"nauuhaw" poems - Hello Poetry

011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..

0

Jan 15, 2021

Jan 15, 2021 at 12:29 AM UTC

psalmiseta

Kalye

011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..

59

Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.

0

Nov 6, 2017

Nov 6, 2017 at 3:28 AM UTC

makabagongmakata69

"NAUUHAW AKO"

Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.

14

#061616 #AM #SirFrancisHouse Lumang musika sa bagong umaga, Nangungulit na insekto, kriminal naman akong ituring. Kinamusta ko ang kapalaran sa'king palad, Tila ako'y nabubuwal sa landas na walang kasiguraduhan. Naging sagrado't taimtim ang pagsuyo ko sa Langit, Sana'y matamnan ng Kanyang brilyante ang pusong humihikbi; Gaya ng ulap na kampante, gaya ng bantay na tumatahol At gaya ng pagbulong ng makina ng sasakyan na siyang tambay. Naglalaro ang isip - Nakikipagpatintero sa tadhanang nanglilisik. Minsan, mas mabuti pa ang Diktatoryal kaysa Demokrasya Pagkat ang kalayaan ay nakakapanting-hininga At higit sa lahat, ako'y napapatid ng mga hangal na oportunidad. Paulit-ulit akong nagbabalot ng kagamitan Nagbabaon ng mga kailangan sa pagbalik sa piniling saltahan. Pero ako'y paulit-ulit ding nauuhaw - Nauuhaw sa tubig na siyang kinasanayan Ang tubig na wika ng aking kasaysayan. Hindi ako mag-aatubileng iparada ang sarili sa kalsada, Na harangin ang mga sasakyan kahit ako'y masagasaan pa. Kung ganito ang pag-ibig na siyang may martir na ideolohiya, Nais kong maging luwad na siyang hamak na sasalo sa pagbusina sa nag-aalimpuyong pagsinta. Ang kariktan ng sandali'y walang maikukumpara, Kahit pa ang pagdadalamhati ng bawat oras na may kahati. Hindi ko man mapisil ang tadhanang nasasakdal, Pag-asa ko'y ipinipihit sa bahagharing nangako At siyang hindi mapapako - Ang huling sandali, nailagak na't naipako.

0

Jun 20, 2016

Jun 20, 2016 at 1:42 AM UTC

psalmiseta

Million Minutes to Wait

#061616 #AM #SirFrancisHouse Lumang musika sa bagong umaga, Nangungulit na insekto, kriminal naman akong ituring. Kinamusta ko ang kapalaran sa'king palad, Tila ako'y nabubuwal sa landas na walang kasiguraduhan. Naging sagrado't taimtim ang pagsuyo ko sa Langit, Sana'y matamnan ng Kanyang brilyante ang pusong humihikbi; Gaya ng ulap na kampante, gaya ng bantay na tumatahol At gaya ng pagbulong ng makina ng sasakyan na siyang tambay. Naglalaro ang isip - Nakikipagpatintero sa tadhanang nanglilisik. Minsan, mas mabuti pa ang Diktatoryal kaysa Demokrasya Pagkat ang kalayaan ay nakakapanting-hininga At higit sa lahat, ako'y napapatid ng mga hangal na oportunidad. Paulit-ulit akong nagbabalot ng kagamitan Nagbabaon ng mga kailangan sa pagbalik sa piniling saltahan. Pero ako'y paulit-ulit ding nauuhaw - Nauuhaw sa tubig na siyang kinasanayan Ang tubig na wika ng aking kasaysayan. Hindi ako mag-aatubileng iparada ang sarili sa kalsada, Na harangin ang mga sasakyan kahit ako'y masagasaan pa. Kung ganito ang pag-ibig na siyang may martir na ideolohiya, Nais kong maging luwad na siyang hamak na sasalo sa pagbusina sa nag-aalimpuyong pagsinta. Ang kariktan ng sandali'y walang maikukumpara, Kahit pa ang pagdadalamhati ng bawat oras na may kahati. Hindi ko man mapisil ang tadhanang nasasakdal, Pag-asa ko'y ipinipihit sa bahagharing nangako At siyang hindi mapapako - Ang huling sandali, nailagak na't naipako.

