"nahahanap" poems - Hello Poetry

Elementarya ako nang pinangarap kong maging manunulat, Kaya't nagsikap ako at natutong magsulat Ikatlong taon ko sa hayskul nang isulat ko ang kuwento nating dalawa Kuwentong pinangarap ko pang maipa-imprenta Kaya't pinaghusayan ko ang paglikha at pagdetalye 'Straight to the point' at walang mga pasakalye Maraming natuwa sa bawat tulang alay ko sayo, Pero sa lahat ng yun? Kritisismo at pangungutya ang isinusukli mo Ngunit hindi ko inintindi iyon at patuloy akong sumulat, Baka sakali.. isang araw,malay ko? mata mo'y mamulat Mamulat sa pag-ibig na ibinibigay ko, Baka isang araw,makita mo rin yung halaga ng mga regalo ko, Baka isang araw, masuklian mo rin yung pagmamahal kong buo Baka kasi wala ka lamang barya, At nahahanap ng panukli kaya ka abala, Kaya naghintay ako ng ilang taon,nagpakatanga.. Pero mukhang di na yata ako masusuklian pa Kaya naisip kong makuntento sa kung anong meron tayong dalawa Pagkakaibigan. Pero di ko maiwasang masaktan Sa tuwing magkukuwento ka o nagtatanong tungkol sa kanya, Hinahayaan ko na lang at least nakakausap kita! Kahit na yung paksa natin madalas,tungkol lang sa musika Ayos lang! Basta nakakausap kita. Kahit nagmumukha na akong tanga Okay pa rin! Basta nakakausap kita. Ngunit nakakapagod din maging tanga Kaya mahal, ako'y magpapaalam na. Sa paglapat nitong panulat sa aking kwaderno Ay isusulat ko na ang huling bahagi ng ating kuwento, Tutuldukan ko na ang mga huling pangungusap At puputulin na ang mga ilusyon ko't pangarap Dahil kung hindi'y lalo lang akong mahihirapan Lalo lang akong masasaktan. Makapal na ang libro,paubos na ang mga pahina Nakakaumay ang kuwento na pinuno ng mga luha Panahon na sinta ko upang mag umpisa akong muli, Hindi ko na hihintayin ang hinihingi kong sukli Pagkat panahon na rin upang sumaya akong muli. Salamat sa lahat ng alaala At pasensya na sa mga abala Mahal ito na ang huli kong regalo - Hindi ko na ibabalot pa Pagkat alam kong wala ka rin namang pagpapahalaga At sa huling pagkakataon,gusto kong malaman mo, Na may isang AKO na minsang nagmahal sayo. Ito na ang huling pahina ng ating libro At sa pagsara ko dito,kasabay ang paglisan ko sa mundong ginagalawan mo.

