"kawala" poems - Hello Poetry

Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak

0

Aug 9, 2016

Aug 9, 2016 at 9:44 AM UTC

TheLostSoul

BLANKONG PAPEL

Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak

26

Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.

0

Nov 6, 2017

Nov 6, 2017 at 3:28 AM UTC

makabagongmakata69

"NAUUHAW AKO"

Paunawa sa babasa: Hiniling ng isa kong kaibigan na relihiyoso na gawan ko daw s'ya ng tula tungkol sa ikalimang wika ni Kristo noong nagdaang Mahal na Araw kaya kahit Atheist ako ay ginawa ko ang Free Verse (Malayang Taludturan) na ito. “Nauuhaw ako” Malalim ang baon ng mga pako sa kanyang mga kamay at paa. Mahigpit din ang pagkakatali ng lubid sa kanyang mga braso. Napapalibutan siya ng mga kaaway, nagsusugal at nag-iinuman ang mga sundalong Romano habang nililibak siya ng mga Pariseo. Tiyak na wala s’yang kawala. Naghahalo ang dugo at pawis magkasabay itong umaagos palabas mula sa kanyang katawan; hindi na rin n’ya maalala kung ilan ng sampal, suntok, sipa at palo ang kanyang natanggap. Sa gitna ng kanyang paghihirap binigkas ni Hesus ang kanyang ikalimang wika: “Nauuhaw ako” Kagabi lang bago s’ya dakpin ng mga tampalasan ay nagmakaawa s’ya sa hardin ng Getsemane at taimtim na hiniling sa kanyang Ama na kung maaari sana ay huwag na n’yang danasin ang paghihirap na ito. Subalit hindi s’ya dininig nito. “Nauuhaw ako” Siya ba ang kailangan na magdusa, obligado ba s’ya na bayaran ang kasalanan ng iba? Bakit s’ya ang inutusan ng kanyang Ama para akuin ang sala ng sangkatauhan? Masyadong mabigat ang pasanin na ito para sa isang hamak na karpintero na gaya n’ya. “Nauuhaw ako” Ito ba ang kapalit ng pagiging masunurin at mabuting anak ang masadlak sa laksang dusa at malagim na paghihirap? Nasasabik na s’yang umupo sa tabi ng kanyang ama; hinahanaphanap n’ya na ang papuring awit ng mga Anghel sa langit. “Nauuhaw ako” Nilikha ba ang sanlibutan at ang mga tao upang sa bandang huli ay maging mapaghimagsik sila at walang galang sa kanilang lumalang? Bakit punong-puno ng kalupitan at karahasan ang mundo? “Nauuhaw ako” Hindi sapat ang tubig o ano mang inumin para mawala ang kanyang uhaw na nagmumula sa puso; ang pag-ibig ng sangkatauhan ang kanyang inaasam.

14

Hoy paminawa kini akong gisulat, Nag inusarang tambal ni sa dughan **** sige'g hilak, kasakit na imong gibati, mukalit ra'g kawala, mukatawa ka'g taman, hangtuds mawagtangan ka'g dila. Kining ang tambal na 'di kailangan ug reseta, paminaw kanako, 'di jud siya ang para imoha, apan wa jud nimo damha, gipaagi raka ug bisag unsa, gidulaan ug mga dula ug gibuta-buta.

0

Sep 20, 2019

Sep 20, 2019 at 12:11 PM UTC

Jo_Organiza

Tambal Na Makapukaw

Hoy paminawa kini akong gisulat, Nag inusarang tambal ni sa dughan **** sige'g hilak, kasakit na imong gibati, mukalit ra'g kawala, mukatawa ka'g taman, hangtuds mawagtangan ka'g dila. Kining ang tambal na 'di kailangan ug reseta, paminaw kanako, 'di jud siya ang para imoha, apan wa jud nimo damha, gipaagi raka ug bisag unsa, gidulaan ug mga dula ug gibuta-buta.

