"wolke" poems
Kyk! Kan jy dit sien?! Dis wolke.
Dis waar! Dit is gemaak uit spoke.
Mamma roep ons, lyk soos kos vir wolwe.
En boetie sin lyk soos 'n klomp golwe.
Ek kyk op en sien 'n hartjie.
Dit is groter as my hele handjie.
Mamma se ek moet my kos eet.
Maar ek hou glad nie van die beet.
Ek kyk weer op en weet ek speel in die sand.
Wolke is vir my so, so interessant.
Sep 4, 2016
Sep 4, 2016 at 12:38 AM UTC
die wolke word swart
en vol water
tot hulle bars
met donder en
weerlig
ek staan in die reen
van die storm
papnat
ek lag
ek huil
ek dans
deur die storms
van die lewe
the clouds
become black
and full of water
they burst
with thunder and
lightning
i stand in the
rain of the storm
soaking wet
i laugh
i cry
i dance
through the storms
of life
Dec 15, 2011
Dec 15, 2011 at 2:17 AM UTC
ek dryf in koperson
want wolke is te wit om op te trap
en blou lug te min om my te hou
ek dryf in illovo-stroop lig
wat om my vou
soos ‘n ma se hande wat skulp
om ‘n kind se huil
Nov 19, 2009
Nov 19, 2009 at 2:38 AM UTC
duisternis in
Sonder olie,
Sonder lamp,
die nag het my ingewag
Mag ek vra
waarheen hy loop
die kronkelpad
só geknoop?
Seker nie!
dis te laat
vrae is heen
die wolke dreun
die miere vergader
om my rantsoene
en druppels besmeer
die kaart kontoere
en so is ek duisternis in
sonder olie
sonder lamp
die nag het my ingewag
Mar 31, 2015
Mar 31, 2015 at 3:48 PM UTC
My kinderjare was
Soetsappige drome
En ek het weggesluimer
Agter suiwer onskuld,
Met ń krag van geloof
Wat my oortuig het dat
My God ook jou God is...
Dat elke pad ń onnodige
Veiligheidsgordel verg
Dat elke beursie ń oneindigheid van R20
Note besit het en dat
Elke graf leeg was na die derde dag
Dit was deur die verskillende stadia van bogenoemde
Uiltjies knip wat my
Tot die meerderheids
Besef van addolosensie gebring het.
Selfs al het ek teen ń
Eksponensiële spoed
Ń volwasse begrip ontwikkel
,Was my redenasie oor die
Hiernamaals nog vaag
Met slaap in die oog
Eers toe daar een
langs my Val
En tien aan my sy
Het die drakoniese deun
Van die doodswek my
Uit my snoesige slaap geruk.
Met elke groef wat nuwe
Paaie teer vir my trane,
Elke silwer randjie wat
Lostrek van die donker wolke
En op my hoof kom rus
Soos die koue staal
Van ń koningin se swaard
Wat my inlyf in die
Sidderende realiteit van grootword en lewe
Nou is die droom verby
Nou staan ek op
En vrees om plat te val...
Ek oes en saai
Met ń bekommernis of my ploeg iets sal maai...
Nou word paaie ń lang gebed
Ter beskerming van my hart
Wat ek so maklik uitdeel
En beursies ń kommoditeit
Wat skree van die honger
Soos die mense van ń land
Wat al sy geloof verloor het...
Nou brand die sand my voete
En die seesout droog my vel...
Nou word wraak ń amp
En liefde ń kombinasie
Van gifte en giwwe
, maar ek sal nooit weet
Wanneer is dit wat nie...
Nou word lewe ń gebed.
Ek het ophou my
Kinder rympies sê,
Nou bid ek pynlik swaar
En hoop dat God
Nog genade vir my en
vir jou Sal hê
Amen
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:44 PM UTC
Sprei jou vlerke
My struikel-kind
, want die berge se rante
Steek skerp teen die wind
Vlug vir jou onskuld
Vlug na die son
Vlieg weg van Gamora
ontsnap van *****
Vlieg ver oor die wolke
My struikel-kind
Daars ń storm wat broei
, maar hou jouself blind
Want sere en blase
Word gou-gou weer heel
Maar geen pleister plak toe
Die letsel van ***
Honger hande neig
Om jou kinderlikke onskuld van jou af weg te steel...
