Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"iisiping" poems
Pinipigilan ako ng pagprotekta sa'yo Na lambingin ka tuwing maaalala kita Gusto kitang kausapin sa tuwing namimiss kita Pero hindi ko pwedeng gawin dahil baka awayin ka n'ya Tinuturuan kitang kalimutan ako Paunti-unti at nasasaktan ako Pero paunti-unti 'ring nadudurog ang puso ko Tuwing ginagawa kong tanggalin ako sa sistema mo Gusto kong makalimutan mo ako At lumayo sa'yo ng di mo nalalaman Umalis ng walang paalam Kahit masakit, 'pag talagang kailangan Isipin ka sa buong magdamag Ang tanging pwede kong gawin Dahil hindi kita maaaring lambingin At sabi ng konsensya ko'y huwag Aalis ako mahal sa panahong hindi mo iisiping mawawala na ako Sa panahong masaya ka at maayos ka Aalis akong hindi nagpapaalam At hindi mo nalalaman Masanay ka ng hindi ako dumarating Sa ating tagpuan, sa ating pinag-usapan Hindi mo na ako dapat hintayin Sapagkat ako nama'y aalis din Kapag hindi na ako sumisipot Sa tagpuang sa akin ay ipinaabot Masanay ka na mahal Baka saglit na lang at 'di na magtagal Dahil ang labis na pagmamahal ko sayo'y bawal Kahit gusto kong makasama ka ng napakatagal Lahat ng alaala **** meron ako Ang laging nasa puso't isip ko 'Pag nalagot na ang hininga ko Doon magtatapos ang lahat ng ito.
0
Aug 30, 2017
Aug 30, 2017 at 5:09 AM UTC
Mahal ko, aalis na ako...
Kausap ka. Tungkol sa kanya. Alam naman natin na sinasaktan ka lang n'ya, at nasasaktan mo lang ako. Bawat mura ay puri, bawat reklamo ay bati, bawat salitang lumalabas sa iyong bibig ay akin na lamang ding kinakain, nilulunok hanggang sa hindi na malasahan ang pait dahil tamis naman ang hatid sa iyo sa mga payong sasabihin. "Ganyan lang talaga sa isang relasyon," "Intindihin mo na lang" at "lalambingin ka rin non." Mga katagang eksakto sa mga gusto **** marinig, ngunit hindi malaman. Mga katagang pupuno sa mga paglalambing n'ya, pilit na pinaiintindi sa'yo na ayos lang s'ya at mahal ka pa rin n'ya. Pilit na ipipilit na sa relasyon ay ganito, sa relasyon ay ganyan, mistulang kay tagal na talagang umiibig at sanay na sa relasyon. Na kung iisiping mabuti ay sanay lang naman ako masaktan, katunayan, sugat na nilatayan at hinampas pa ng kay diin, parang ako na gumagawa ng mga paraan para kayo ay pagbatiin.
