Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"mandirigma" poems
Ito ng kulay ng iyong puso Ang kulay ng lipstik Na binili ng iyong ina nung ikaw ay tinedyer Ang kulya ng bulaklak na binigay sa iyo sa araw ng mga puso ng iyong manunuyo Hindi babanggitin ang rosas na niregalo sa yo ng kaibigan **** babae sa kampus nang ikaw ay nasa kaibuturan ng iyung kabataan, Ang kulay ng mga di mabilang na mandirigma sa kabukiran Na sumisigaw ng kapayapaan. Ang kulay ng butil sa unang dapyo ng sikat ng araw Sa panahon ng anihan. Ang kulay ng asukal na muscovado mula sa pawis ng mga manggagawa sa azucarera Ito ang paborito **** kulay noon. Sa gitna ng lakbayin na masukal Ginusto **** maging mapusyaw Ngunit ang iyong pag-aalab ay puno ng kulay na ito Sa iyong mga kapatiran sa masa Pagsigaw ng hustiyang pang-ekonomiya Ipagbunyi ang kulay ng iyong puso! Ang sing-init na kulay na nararamdaman mo hanggang ngayon Kahit na pumupusyaw ang iyong kabataan, Nanatili itong kulay ng iyong pag-aalab.
0
Jan 11, 2017
Jan 11, 2017 at 3:49 AM UTC
Pula
Lubhang mapanganib ang sinumang daig ng isang dayuhan umibig sa 'di sinilangang bayan. O, anong poot at sigalot ang kanyang itinanim sa Kaluntiang nagbigay-lilim sa kanyang murang katawan, Upang silaban at yurakan ang kabanalan ng kasarinlan Ang magkapatid ng pisi ay 'di dapat magtunggali, Ngunit ang isang bayaran ay masahol pa sa kawatan Kaya ako'y nananawagan sa maringal kong Haring Bayan, O, kanyang tipunin Mga anak ng Dakilang Lahi, Handang paglingkuran ang lupang kinamulatan Pagkat ang aking lupang kinamulatan ay isang makatang manunulat, Siya ay bukal ng kaluwalhatian, Angkan ng kayumangging balat Samakatuwid, bigyang pansin ang nagngangalit na damdamin ng Sinaunang Mandirigma, Sa awit ng himagsikan dumaloy ang himig ng dangal, At sa kalupkop ng kanyang sandata lumigwak ang kagitingan magpasahanggang kamatayan, Sa ngalan ng kalayaan iamthe_avatar ©2016
0
Oct 4, 2016
Oct 4, 2016 at 5:52 PM UTC
Mga Anak ng Haring Bayan
kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman
0
Jan 9, 2017
Jan 9, 2017 at 4:20 AM UTC
Ikaapat na Taon ng Pagluluksa
kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman
Continue reading...
24
Marilag na kasuotan ay itakip sa pagkalamat para di mabigyan pansin, masundan ang lingas Mag-aani ng papuri ang mapagdamdam na muslak Ang mga bakas ng kahapon ang pumipigil sa paghakbang Nakamtan man ang kaluwagan ay matagal pa rin bago nakapagpapasya Di magagawa ang pithaya                       (KWENTO) (Sa barangay, doble-doble ang bantay sa tarangka Masusubukan ang matalas na kampilan Matatalo ang sinumang dayuhan Masinsin sa pagbabantay sa pook na magiging libingan Maalat ang komposisyon ng sipol Nakakarindi ang taghoy ng mga kalaban Nagdiriwang sa loob nang matapos ang digmaan Ang datu at mandirigma ay iisa maging sa hangarin na tinagumpayan nila Kinokondena ang kaaway Ibibitin nang patiwarik Walang awa ang magsasalubong sa sentensiya Mga bihag ay ipapasok sa kulungan araw-araw bibigyan ng kakanin Sa takdang oras sila'y bibitayin magiging palamuti sa poste ng bahay ng Datu) Namangha sa kwentong bitbit Sa katunayan nagdibuho ng sitwasyong kathang-isip Sila'y hurado na hinuhusgahan din Binabatikos ang ugali Kinukurot ng imahe ng repleksyon
0
Dec 18, 2018
Dec 18, 2018 at 5:49 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #16
minsan ko nang ipininta aparisyon ng aking obra doon,,, manipulasyon lamang ang kontra pagkat ilusyon lang ang gamit kong tinta o pareng makata imulat ang mata sa larawang likha ng madamdaming kataga kung itutuon sa puso't isipan, titimo talaga sa isang alagad ng sining walang boses na matining ang tulad nating mandirigma ay isinilang upang ang kapayapaan ay isaalang-alang [5 of 12 marked voices of a dozen clusters of letters] © copyright 2015 - All Rights Reserved
0
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 6:52 PM UTC
I N N U E N D O (8L)
Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.