Sprei oop jou vlerke
My struikel-kind
Want die berge se kranse
Hang laag in die wind
Kruip weg vir die hande
Wat jou wil verslind
En keer terug na jou kinderdae
Om jouself weer te vind...
Liefde...
Van ń kaalvoet-kind
May 5, 2014
May 5, 2014 at 5:33 PM UTC
100 jaar herrinering
100 mense ween
100 trane val daar
100 druppels reen
van die hemel heen
Dankie vir die reen o God
die plase was so droog
die kommer word nou weggespoel
uit talle boer se oog
oor droewe grond
wat kraak en bars
streel helend hand
loop water vars
oor die mielies, koring
en oor goue hawermout
dans in die wind die jongeling
en skyn opnuut wee goud
die Here het geantwoord
oor wenige gebed
bewys van vooraf weereens
al genade wat hy het
maar wolke breuk, strome spoel
die grond word weer genees
maar spokend, kaal en lenig
sal die kerk weer Sondag wees
onthou jy jou gelofte
my Afrikaner kind
wat nou soos na dood siektes
voor die oe ontbind
**** my woord op nuut
oor die heuwels sal dit reis
tot my volk gaan terugkeer
sal opbrengs , soos geloof,
deur droogtes vergreis
Oct 20, 2013
Oct 20, 2013 at 1:17 PM UTC
skuld
skuld
skuldenaar
dit suis vanaand
in tolbos tale
rond-en-wind-ge-foeter
oor ‘n dor doer pad
‘n uitgestrekte stoftong
lek geraamtes
tot aan die silwer koppies
in die Klein Karoo se maan
skuld
skuld
skuld–in–aar
is Ma ‘n vreemdeling
wat staan en tee drink
in ‘n ander vrou
se blou kombuis
skuld
skuld
skuld–in–haar
al starend na die krake
weerspieël die vensterglas
‘n aarde broos
verbrokkel
maar
die reën sal kom
my kind
die reën sal kom
profeteer die roes–rooi wolke
al loeiend in die wind
sal Ma staan
onmiskenbaar
soos ongetemde buffelsgras
gewortel en gegrond
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 6:22 AM UTC
Bo op 'n berg
Met my bobbejaan gedagtes wat terg
Die eggo van my mania skree terug
Wat soek jy hier?
Ek drink uit die rivier
Ek sink my oë in die rooi son
Ek **** alweer
Die donker wolke
Die reën wat kom
Ek laat my gedagtes so dans
Plek tot plek
Gras van Kees
En mens en vlees
Sny deur my
Woede en naaktheid
Die lag van 'n sekere malheid
En die sagtheid van jou moeder ken
En dan meer bring ek twee
Van my na die tafel in 'n oop gesprek
Met my leemtes en my onbeheerbare
Soeke na wat ek herken binne my donker gate
Ek dwaal verlate
In riviere van die samelewing
Die masjien wat liggies trap op ligte wat skyn en verdwyn
In die strate van spoed en bloed
Die woorde uit die bek van die dier
Die ongetemde kwaad van primate
Wat stoei met homself en sy produk en sy bestaan en sy wêreld en sy alles
Tot hy verval en wegkwyn
Verdwyn agter 'n swart gordyn bedoel vir die son en sterre
Waarheid en verlossing
Waar vind ek die antwoord vir alles?
Sep 18, 2019
Sep 18, 2019 at 5:40 PM UTC
Dreimal klopft der Specht dann öffnen sich die Himmelspforten.
Dreimal um den Block gerannt, zweimal Gott getroffen.
Die Hände gestreckt, entgegen dem Sterbelicht.
Ich seh ein Licht, ich seh ein Licht.
Dreimal mit einem Engel geflogen,
einmal abgestürzt.
Ein Stopp auf Wolke Sieben.
So elegant, oh so elegant.
Dreimal bin ich hingefallen, zweimal wieder aufgerichtet.
Einmal fast ertrunken in der Selbstzerstörung.
Hinunter gezogen hat es mich, als hätt ich einen Anker am Fuße.
Dreimal schon hab ich geliebt.
Einmal nur mich selbst.
Zweimal nur die Welt.
Noch keinmal wurd ich selbsterfüllt.
Zweimal muss ich nochmals graben.
Einmal werd ichs doch dann finden.
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 2:59 PM UTC