"nagtitiis" poems - Hello Poetry

Sa mundo nating ito, hindi imposibleng makahanap ng kaibigang totoo. Kaibigang tutulong sa'yo sa oras ng pangangalaingan Palaging nandiyan sa tawanan man o iyakan Ang natatanging mahal mo na hindi mo kasintahan o kadugo Ang taong nakamarka na sa iyong puso. ang aking mga kaibigan ay nagbibigay kulay sa aking mundo. akoy kanilang ipinagtatanggol laban sa mga masasamang tao. may mga pagkakataon na hindi kami nagkakaintidihan, minsan ay hindi nagpapansinan ngunit sila parin ang sinasandalan at kinokopyahan. kahit na hindi ako mayaman , ako parin ay nauubusan ng pagkain paminsan-minsan. nagtitipid na nga ako pero ubos parin ang baon ko. OH! mahal kong mga kaibigan hindi ko na minsan matiis ang inyong katakawan. matagal na akong nagtitiis at nagtitimpi dahil palagi na lang kayong nanghihingi. dahil mahal ko kayo at pinahahalagahan ang pagtitiis ko ay kailangan.

0

Sep 9, 2014

Sep 9, 2014 at 11:22 AM UTC

andgetanaquin

Aking kaibigan!

Sa mundo nating ito, hindi imposibleng makahanap ng kaibigang totoo. Kaibigang tutulong sa'yo sa oras ng pangangalaingan Palaging nandiyan sa tawanan man o iyakan Ang natatanging mahal mo na hindi mo kasintahan o kadugo Ang taong nakamarka na sa iyong puso. ang aking mga kaibigan ay nagbibigay kulay sa aking mundo. akoy kanilang ipinagtatanggol laban sa mga masasamang tao. may mga pagkakataon na hindi kami nagkakaintidihan, minsan ay hindi nagpapansinan ngunit sila parin ang sinasandalan at kinokopyahan. kahit na hindi ako mayaman , ako parin ay nauubusan ng pagkain paminsan-minsan. nagtitipid na nga ako pero ubos parin ang baon ko. OH! mahal kong mga kaibigan hindi ko na minsan matiis ang inyong katakawan. matagal na akong nagtitiis at nagtitimpi dahil palagi na lang kayong nanghihingi. dahil mahal ko kayo at pinahahalagahan ang pagtitiis ko ay kailangan.

21

Ito ba'y sa tingin ng miyopia na sandangkal ang layo, gusto na kabigin? Pananaw na malabo, di malirip? O himig na kaagaw-agaw pandinig Musika sa katahimikang pandaigdig na lumilikha ng espasyo sa katotohanang di ibig? Paraan ng pagdarama sa mga bagay na umiiba? Pagkaganyak sa karaniwang obra maestra? Isang sulyap sa ningning ng maririkit na bituin na mapangrahuyo sa mga mata? Panggagaway sa sangkatauhan na walang makapag-aalis Payak subalit gumaganap nang paulit-ulit? Ito ba'y tumatawid sa dakong paglubog tungo sa pagsikat ng araw hilaga hanggang timog? Gumagabay sa paglikha ng sining ng mga pantas at pintor na inspirasyon ang guhit? Tumatalunton sa kinabukasan, lumalakbay sa kawalan hanggan tila mas matayog pa sa pag-asa? Ito ba ang matamis na kabiguan na ninais maranasan? Ginawang bagay na di alam ang kahihinatnan? O piling mga salita na nasnaw sa bibig, bulong sa hangin ng makatang nagtitiis? Kumukurap na liwanag sa karimlan na kung pagmasdan parang mamatay datapwat di kailanman naglalaho? Saglit na galak tulad ng mga nasa yaong pagdiriwang mapagbunyi ngunit di mapagmataas?

