"kapighatian" poems - Hello Poetry

*Sa bawat katahimikan, Hatid ay kalungkutan. Sa bawat kalungkutan, Kasama ang kapighatian. Sa bawat kapighatian, Natatakpan ang kasiyahan. Sa bawat kasiyahan, Nailalabas ang kamusmusan. Sa bawat kamusmusan, Naitutuwid ang kamalian. Sa bawat kamalian, Sumisibol ang kaginhawaan. Sa bawat pusong sugatan, Nakakalimutan ang pinagmulan. Sa bawat pinagmulan, Naikukubli ang kasalanan. Sa bawat kasalanan, Nauuwi sa kamatayan. Kaya... Nararapat lamang na iyong pigilan. Iiyak mo ang bawat kalungkutan, Ilabas mo ang ngiti ng kasiyahan, Palitan ang pusong naging sugatan, Magiging matatag sa bawat pagdaraanan, At Diyos ay huwag na huwag kalimutan.*

0

Nov 1, 2015

Nov 1, 2015 at 5:39 PM UTC

eugene

Damdamin

*Sa bawat katahimikan, Hatid ay kalungkutan. Sa bawat kalungkutan, Kasama ang kapighatian. Sa bawat kapighatian, Natatakpan ang kasiyahan. Sa bawat kasiyahan, Nailalabas ang kamusmusan. Sa bawat kamusmusan, Naitutuwid ang kamalian. Sa bawat kamalian, Sumisibol ang kaginhawaan. Sa bawat pusong sugatan, Nakakalimutan ang pinagmulan. Sa bawat pinagmulan, Naikukubli ang kasalanan. Sa bawat kasalanan, Nauuwi sa kamatayan. Kaya... Nararapat lamang na iyong pigilan. Iiyak mo ang bawat kalungkutan, Ilabas mo ang ngiti ng kasiyahan, Palitan ang pusong naging sugatan, Magiging matatag sa bawat pagdaraanan, At Diyos ay huwag na huwag kalimutan.*

25

Papalubog na ang araw. Nakatutok ang mga bata sa harap ng gadget nila. Mga chismosang naninira ng kapwa nila. Lahat ay masaya sa kalayaang nadadama nila. Lingid sa kaalaman nila ay may isang babaeng nakamasid lamang sa isang sulok.. Dala-dala nito ang alaala ng masakit na kahapon. ISANG madugong nakaraan- mga bayaning dumanak ng dugo para sa lupang sinilangan. Mga iyak- sigaw at kapighatian ng mga pilipinong inapi nang mga dayuhan. Mga sakripisyong tiniis at inalay nila para sa kalayaan ng bayan. Nasasaktan ang babaeng iyon. Nasasaktan ang ating Inang Bayan.

0

Jul 23, 2019

Jul 23, 2019 at 5:55 AM UTC

MariyaaaMxx

K A S A Y S A Y A N

Papalubog na ang araw. Nakatutok ang mga bata sa harap ng gadget nila. Mga chismosang naninira ng kapwa nila. Lahat ay masaya sa kalayaang nadadama nila. Lingid sa kaalaman nila ay may isang babaeng nakamasid lamang sa isang sulok.. Dala-dala nito ang alaala ng masakit na kahapon. ISANG madugong nakaraan- mga bayaning dumanak ng dugo para sa lupang sinilangan. Mga iyak- sigaw at kapighatian ng mga pilipinong inapi nang mga dayuhan. Mga sakripisyong tiniis at inalay nila para sa kalayaan ng bayan. Nasasaktan ang babaeng iyon. Nasasaktan ang ating Inang Bayan.

4

Pipigilan ko ba kung hindi ko na kaya? Hahayaan ko na lang bang umagos ang mga luha? Tatahimik na lamang ba ako at hindi magsasalita, Kung puso ko ngayon ay mabigat na mabigat na? Ano ba ang kasalanan ko at ako ay pinagkaitan? Nagkamali ba ako, kaya pasan ko ang kapighatian? May magagagawa pa ba ako kung dalawa na kayo ang nang-iwan, At isisigaw na lamang sa hangin ang lahat ng aking pinagdaanan? Tinutusok ang puso ko, nadudurog na parang yelo. Nanghihina ako, kulang na lang ako ay mag-deliryo. Ano ba kasi ang kasalanan ko at ako ay pinaghiwalay ninyo? Nasaan ang pagmamahal na matagal kong hinintay na maramdaman sa tunay na ina ko? Tatlong dekada akong nagtiis sa pag-aakalang tama kayo. Tatlong dekada akong naghirap para maiahon ko kayo. Tatlong dekada akong nagbigay ng purong pagmamahal para ipagmalaki ninyo ako. Pero bakit kailangang itago ninyo ang katotohanan sa tunay na pagkatao ko? Sinubukan kong tuklasin pero pinagbawalan niyo ako. Tinangka kong alamin pero ayaw ninyo. Nang tangayin ang pag-asang mayroon ako, Hindi niyo sinabing may tunay na kapatid pala ako. Hahalikan ko na lamang ang hangin. Pakikinggan ko na lamang ang boses ng kalikasan. Sasayaw sa tunog ng kalembang sa kung saan, Hanggang sa buhay ko ay tuluyan maparam.