0
Jun 26, 2021
Jun 26, 2021 at 12:53 AM UTC
Equinox
Ngayon ang araw na ang tagsibol ay naging taglagas Nagmistulang mga banderitas na may kani-kaniyang pahiwatig Ang mga balitang may madalamhating panimula. At kung ito nga ang katapusan ng isang mandirigma Sa kahon at sa lilim ng Malacanang, Ay dito ko rin nais magsimula ng aking pagtaya. Ginuguhit ko sa aking isipan Ang paulit-ulit na malalaking tuldok At ang kani-kanilang dugtugngan Na tila ba hindi lamang sila kabahagi ng kabuuan Ngunit ang kanilang kabuuan ay sya ring kabahagi Sa pinagtagpi-tagping mga kalahok ng kasaysayan. Natatandaan ko pa noong elementarya, At sa tuwing bubuksan ang aklat ng nakaraan Ay tila magiging mga itak na matutulis ang mga pahina nito At sabay-sabay na susugod at lulusob Na para bang mga manlalayag sa panibagong misyon nito. At kahit pa, kahit pa gustuhin ko mang manatili Ang mga imahe sa realidad Ay wala naman akong kakayahan Para pigilan ang tadhana sa pagkitil Ng kanilang mga pinaglumaang orasan. Ngunit sigurado akong ang mga mukhang nililok ng panahon Ay magiging katulad din ilang pahinang ipinapangkalakal At doon sila'y magpapatuloy ng panibagong yugto Ng mga kwentong hindi man maiukit sa kasaysayan Ay magsisilbi namang pamana Sa henerasyong may iba nang ipinaglalaban. Hindi man ito ang sinasambit kong katapusan Ngunit sa pagitan ng magkaibang panig at paniniwala Ay balang araw itong maisasara na may iisa ng pamagat. At marahil bukas o sa makalawa'y Sabay-sabay din tayong magbunyi Sa umagang hindi na lulubog pa magpakailanman.
Continue reading...
34
Siya'y aking Ina na kung tawagin ng iba'y 'Ilaw ng tahanan'. Dugo't pawis ang kanyang natamo upang kami'y maitayo. Sa hirap nang buhay siya'y aking tinitingala dahil siya'y dakila. Anumang unos ang dumating siya'y handang sumalungat. Upang kami'y maprotektahan at pagka-ingatan. Aking Ina, paano kami kung wala ka. Paano ang aming kinabukasan kung ika'y wala sa aming tabi. Sino ang aahon at tutulong sa pagsubok na aming haharapin. Sino ang sisindi ng ilaw kapag kami'y pumanig sa karimlan. Sino ang gagabay at patuloy na gumagabay sa pamilyang binuo ng isang matapang na mandirigma. Paano kami kung wala ka, aming Ina! Ika'y Ilaw sa loob ng aming tahanan. Ang siyang aming sandigan sa bawat suliranin na aming pinagdadaanan. Mahal naming Ina, salamat! Salamat sa lahat ng pagmamahal na ibinuhos mo bawat isa sa amin. Ang tanging hiling ko lamang sa Dios ay kung sana'y ika'y pagpalain.
0
May 15, 2021
May 15, 2021 at 10:06 AM UTC
Ilaw ng tahanan
Hindi ko na kilala ang mga sugat na ‘to. Kung saan ba 'to nanggaling o paano ba 'to nangyari Nandito na tayo sa parte ng magulong mundo na hindi na alam ng mandirigma kung nasa hilaga ba o nasa timog ang binabaybay. Kung sino ba ang tunay na kakampi sa hindi Saan ba gagapang palayo? Saan itatago ang natitirang pagkatao? Hindi ko na marinig ang bawat katinig at patinig ng bawat salita dahil sa ingay. Kanino ba nanggagaling ang hinaing Saan nagsimula ang pasaring? Paano nga ba tayo nakarating dito? Alam mo, dahil sa’yo. Gusto kong ipako lahat ang sisi sayo. Ikaw ‘to. Kasalanan mo. Sinabi ko naman sayo. Ganyan ka. Mali ka. ‘Di mo maintindihan. Ikaw; Ikaw lang ang mali. Alam ko ang bawat kanto nitong pinasok nating pangako. Kabisado ko ang bawat pintong nakasarado Mga pinakatatagong sikreto Hindi tulad mo. Hanggang ngayon naliligaw pa din Kaya tama ako. Mali ka, tama ako. Tama ako? Tama na. Pero ito ‘yung parte ng laban na hindi na tayo pwedeng sumuko. Hindi pwedeng tumakbo palayo at takasan ang katotohanang nilakbay natin 'to ng magkasama, narating natin ‘to sa sarili nating mga paa. Dahil magkabuhol na ang mga sintas ng pagkatao natin at imposibleng ipangalan lang sa isa ang kasalanan. Hindi na natin kailangang magpanggap pa dahil tanggap na Nadapa tayo. Hindi lang ikaw. Hindi lang ako. Tayo. Nagkamali tayo. ‘Yun lang ang tamang hinaing para maitama natin ‘to.
