"tinutukso" poems - Hello Poetry

Pasensya na. Pasensya na kung sinasabi ko paring paasa ka kahit alam kong umiiwas ka na. Pasensya na. Pasensya na sa mga kaibigan kong tinutukso parin ako sayo kahit siyang tumutukso naman talaga ang gusto mo. Diba? Pasenya na. Pasensya na kasi di ko alam kung ititigil ko ba to o ipagpapatuloy ko pa. Pasensya na. Pasensya na kasi di ko alam kung paano tumigil, lalo na't hati-hati ang isip ko. Pasensya na. Pasensya na kasi ang totoo, ayaw ko. Ayaw ko pang itigil to. Pasensya na. Pasensya na talaga. Pasensya na kasi tanga.

0

Sep 9, 2017

Sep 9, 2017 at 8:42 AM UTC

mariazyka

Pasensya na

Pasensya na. Pasensya na kung sinasabi ko paring paasa ka kahit alam kong umiiwas ka na. Pasensya na. Pasensya na sa mga kaibigan kong tinutukso parin ako sayo kahit siyang tumutukso naman talaga ang gusto mo. Diba? Pasenya na. Pasensya na kasi di ko alam kung ititigil ko ba to o ipagpapatuloy ko pa. Pasensya na. Pasensya na kasi di ko alam kung paano tumigil, lalo na't hati-hati ang isip ko. Pasensya na. Pasensya na kasi ang totoo, ayaw ko. Ayaw ko pang itigil to. Pasensya na. Pasensya na talaga. Pasensya na kasi tanga.

12

Sayong paglalakad sa kalagitnaan ng daan ika'y nakita Mga mata **** mapungay at mukhang **** maamo Posturang natural at ngiti **** hindi nagbabago Na para bang lagi akong tinutukso O bakit ka ganyan, binibini? Para bang sa 'yong mga mukha ay walang problemang namumutawi Kada salubungan ng ating mga mata ay talaga namang pagod ko ay napapawi Nagsusulat ako ng bigla kang dumaan saking harapan Ako'y napatingin at napahinto sa aking lugar na ginagalawan Para **** niyanig ang mundo kong tahimik Puso kong parang gustong muling umibig Handa kong ika'y haranahin at gawan ng isang awit Ngunit paano pala kung puso mo ay meron ng nag mamay-ari? Mga bagay sa aking isipan na nawari Hanggang tingin nalang ba ako sayo Kahit na parang ako'y pinana na ni kupido? Handa akong sumugal malaman mo lamang na ang pag ibig ko ay tunay Nais mahagkan ka at mapakilala saking Nanay Mga mata kong kislap ay talaga namang tunay Kaya sana hayaan mo kong iyong buhay ay bigyan ng kulay Magpapakilala ako sayo ng walang pag iimbot Irerespeto ka kahit magsuot ng maigsing saplot Unang hakbang ng puso mo'y maabot Ihahatid sundo sa inyo pag uwi sa tahanan Hindi ka hahayaang mabastos ng kung sino sa daan Liligawan pati iyong mga magulang, Nangangako sa magandang intensyon at hindi magkukulang Sa Itsura man ako'y salat Akin nalang ibabawi sa matatamis na sulat at ugaling tapat

0

May 24, 2018

May 24, 2018 at 2:22 AM UTC

PauloA97

MARIKIT

Sayong paglalakad sa kalagitnaan ng daan ika'y nakita Mga mata **** mapungay at mukhang **** maamo Posturang natural at ngiti **** hindi nagbabago Na para bang lagi akong tinutukso O bakit ka ganyan, binibini? Para bang sa 'yong mga mukha ay walang problemang namumutawi Kada salubungan ng ating mga mata ay talaga namang pagod ko ay napapawi Nagsusulat ako ng bigla kang dumaan saking harapan Ako'y napatingin at napahinto sa aking lugar na ginagalawan Para **** niyanig ang mundo kong tahimik Puso kong parang gustong muling umibig Handa kong ika'y haranahin at gawan ng isang awit Ngunit paano pala kung puso mo ay meron ng nag mamay-ari? Mga bagay sa aking isipan na nawari Hanggang tingin nalang ba ako sayo Kahit na parang ako'y pinana na ni kupido? Handa akong sumugal malaman mo lamang na ang pag ibig ko ay tunay Nais mahagkan ka at mapakilala saking Nanay Mga mata kong kislap ay talaga namang tunay Kaya sana hayaan mo kong iyong buhay ay bigyan ng kulay Magpapakilala ako sayo ng walang pag iimbot Irerespeto ka kahit magsuot ng maigsing saplot Unang hakbang ng puso mo'y maabot Ihahatid sundo sa inyo pag uwi sa tahanan Hindi ka hahayaang mabastos ng kung sino sa daan Liligawan pati iyong mga magulang, Nangangako sa magandang intensyon at hindi magkukulang Sa Itsura man ako'y salat Akin nalang ibabawi sa matatamis na sulat at ugaling tapat

29

082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.