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:57 AM UTC
payo
[isang pagsasalin sa Tagalog, batay sa orihinal na "When tomorrow starts without me" ni David Romano] Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama, at ako’y wala roon upang makita; Kung sisilayan ng araw ang iyong mga mata, na puno ng luhang para sa akin, Sinta; Labis kong nais na hindi ka lumuha, katulad ng sa araw na ito’y iyong ginawa, habang inaalala ang maraming bagay at salita, na hindi nasabi o hindi nawika. Batid ko kung gaanong kamahal mo ako, kasingsidhi ng pag-ibig kong tanging sa iyo, at sa tuwinang ako’y iisipin mo, Alam kong hahanap-hanapin mo ako; Subalit kung ang bukas ay magsimulang wala ako, nawa'y pakaunawain mo, na isang sugo ang dumating at tinawag ang aking ngalan, at ang kamay ko’y kanyang hinawakan, at wika’y handa na ang aking paglulugaran, sa malayo’t mataas na kalangitan, at kailangang lumisa’t talikdan, tanang sa aki’y mahal, lahat ay iiwan. Subalit pagtalikod kong palayo, Isang patak ng luha ko’y tumulo, pagkat buong buhay, lagi kong kinukuro, Ayokong mamatay. Maraming dahilan para ako’y mabuhay, maraming gagawin pang mga bagay, Tila imposible, hindi kailanman, na ikaw mahal ko’y iiwan. Bumalik sa ala-ala ko ang mga araw na nagdaan, ang masasaya’t ang mga kalungkutan, Pumuno sa isip ang pag-ibig nating pinagsaluhan, at lahat ng ating galak at kaligayahan. Kung sa kahapo’y mabubuhay akong muli, kahit man lamang kaunting sandali, Magpapaalam ako’t hahagkan ka at marahil, makikita kong ngingiti ka. Ngunit lubos kong napagtanto, na hindi na kailanman mangyayari ito, sapagkat pagkawala’t mga ala-ala na lamang, ang sa aki’y papalit at maiiwan. At nang maalala ko ang sa mundo’y mga kasayahan, na bukas ay di ko na matitikman, ikaw ang naging laman ng isipan, at puso ko’y napuno ng kalungkutan. Ngunit pagpasok ko sa pinto ng kalangitan, Ramdam ko’y ako’y nakauwi sa tahanan. Pagdungaw ng Bathala’t ako’y nginitian, mula sa kanyang gintong luklukan, Wika’y “Ito ang Walang Hanggan, at lahat ng pangakong sa ‘yo’y inilaan". Sa araw na ito, natapos ang buhay sa lupa, ngunit dito ngayon ang simula. Di ko ipapangako ang kinabukasan, ngunit ang ngayon ay magpakaylanman, at dahil bawat araw ay pareho lamang, ang nakaraa’y hindi na kasasabikan. Ngunit ikaw ay naging matapat at naniwala, tunay at totoo, lubos na nagtiwala. Kahit may panahong may mga hindi tama, na alam **** hindi dapat ginawa. Ngunit ikaw ay pinatawad na at ngayon sa wakas ay malaya na. Kaya’t kamay ko ba’y hindi mo hahawakan at sa buhay ko, ako’y sasamahan? Kaya pag sumulong na ang bukas at wala na ako, huwag **** iisiping nagkalayo tayo, dahil sa tuwinang iisipin mo ako, Nandito lang ako, diyan sa puso mo.
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 5:11 AM UTC
Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama
[isang pagsasalin sa Tagalog, batay sa orihinal na "When tomorrow starts without me" ni David Romano] Kapag nagsimula ang bukas na di ako kasama, at ako’y wala roon upang makita; Kung sisilayan ng araw ang iyong mga mata, na puno ng luhang para sa akin, Sinta; Labis kong nais na hindi ka lumuha, katulad ng sa araw na ito’y iyong ginawa, habang inaalala ang maraming bagay at salita, na hindi nasabi o hindi nawika. Batid ko kung gaanong kamahal mo ako, kasingsidhi ng pag-ibig kong tanging sa iyo, at sa tuwinang ako’y iisipin mo, Alam kong hahanap-hanapin mo ako; Subalit kung ang bukas ay magsimulang wala ako, nawa'y pakaunawain mo, na isang sugo ang dumating at tinawag ang aking ngalan, at ang kamay ko’y kanyang hinawakan, at wika’y handa na ang aking paglulugaran, sa malayo’t mataas na kalangitan, at