0

Jan 24, 2018

Jan 24, 2018 at 9:18 AM UTC

ChameleonInk

Huling Pahina

Elementarya ako nang pinangarap kong maging manunulat, Kaya't nagsikap ako at natutong magsulat Ikatlong taon ko sa hayskul nang isulat ko ang kuwento nating dalawa Kuwentong pinangarap ko pang maipa-imprenta Kaya't pinaghusayan ko ang paglikha at pagdetalye 'Straight to the point' at walang mga pasakalye Maraming natuwa sa bawat tulang alay ko sayo, Pero sa lahat ng yun? Kritisismo at pangungutya ang isinusukli mo Ngunit hindi ko inintindi iyon at patuloy akong sumulat, Baka sakali.. isang araw,malay ko? mata mo'y mamulat Mamulat sa pag-ibig na ibinibigay ko, Baka isang araw,makita mo rin yung halaga ng mga regalo ko, Baka isang araw, masuklian mo rin yung pagmamahal kong buo Baka kasi wala ka lamang barya, At nahahanap ng panukli kaya ka abala, Kaya naghintay ako ng ilang taon,nagpakatanga.. Pero mukhang di na yata ako masusuklian pa Kaya naisip kong makuntento sa kung anong meron tayong dalawa Pagkakaibigan. Pero di ko maiwasang masaktan Sa tuwing magkukuwento ka o nagtatanong tungkol sa kanya, Hinahayaan ko na lang at least nakakausap kita! Kahit na yung paksa natin madalas,tungkol lang sa musika Ayos lang! Basta nakakausap kita. Kahit nagmumukha na akong tanga Okay pa rin! Basta nakakausap kita. Ngunit nakakapagod din maging tanga Kaya mahal, ako'y magpapaalam na. Sa paglapat nitong panulat sa aking kwaderno Ay isusulat ko na ang huling bahagi ng ating kuwento, Tutuldukan ko na ang mga huling pangungusap At puputulin na ang mga ilusyon ko't pangarap Dahil kung hindi'y lalo lang akong mahihirapan Lalo lang akong masasaktan. Makapal na ang libro,paubos na ang mga pahina Nakakaumay ang kuwento na pinuno ng mga luha Panahon na sinta ko upang mag umpisa akong muli, Hindi ko na hihintayin ang hinihingi kong sukli Pagkat panahon na rin upang sumaya akong muli. Salamat sa lahat ng alaala At pasensya na sa mga abala Mahal ito na ang huli kong regalo - Hindi ko na ibabalot pa Pagkat alam kong wala ka rin namang pagpapahalaga At sa huling pagkakataon,gusto kong malaman mo, Na may isang AKO na minsang nagmahal sayo. Ito na ang huling pahina ng ating libro At sa pagsara ko dito,kasabay ang paglisan ko sa mundong ginagalawan mo.

48

sayaw, Eriko isayaw mo lahat ng sinabi niyang “mahal kita” na pakiramdam mo’y totoo nung mga panahong umaalis kayo ng isang araw kada-linggo kasi dinadayo ka pa niya sa Maynila sayaw, Eriko iindak mo at isigaw mo sa mikropono ang pabulong niya pa noong unang sinabi, “ako na lang, iingatan naman kita” sa maulan na gabi na ‘yun noong iniiyakan mo pa ang mga pangyayari na kinagigitnaan mo isayaw mo, Eriko itawa mo lang ang sinayaw niya sa sala mo noong gabi na ‘yun mashed-potato lang kuno ‘di ba? halakhak, napamahal ka sa mukha niyang parang pinigang tuwalya noon hindi naman siya guwapo gaya ng lagi niyang sinasabi umaray ka, Eriko nasipa ka ng katabi mo, pero naalala mo lamang ang mga oras na nagsisipa ka ng bato sa Makati habang naglalakad kayo, at kinukwento niya ang pamumuhay niya noon sa malayong lugar, pawis na pawis kayo pero ngiti niyo’y abot langit talon, Eriko palakpak ilang buwan na rin ang lumipas noong huli kayo nagkausap binati mo siya ng maligayang kaarawan, kahit ang araw mo nun ay malayong-malayo sa maligaya, kapos sa saya, kapayapaa’y nahahanap mo lamang pag nandiyan ang barkada kalma, inom ng tubig, Eriko, kawayan ang bote ng alak, pero huwag kang lalaklak hinga, ipanalangin mo na lang na siya’y maging masaya, dahil alam mo naman na iyon ang tama.

0

Mar 29, 2021

Mar 29, 2021 at 9:24 AM UTC

syrentist

Sayaw, Eriko (Tagalog)