0

Aug 29, 2020

Aug 29, 2020 at 1:08 AM UTC

psalmiseta

Ama

082920 Nagbibilang na lamang ako ng oras Upang ang bukas ay tuluyan nang kumalas At kusang sumabay sa palakpakan Sa entabladong nakatikom sa aking damdamin. Ilang taon nang nakikibaka ang Iyong mga kamay Sa modernong pagkatha at paglikom ng mga salapi. At sa aming hapag-kaina’y ilang ulit na akong tinutukso Ng mga matatamis na panimula sa telebisyon — Na baka sakaling matikman ko rin Ang hain nila sa sarili nilang hapag-kainan. Minsan akong nangulila Buhat sa kawalan nang may mga katanungang, “Sino nga ba ang tama?” Na sa paulit-ulit na pagtatapon ko ng mga ito’y Ang mga ito rin ang sumasampal sa aking pagkatao. Ngunit ang totoo’y: Nilimot ko na ang mga katanungang iyon Hindi ako sumabay sa agos ng galit Na bumabawi sa aking paghinga Na tila ba ako’y pagod na At gusto ko na lamang manahimik mag-isa. Nais kong sambiting Hindi ako nagalit nang minsan mo kaming pinagtaksilan, Inisip ko na lamang na iba ang latag ng kapalaran — Iba ang laro sa loretang ito At hindi ito madali — Pero ito’y panandalian. Siguro nga — Iniisip **** saan nanggaling ang mga ito Ang mga salitang tila ba hindi ko man lamang pinag-isipan At tuluyan kong binitawan Gaya ng pagbitaw mo para sa amin. Pero gaya ng sambit ko — Hindi ako galit, Hubad ang aking emosyon At umaapaw pa rin ang aking pagpapasalamat Na sa mga oras na ito’y — Hindi mo kami iniwan. Higit pa sa pagpapabatid ko ng pasasalamat sa ito’y, Nais kong ihagis ang aking mga kamay sa langit Na tila ba higit pa sa nagagalak ang pakiramdam Ang aking puso’y tiyak na ang grasyang alay ng Langit Ang gumawad sa akin ng kalayaan. Malaya akong piliin ang saya kesa sa galit, Na parang paghihimay ng mga butil ng buhangin, Parang imposible, di ba? Pero naging posible At wala na akong maihain pa Kundi ang umaapaw kong pusong Ginawang Malaya ng Maykapal. Lubos ang aking pagsamba, Salamat Ama. Salamat sa dalawa kong ama at Ama.

54

Bawat sulyap na nagaganap Bawat ngiti **** napapangiti rin Nagpapanggap na walang nakita Subalit puso ko'y puputok na Mga pisngi **** mala siopao Napapangiti mga labi ko Pinapakabog puso ko Wag kang ganiyan Ayaw kong mapunta ng ospital Wala ka bang nahahalata Hindi mo ba napupuna Mukha ko'y namumula Kapag tinutukso nila ako sayo Ikaw lang at wala nang hahanapin pa Kapag kasama ka, kasabay ka, makapiling ka Araw ko'y kumpleto na Sa bawat tingin mo'y Nabibihag ako Sa bawat sulyap ko Nahuhulog lalo Kaso Hindi ka na malapitan Hindi mo na rin ako pinagtutunan ng pansin Pero gagawin parin sumulyap Dahil Nabihag mo ako sa simpleng ngiti at Di ko maiwasan na ika'y titigan Mahal kong siopao Nakaw tingin nalamang sayo. Itong mga nakaw tingin Aking pagyayamanin Dahil dito'y nakukumpleto Na ang araw kong laging malungkot.

0

Feb 29, 2020

Feb 29, 2020 at 6:40 AM UTC

Euphrosyne

Mga nakaw tingin

Bawat sulyap na nagaganap Bawat ngiti **** napapangiti rin Nagpapanggap na walang nakita Subalit puso ko'y puputok na Mga pisngi **** mala siopao Napapangiti mga labi ko Pinapakabog puso ko Wag kang ganiyan Ayaw kong mapunta ng ospital Wala ka bang nahahalata Hindi mo ba napupuna Mukha ko'y namumula Kapag tinutukso nila ako sayo Ikaw lang at wala nang hahanapin pa Kapag kasama ka, kasabay ka, makapiling ka Araw ko'y kumpleto na Sa bawat tingin mo'y Nabibihag ako Sa bawat sulyap ko Nahuhulog lalo Kaso Hindi ka na malapitan Hindi mo na rin ako pinagtutunan ng pansin Pero gagawin parin sumulyap Dahil Nabihag mo ako sa simpleng ngiti at Di ko maiwasan na ika'y titigan Mahal kong siopao Nakaw tingin nalamang sayo. Itong mga nakaw tingin Aking pagyayamanin Dahil dito'y nakukumpleto Na ang araw kong laging malungkot.

