"stap" poems
Gebroken
verslonden
kapot
de muren
de vloer
waar ik sta
het is ingestort
buiten
en van binnen
Elke steen ooit gelegd is gevormd door jouw handen
neergelegd met een precisie als geen ander
het cement zo sterk, dat het elk blok omarmde
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Alles omarmende warmte wat eruit raasde
alsof het nooit zo is geweest, zoekend als dwazen
hetgeen wat we ooit als een rots in de branding voorzagen
de muren zijn weggeblazen
de vloer onder mijn voeten weggevaagd
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Oorverdovende herrie dat het maakte
toen één voor één de stenen vielen
de hemel brak open
evenals het geluid van binnen, nu buiten, schreeuwend en krakend
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan puin
buiten
en van binnen
Wat ooit geborgen was, staat nu vrij om te raken
zo geschiedt, het lag immers open voor de gevaren
tot de blik op de edelen haar ***** verraadde
het werd zichtbaar, de klok tegen het geheime wapen
geen muren
geen vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Als gegeven lagen ze er voor het oprapen
een voor een tot aan de daken
met eigen handen gebouwen om te bewaken
opende het de deuren tot alle ramen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Het haard inmiddels geladen
wat koud en kil was, is met volle vuren nu rustig aan het garen
tot in elke hoek weer een keer de zachte adem heeft geblazen
lege ruimtes langzaam gehuld in verhalen
de muren
de vloer
waar ik sta
niets anders dan stenen
buiten
en van binnen
Stap bij stap is elk blok aangeraakt, vormend in lagen
van buiten naar binnen en van binnen naar buiten, het is omgeslagen
met stenen, hand gesmeden
opnieuw de warmte in gekneden
van jou overgedragen op mij, een thuis door gekregen
de muren
de vloer
waar ik sta
alleen maar juwelen
buiten
en van binnen.
Sep 26, 2018
Sep 26, 2018 at 1:58 PM UTC
ek loop die fyn lyn I walk the fine line
tussen between
swem of verdrink swimming or drowning
een voet one foot
voor in front of
die ander the other
stap vir stap step by step
as ek bekommer if I worry
help dit nie it doesn’t help
die resultaat the result
is die selfde is the same
die lewe gaan maar aan life just carries on
ek soek die I seek the
opegewondenheid excitement
van elke of each
oomblik moment
my sieel my soul
is gaar is ready
om te ontspan to relax
soos die just like the
springkaan grasshopper
moet ek leer I must learn
van die miere from the ants
om te bespaar to save
Feb 23, 2012
Feb 23, 2012 at 5:07 AM UTC
Jare van hartseer, jare van pyn.
Eendag sal dit verdwyn en die lewe sal wees ja, makliker om te leef.
Dag vir dag stap ons deur die woude van gedagtes en *** ons dan herrinder word deur die vlaktes van daai gedagtes.
Dan onthou ons die goeie ou dae van vreugde en menigte liefde en so verander ons dag na dag ons lewens van hartseer vlaktes na wonderlike gedagtes. 2016/01/05
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 1:52 AM UTC
Cage of chambers:
Lark of sparks.
Morning bears
Shore that layered.
Eat up the whole plate,
Kick back the bored chair.
Sick is the core layer.
Crack, crack - it is inside you.
"Man is noise" - clickclacks the mechanism
That is beyond the wall and eats it's wheels.
Stap back, not through the door.
Open the window, crawl to the floor,
Sneak into a crate.
Eat at the skin slate.
Kick in the core layer.
Dive in the bored chair.
Abrupt angels
Drowning in black bacon,
Tattered crucifix
In a sea of marmalade.
Ricochet sounds the ricochet
Of flying lead
And it's echo
From bronzen metal
Plate
Of my clean skate.
The starlessness of night
Is born within a brooding mother.
And grieving is the father
For himself. As that is not
The sun he want-
ed.
Fed.
Bitten is the core layer.
Bitter is the mouth's tedder.
I am amused by the bored chair.