sayaw, Eriko isayaw mo lahat ng sinabi niyang “mahal kita” na pakiramdam mo’y totoo nung mga panahong umaalis kayo ng isang araw kada-linggo kasi dinadayo ka pa niya sa Maynila sayaw, Eriko iindak mo at isigaw mo sa mikropono ang pabulong niya pa noong unang sinabi, “ako na lang, iingatan naman kita” sa maulan na gabi na ‘yun noong iniiyakan mo pa ang mga pangyayari na kinagigitnaan mo isayaw mo, Eriko itawa mo lang ang sinayaw niya sa sala mo noong gabi na ‘yun mashed-potato lang kuno ‘di ba? halakhak, napamahal ka sa mukha niyang parang pinigang tuwalya noon hindi naman siya guwapo gaya ng lagi niyang sinasabi umaray ka, Eriko nasipa ka ng katabi mo, pero naalala mo lamang ang mga oras na nagsisipa ka ng bato sa Makati habang naglalakad kayo, at kinukwento niya ang pamumuhay niya noon sa malayong lugar, pawis na pawis kayo pero ngiti niyo’y abot langit talon, Eriko palakpak ilang buwan na rin ang lumipas noong huli kayo nagkausap binati mo siya ng maligayang kaarawan, kahit ang araw mo nun ay malayong-malayo sa maligaya, kapos sa saya, kapayapaa’y nahahanap mo lamang pag nandiyan ang barkada kalma, inom ng tubig, Eriko, kawayan ang bote ng alak, pero huwag kang lalaklak hinga, ipanalangin mo na lang na siya’y maging masaya, dahil alam mo naman na iyon ang tama.

63

Naghihintay bawat sandali dahil alam kong hindi madali makilala ka at makasama ka kahit nawawalan na ng pagasa Ilang ulit narin nasakantan ilang ulit naring bumangon siya’y hindi parin nahahanap hangang ngayon Kailan ba ang tamang panahon malayo pa ba ang kailangan hintayin gaano katagal araw,buwan o taon darating pa ba,darating pa ba

0

Dec 7, 2015

Dec 7, 2015 at 6:38 AM UTC

sup-man

Tamang Panahon

Naghihintay bawat sandali dahil alam kong hindi madali makilala ka at makasama ka kahit nawawalan na ng pagasa Ilang ulit narin nasakantan ilang ulit naring bumangon siya’y hindi parin nahahanap hangang ngayon Kailan ba ang tamang panahon malayo pa ba ang kailangan hintayin gaano katagal araw,buwan o taon darating pa ba,darating pa ba

12

Tulad ng duling, di kayang magbilang Wala na makadugtong sa pangarap Nanlimos sa kanto sadyang naulila Sa bayang sinisinta nawawala Talagang kumakapit ang mga nagawang kamalian Sa muling pagdilat ng mata ay di mapalagay Lahat ng bisala ng mga bagay ay nahahanap ng wari Sa isang kisapmata, laging nauulit Sining ng pagbabalatkayo Magpakalabis ng konting katuwaan Tinakpan ng panlabas na ekspresyon Naanod sa kasayahan At nalungkot ang nagsidatingan sa piging Ang nagtago ng tunay na damdamin Sa bandang huli, bumaybay ng mga hinaing Sapat na masilayan ang paghati ng abot-tanaw sa lagablab ng araw na unti-unting naparam at sa karagatan na nag-iwan ng pamana

0

Dec 21, 2018

Dec 21, 2018 at 6:36 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #22

Tulad ng duling, di kayang magbilang Wala na makadugtong sa pangarap Nanlimos sa kanto sadyang naulila Sa bayang sinisinta nawawala Talagang kumakapit ang mga nagawang kamalian Sa muling pagdilat ng mata ay di mapalagay Lahat ng bisala ng mga bagay ay nahahanap ng wari Sa isang kisapmata, laging nauulit Sining ng pagbabalatkayo Magpakalabis ng konting katuwaan Tinakpan ng panlabas na ekspresyon Naanod sa kasayahan At nalungkot ang nagsidatingan sa piging Ang nagtago ng tunay na damdamin Sa bandang huli, bumaybay ng mga hinaing Sapat na masilayan ang paghati ng abot-tanaw sa lagablab ng araw na unti-unting naparam at sa karagatan na nag-iwan ng pamana