8

Pa-Yakap naman kahit isang saglit lang Kahit 'di ma-higpit Kahit 'di kasing init ng aking bisig Yakap na alam kong sapilitan lang Yakap na kahit kunwari lang naman At yakap na kahit na-pipilitan ka lang naman Yakap na tanging sangkap sa damdamin kong hirap Yakap na sa piling mo ako'y magiging sapat. Isipin mo nalang na yakap mo ito sa isang kaibigan Isang pag-kakaibigan na ma-uuwi lang pala sa pag-papaalam Pag-kakaibigan na nauwi sa pag-iibigan Ngunit ito ay bawal Dahil madaming hadlang Madaming may ayaw Kaya tanging hiling ko nalang Ay pa-yakap naman Kahit saglit lang. Pa-yakap bago ka lumisan Pa-yakap bago mo ako iwan ng tuluyan. At pipilitin kong tanggapin ito ng sapilitan. At su-subukan kong 'di ma-padpad sa kawalan Dahil malugod ko itong tatanggapin hanggang ang aking katawan ay kumalma sa iyong pag-kawala. Na batid kong aabutin pa ito ng buwan at taon 'O baka abutin pa ng mahaba-habang panahon. 'Di ko alam kung kailan. 'Di ko alam kung magkikita pa ba tayo muli mahal? At kung dumating man yung araw na puwede na, Na puwede ka na? Na puwede na tayong dalawa Ay sumang-ayon na ang mundo Sa pag-iibigan natin na minsan ay naging laman ng salitang "wag muna" At kung dumating man yung panahong 'di natin inaasahan. Sana ay puwede pa Sana ay kaya ko pa Sana ay kaya ko pang maghintay ng matagal Sana ay kaya ko pang mag-abang sa lugar kung saan tayo unang nag-kakilanlan. Sa lugar kung saan tayo unang sumaya Kahit puno na tayo ng problema At sa lugar kung saan dati Sa atin ay may na-mamagitan pa. Pero ito'y magiging ala-ala nalang Dahil ako na ay iyong iiwan At sana lang, At tanging hiling ko lang Sana Kaya ko pa na ika'y ipaglaban Kung sakali man na ikaw at ako ay mag-tagpo sa iisang mundo.

0

Mar 10, 2021

Mar 10, 2021 at 7:53 AM UTC

Paudebelen

" Huli(ng) Yakap

Pa-Yakap naman kahit isang saglit lang Kahit 'di ma-higpit Kahit 'di kasing init ng aking bisig Yakap na alam kong sapilitan lang Yakap na kahit kunwari lang naman At yakap na kahit na-pipilitan ka lang naman Yakap na tanging sangkap sa damdamin kong hirap Yakap na sa piling mo ako'y magiging sapat. Isipin mo nalang na yakap mo ito sa isang kaibigan Isang pag-kakaibigan na ma-uuwi lang pala sa pag-papaalam Pag-kakaibigan na nauwi sa pag-iibigan Ngunit ito ay bawal Dahil madaming hadlang Madaming may ayaw Kaya tanging hiling ko nalang Ay pa-yakap naman Kahit saglit lang. Pa-yakap bago ka lumisan Pa-yakap bago mo ako iwan ng tuluyan. At pipilitin kong tanggapin ito ng sapilitan. At su-subukan kong 'di ma-padpad sa kawalan Dahil malugod ko itong tatanggapin hanggang ang aking katawan ay kumalma sa iyong pag-kawala. Na batid kong aabutin pa ito ng buwan at taon 'O baka abutin pa ng mahaba-habang panahon. 'Di ko alam kung kailan. 'Di ko alam kung magkikita pa ba tayo muli mahal? At kung dumating man yung araw na puwede na, Na puwede ka na? Na puwede na tayong dalawa Ay sumang-ayon na ang mundo Sa pag-iibigan natin na minsan ay naging laman ng salitang "wag muna" At kung dumating man yung panahong 'di natin inaasahan. Sana ay puwede pa Sana ay kaya ko pa Sana ay kaya ko pang maghintay ng matagal Sana ay kaya ko pang mag-abang sa lugar kung saan tayo unang nag-kakilanlan. Sa lugar kung saan tayo unang sumaya Kahit puno na tayo ng problema At sa lugar kung saan dati Sa atin ay may na-mamagitan pa. Pero ito'y magiging ala-ala nalang Dahil ako na ay iyong iiwan At sana lang, At tanging hiling ko lang Sana Kaya ko pa na ika'y ipaglaban Kung sakali man na ikaw at ako ay mag-tagpo sa iisang mundo.