Aug 26, 2018
Aug 26, 2018 at 7:20 AM UTC
Vechtend voor een verloren zaak
Doorboort ze maar al te vaak
Haar eigen hart
Voert ze steeds dezelfde strijd
Maar heelt de tijd
Geen wonden
Verschuift met elke stap op haar pad
Het doel dat ze had
Zich verder weg
Toch maakt ze tegen beter weten in
Steeds een nieuw begin
Aan de reis
Pakt ze steeds haar wapens op
IJdel hopend op
De zege
Jun 17, 2012
Jun 17, 2012 at 11:13 AM UTC
tonight you told me
to remember this, in
your own way -- levity
leading the forefront;
"that(this) one night
when you stayed up
late, sewing and [stap]
[-ling] and otherwise
binding these little sheaves
of poetry for gifts to be
distributed the next day."
we relax and shrug off
the somewhat gruesome
dealings of the early evening,
speaking of perception and
human interfacing[projection].
a discussion of some deeper
thoughts followed, however
the part of me that still
wears footsie pajamas wouldn't
stop pulling on my arm.
as the clock hit 11:40, i went
to bed, turning briefly at the
stairs to say:
"merry christmas."
Dec 25, 2012
Dec 25, 2012 at 3:28 AM UTC
So ver ek loop ruik ek die droogte, die son se gebak, maar ja ek loop met gemak, al vinniger en vinniger die pad langs.
My droom het waar geword om n ver pad langs te stap en te gesels, met wie anders as met myself, die wind, die vertes en die mindere gebergtes.
Die wind waai om my heen, dit kreun en steun, maar dit leen my n tyd vir alleen wees in my gedagtes, ag daar is net geen klagtes.
Soos ek stap lag ek klip hard want my hart voel so vry, so vry soos die wind wat my verby kry.
Dan haal ek die wind weer in en sing n lied van blydskap teenoor my Heer, my dapper Held en stap Maat.
Soos die dae verby gaan en die vertes nader kom, verstom ek my aan my hart se gejubel van blydskap en geluk.
My hart is vry so ver soos die oog kan sien, ek loop in vreugde en gemak, dag na dag in n natuur so hard maar tog so sag.
My hart smag na my liefde, die maat van my lewe, so ewe te vroeg weg gevat, maar stap, stap hy saam en ons hou net aan en aan tot ons weer by mekaar gaan staan in n veld van omhelsing en blye verwelkoming, hand aan hand net aan die Anderkant.
Ja my hart is vry so ver soos die oog kan bedui.....
2017-11-08
Dec 3, 2017
Dec 3, 2017 at 7:55 AM UTC
the state audit office claims,
emotional maturity,
social skills,
expressing yourself
are girls’ traits.
schools reward us
but not the boys —
they are traumatised,
underperform
not just because of a bra stap
but because they need
more risks, space
and maths
as if
history is feminine
and language
is something
only a girl can speak.
they said, boys need
a strategy
to prepare them
for adulthood
as if we aren’t already
living it,
patching holes
in our own lives,
carrying the world
while no one
teaches us how.
researchers however
consider it justified
to dig deeper
and find out
why boys can’t keep up
hoping to tailor a way
that fits them better.
so tailor it.
add a hem.
cut the cloth
but leave us out.
we’ve been altered enough
to their taste
since the dawn of time.
Sep 15, 2025
Sep 15, 2025 at 12:36 PM UTC
Ryk in maniere
wat nie gemeet of
Maklik bepaal kan word
Oorstallig
Rustig
Tevrede
Ryk daarna uit
Na ander oorstelp
Wat nie kan help
Bedroewig
Mismoedig
Begewe
Deel gerus jou harts lied
Sing vir dié in droogse donker
Belaai met verdriet
Vrylik
Lieflik
Begeeflik
Herinner hulle heimlik
Hul oorvloedige innerlike erfstuk
Skink 'n heildronk op die Heilbron
Bespoedig
Begeerlik
Begiet
Buig saam die kop
Ontvang die Heilse heet
Verborge net as jy vergeet
Ligweg
Verhewe
Belewe
Stap dan heelhartig helder
Koester elke kosbare tree
Destinasie onbepaald ewig verder
https://blominblou.weebly.com/blog/skatlik-ryk
Aug 4, 2020
Aug 4, 2020 at 2:04 AM UTC
Er zijn van die momenten waarop je wereld instort
De grond davert onder je voeten
De lucht wordt uit je longen gezogen
En het wordt zwart voor je ogen
Op die momenten besef je dat je alleen bent
in een wereld vol mensen,
dat iedereen vooruit gaat
terwijl jij vastzit
En met elke stap die je probeert te zetten,
vertel je jezelf dat je bent waar je moet zijn,
dat je daar thuishoort
Maar toch blijf je hopen
dat iemand voor je zal terugkeren,
je bij de hand neemt
en je vooruit trekt.