19

Sa iyong simpleng paningin Masaya ang aking damdamin, At sa puso ko ay ikaw pa rin Hanggang dulo ikaw ang hihintayin, Sa loob ng apat taon na ito Ang damdamin ko ay para lang sa iyo, Mga nadama na hindi magbabago At mananatiling totoo, Ang iyong liwanag ay isang kagandahan Punong puno ng kaligayahan, Sa ibang tao, binigyan mo ng kasiyahan Ang ala-ala na hinding-hindi makakalimutan, Panahong tayo ay nagsama Ako ay punong puno ng saya, Araw araw nating pagkikita Hindi kayang tigilan na tignan ka, Kahit sa isang pag-uusap Pakiramdam ko ay isang ulap, Nahahanap ng isang ganap Para magkaroon ng balak, Ako ay nahihiya pa din Sa aking sariling damdamin, Pero gusto lamang isipin Ikaw ang liwanag sa dilim, Mensahe na gusto kong sabihin Ikaw pa din ang aking pipiliin, At ngayon kong aaminin Ikaw ang aking iibigin, Kahit ang iyong simpleng biro Ang mga kasiyahan na punong puno, Na sanang manatili na dito Katulad ng ala-ala sa iyong regalo, Ako na natutuwa sa iyong pagbasa Sa aking binigay na mga tula, Binigyan pansin, at di sinira Sapat ang kapalit sa iyong tuwa, Nung simula, hanggang dulo Ikaw lamang ang nagbubuo, Sa liwanag ng aking mundo Na mananatiling totoo.

0

Feb 13, 2020

Feb 13, 2020 at 9:12 AM UTC

Solidshot

Dulo ng Aking Pag-Ibig

Sa iyong simpleng paningin Masaya ang aking damdamin, At sa puso ko ay ikaw pa rin Hanggang dulo ikaw ang hihintayin, Sa loob ng apat taon na ito Ang damdamin ko ay para lang sa iyo, Mga nadama na hindi magbabago At mananatiling totoo, Ang iyong liwanag ay isang kagandahan Punong puno ng kaligayahan, Sa ibang tao, binigyan mo ng kasiyahan Ang ala-ala na hinding-hindi makakalimutan, Panahong tayo ay nagsama Ako ay punong puno ng saya, Araw araw nating pagkikita Hindi kayang tigilan na tignan ka, Kahit sa isang pag-uusap Pakiramdam ko ay isang ulap, Nahahanap ng isang ganap Para magkaroon ng balak, Ako ay nahihiya pa din Sa aking sariling damdamin, Pero gusto lamang isipin Ikaw ang liwanag sa dilim, Mensahe na gusto kong sabihin Ikaw pa din ang aking pipiliin, At ngayon kong aaminin Ikaw ang aking iibigin, Kahit ang iyong simpleng biro Ang mga kasiyahan na punong puno, Na sanang manatili na dito Katulad ng ala-ala sa iyong regalo, Ako na natutuwa sa iyong pagbasa Sa aking binigay na mga tula, Binigyan pansin, at di sinira Sapat ang kapalit sa iyong tuwa, Nung simula, hanggang dulo Ikaw lamang ang nagbubuo, Sa liwanag ng aking mundo Na mananatiling totoo.