30

#051416 Nauuhaw ako Bitak-bitak ang lalamunan Sabay lunok, iba ang indak ng tag-init. Humiling ako Sa bulsang gula-gulanit Sa retasong sando Sabay hanap sa munting kaluping Singit sa maingay na sapatos. Siyang nakikipagtagisan ng laway Sa putik na binubuhusan ng langit. Muli, nauuhaw ako Pero sana'y mapawi ito Ng mahika't eksperimento Ng itim na likidong kumukulo sa lamig. Taglamig, taglamig na takipsilim; Yakap ko ang kapoteng maitim ang tagiliran. May karatula sa kanto, Kaya't napasugod ako sa pagkasabik. Tangan ko pagbalik ang litro. Magaspang ang mga kamay Kaya't makapit ang bote sa mga daliri. May karatula sa ikalawang kanto, Tatlong kulay, pero hindi matukoy Gabi'y makasarili, walang nais na kahati. Ulap ay hinawi, kabiyak ang buwan at bituin. Isang bloke ng yelo, Yelong pinira-piraso Binasag sa sementong kwadrado Pahaba't may mga bumbilyang mamatay din. Isang ihip lang ng hangin, lagas ang liwanag. Isang basong walang laman, Walang bahid ng pagsabon Buhat sa mga nakasalansang na pagkatao, Iba't iba ang pwesto, May kanya-kanyang tambayan. Tuluyan silang naging tambay na lamang. Nauuhaw ako pero hindi ito napawi, Mga kalapating pumapagaspas sa himpapawid, Senyas pala ng paglisan. Musikang hele patungong langit, Pagtulog ko'y pahimbing nang pahimbing. Nauuhaw ako, nauuhaw na naman ako Pero pauwi na ako sa Tahanan, Doon na makaiinom, magpapahinga na ako. Paalam.

0

May 14, 2016

May 14, 2016 at 10:31 PM UTC

psalmiseta

Coke Story

#051416 Nauuhaw ako Bitak-bitak ang lalamunan Sabay lunok, iba ang indak ng tag-init. Humiling ako Sa bulsang gula-gulanit Sa retasong sando Sabay hanap sa munting kaluping Singit sa maingay na sapatos. Siyang nakikipagtagisan ng laway Sa putik na binubuhusan ng langit. Muli, nauuhaw ako Pero sana'y mapawi ito Ng mahika't eksperimento Ng itim na likidong kumukulo sa lamig. Taglamig, taglamig na takipsilim; Yakap ko ang kapoteng maitim ang tagiliran. May karatula sa kanto, Kaya't napasugod ako sa pagkasabik. Tangan ko pagbalik ang litro. Magaspang ang mga kamay Kaya't makapit ang bote sa mga daliri. May karatula sa ikalawang kanto, Tatlong kulay, pero hindi matukoy Gabi'y makasarili, walang nais na kahati. Ulap ay hinawi, kabiyak ang buwan at bituin. Isang bloke ng yelo, Yelong pinira-piraso Binasag sa sementong kwadrado Pahaba't may mga bumbilyang mamatay din. Isang ihip lang ng hangin, lagas ang liwanag. Isang basong walang laman, Walang bahid ng pagsabon Buhat sa mga nakasalansang na pagkatao, Iba't iba ang pwesto, May kanya-kanyang tambayan. Tuluyan silang naging tambay na lamang. Nauuhaw ako pero hindi ito napawi, Mga kalapating pumapagaspas sa himpapawid, Senyas pala ng paglisan. Musikang hele patungong langit, Pagtulog ko'y pahimbing nang pahimbing. Nauuhaw ako, nauuhaw na naman ako Pero pauwi na ako sa Tahanan, Doon na makaiinom, magpapahinga na ako. Paalam.