0

Feb 24, 2019

Feb 24, 2019 at 8:03 PM UTC

haringibon

Ano ang Pag-ibig

Ito ba'y sa tingin ng miyopia na sandangkal ang layo, gusto na kabigin? Pananaw na malabo, di malirip? O himig na kaagaw-agaw pandinig Musika sa katahimikang pandaigdig na lumilikha ng espasyo sa katotohanang di ibig? Paraan ng pagdarama sa mga bagay na umiiba? Pagkaganyak sa karaniwang obra maestra? Isang sulyap sa ningning ng maririkit na bituin na mapangrahuyo sa mga mata? Panggagaway sa sangkatauhan na walang makapag-aalis Payak subalit gumaganap nang paulit-ulit? Ito ba'y tumatawid sa dakong paglubog tungo sa pagsikat ng araw hilaga hanggang timog? Gumagabay sa paglikha ng sining ng mga pantas at pintor na inspirasyon ang guhit? Tumatalunton sa kinabukasan, lumalakbay sa kawalan hanggan tila mas matayog pa sa pag-asa? Ito ba ang matamis na kabiguan na ninais maranasan? Ginawang bagay na di alam ang kahihinatnan? O piling mga salita na nasnaw sa bibig, bulong sa hangin ng makatang nagtitiis? Kumukurap na liwanag sa karimlan na kung pagmasdan parang mamatay datapwat di kailanman naglalaho? Saglit na galak tulad ng mga nasa yaong pagdiriwang mapagbunyi ngunit di mapagmataas?

29

Gising na naman ng alas dos ng gabi Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra Mula sa isang bangungot ako’y nagising Nagising sa katotohanang parang bangungot din. Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok Mga emosyong rumagasa ng walang habas Mula sa nasirang prinsa ng aking puso Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino Mga bakas ng kahapong gustong balikan Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin Hinding-hindi ko na muling mararanasan Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo Sana’y marinig muli ang mga salitang “Mahal kita” mula sa’yong mga labi Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo Inaantay ang malabong pagbabalik mo Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana” Pag-ibig ko’y iyo pa rin Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig Ang mga bisig na ang tanging nais Ang yakapin at hagkan kang muli

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 6:04 AM UTC

LonelyBard

Alas Dos

Gising na naman ng alas dos ng gabi Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra Mula sa isang bangungot ako’y nagising Nagising sa katotohanang parang bangungot din. Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok Mga emosyong rumagasa ng walang habas Mula sa nasirang prinsa ng aking puso Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino Mga bakas ng kahapong gustong balikan Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin Hinding-hindi ko na muling mararanasan Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo Sana’y marinig muli ang mga salitang “Mahal kita” mula sa’yong mga labi Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo Inaantay ang malabong pagbabalik mo Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana” Pag-ibig ko’y iyo pa rin Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig Ang mga bisig na ang tanging nais Ang yakapin at hagkan kang muli

36

Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa

0

Mar 18, 2018

Mar 18, 2018 at 12:31 AM UTC

eugene

Liwanag at Pag-asa (a reverse poetry)

Gabi-gabing nagsusunog ng kilay. Araw-araw na tinatahak ang lubak-lubak na daan. Minu-minutong nagtitiis ang balat sa tirik na araw. Iniinda ang mga kagat ng lamok sa gabi. Pinagtitiyagaan ang kapirasong lamparang liwanag sa dilim. Maibahagi lamang ang kapiranggot na kakayahan. Inakala **** madali. Hindi pala. Kailangan **** suungin ang init. Kinailangan **** tawirin ang mga ilog marating lamang ang iyong patutunguhan. Inakala mng magaan. Hindi pala. Kinailangan **** maglakad ng walang sapin sa paa. Kinailangan **** iwasan ang mga putik sa kalsada upang marating ang lugar na akala mo ay langit na. Nagawa mo pa ring makaalpas. Ilang beses ka na ba dapat na sumuko? Nakailang iyak ka na ba gabi-gabi dahil hindi mo kaya ang nakikita mo? Ilang damit lang ba ang dala-dala mo upang maitawid ang mga kaalaman para sa iba na nagmula sa iyo? Kaya mo pa ba? Ikaw ang liwanag sa kanilang madilim na daan. Ikaw ang gabay sa kanilang pagpupursige. Ikaw ang magiging pag-asa sa mga pangarap nilang hinahabi. Huwag **** ipakitang marupok ka dahil lamang sa delubyong likha ng kalikasang nasa iyong harapan. Isipin mo sila! Isipin **** may naghihintay na bukas para sa kanila. Ikaw ang kanilang tinitingala. Magpatuloy ka sa pagngiti. Isapuso mo ang kanilang masasayang pagbati sa tuwing ikaw ay makakarating. Damhin mo ang kanilang pananabik na makita kang masayang nagtuturo sa kanila. Iwaksi mo ang negatibong bagay sa iyong isipan. Yakapin mo ang iyong natutunan --ang iyong misyon at rason kung bakit ka inilagay sa posisyong iyong kinatatayuan. Balang araw ay magtatagumpay ka! Balang araw ay masisilayan mo ang katas ng iyong pagpapakumbaba. Pagsisikap. Pagtitiis. Malayo ka man sa mga mahal mo sa buhay, naiintindihan nila. Ang propesyon mo ang magbibigay ng pag-asa. Magtiwala ka! Kaagapay mo ang Diyos sa bawat **** pagsisikap. Huwag kang panghinaan ng loob sa bawat problemang iyong kinakaharap. Alam naming kaya mo! Sa iyo uusbong ang mga batikan. Sa iyo magmumula ang mga pinakasikat. Sa iyo manggaling ang magagaling at matatalino. Alam naming kaya mo! Magtiwala ka sa kakayahan mo. Ikaw at ikaw lamang ang maglililok nito. Ikaw at ikaw ang huhubog sa kani-kanilang mga talento. Nasa iyo ang aming papuri. Nasa iyo ang aming taos-pusong dasal. Ang laban mo ay laban naming lahat. Kayanin mo. Kakayanin mo! Ikaw ang aming liwanag sa gabi at pag-sa sa umaga. #IkawNaNagmamahalMagmamahalPa