40

Ok, Sinabi ko na na kung kinalimutan mo ako. Kung kakalimutan mo ako. Kung nawala ako sa isip mo. Hindi na kita patutuntungin kahit sa door mat ng kamalayan ko. Ok, ang nasabi ko ay nasabi ko na. Pero ang nakakainis At nakakatawa, bakit sinisilip pa rin kita mula sa maliit na siwang ng bintanang sinadya kong iniwang bukas para makahinga. Ok, Kung kinalimutan mo na ako at tuluyang nawala sa sa isip mo, Ok, Kung nakatulog kang hindi man lang naalala ang pangalan ko. Huwag na huwag mo na akong hanapin Tuluyan mo nang alisin ako sa isip mo dahil hindi lang ako naka-invi. Nag-logout na ako. At nagbubuklat ng dictionary. Sinusubukang tagalugin ang tula ni Pablo Neruda. Pero habang hindi ko pa nahahanap ang mga tamang salita. Habang hindi ko pa natutumbasan ng mga tamang kataga hayaan **** basahin ko muna nang mahina. "I want you to know one thing. You know how this is: if I look at the crystal moon, at the red branch of the slow autumn at my window, if I touch near the fire the impalpable ash or the wrinkled body of the log, everything carries me to you, as if everything that exists, aromas, light, metals, were little boats that sail toward those isles of yours that wait for me. Well, now, if little by little you stop loving me I shall stop loving you little by little. If suddenly you forget me do not look for me, for I shall already have forgotten you. If you think it long and mad, the wind of banners that passes through my life, and you decide to leave me at the shore of the heart where I have roots, remember that on that day, at that hour, I shall lift my arms and my roots will set off to seek another land. But if each day, each hour, you feel that you are destined for me with implacable sweetness, if each day a flower climbs up to your lips to seek me, ah my love, ah my own, in me all that fire is repeated, in me nothing is extinguished or forgotten, my love feeds on your love, beloved, and as long as you live it will be in your arms without leaving mine."

0

Aug 2, 2015

Aug 2, 2015 at 12:59 PM UTC

stum-casia

Ok, If You Forget Me (Pasintabi kay Neruda)

Ok, Sinabi ko na na kung kinalimutan mo ako. Kung kakalimutan mo ako. Kung nawala ako sa isip mo. Hindi na kita patutuntungin kahit sa door mat ng kamalayan ko. Ok, ang nasabi ko ay nasabi ko na. Pero ang nakakainis At nakakatawa, bakit sinisilip pa rin kita mula sa maliit na siwang ng bintanang sinadya kong iniwang bukas para makahinga. Ok, Kung kinalimutan mo na ako at tuluyang nawala sa sa isip mo, Ok, Kung nakatulog kang hindi man lang naalala ang pangalan ko. Huwag na huwag mo na akong hanapin Tuluyan mo nang alisin ako sa isip mo dahil hindi lang ako naka-invi. Nag-logout na ako. At nagbubuklat ng dictionary. Sinusubukang tagalugin ang tula ni Pablo Neruda. Pero habang hindi ko pa nahahanap ang mga tamang salita. Habang hindi ko pa natutumbasan ng mga tamang kataga hayaan **** basahin ko muna nang mahina. "I want you to know one thing. You know how this is: if I look at the crystal moon, at the red branch of the slow autumn at my window, if I touch near the fire the impalpable ash or the wrinkled body of the log, everything carries me to you, as if everything that exists, aromas, light, metals, were little boats that sail toward those isles of yours that wait for me. Well, now, if little by little you stop loving me I shall stop loving you little by little. If suddenly you forget me do not look for me, for I shall already have forgotten you. If you think it long and mad, the wind of banners that passes through my life, and you decide to leave me at the shore of the heart where I have roots, remember that on that day, at that hour, I shall lift my arms and my roots will set off to seek another land. But if each day, each hour, you feel that you are destined for me with implacable sweetness, if each day a flower climbs up to your lips to seek me, ah my love, ah my own, in me all that fire is repeated, in me nothing is extinguished or forgotten, my love feeds on your love, beloved, and as long as you live it will be in your arms without leaving mine."