0
Jan 16, 2020
Jan 16, 2020 at 1:04 AM UTC
Walang Pamagat
Ang Crim. sa puso ko ay parang Hathoria ng Encantadia Pula ang simbolong kulay nila Narito ang pinakamaraming lipi sa Encapsudia Hitik sa mga nais maging mandirigma Ang Crim. sa puso ko ay parang Zerg sa Starcraft na laro Pula ang sagisag na kulay ng mga ito Layunin nila ang magtanggol at magserbisyo Kung ang Zerg para sa kanilang imperyo – ang mga pulis para sa kanilang estado Ang Crim. sa puso ko ang nagmulat sa akin Na ang mga alagad ng batas ay dapat idolohin Higit sa paggalang, sila ay karapat-dapat huwaranin Sapagkat nais nila ay maglingkod at prumotekta sa atin Ang Crim. sa puso ko ay parang Zerg at Hathoria Dito ko nabatid ang matinding puwersa Nag-aalab na layunin para sa kapwa, nagpupuyos na mithiin para sa bansa Salamat sa mga taga-Crim. na aking nakasama! -10/23/2017 (Dumarao) *a tribute to Crim. of CapSU-Dumarao
0
Sep 28, 2019
Sep 28, 2019 at 10:06 PM UTC
Ang Crim. sa Puso Ko
Ako ay mandirigma sa ibabaw ng lupa Ang kalasag at baluti ko ay di nila makita Ang aking pananggalan ay di magigiba At ang aking tabak ay may talim na magkabila Ako'y walang tigil sa pakikidigma Sa mga kaaway na walang habas kung gumiba Ng mga templong ang nais sa kaligayahan ay humiga Mga templong di alam ang pakikidigma Mga kalabang hindi mo nga makikita Ngunit nasa harapan kung sarili ang nakikita Hindi na siguro bago ang ganitong balita Na ang kalaban sa harap ng salamin mo lang makikita Dumarating ang araw na ako'y nadarapa At ang palakol ay nakatutok sa katawan ko'ng nakahiga Ngunit Ikaw ang pananggalan ko'ng di nga magigiba Inaahon mo ako upang alisin ang putik sa pagkadapa. -JGA
0
Aug 12, 2021
Aug 12, 2021 at 9:12 PM UTC
Mandirigma
Nang minsang makilala  ang isang  tulad mo,Hindi inaasahan na mabibihag mo agad ang Pihikan kong Puso. araw-araw nangungulit para lang mapansin mo,pano ba naman lagi ka atang abala ,kaya ang sang tulad ko hindi mo makita. at ng sa wakas napansin mo rin ang makulit na tulad ko,sa sobrang saya Gusto na agad kitang iuwi sa amin,at sakupin  Ang mundo mo para maging iisa Tayo.Pinapangarap  kong Prinsesa Ngayon ay Akin na.Araw-araw sakin ay nagpapasaya kaya ang aking mundo ay laging masigla. Hindi man ako isang mandirigma tulad ng iba,pero hangang Dulo ipaglalaban kita. Hindi ko man maabot ang mga bituin pero Sisikapin mga mata mo’y malagyan ng ning-ning.at Kahit malayo ka man sa aking piling,umasa kang hindi ka bibiguin.Araw-araw ika’y hindi Pagsasawaang  hintayin. Pinapangarap na Ikaw araw-araw kong Iibigin.
0
Jun 28, 2020
Jun 28, 2020 at 2:55 AM UTC
Pinangarap na Ikaw
Ang mundo ay parang kampo Mapaminsalang sandata napapaloob dito Sinasanay mga magigiting na mandirigma Sa pag-opensa at pagdepensa. -01/14/2015 (Dumarao) *Ang Mundong Pook Collection
0
Sep 21, 2019
Sep 21, 2019 at 9:39 PM UTC
Mundong Kampo