47

Lumayo kana sana, Sa mundong ito Kalahati ng mga hiling sa tala, Ay ang mawala ka At ng sana'y makahanap na ng kapayapaan ang iyong nabiktima Ikaw, ikaw yung tipong makasarili Na kahit ano nalang ang iyong kinukuha, bale wala na kung anong possibleng mangyari Biktima mo’y walang pili Sa mga mata mo’y para kaming mga pera Naghihintay na magamit pambili Ikaw yung tipong nakakadismaya Isa kang bagay na walang ibang dala Kundi kapahamakan ng iba At kalungkutan na habang buhay ay di mawawala Bawat binitawang salita May katumbas na kapalit ng iba Bawat yakap nilang madarama Isang bagay na naman ang mawawala Halaman, aso, pusa, bata, matanda lahat ay walang kawala, Lahat kami ay maaaring ma biktima Sa inihandog **** mga parusa Kahit ano pang kweba ang mapagtaguan sa mga kamay mo kami ay bihag pa Ngayon, naranasan ko na ang mapalapit sayo Ang landas natin ay pinagtagpo Sa oras na di ko inaasahan Pero bat kailangan mo pang idamay ang mundo ko

0

Aug 14, 2018

Aug 14, 2018 at 9:17 AM UTC

Ericjohn

Kamatayan part.1

Lumayo kana sana, Sa mundong ito Kalahati ng mga hiling sa tala, Ay ang mawala ka At ng sana'y makahanap na ng kapayapaan ang iyong nabiktima Ikaw, ikaw yung tipong makasarili Na kahit ano nalang ang iyong kinukuha, bale wala na kung anong possibleng mangyari Biktima mo’y walang pili Sa mga mata mo’y para kaming mga pera Naghihintay na magamit pambili Ikaw yung tipong nakakadismaya Isa kang bagay na walang ibang dala Kundi kapahamakan ng iba At kalungkutan na habang buhay ay di mawawala Bawat binitawang salita May katumbas na kapalit ng iba Bawat yakap nilang madarama Isang bagay na naman ang mawawala Halaman, aso, pusa, bata, matanda lahat ay walang kawala, Lahat kami ay maaaring ma biktima Sa inihandog **** mga parusa Kahit ano pang kweba ang mapagtaguan sa mga kamay mo kami ay bihag pa Ngayon, naranasan ko na ang mapalapit sayo Ang landas natin ay pinagtagpo Sa oras na di ko inaasahan Pero bat kailangan mo pang idamay ang mundo ko

23

‘Para ** ‘Yan ang sambit ng mga pasahero sa t’wing sila’y magpapaalam. Magpapaalam sa tapat na tsuper, na sila’y nalalapit nang magpaalam. Ngunit sa kaso ko, ipapaalam ko sa’yo, Na ako’y magpapaalam na. Sa tinagal ng aking pagsabit sa dunggot nitong hawakan, Sa likod nitong pampasaherong dyip na sa kasagutan mo’y pupunta, Mas pipiliin kong bumitaw na lamang at masugatan. Kaysa patuloy na mangawit sa dulo ng dyip na iyong minamaneho, Tangay ang daan-daang mangingibig. Bawat isa, sabik sa patutunguhang destinasyon mo. Walang kaalam-alam na isa lamang ang maaring parangalan, Ng banayad at matamis **** ‘Oo.’ Ngunit sa bawat pagtapak sa silinyador ng jeep, Sa bawat pagpihit ng kambyo, Ang aking kamay, katawan, binti, at kaluluwa, ay unti-unting nawawalan ng sigla, Hanggang sa mabatid ng aking makitid na pag-unawa, Na ito na ang hangganan, at wala na akong kawala. Kaya bago ako bumitaw sa aking kinakapitang pulungan, Nais kong ipa-alam, na ako’y magpapaalam. Ibinuka ko ang aking nag-aatubiling bibig, at ang mga salitang nakulong sa aking lalamunan, tumakas at nagpaalam. "Para, para sa inyo… Ay hindi. Para sa’yo."