Maar elke dag zak je iets dieper in de grond
Tot je helemaal wordt opgeslokt
May 12, 2020
May 12, 2020 at 11:13 AM UTC
Denk toch niet zo veel aan dan, Daan.
Denk maar aan de zon,
de schaapjes in het veld,
de vrienden die je telt,
de momenten die je won.
Denk maar aan het zachte bed
voor straks en aan muziek,
die liedjes die je luisterde met
je lieve naasten, je hechte kliek.
Denk maar aan dieren, bomen,
gras en rolmodelfiguren komen
vanzelf je netvlies op, stap
naar buiten, lach om de grap
van de pakjesman,
lach met de mop
van je kind.
Wees gewoon vandaag
de beste versie van jezelf,
wees lief en help waar nodig
en als dat niet lukt,
maak je niet zovele zorgen,
je mag het allemaal opnieuw proberen
morgen.
Jun 12, 2019
Jun 12, 2019 at 8:17 PM UTC
When asked what ruck marches are like,
And I'm talking about those legendary light infantry ruck marches,
This is how I explain it:
Take your bedroom,
And try to shove it all into a military issue ruck sack,
Feeling impossible yet?
If so, you are on the right track.
If not, keep adding things to said rucksack until it does feel impossible.
You take a certain kind of baby powder and apply it to your neck, feet, groin, basically anywhere that's going to chafe (i.e. your entire body by the end)
Wrap your heels up, but not too much, because it's going to have to come off anyway,
after your heels start to bleed.
Put on your 2nd best pair of socks on,
Your best pair is for when you need a morale boost.
Put on your body armor,
But for the love of God don't use your inner elastic stap,
You won't be able to breath.
MAKE SURE YOU HYDRATE!!!
nuff said
Ensure you have all your kit and put it on the scale
...
98 pounds.
So add in body armor and your weapon, as well as ammunition and a carton of smokes,
You're looking at a cool 130 lbs (59 Kg),
More so if your a machine gunner, ammo bearer, or anti-armor specialists,
Which I usually was,
So I'd say add an extra 20 pounds (9 Kg) to be safe.
Now you're all strapped up,
Your kit isn't slipping,
And nothing is pinching,
Take that unwieldy, difficult to disengage from silhouette,
And go on a 20 mile foot movement,
With expectation that you are going to get ambushed.
That's what a ruck is like.
May 10, 2017
May 10, 2017 at 1:52 PM UTC
jy het soos 'n warrelwind in my lewe ingekom;
onverwags en alles omver gegooi,
maar op 'n goeie manier.
ek kan vir die eerste keer uit my buik uit lag,
my hare deurmekaar los,
en
pizza eet sonder om te huiwer.
daar is nie vlinders nie, maar 'n rustigheid oor my.
ek is só bang dié goeie tyding draai
en jy stap weg, so vinnig as wat jy gekom het.
so vou vir 'n ring, 'n belofte, uit geroeste draad.
wat rooibruin merke aan my vingers laat
wanneer die noodlot jou probeer steel.
sommer ogiesdraad,
dat dit nie regtig is nie.
maar dat my hart kan rustig raak.
vat my pinkie in joune en seël dit met 'n sagte soen
en ek sal weet - jy is hier om te bly.
Feb 6, 2023
Feb 6, 2023 at 3:23 AM UTC