0

Jul 3, 2016

Jul 3, 2016 at 1:57 AM UTC

eugene

Pinagkaitan ng Pagkakakilanlan

Pipigilan ko ba kung hindi ko na kaya? Hahayaan ko na lang bang umagos ang mga luha? Tatahimik na lamang ba ako at hindi magsasalita, Kung puso ko ngayon ay mabigat na mabigat na? Ano ba ang kasalanan ko at ako ay pinagkaitan? Nagkamali ba ako, kaya pasan ko ang kapighatian? May magagagawa pa ba ako kung dalawa na kayo ang nang-iwan, At isisigaw na lamang sa hangin ang lahat ng aking pinagdaanan? Tinutusok ang puso ko, nadudurog na parang yelo. Nanghihina ako, kulang na lang ako ay mag-deliryo. Ano ba kasi ang kasalanan ko at ako ay pinaghiwalay ninyo? Nasaan ang pagmamahal na matagal kong hinintay na maramdaman sa tunay na ina ko? Tatlong dekada akong nagtiis sa pag-aakalang tama kayo. Tatlong dekada akong naghirap para maiahon ko kayo. Tatlong dekada akong nagbigay ng purong pagmamahal para ipagmalaki ninyo ako. Pero bakit kailangang itago ninyo ang katotohanan sa tunay na pagkatao ko? Sinubukan kong tuklasin pero pinagbawalan niyo ako. Tinangka kong alamin pero ayaw ninyo. Nang tangayin ang pag-asang mayroon ako, Hindi niyo sinabing may tunay na kapatid pala ako. Hahalikan ko na lamang ang hangin. Pakikinggan ko na lamang ang boses ng kalikasan. Sasayaw sa tunog ng kalembang sa kung saan, Hanggang sa buhay ko ay tuluyan maparam.

24

Para tayong isang sasakyan, na tatakbo ng maayos sa umpisa, at kapag naggamit na ng husto, nagiging palyado. ngunit hindi doon natatapos ang istorya nating dalawa kung saan tayo sumakay patunggo sa desisyon nating magkaugnay maglalakbay tayong dalawa ng walang panggamba hanggang gabi ata umaga tayo parin ang magkasama pero darating yung oras na masisira ang isang parte na kailangan baguhin o ayusin para umandar uli ang sasakyan ng buo hanggang makalipas ang biyahe na nagsilbing ala-ala ng mga kasiyahan at kapighatian mapapagod din ang makina at doon tayo’y baba

0

Oct 20, 2017

Oct 20, 2017 at 11:35 AM UTC

strangekiddoofmnl

Sasakyan

Para tayong isang sasakyan, na tatakbo ng maayos sa umpisa, at kapag naggamit na ng husto, nagiging palyado. ngunit hindi doon natatapos ang istorya nating dalawa kung saan tayo sumakay patunggo sa desisyon nating magkaugnay maglalakbay tayong dalawa ng walang panggamba hanggang gabi ata umaga tayo parin ang magkasama pero darating yung oras na masisira ang isang parte na kailangan baguhin o ayusin para umandar uli ang sasakyan ng buo hanggang makalipas ang biyahe na nagsilbing ala-ala ng mga kasiyahan at kapighatian mapapagod din ang makina at doon tayo’y baba

22

Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti

0

Feb 8, 2019

Feb 8, 2019 at 8:22 AM UTC

haringibon

Puso ng Pebrero III

Itinudla sa puso ang palaso kung tumatagos at nagdurugo maaaring ito'y kapalaran na umaabay sa delubyo Tunay na paggiliw ang siyang magdudulot, magpuspos sa talaarawan ng saya't sigla sa likod ng kapighatian Sa silakbo ng pag-ibig ang nararamdamang umiinit Hindi marahan Masyadong mabagsik Kung gayon iba na ang ipinapahiwatig Tawag ng laman ay ang kalibugan at ito'y di kailanman maihahambing sa puso ng Pebrero na walang iba na mag-aangkin Mayroon na ang sinta ay itinatangi halos ang larawan sambahin sa araw at gabi nangabusog na sa dasalin Mas mabuti pa ang ganda na pangkaraniwan ang uri May kapintasan man ginusto pa rin at inibig Ang nabigo't nasadlak sa lumo Nang muli kumabig ay mas lalong naging matamis ang mga pagngiti