0

Jan 22, 2017

Jan 22, 2017 at 5:03 AM UTC

franz-edward-lagadon

'Para' sa kanya

‘Para ** ‘Yan ang sambit ng mga pasahero sa t’wing sila’y magpapaalam. Magpapaalam sa tapat na tsuper, na sila’y nalalapit nang magpaalam. Ngunit sa kaso ko, ipapaalam ko sa’yo, Na ako’y magpapaalam na. Sa tinagal ng aking pagsabit sa dunggot nitong hawakan, Sa likod nitong pampasaherong dyip na sa kasagutan mo’y pupunta, Mas pipiliin kong bumitaw na lamang at masugatan. Kaysa patuloy na mangawit sa dulo ng dyip na iyong minamaneho, Tangay ang daan-daang mangingibig. Bawat isa, sabik sa patutunguhang destinasyon mo. Walang kaalam-alam na isa lamang ang maaring parangalan, Ng banayad at matamis **** ‘Oo.’ Ngunit sa bawat pagtapak sa silinyador ng jeep, Sa bawat pagpihit ng kambyo, Ang aking kamay, katawan, binti, at kaluluwa, ay unti-unting nawawalan ng sigla, Hanggang sa mabatid ng aking makitid na pag-unawa, Na ito na ang hangganan, at wala na akong kawala. Kaya bago ako bumitaw sa aking kinakapitang pulungan, Nais kong ipa-alam, na ako’y magpapaalam. Ibinuka ko ang aking nag-aatubiling bibig, at ang mga salitang nakulong sa aking lalamunan, tumakas at nagpaalam. "Para, para sa inyo… Ay hindi. Para sa’yo."

30

“You live but once; you might as well be amusing.” ― Coco Chanel Sabi sa kanta ni Freddie Aguilar “Habang May Buhay May Pag-Asang Matatanaw” subalit ang pag-asa ay hindi lang dapat na tinatanaw mas mainam kung ito’y ating kukunin at ilalagay sa ‘ting mga kamay. Ang pag-asa ay laging kumakaway kahit tayo ay nasa dilim. Tumawid man tayo sa magkabilang bangin o kahit na hampasin pa tayo ng malakas na hangin, hindi dapat mawala sa ating paningin ang pag-asa na nagniningning. Ganito natin dapat harapin ang buhay kahit ang hirap ay sapin-sapin. Minsan lang tayo mabubuhay at ang buhay ay parang isang tulay na pagkahaba-haba man ay may hangganan din. Subalit mahaba man ito o maiiksi marami tayong haharapin, mga bagay-bagay at mga pangyayari na hindi natin maiiwasan. Mga damdamin na kahit iwasan, pilit ka nitong hahatakin pabalik sa kung saan ang mga ala-ala ay masasakit. Wala kang kawala kailangan na harapin mo ang mga ito. May mga nagbabagang karanasan na hindi mo gugustuhin na balikan pero kailangan mo munang harapin bago mo ito malampasan. Hindi parehas ang buhay, oo, tama yan, gago lang ang naniniwala na Life is Fair. Subalit wala kang choice kailangan mo harapin ang kawalang katarungan nang buhay. Walang dapat na masayang na sandali sapagkat isang araw ang mundong ito’y ating lilisanin. Gawi’ng kaakit-akit at marikit ang buhay kahit masakit.