55

***Maraming taon ang nasayang, mga pangarap na biglang nabasag, 'di na maibabalik sa dati, para itong tinapay na sinira ng amag. Matagal na kong nagtitiis, matagal na kong naghihintay na muli **** ibalik ang apoy ng iyong pagmamahal.*** **Akala mo ba 'di ako nanghinayang sa mga binuong pangarap? Sayang ang dala kong mantikilya, ang tinapay sana'y 'di inamag. Ang apoy na sinasabi **** sa akin ay nawaglit hindi mo lang alam ikaw din mismo ang umihip.** ***Nagsawa ka na bang ihatid-sundo ako sa bahay? Nagsawa ka na bang pakinggan ang mga drama ko sa buhay? Hindi ko naman gusto na ikaw ay mapagod, Nais ko lang na mapansin mo ko at sa ibang bagay 'wag kang masubsob.*** **Matapos ang isang nakakapagod na araw, ihahatid pa kita sa 'yong bahay, Dahil pag hindi, paniguradong tayo'y mag-aaway. 'yon ang nakakapagod - ang away, lalo na't may problema din ako sa aking buhay na kahit kailan 'di mo napansin, dahil subsob ka sa ibang bagay** ***Sabi ko "ayoko na", sabi mo pagod ka na. Tumakbo ako, mga luha'y naghahabulan sa paglabas, mga tanong na walang sagot, "hahabulin ba nya ako? Hindi na ba nya ko mahal?" 'Di ako lumingon, gumulo aking isipan. Nais ko lang ay pigilan mo ko aking mahal.*** **Sabi mo, ayaw mo na, sabi ko, "pagod na ako", Pagod na akong magpigil ng luha at maghabol sa iyong bawat pagtakas at pagtakbo Mga tanong na walang sagot, " Ayaw nya bang manatili? Hindi na ba nya ako mahal?" 'Di ka lumingon, gumulo ang aking isipan. Nais ko lang ay huminto ka aking mahal.** Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, 'di na 'ko tatakbo, ako'y mananatili, sasabihin kong minamahal kita Hahabulin kita at pipigilan, sasabihin kong minamahal kita

0

Jun 8, 2015

Jun 8, 2015 at 10:59 PM UTC

princessninaann

atik laham (collaboration with JP)