28

022325 Papuri at Pagsamba — ‘Yan ang alay ko Sa’yo aking Ama. Dalisay ang ‘Yong Pagsinta, Balewala ang lahat ng mga nagniningning Sa kalangitan, maging sa buong kalawakan. Ikaw ang Hari at nag-iisa Ka, Wala Kang katulad, Walang kapantay — Ni walang kalaban Pagkat siya’y Iyong tinapakan na, Ginapi ng Iyong kapangyarihan. Ikaw ang nangingibabaw, Sa puso kong walang ibang hangad Kundi ang Iyong presensya, Ang Iyong kagandahang Balang araw ay masasaksihan ko rin. Kusa Mo akong binabago Maging ang bawat tibok ng puso ko. Damdamin ko’y higit na sa mundo, At wala akong ibang nasilayang Mas maliwanag pa Sa’yo. Ang linaw ng Iyong intensyon, Hindi Mo itinago ang Pag-ibig Mo. Na kahit saang lupalop ng mundo, Nahahanap Mo ang puso ko At nakikita Kita — Nang napakaganda. Kakaibang pakiramdam Na hindi ko naranasan sa iba. Sinasamahan Mo ako, Sinasabayan. Pero nauuna ang Iyong mga hakbang, Ang mga yapak **** Kapayapaan ang hain sa aking pagkauhaw. At Hindi Mo ako binibitawan. Ikaw ang Aking Ama, At ako ang Iyong anak dahil kay Kristo Hesus, Ang yakap Mo’y sapat sa bawat araw, Ang mga Salita Mo’y lakas ko sa maghapon. Akala ko nga noon, Sa’yo akong uuwi At Ikaw ang magiging pahinga ko. Pero kahit pala wala pa ako Sa Tahanang sinasabi Mo, Ay nandito Ka na sa akin. Ginawa **** Tahanan ang puso ko, Na dati ang mundo lamang ang laman. Hindi ka lang isang bisita, Nanirahan ka pa sa Akin Na noong una’y hindi ko maintindihan. At sobra-sobra ang binago Mo Sa loob kong inaanay at inaalikabukan. Wala na akong nagawa pa, Bumitaw na ako sa mundo, At sinalo Mo ako. Ikaw na ang bahala sa buhay ko. Sa’yo na ‘‘to at sa’yo na ako.

0

Feb 23, 2025

Feb 23, 2025 at 5:25 AM UTC

psalmiseta

Himlay

022325 Papuri at Pagsamba — ‘Yan ang alay ko Sa’yo aking Ama. Dalisay ang ‘Yong Pagsinta, Balewala ang lahat ng mga nagniningning Sa kalangitan, maging sa buong kalawakan. Ikaw ang Hari at nag-iisa Ka, Wala Kang katulad, Walang kapantay — Ni walang kalaban Pagkat siya’y Iyong tinapakan na, Ginapi ng Iyong kapangyarihan. Ikaw ang nangingibabaw, Sa puso kong walang ibang hangad Kundi ang Iyong presensya, Ang Iyong kagandahang Balang araw ay masasaksihan ko rin. Kusa Mo akong binabago Maging ang bawat tibok ng puso ko. Damdamin ko’y higit na sa mundo, At wala akong ibang nasilayang Mas maliwanag pa Sa’yo. Ang linaw ng Iyong intensyon, Hindi Mo itinago ang Pag-ibig Mo. Na kahit saang lupalop ng mundo, Nahahanap Mo ang puso ko At nakikita Kita — Nang napakaganda. Kakaibang pakiramdam Na hindi ko naranasan sa iba. Sinasamahan Mo ako, Sinasabayan. Pero nauuna ang Iyong mga hakbang, Ang mga yapak **** Kapayapaan ang hain sa aking pagkauhaw. At Hindi Mo ako binibitawan. Ikaw ang Aking Ama, At ako ang Iyong anak dahil kay Kristo Hesus, Ang yakap Mo’y sapat sa bawat araw, Ang mga Salita Mo’y lakas ko sa maghapon. Akala ko nga noon, Sa’yo akong uuwi At Ikaw ang magiging pahinga ko. Pero kahit pala wala pa ako Sa Tahanang sinasabi Mo, Ay nandito Ka na sa akin. Ginawa **** Tahanan ang puso ko, Na dati ang mundo lamang ang laman. Hindi ka lang isang bisita, Nanirahan ka pa sa Akin Na noong una’y hindi ko maintindihan. At sobra-sobra ang binago Mo Sa loob kong inaanay at inaalikabukan. Wala na akong nagawa pa, Bumitaw na ako sa mundo, At sinalo Mo ako. Ikaw na ang bahala sa buhay ko. Sa’yo na ‘‘to at sa’yo na ako.

58