46

Naglalaro tayo, Pero hindi parang biro. Mayroong taya, Pero hindi alam kung sino. At walang tayo, Pero sana’y parehas na manalo. Sisilip ang pusong walang pagkukunwari. At sa tikas at dunong ng iyong pananampalataya, Pawang gabay sa nauuhaw na sandali. Ang baryang sentimo’y itinabi nang kusa, Pagkat umuusbong ang pagsinta Sa para sanang taglagas na paghinga. Nais kong siyasatin ang maamo **** mukha At ang pagkukumbaba’y batid kong patas at di ulila. Iyong mga kamay, yapos silang mga uhaw At ang tula’y binalot ng pakikipaghimagsikan. Dukha ang pag-ibig ko, Bagkus hindi mamamalimos. At sa mala-larong pag-iibigan, Magwawagi rin tayo. Sapat na ang nalalabing mga sandali’t Armas nati’y ibibigkis pa rin sa Langit. Pagkat hindi lilisanin ang Harding may bukal ng pag-ibig. Tataya ako’t hindi ka muna gigisingin Sa himbing ng paghikbi’y, ako’y gapos ng katotohanan. Sinta, hintay lamang; pagkat matatapos din ang laro Gigising tayong muli’t bibihisan ng pagsuyo.

0

Mar 29, 2016

Mar 29, 2016 at 10:28 AM UTC

psalmiseta

Hide and Seek

Naglalaro tayo, Pero hindi parang biro. Mayroong taya, Pero hindi alam kung sino. At walang tayo, Pero sana’y parehas na manalo. Sisilip ang pusong walang pagkukunwari. At sa tikas at dunong ng iyong pananampalataya, Pawang gabay sa nauuhaw na sandali. Ang baryang sentimo’y itinabi nang kusa, Pagkat umuusbong ang pagsinta Sa para sanang taglagas na paghinga. Nais kong siyasatin ang maamo **** mukha At ang pagkukumbaba’y batid kong patas at di ulila. Iyong mga kamay, yapos silang mga uhaw At ang tula’y binalot ng pakikipaghimagsikan. Dukha ang pag-ibig ko, Bagkus hindi mamamalimos. At sa mala-larong pag-iibigan, Magwawagi rin tayo. Sapat na ang nalalabing mga sandali’t Armas nati’y ibibigkis pa rin sa Langit. Pagkat hindi lilisanin ang Harding may bukal ng pag-ibig. Tataya ako’t hindi ka muna gigisingin Sa himbing ng paghikbi’y, ako’y gapos ng katotohanan. Sinta, hintay lamang; pagkat matatapos din ang laro Gigising tayong muli’t bibihisan ng pagsuyo.

27

*Ayaw kong magkwento, sa personal na buhay ko. Ayokong sabihin, bawat emosyon ko sa tao. Tao ako at hindi ano, hindi rin hayop o anino. Hindi bato ang puso, may laman at dugo. Nagagalit, umiiyak, luha'y pumapatak. Naninibugho, nasasaktan, nakakaramdam, nasusugatan. Nauuhaw, nagugutom, natutusok ng karayom. Sumisigaw,humihiyaw, minsan kinakantiyaw. Kaya... Kung personalan ang nais niyo, Bakit di mo tanungin sarili mo? Gusto mo bang pakialaman ko, Bawat hibla ng buhok mo? Ikaw ay ako, Ako ay ikaw. Tao tayo, Hindi bagay, Hindi hayop, May puso, may laman at dugo.*

0

Oct 15, 2015

Oct 15, 2015 at 5:30 PM UTC

eugene

Ako'y Tao, May Laman at Dugo

*Ayaw kong magkwento, sa personal na buhay ko. Ayokong sabihin, bawat emosyon ko sa tao. Tao ako at hindi ano, hindi rin hayop o anino. Hindi bato ang puso, may laman at dugo. Nagagalit, umiiyak, luha'y pumapatak. Naninibugho, nasasaktan, nakakaramdam, nasusugatan. Nauuhaw, nagugutom, natutusok ng karayom. Sumisigaw,humihiyaw, minsan kinakantiyaw. Kaya... Kung personalan ang nais niyo, Bakit di mo tanungin sarili mo? Gusto mo bang pakialaman ko, Bawat hibla ng buhok mo? Ikaw ay ako, Ako ay ikaw. Tao tayo, Hindi bagay, Hindi hayop, May puso, may laman at dugo.*

