasan Doon sa “Dito ang lagi nating kitaan” Na ngayon ay “Siguro mas mabuti mo na akong iwanan” Kaya naglakad ako pauwi Nilibot ang mga pilak at bato sa kalsada Ang mga tutubi at mga langaw na kinakain ang aking kaluluwa Umaasa parin ako na darating ka Pero ang dumating ay ang pananamlay Ang kalungkutan Kinuha ako at itinago sakanyang mga braso Pilit akong kumalas at humiwalay Dinala niya ako sa kanyang tahanan Pinunit at ginahasa ang puso ko Naglalakad ako pauwi Hawak ang puso kong namumutla Ang utak kong kumikirot Hinintay kita

22

Kung ang halik mo'y namamaalam Sa pagmamahal na hiniram Ang mga matang sa luha ay hilam Pait at sakit ang dinaramdam... Ang pag-ibig na aking kinamkam Alay ay paglayang inaasam Na parang lason na ninanamnam Matamis ngunit may agam-agam... Panahon lang ang nakakaalam Sa lahat ay s'ya ang may alam Kahit ang lahat ay makialam Ang wakas ng lahat ay paalam...

0

Aug 30, 2020

Aug 30, 2020 at 9:53 PM UTC

Naztriv

HIRAM

Kung ang halik mo'y namamaalam Sa pagmamahal na hiniram Ang mga matang sa luha ay hilam Pait at sakit ang dinaramdam... Ang pag-ibig na aking kinamkam Alay ay paglayang inaasam Na parang lason na ninanamnam Matamis ngunit may agam-agam... Panahon lang ang nakakaalam Sa lahat ay s'ya ang may alam Kahit ang lahat ay makialam Ang wakas ng lahat ay paalam...

12