kailangang lumisa’t talikdan, tanang sa aki’y mahal, lahat ay iiwan. Subalit pagtalikod kong palayo, Isang patak ng luha ko’y tumulo, pagkat buong buhay, lagi kong kinukuro, Ayokong mamatay. Maraming dahilan para ako’y mabuhay, maraming gagawin pang mga bagay, Tila imposible, hindi kailanman, na ikaw mahal ko’y iiwan. Bumalik sa ala-ala ko ang mga araw na nagdaan, ang masasaya’t ang mga kalungkutan, Pumuno sa isip ang pag-ibig nating pinagsaluhan, at lahat ng ating galak at kaligayahan. Kung sa kahapo’y mabubuhay akong muli, kahit man lamang kaunting sandali, Magpapaalam ako’t hahagkan ka at marahil, makikita kong ngingiti ka. Ngunit lubos kong napagtanto, na hindi na kailanman mangyayari ito, sapagkat pagkawala’t mga ala-ala na lamang, ang sa aki’y papalit at maiiwan. At nang maalala ko ang sa mundo’y mga kasayahan, na bukas ay di ko na matitikman, ikaw ang naging laman ng isipan, at puso ko’y napuno ng kalungkutan. Ngunit pagpasok ko sa pinto ng kalangitan, Ramdam ko’y ako’y nakauwi sa tahanan. Pagdungaw ng Bathala’t ako’y nginitian, mula sa kanyang gintong luklukan, Wika’y “Ito ang Walang Hanggan, at lahat ng pangakong sa ‘yo’y inilaan". Sa araw na ito, natapos ang buhay sa lupa, ngunit dito ngayon ang simula. Di ko ipapangako ang kinabukasan, ngunit ang ngayon ay magpakaylanman, at dahil bawat araw ay pareho lamang, ang nakaraa’y hindi na kasasabikan. Ngunit ikaw ay naging matapat at naniwala, tunay at totoo, lubos na nagtiwala. Kahit may panahong may mga hindi tama, na alam **** hindi dapat ginawa. Ngunit ikaw ay pinatawad na at ngayon sa wakas ay malaya na. Kaya’t kamay ko ba’y hindi mo hahawakan at sa buhay ko, ako’y sasamahan? Kaya pag sumulong na ang bukas at wala na ako, huwag **** iisiping nagkalayo tayo, dahil sa tuwinang iisipin mo ako, Nandito lang ako, diyan sa puso mo.
Continue reading...
70
Sa unang tingin, mabibighani Iisiping napakaswerte Tila kasingsaya ng mga tumaya At nanalo sa lotto Nakapipigil-hininga ang ganda Imbis na pumikit upang manalangin Na magkatotoo ang hiling Pilit na dinilat ang mga mata Sa pag-asang Masulit ang bawat segundong Nariyan pa At maaaring masilayan Tala ang tawag ng iba sa kanya Tawag ko naman ay bulalakaw Sa unang tingin pa lamang Kinatatakutan na ang paglisan Dahil ang mga bagay Na nakapagbibigay ng ligaya Madalas ay nawawala Pilitin man ang dumilat Hanggang hindi na kaya ng mga mata Kinailangang pumikit Ilang segundo lang, isang saglit Pagmulat ng mga mata Nawala ka na Napunta sa lugar na hindi ko na mararating Hindi na maabot Pagmulat ng mga mata sa umaga Bigla akong nagtaka Mahal ko, saan ka nagpunta? Kung di ba ako pumikit Hindi ka rin mawawala? Naririto lang ako, naghihintay Kahit abutin ng dekada O ilang taon Umaasa pa rin ng pagkakataong Masilayan ka muli Kahit pa ika'y Isang bulalakaw
0
May 11, 2020
May 11, 2020 at 4:32 AM UTC
Bulalakaw
I Patuloy kong napapatunayan na mahal ko siya habang patuloy siyang nahuhulog sa kanya. III Maari nga. Hindi rin naman ito ang panahon para gisingin ang pag-ibig na maaring mamagitan sa aming dalawa. Nakuha ko na lang na maging masaya para sa kanya. Bagaman napakalungkot pag kausap ko siya. Lahat nag iba na. Di na rin ako nagtaka. Ganun naman talaga. Tanggap ko na. Kahit simula pa lang, inaantay ko na siya. Aaaaaaaaa. V Hindi para sakin. At hindi ko naman talaga pipilitin. Bagaman pusong mandaraya ay nabibitin. Lahat ng nararamdaman, lalabanan at kakagatin. Hahayaang malunod ang mga alaala at hindi na iisiping sagipin. Bibitaw at sa malayo na lang tatanawin. Sa dulo ng kahapon ko na lang siya aangkinin. Wala lang siguro akong kain.
0
Jan 14, 2021
Jan 14, 2021 at 11:20 AM UTC
/////