28

"bakit 'di mo pa binuhos ang lahat?" nagtatakang tanong sa akin ni inay. inutusan niya akong diligan ang alaga niyang santan sa bakuran. "nagtira ka pa. 'di naman na kailangan," at sabay niyang kinuha ang balde na naglalaman ng tubig na galing sa kanyang pinaglabhan. walang pagdadalawang-isip at bigla na lang niya itong itinapon sa sementadong daanan papunta sa aming bakuran. sa malayang pagdaloy ng tubig, napaisip ako kung bakit ganoon na lang itapon ni inay ang tubig. pwede pa namang ipandilig iyon sa ibang halaman na nasa tabi-tabi. pero bakit hindi ko man lang din yun naisip na gawin? para nga naman hindi nasayang ang tubig. para may iba pang halaman na pwedeng makinabang at hindi ang walang buhay na sementadong daanan. oo nga naman, ang tubig na galing sa labada ni inay ay marumi na. umitim at dumumi dahil sa pinaghalo-halong sabon at mantsa ng mga naiwang alaala sa damit. kung nakakapagsalita nga lang din naman ang halaman, hindi niya gugustuhin ang maruming tubig na galing sa labada ni inay. pero hinuha lang naman ang lahat. paano kung ang mga halaman sa tabi-tabi, ay parang katulad lang din ng patubong santan na alaga ni inay... nangangailangan at sadyang nauuhaw.

0

Oct 31, 2015

Oct 31, 2015 at 6:58 PM UTC

astroaquanaut

uhaw

"bakit 'di mo pa binuhos ang lahat?" nagtatakang tanong sa akin ni inay. inutusan niya akong diligan ang alaga niyang santan sa bakuran. "nagtira ka pa. 'di naman na kailangan," at sabay niyang kinuha ang balde na naglalaman ng tubig na galing sa kanyang pinaglabhan. walang pagdadalawang-isip at bigla na lang niya itong itinapon sa sementadong daanan papunta sa aming bakuran. sa malayang pagdaloy ng tubig, napaisip ako kung bakit ganoon na lang itapon ni inay ang tubig. pwede pa namang ipandilig iyon sa ibang halaman na nasa tabi-tabi. pero bakit hindi ko man lang din yun naisip na gawin? para nga naman hindi nasayang ang tubig. para may iba pang halaman na pwedeng makinabang at hindi ang walang buhay na sementadong daanan. oo nga naman, ang tubig na galing sa labada ni inay ay marumi na. umitim at dumumi dahil sa pinaghalo-halong sabon at mantsa ng mga naiwang alaala sa damit. kung nakakapagsalita nga lang din naman ang halaman, hindi niya gugustuhin ang maruming tubig na galing sa labada ni inay. pero hinuha lang naman ang lahat. paano kung ang mga halaman sa tabi-tabi, ay parang katulad lang din ng patubong santan na alaga ni inay... nangangailangan at sadyang nauuhaw.

6

May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib. Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala. May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot. Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan. Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig. (mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan) May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan. Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako, Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay. Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon , mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan. Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan. May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas, Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising, Mga umagang ayaw ko nang tanawin. Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin. Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang, Haharapin dahil kailangang gawin, Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.

0

Dec 7, 2017

Dec 7, 2017 at 10:14 PM UTC

makabagongmakata69

HUGOT

May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib. Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala. May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot. Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan. Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig. (mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan) May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan. Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako, Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay. Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon , mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan. Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan. May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas, Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising, Mga umagang ayaw ko nang tanawin. Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin. Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang, Haharapin dahil kailangang gawin, Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.