28

Nagsulat ako ng tula Kahit ako'y hindi makata. Nagustuhan mo naman kaya Ang paulit ulit na mga salita. Nagnanais lang ng kasiyahan Sa mundong puro kapighatian. Nagbabakasakali Na iyong mapili.

0

Oct 10, 2018

Oct 10, 2018 at 10:07 PM UTC

keso

Day 102

Nagsulat ako ng tula Kahit ako'y hindi makata. Nagustuhan mo naman kaya Ang paulit ulit na mga salita. Nagnanais lang ng kasiyahan Sa mundong puro kapighatian. Nagbabakasakali Na iyong mapili.

8

Minsan ay kaalitan ang kanyang magulang Sa sigalot ay nanggilalas Nang tumila ay nanaig ang kapighatian sa kanyang paligid Di hamak na bituin na nalumpasay sa langit Naka-baklaw ang mga paa Ang inalagaang rosas sa paso ay pawang tintang dugo kung saan natigmak itong puso Pag yumabong ay nahihirapan ang mga ugat sa karampot na buhangin Ang maliit na sisidlan ay sumawata sa pagtubo Ilang buwan din nagtiis abot ng tanaw ngunit sa palagay ay lalong lumalayo ang sinta Nang isang umaga'y may kumatok sa pintuan Babaeng nakabelo ay biglang yumapos Bumalisbis sa pisngi niya ang luha - nagbigay ng imbitasyon Sa pagka-akala niya'y mahal din Humingi ng katiyakan ang kanyang paniniwala Sapagkat naghintay sa kanya Nagtanong nang diretsahan, Kung sino ang babaeng napupusuan Sa kanya ay umiibig ba Di naibulgar ang pagsinta Naibalik ang tanong sa kanya Sino ang lalaking minahal bago maghiwalay ang mga landas at magpunta sa siyudad

0

Jan 11, 2019

Jan 11, 2019 at 7:54 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #53

Minsan ay kaalitan ang kanyang magulang Sa sigalot ay nanggilalas Nang tumila ay nanaig ang kapighatian sa kanyang paligid Di hamak na bituin na nalumpasay sa langit Naka-baklaw ang mga paa Ang inalagaang rosas sa paso ay pawang tintang dugo kung saan natigmak itong puso Pag yumabong ay nahihirapan ang mga ugat sa karampot na buhangin Ang maliit na sisidlan ay sumawata sa pagtubo Ilang buwan din nagtiis abot ng tanaw ngunit sa palagay ay lalong lumalayo ang sinta Nang isang umaga'y may kumatok sa pintuan Babaeng nakabelo ay biglang yumapos Bumalisbis sa pisngi niya ang luha - nagbigay ng imbitasyon Sa pagka-akala niya'y mahal din Humingi ng katiyakan ang kanyang paniniwala Sapagkat naghintay sa kanya Nagtanong nang diretsahan, Kung sino ang babaeng napupusuan Sa kanya ay umiibig ba Di naibulgar ang pagsinta Naibalik ang tanong sa kanya Sino ang lalaking minahal bago maghiwalay ang mga landas at magpunta sa siyudad