***Maraming taon ang nasayang, mga pangarap na biglang nabasag, 'di na maibabalik sa dati, para itong tinapay na sinira ng amag. Matagal na kong nagtitiis, matagal na kong naghihintay na muli **** ibalik ang apoy ng iyong pagmamahal.*** **Akala mo ba 'di ako nanghinayang sa mga binuong pangarap? Sayang ang dala kong mantikilya, ang tinapay sana'y 'di inamag. Ang apoy na sinasabi **** sa akin ay nawaglit hindi mo lang alam ikaw din mismo ang umihip.** ***Nagsawa ka na bang ihatid-sundo ako sa bahay? Nagsawa ka na bang pakinggan ang mga drama ko sa buhay? Hindi ko naman gusto na ikaw ay mapagod, Nais ko lang na mapansin mo ko at sa ibang bagay 'wag kang masubsob.*** **Matapos ang isang nakakapagod na araw, ihahatid pa kita sa 'yong bahay, Dahil pag hindi, paniguradong tayo'y mag-aaway. 'yon ang nakakapagod - ang away, lalo na't may problema din ako sa aking buhay na kahit kailan 'di mo napansin, dahil subsob ka sa ibang bagay** ***Sabi ko "ayoko na", sabi mo pagod ka na. Tumakbo ako, mga luha'y naghahabulan sa paglabas, mga tanong na walang sagot, "hahabulin ba nya ako? Hindi na ba nya ko mahal?" 'Di ako lumingon, gumulo aking isipan. Nais ko lang ay pigilan mo ko aking mahal.*** **Sabi mo, ayaw mo na, sabi ko, "pagod na ako", Pagod na akong magpigil ng luha at maghabol sa iyong bawat pagtakas at pagtakbo Mga tanong na walang sagot, " Ayaw nya bang manatili? Hindi na ba nya ako mahal?" 'Di ka lumingon, gumulo ang aking isipan. Nais ko lang ay huminto ka aking mahal.** Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, Kung maibabalik ko lang ang takbo ng panahon, 'di na 'ko tatakbo, ako'y mananatili, sasabihin kong minamahal kita Hahabulin kita at pipigilan, sasabihin kong minamahal kita

31

kumikinang ang mamahaling parol na nakadambana sa bintana ng mansion na nasa loob ng isang malaking subdivision. nagniningning ang patay sindi nitong kulay na umaaliw sa balana. salamat sa malaking pakinabang na kanyang kinita nang walang anomang pakundangan sa dugo at pawis ng mga abang manggagawa. nasa kanyang sala naman ang mataas na Christmas Tree habang sa paanan nito nakahandusay ang kahon-kahon na magagarbong mga regalo. malayong-malayo ito sa barung-barung ng mga nagtitiis sa siphayo ng dusa at karalitaan. ang mahabang lamesa na nasa kanyang komedor ay talagang pinagpala sapagkat nakapatong dito ang hiniwang hamon, keso de bola, spaghetti, carbonara, lasagna, ubas at ang lahat ng masasarap na pangarap ng isang batang kalye na kumakalam ang sikmura habang tinitiis ang ginaw ng Disyembre. matapos ang kanyang masaganang Noche Buena ay mauupo sya sa kanyang malambot na sofa na di halos mabilang ang libong halaga. dun n'ya iinumin nang buong pagmamalaki ang mamahaling brandy o di kaya naman ay whiskey. katabi ang kanyang pamilya sabay-sabay silang manonood ng misa habang nakatuon sa higanteng flat screen na telebisyon. ang homily ng ingleserong pari ay patungkol sa pag-ibig sa kapwa at pagbibigayan.

0

Nov 3, 2017

Nov 3, 2017 at 4:32 AM UTC

makabagongmakata69

Ang Pasko Ng Burgis

kumikinang ang mamahaling parol na nakadambana sa bintana ng mansion na nasa loob ng isang malaking subdivision. nagniningning ang patay sindi nitong kulay na umaaliw sa balana. salamat sa malaking pakinabang na kanyang kinita nang walang anomang pakundangan sa dugo at pawis ng mga abang manggagawa. nasa kanyang sala naman ang mataas na Christmas Tree habang sa paanan nito nakahandusay ang kahon-kahon na magagarbong mga regalo. malayong-malayo ito sa barung-barung ng mga nagtitiis sa siphayo ng dusa at karalitaan. ang mahabang lamesa na nasa kanyang komedor ay talagang pinagpala sapagkat nakapatong dito ang hiniwang hamon, keso de bola, spaghetti, carbonara, lasagna, ubas at ang lahat ng masasarap na pangarap ng isang batang kalye na kumakalam ang sikmura habang tinitiis ang ginaw ng Disyembre. matapos ang kanyang masaganang Noche Buena ay mauupo sya sa kanyang malambot na sofa na di halos mabilang ang libong halaga. dun n'ya iinumin nang buong pagmamalaki ang mamahaling brandy o di kaya naman ay whiskey. katabi ang kanyang pamilya sabay-sabay silang manonood ng misa habang nakatuon sa higanteng flat screen na telebisyon. ang homily ng ingleserong pari ay patungkol sa pag-ibig sa kapwa at pagbibigayan.