19

#070716 #SirFrancisHouse #ElNido Mapalad ang nauuhaw, Mapalad ang nagugutom, Ngunit iba ang guhit sa'king palad. Inalok Mo sa'kin ang luha't delubyo Hindi Ka humihinto sa pagtapon ng dalamhati. Mistulang kupas ang kaibigang Bahaghari Pati sa pag-asa ba'y kami ri'y may kahati? Sumisipol ang Hangin, umiindayog Kaya't nagtatagisan ang mga Puno't Halaman. Matira matibay sa ganitong labanan, May ibang yayakap sa angkan, Ang iba'y nagsisimatay na lamang. Gaya ng pangarap, gumuguho ang akalang matitikas. Pag binagyo Mo'y magdudumi sa kalye't Tangay ang tubig na tsokolate. Walang nauuhaw kaya't walang nagwawalis, Tila ang lahat, sumusuklob sa yerong palamuti. Alam kong iba Ka sa kanila, Kaya't hindi Mo na kailangang patunayan pa. Kung ganyan Ka lumaban, buhay ng iila'y may pangwakas na. Sapat nang nandyan Ka, kaya't lumisan Ka na.

0

Jul 6, 2016

Jul 6, 2016 at 9:02 PM UTC

psalmiseta

Storm Signal Unknown

#070716 #SirFrancisHouse #ElNido Mapalad ang nauuhaw, Mapalad ang nagugutom, Ngunit iba ang guhit sa'king palad. Inalok Mo sa'kin ang luha't delubyo Hindi Ka humihinto sa pagtapon ng dalamhati. Mistulang kupas ang kaibigang Bahaghari Pati sa pag-asa ba'y kami ri'y may kahati? Sumisipol ang Hangin, umiindayog Kaya't nagtatagisan ang mga Puno't Halaman. Matira matibay sa ganitong labanan, May ibang yayakap sa angkan, Ang iba'y nagsisimatay na lamang. Gaya ng pangarap, gumuguho ang akalang matitikas. Pag binagyo Mo'y magdudumi sa kalye't Tangay ang tubig na tsokolate. Walang nauuhaw kaya't walang nagwawalis, Tila ang lahat, sumusuklob sa yerong palamuti. Alam kong iba Ka sa kanila, Kaya't hindi Mo na kailangang patunayan pa. Kung ganyan Ka lumaban, buhay ng iila'y may pangwakas na. Sapat nang nandyan Ka, kaya't lumisan Ka na.

22

113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.

0

Jan 5, 2025

Jan 5, 2025 at 4:52 PM UTC

psalmiseta

Handa na Ako

113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.

38

#05222021 Hindi ko mapigilan ang himig na humihele kasabay ng Iyong tinig. Kumakatok ang Iyong presensya sa puso kong walang laman kundi ang pagkauhaw -- Nauuhaw buhat sa mundong mapagbalatkayo. Sa mundong sapat na ang musika ng mga palamuting may hangganan. Sa aking pagpikit ay umuusad ang Iyong mga pangungusap, Bagamat walang tinig sa paligid Ay namumuo pa rin ang habilin **** tangay ng hangin. Maging mga kulisap ay walang naggawa't nanahimik na lamang. Batid ko ang Iyong alok na ako'y tuluyang lumapit sa Iyong paanan, Ang trono **** ni minsa'y hindi pa nasilayan Bagkus hanap-hanap ng puso kong pagal sa paghihintay. At kung ito ma'y panaginip, hayaan **** ako'y manatili. Kinabig ko nang saglit ang parteng kaliwa ng aking dibdib, Baka sakaling ang sarili'y natuluyan nang mahiwalay sa aking katawan. At baka ako'y hinagip na rin kung saanmang lupalop -- Kung saan sa Iyong presensya'y mananatili akong akap. Nais ko pa ring abutin ang pangarap **** inilaan Ang sinasabi nilang imposible Bagkus Sayo'y natagpuan ko ang katuturan. Ang hiwaga na hindi maipaliwanag, Ang hiwaga na tanging Sayo lamang nahanap. Sa bawat pahinang hindi ko kayang tapusing maisulat Ay nais kong habiin ang aking nararamdaman, Itong pakiramdam na hindi ko masukat; Pagkat Ikaw ang aking Pahinga, Sayo ang paghinga.