0

Nov 16, 2017

Nov 16, 2017 at 7:44 PM UTC

makabagongmakata69

KAILANGAN NA HARAPIN

“You live but once; you might as well be amusing.” ― Coco Chanel Sabi sa kanta ni Freddie Aguilar “Habang May Buhay May Pag-Asang Matatanaw” subalit ang pag-asa ay hindi lang dapat na tinatanaw mas mainam kung ito’y ating kukunin at ilalagay sa ‘ting mga kamay. Ang pag-asa ay laging kumakaway kahit tayo ay nasa dilim. Tumawid man tayo sa magkabilang bangin o kahit na hampasin pa tayo ng malakas na hangin, hindi dapat mawala sa ating paningin ang pag-asa na nagniningning. Ganito natin dapat harapin ang buhay kahit ang hirap ay sapin-sapin. Minsan lang tayo mabubuhay at ang buhay ay parang isang tulay na pagkahaba-haba man ay may hangganan din. Subalit mahaba man ito o maiiksi marami tayong haharapin, mga bagay-bagay at mga pangyayari na hindi natin maiiwasan. Mga damdamin na kahit iwasan, pilit ka nitong hahatakin pabalik sa kung saan ang mga ala-ala ay masasakit. Wala kang kawala kailangan na harapin mo ang mga ito. May mga nagbabagang karanasan na hindi mo gugustuhin na balikan pero kailangan mo munang harapin bago mo ito malampasan. Hindi parehas ang buhay, oo, tama yan, gago lang ang naniniwala na Life is Fair. Subalit wala kang choice kailangan mo harapin ang kawalang katarungan nang buhay. Walang dapat na masayang na sandali sapagkat isang araw ang mundong ito’y ating lilisanin. Gawi’ng kaakit-akit at marikit ang buhay kahit masakit.

3

I'll killa chawawa Sell it for a dolla on Alibaba Exchange for a Kawala Black range red impala Rocking nirvana pre Madonna A Chubby monkey eating chunky monkey with ice cream and a banana Bo bama Ina pajama spinning a spammer after a root beer slammer an alabamer and a cheese platter I slide off in a subtle manner like a salamander to empty my bladder in a place that doesn't matter

0

Nov 11, 2014

Nov 11, 2014 at 9:19 AM UTC

Styles

funny flow

I'll killa chawawa Sell it for a dolla on Alibaba Exchange for a Kawala Black range red impala Rocking nirvana pre Madonna A Chubby monkey eating chunky monkey with ice cream and a banana Bo bama Ina pajama spinning a spammer after a root beer slammer an alabamer and a cheese platter I slide off in a subtle manner like a salamander to empty my bladder in a place that doesn't matter

7

Ang pagkalit na paghanaw sa bidlisiw sa adlaw, sa dihang kitang duha magpahabol sa kangitngit, dungan natong abton ang mga bituon sa langit, samtang kita kay nagbaylo ug kainit sa'tong mga panit. Sa kalami, kalagot, ug kalipay, magpalunod sa'tong mga tinguha arun dili magmahay, kitang duha kay magtagbaw, hangtud sa ikaw musinggit ug mutiyabaw, mga pangandoy sa atong lawas atong ipagawas giduyan sa gakos ug nagpadala sa bugnaw na huyohoy, Gidusog, gibira, gidusog, gibira dusogbiradusogbiradusogbira Sa kagilok ug katam-is sa imong mga halok, gisabayan ug pagsimhut sa imong mga puting ilok, sa pagbarug ug pagpakita sa bidlisiw sa adlaw, ikaw, nikalit ug kawala ug nihanaw, tungod sa kalami nahabilin imong lawas, imong lawas nilupad, nawala ug nitakas. YAWA NAHABILIN IMONG LAWAS

0

Nov 10, 2019

Nov 10, 2019 at 8:27 AM UTC

Jo_Organiza

Pakipaghilawas Sa Manananggal

Ang pagkalit na paghanaw sa bidlisiw sa adlaw, sa dihang kitang duha magpahabol sa kangitngit, dungan natong abton ang mga bituon sa langit, samtang kita kay nagbaylo ug kainit sa'tong mga panit. Sa kalami, kalagot, ug kalipay, magpalunod sa'tong mga tinguha arun dili magmahay, kitang duha kay magtagbaw, hangtud sa ikaw musinggit ug mutiyabaw, mga pangandoy sa atong lawas atong ipagawas giduyan sa gakos ug nagpadala sa bugnaw na huyohoy, Gidusog, gibira, gidusog, gibira dusogbiradusogbiradusogbira Sa kagilok ug katam-is sa imong mga halok, gisabayan ug pagsimhut sa imong mga puting ilok, sa pagbarug ug pagpakita sa bidlisiw sa adlaw, ikaw, nikalit ug kawala ug nihanaw, tungod sa kalami nahabilin imong lawas, imong lawas nilupad, nawala ug nitakas. YAWA NAHABILIN IMONG LAWAS

19