5

Sa tuwing makikita ko Ang mga ngiti mo Wari ko'y matutumba ako Lagi ka na lang pinagmamasdan Mula dito sa malayo Tumitingin... Tumititig... Basta masulyapan ka lamang Masaya na ako Nagtitiis... Nag-aabang... Nagbabakasakaling ikaw din ay mapatingin Hindi mo alam kung gaano ako kasaya Kapag nakikita kita Ayos lang kahit na may kasama kang iba Alam ko namang wala akong pag-asa Kaya dito na lang ako sa malayo Pagmamasdan ang mga ngiti mo Magtitiis... Mag-aabang... Magbabakasakaling ako rin ay makikita mo

0

Sep 3, 2016

Sep 3, 2016 at 1:06 PM UTC

brian-bernales

Dito sa Malayo

Sa tuwing makikita ko Ang mga ngiti mo Wari ko'y matutumba ako Lagi ka na lang pinagmamasdan Mula dito sa malayo Tumitingin... Tumititig... Basta masulyapan ka lamang Masaya na ako Nagtitiis... Nag-aabang... Nagbabakasakaling ikaw din ay mapatingin Hindi mo alam kung gaano ako kasaya Kapag nakikita kita Ayos lang kahit na may kasama kang iba Alam ko namang wala akong pag-asa Kaya dito na lang ako sa malayo Pagmamasdan ang mga ngiti mo Magtitiis... Mag-aabang... Magbabakasakaling ako rin ay makikita mo

21

Sa sulating papel, ilang letra ang nailimbag para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad Makulimlim na hudyat ng kaharian Sa malas na katalagahan Ang pangawan na nag-alingayngay Nagtitiis nang pagkahimay-himay Mahabang kadena na nakakabit Sa dantaon na nagnobena sa templo Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan na nagkadikit-dikit at nagtatanikala Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod Ito'y naging karanasan ng pilay Ginamit ang tungkod ng katatagan nang maayos na kumandirit sa daan Karamdamang na di maibsan Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga

0

Dec 17, 2018

Dec 17, 2018 at 4:50 AM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #13

Sa sulating papel, ilang letra ang nailimbag para lantaran maipahayag na ang pagdarahop sa alpabeto ay ang masamang salagimsim na pasanin Mapait ang sasapitin sa guhit ng palad Makulimlim na hudyat ng kaharian Sa malas na katalagahan Ang pangawan na nag-alingayngay Nagtitiis nang pagkahimay-himay Mahabang kadena na nakakabit Sa dantaon na nagnobena sa templo Ang naisaulo lang sa gilid ay ang iba't-ibang kapintasan na nagkadikit-dikit at nagtatanikala Natumba sa kaskaho ang nanlambot na tuhod Ito'y naging karanasan ng pilay Ginamit ang tungkod ng katatagan nang maayos na kumandirit sa daan Karamdamang na di maibsan Ang pagtitimpi ay sadyang kahinaan Tila'y sakitin na sisiw nagtatampisaw sa baha na sa inahin nakahanap ng pagkalinga

19

Sa pagdaan ng araw, nadaragdagan Mga katanungan sa aking isipan Ngunit paano ko nga ba sisimulan Saan matatagpuan ang kasagutan Tama ba na akin pang abuting pilit Pangarap na noo'y ninais makamit Kung katumbas nito ay hirap at sakit Idagdag pa ang mga pangmamaliit Minsan naisip ko, ano ba ang saysay? Bakit patuloy pa tayong nabubuhay? Nagtitiis sa mundong puno ng lumbay Kung sa huli tayo rin ay mamamatay Marahil ay alam ko naman ang sagot Dito sa tanong ko na paikot-ikot Ako ay sadya lamang na natatakot Na lahat ay magiging isang bangungot

0

Nov 20, 2019

Nov 20, 2019 at 6:27 PM UTC

cookiemonster15

Buhay

Sa pagdaan ng araw, nadaragdagan Mga katanungan sa aking isipan Ngunit paano ko nga ba sisimulan Saan matatagpuan ang kasagutan Tama ba na akin pang abuting pilit Pangarap na noo'y ninais makamit Kung katumbas nito ay hirap at sakit Idagdag pa ang mga pangmamaliit Minsan naisip ko, ano ba ang saysay? Bakit patuloy pa tayong nabubuhay? Nagtitiis sa mundong puno ng lumbay Kung sa huli tayo rin ay mamamatay Marahil ay alam ko naman ang sagot Dito sa tanong ko na paikot-ikot Ako ay sadya lamang na natatakot Na lahat ay magiging isang bangungot