0

May 24, 2021

May 24, 2021 at 11:49 PM UTC

psalmiseta

Handa, Tula, Awit

#05222021 Hindi ko mapigilan ang himig na humihele kasabay ng Iyong tinig. Kumakatok ang Iyong presensya sa puso kong walang laman kundi ang pagkauhaw -- Nauuhaw buhat sa mundong mapagbalatkayo. Sa mundong sapat na ang musika ng mga palamuting may hangganan. Sa aking pagpikit ay umuusad ang Iyong mga pangungusap, Bagamat walang tinig sa paligid Ay namumuo pa rin ang habilin **** tangay ng hangin. Maging mga kulisap ay walang naggawa't nanahimik na lamang. Batid ko ang Iyong alok na ako'y tuluyang lumapit sa Iyong paanan, Ang trono **** ni minsa'y hindi pa nasilayan Bagkus hanap-hanap ng puso kong pagal sa paghihintay. At kung ito ma'y panaginip, hayaan **** ako'y manatili. Kinabig ko nang saglit ang parteng kaliwa ng aking dibdib, Baka sakaling ang sarili'y natuluyan nang mahiwalay sa aking katawan. At baka ako'y hinagip na rin kung saanmang lupalop -- Kung saan sa Iyong presensya'y mananatili akong akap. Nais ko pa ring abutin ang pangarap **** inilaan Ang sinasabi nilang imposible Bagkus Sayo'y natagpuan ko ang katuturan. Ang hiwaga na hindi maipaliwanag, Ang hiwaga na tanging Sayo lamang nahanap. Sa bawat pahinang hindi ko kayang tapusing maisulat Ay nais kong habiin ang aking nararamdaman, Itong pakiramdam na hindi ko masukat; Pagkat Ikaw ang aking Pahinga, Sayo ang paghinga.

26

013024 Walang ibang saksi Ng mga binhing kusang umuusbong. At walang ibang tutugon Sa walang katapusang paghikbi. Daig pa ng liwanag Ang kadilimang baluti sa’king mga mata. Ngunit tila ba ako’y hindi pa rin handa Sa mga balang tumatagos sa’king katauhan. Nauuhaw pa rin ako Sa mga salitang “Mahal kita” Ngunit sa bawat pagtagisan ng mga salita’y Puso ko rin ang kusang lumilisan. Marahil ang paghilom ay isa lamang panimula Ngunit sa ngayo’y ang mga pahina’y Nasa dulo na ng aking katapusan At paano nga ba muling makasasandal? Paano nga ba muling magsisimula?

0

Jan 29, 2024

Jan 29, 2024 at 2:45 PM UTC

psalmiseta

Baling Kamay ng Orasan

013024 Walang ibang saksi Ng mga binhing kusang umuusbong. At walang ibang tutugon Sa walang katapusang paghikbi. Daig pa ng liwanag Ang kadilimang baluti sa’king mga mata. Ngunit tila ba ako’y hindi pa rin handa Sa mga balang tumatagos sa’king katauhan. Nauuhaw pa rin ako Sa mga salitang “Mahal kita” Ngunit sa bawat pagtagisan ng mga salita’y Puso ko rin ang kusang lumilisan. Marahil ang paghilom ay isa lamang panimula Ngunit sa ngayo’y ang mga pahina’y Nasa dulo na ng aking katapusan At paano nga ba muling makasasandal? Paano nga ba muling magsisimula?

18

Inyong sinabi, "ang nagugutom ay pakainin at ang nauuhaw ay painumin." Subalit, nang mga kamay at paa'y mapako sa dambanang pinasan mula pa sa malayo, sinabi **** "nauuhaw ako" Ngunit, walang nagkusang bigyan ka ng tubig.

0

Apr 22, 2019

Apr 22, 2019 at 12:42 AM UTC

donward-bughaw

Nauuhaw Ako

Inyong sinabi, "ang nagugutom ay pakainin at ang nauuhaw ay painumin." Subalit, nang mga kamay at paa'y mapako sa dambanang pinasan mula pa sa malayo, sinabi **** "nauuhaw ako" Ngunit, walang nagkusang bigyan ka ng tubig.

10