Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
 
 Aug 2021
Mohd Arshad
Failure is the door
Through which success enters
 Aug 2021
Mohd Arshad
It was horrible!

All persons were rejoicing in dance
While the Geeta was sobbing in the room
 Aug 2021
Mohd Arshad
The dullness of life
Lies in not enhancing knowledge......
 Aug 2021
Mohd Arshad
Like dews resting
                   On petals

Like snow
                  Holding fingers of leaves

Thy memories were shining
 Aug 2021
Mohd Arshad
Your true capacity is to discover the truth
 Aug 2021
Mohd Arshad
Failure is not death

It's Renaissance for a new wonder
 Aug 2021
Mohd Arshad
Luck
Is a flower that blooms

When you water it
 Aug 2021
Mohd Arshad
We complain
Because we know we are incapable
 Aug 2021
Mohd Arshad
Those
Who
Suffer silently
                         Grow wise
 Aug 2021
Mohd Arshad
Sufferings are painful
But the fruits of forbearance are sweet
 Aug 2021
Mohd Arshad
Delicacy of flowers is their strength that keeps them intact from thorns
 Aug 2021
Mohd Arshad
Curious
To know

About atonement

You are truly perspicacious
 Aug 2021
SYL
082021

Mas malalim pa ang gabi
Kaysa sa aking mga matang alikabok ang tinta.
Ang mga kulisap at kuliglig
Ay nagtatagisan ng mga boses
At sabay-sabay na nakikipagtalastasan
Kung kanino ba papanig
Ang buwang hugis pamato sa larong kalye.

Sinasabi nilang ang aming lugar ay dating liblib
Noong panahon pa ng mga Hapones.
Kaya’t nagbakasali akong
Kaya ko silang paniwalaan
Pagkat ni minsa’y hindi naman ako
Nakapagpantig ng mga salitang
Nakakahon sa iisang pangungusap.

Natatandaan ko pa ngang
Sa tuwing tumatanghod ako
Sa aming bintana sa umaga’y
Sabay ding magsisiingay ang nagtitinda ng taho
At nambabato ng dyaryo
Patungo sa aming pintuan.

Si Inay ay gagayak para sa bagong balita,
Habang ako’y gagayahin ang sigaw ni Manong
At titikim ng paborito kong agahan at panghimagas.

Habang sya’y papalapit
Ay kusang malalagas
Ang mga pakpak ng kanyang tsinelas
At kanyang ilalapag ang papel na inilimbag daw
Sa pabrika ng kanyang kaklase noon
Na anak-mayaman.

Sa isip ko’y nais ko sanang masiyasat rin
Ang mga letrang nakatambad sa aking harapan
At bigyang buhay ang mga papel
At baka sakaling,
Maging bihasa rin ako gaya ng iba.

Kung sabagay, ang lahat naman ng aking mithiin
Ay kusang maglalaho
Kasabay ng aking mga panagip.
Ang lahat naman ng nasisinagan ng apoy
Ay maya-maya ring magpapalamon
At magpapaubaya
Sa kadilimang bunsod ng panahong
May paulit-ulit na panimula’t katapusan.

Sabagay, ang lahat nama’y
Magmimistulang pandagdag lasa na lamang
Sa nanlilomos na alab at nagmimitsang pagpapaalam.

Naubos na ang bawat pahina
Ngunit di ko man lamang nagawang simulan
Ang pangangalap kung nasaan na ba si Itay.
Saan nga ba ang aming magiging tagpuan?
Saan at kailan nga ba ang hangin
Ang mismong sasabay sa aking paghikbi nang walang katapusan?
Next page