16

Dalawang salita, na maraming pinaluha Maraming bagay, na hindi nagawa Pinangakong habang buhay tayo ay magsasama Mga pangarap natin unti unting nawala Ako ay umasa, sa buka ng iyong bibig Masarap sa tenga, masakit sa dibdib Sinabi **** ako lang wala ng iba Pero sa likod nito’y kayo na palang dalawa Akoy parang tanga, na naniniwala sa iyo Ako’y sunod sunuran na para bang aso Hindi ko mawari, bakit nagtitiis ako Ganito ba ang umbig sa isang tulad mo? Kahit akoy niloloko na ng harap harapan Sinabihan ng tanga at nagbubulag bulagan Hindi ko parin magawang iwanan ka Dahil kumapit ako sa salitang sinabi mo “mahal kita” Sinabi **** Mahal kita wala ng iba, Yan ay tanda ko pa, sa aking ala-ala Ngunit ang totoo ay hindi naman pala Dahil hindi lang ako marami pang iba Mahal kita yan ang salita Na ang tao’y madalas pinaglalaruan Wag **** sabihin kung hindi naman bukal Dahil masakit umasa sa isang MAHAL KITA

0

Jul 3, 2020

Jul 3, 2020 at 11:17 AM UTC

JPsyche

Mahal Kita

Dalawang salita, na maraming pinaluha Maraming bagay, na hindi nagawa Pinangakong habang buhay tayo ay magsasama Mga pangarap natin unti unting nawala Ako ay umasa, sa buka ng iyong bibig Masarap sa tenga, masakit sa dibdib Sinabi **** ako lang wala ng iba Pero sa likod nito’y kayo na palang dalawa Akoy parang tanga, na naniniwala sa iyo Ako’y sunod sunuran na para bang aso Hindi ko mawari, bakit nagtitiis ako Ganito ba ang umbig sa isang tulad mo? Kahit akoy niloloko na ng harap harapan Sinabihan ng tanga at nagbubulag bulagan Hindi ko parin magawang iwanan ka Dahil kumapit ako sa salitang sinabi mo “mahal kita” Sinabi **** Mahal kita wala ng iba, Yan ay tanda ko pa, sa aking ala-ala Ngunit ang totoo ay hindi naman pala Dahil hindi lang ako marami pang iba Mahal kita yan ang salita Na ang tao’y madalas pinaglalaruan Wag **** sabihin kung hindi naman bukal Dahil masakit umasa sa isang MAHAL KITA

24

Sa kanyang bufete Eto ka't natameme Nang siya'y makita Sa iyong mga labi walang namutawing salita Sa kanya'y pumunta upang ipaalam Damdamin at pag-ibig na iyong inaasam Sa ilang sandali'y iyo nang ipinaalam Ang iyong pagibig sa tinig na anasan Hanggang ngayo'y ikaw'y nagtitiis Nagmahal sa kanya ng labis-labis Sa kanyang pag-ibig ikaw'y uhaw Habang buhay maghihinagpis hanggang sa ang buhok ay maupaw Ngunit ikaw'y nabigo Nang malamng di ka niya gusto Sa kanya'y nagpaalam ng pagaralgal Iniwan ang pusong nadaratal

0

Nov 13, 2019

Nov 13, 2019 at 7:27 AM UTC

18donskie18

Sa Bufete

Sa kanyang bufete Eto ka't natameme Nang siya'y makita Sa iyong mga labi walang namutawing salita Sa kanya'y pumunta upang ipaalam Damdamin at pag-ibig na iyong inaasam Sa ilang sandali'y iyo nang ipinaalam Ang iyong pagibig sa tinig na anasan Hanggang ngayo'y ikaw'y nagtitiis Nagmahal sa kanya ng labis-labis Sa kanyang pag-ibig ikaw'y uhaw Habang buhay maghihinagpis hanggang sa ang buhok ay maupaw Ngunit ikaw'y nabigo Nang malamng di ka niya gusto Sa kanya'y nagpaalam ng pagaralgal Iniwan ang pusong nadaratal

16