34

110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.

0

Nov 2, 2021

Nov 2, 2021 at 12:01 AM UTC

psalmiseta

Palimos ng Patawad

110221 Bakit nga ba pilit nating sinusugatan ang ating mga kamay? At hinahayaan nating ang ating dugo'y masayang Sa pagluha nito, hanggang sa maubusan na rin tayo ng hininga. Ikinukubli pa rin nating ang ating mga sarili Sa garapon ng ating pagkataong Kailanma'y walang ibang magbubukas ng sagradong pintuan Kundi tayo't tayo pa rin naman. At paulit-ulit tayong humihinga sa ilalim ng makakapal na ulap At sabay na lalanghap ng umuusok na pangambang Ibinalot sa apoy na lagim ang tanging ipinupunla Sa ating mga pusong wala pa noong kamalay-malay. Tinutukso tayo ng mga sitwasyon upang tayo'y magpaubaya At magpa-anod na lamang sa mga kumunoy na hihila sa atin pababa. Ang ating mga halakhakan noong kabataan Ay mga pangarap na sabay na iginuhit sa buhanginan Ay tuluyan nang binura ng dagat na tila walang pakiramdam. Gustuhin man nating umahon nang sabay Ay kailangan may isa sa ating unang bumitaw at unang umahon. Hindi na nga natin kayang sumabay sa isa't isa Ngunit sana'y ang nasa unahan, Siya rin ang unang mag-abot ng kanyang kamay Para sa isang nalulunod pa. Napapagod ako ngunit matapang kong hinaharap Ang mga pagkakataon bagamat wala akong kasiguraduhan. At sana sa panahong panatag na ang mga pusong Naligaw sa sariling mga pasya't pangarap Ay masilayan nating muli ang pagtahan ng mga matang Buong buhay na lumuluha't nanlilimos ng pagpapatawad.

29

Kung kaya lang nating saluhin ang bawat hinagpis, Ang bawat sentimong Tinutunaw ng humahagulgol na kalangitan. At kung kaya lang natin syang sabayan Sa mga gabing tinutukso na sya ng antok, Tinutuklaw papalayo sa nais nyang direksyon. Ngunit hindi sya magpapaubaya’t Mananatili syang gising Na parang naghihintay ng panibagong panimula — Ng bagong punlang ihahasik at ihahabilin sa kanya Ng tinuturing nyang “mahiwaga.” At balang araw ay darating ang kanyang gantimpala, Pagkat walang ibang naging saksi Sa bawat butil na isinisilang Na sya mismo ang nakikiramay. At sa bawat burol Ay nauubusan na rin sya ng dahilan Sa kanyang pagtatago at pakikipaghabulan. Pagkat sya na rin mismo ang nagiging libingan Ngunit sya’y tatahan at maghahanap ng tahanan. Patuloy ang kanyang panlilimos, Patuloy ang kanyang pagkauhaw, Ngunit patuloy din syang umaahon — Yayakapin ang sarili’t tatahan.

0

Nov 19, 2021

Nov 19, 2021 at 10:40 AM UTC

psalmiseta

Mga Luha’t Libingan

Kung kaya lang nating saluhin ang bawat hinagpis, Ang bawat sentimong Tinutunaw ng humahagulgol na kalangitan. At kung kaya lang natin syang sabayan Sa mga gabing tinutukso na sya ng antok, Tinutuklaw papalayo sa nais nyang direksyon. Ngunit hindi sya magpapaubaya’t Mananatili syang gising Na parang naghihintay ng panibagong panimula — Ng bagong punlang ihahasik at ihahabilin sa kanya Ng tinuturing nyang “mahiwaga.” At balang araw ay darating ang kanyang gantimpala, Pagkat walang ibang naging saksi Sa bawat butil na isinisilang Na sya mismo ang nakikiramay. At sa bawat burol Ay nauubusan na rin sya ng dahilan Sa kanyang pagtatago at pakikipaghabulan. Pagkat sya na rin mismo ang nagiging libingan Ngunit sya’y tatahan at maghahanap ng tahanan. Patuloy ang kanyang panlilimos, Patuloy ang kanyang pagkauhaw, Ngunit patuloy din syang umaahon — Yayakapin ang sarili’t tatahan.

24