24

Bibilang ng lima upang sarili'y mapakalma sabay bugtong-hininga mga luha'y nagsitulo na pala dahil hindi na kinaya ang sakit na dala, akala nila wala akong problema akala ng iba ako ay masaya akala nila wala akong iniinda nasanay kasi silang lagi kang nakatawa nasanay kasi silang lagi kang masaya nasanay kasi sila na ganyan ka, napakahirap na sitwasyon hindi nila alam na saking pag ngiti sa loob nito'y pighati iniisip ng iba na nagbibiro lang ako iniisip nila na hindi ito totoo pero hindi nila alam unti-unti na akong pinapatay nito, dinadaan ko nalang sa pagpapatawa upang ang iba'y mapasaya ngunit sakabilang banda ay may salitang nag nanais na "ako naman sana." nag tatago sa bawat ngiti sa labi ko ang sandamakmak na problemang pasan-pasan ko sakabila ng aking pagtawa ay may lungkot na dinarama, ginawa ko naman ang lahat, ngunit bakit hindi parin sapat hindi ba nila nakikita o ayaw lang talaga nila bigyang halaga, siguro nga talagang walang nagmamahal sakin dahil walang umiintindi sa aking pag inda lunod na lunod na ako sa kalungkutan labis-labis na akong nahihirapan, puso ko'y hirap na Ayoko ng magpanggap pa magpanggap na masaya ako sa harap ng iba dahil ang totoo, halos 'di ko na kaya, ako'y biktima ng sarili kong kalungkutan biktima ng kahibangan biktima ng kapighatian biktima ng pusong mapanlinlang at biktima ng isip na nais ng lumisan, hindi ko na kilala kung sino ako, hindi ko na kilala ang sarili ko kailan ba ako makakatakas dito sa higpit ng kadilimang bumabalot sa isip ko alam kong hindi ko na kaya pero kakayanin ko pa kakayanin kong muling makatayo sa sarili kong mga paa upang masolusyonan ang aking problema kakayanin kong lumaban dahil ayaw kong maging talunan at hinding hindi ako magiging talunan kakayanin kong labanan ang lungkot upang hindi na ako tuluyan nitong mabalot, alam kong may kwenta akong tao dito sa mundo. alam kong may nagmamahal pa sa akin ng totoo alam kong ang Diyos ay lagi kong kasama sa lahat ng dako alam kong Sya ay laging nasa tabi ko alam kong yayakapin nya ako sa bawat pighating ito! hindi ako magpapalamon sa aking depresyon lalaban ako kahit problema'y kasing lakas ng alon lilipas din ang hapti ng kahapon hindi man ngayon ngunit darating ang bukas at itong kalungkuta'y magwawakas.

0

May 14, 2023

May 14, 2023 at 12:40 PM UTC

kurtlopez

Untitled

Bibilang ng lima upang sarili'y mapakalma sabay bugtong-hininga mga luha'y nagsitulo na pala dahil hindi na kinaya ang sakit na dala, akala nila wala akong problema akala ng iba ako ay masaya akala nila wala akong iniinda nasanay kasi silang lagi kang nakatawa nasanay kasi silang lagi kang masaya nasanay kasi sila na ganyan ka, napakahirap na sitwasyon hindi nila alam na saking pag ngiti sa loob nito'y pighati iniisip ng iba na nagbibiro lang ako iniisip nila na hindi ito totoo pero hindi nila alam unti-unti na akong pinapatay nito, dinadaan ko nalang sa pagpapatawa upang ang iba'y mapasaya ngunit sakabilang banda ay may salitang nag nanais na "ako naman sana." nag tatago sa bawat ngiti sa labi ko ang sandamakmak na problemang pasan-pasan ko sakabila ng aking pagtawa ay may lungkot na dinarama, ginawa ko naman ang lahat, ngunit bakit hindi parin sapat hindi ba nila nakikita o ayaw lang talaga nila bigyang halaga, siguro nga talagang walang nagmamahal sakin dahil walang umiintindi sa aking pag inda lunod na lunod na ako sa kalungkutan labis-labis na akong nahihirapan, puso ko'y hirap na Ayoko ng magpanggap pa magpanggap na masaya ako sa harap ng iba dahil ang totoo, halos 'di ko na kaya, ako'y biktima ng sarili kong kalungkutan biktima ng kahibangan biktima ng kapighatian biktima ng pusong mapanlinlang at biktima ng isip na nais ng lumisan, hindi ko na kilala kung sino ako, hindi ko na kilala ang sarili ko kailan ba ako makakatakas dito sa higpit ng kadilimang bumabalot sa isip ko alam kong hindi ko na kaya pero kakayanin ko pa kakayanin kong muling makatayo sa sarili kong mga paa upang masolusyonan ang aking problema kakayanin kong lumaban dahil ayaw kong maging talunan at hinding hindi ako magiging talunan kakayanin kong labanan ang lungkot upang hindi na ako tuluyan nitong mabalot, alam kong may kwenta akong tao dito sa mundo. alam kong may nagmamahal pa sa akin ng totoo alam kong ang Diyos ay lagi kong kasama sa lahat ng dako alam kong Sya ay laging nasa tabi ko alam kong yayakapin nya ako sa bawat pighating ito! hindi ako magpapalamon sa aking depresyon lalaban ako kahit problema'y kasing lakas ng alon lilipas din ang hapti ng kahapon hindi man ngayon ngunit darating ang bukas at itong kalungkuta'y magwawakas.

76