"sinamahan" poems - Hello Poetry

Salamat, Salamat, sa napakamasayang pagsasamahan natin, salamat, sa pagmamahal na ipinadama niyo sa akin. Salamat, Ako ay nag-papasalamat sa pag gabay niyo sa akin. Salamat, ako'y inyong sinamahan sa lahat ng beses na ako'y humaharap sa hamon ng buhay. Salamat, sa pag-tangap sa akin bilang kaibigan. Salamat, kase kayo ay para saakin di' kaibigan ang turing kayo'y Pamilya para saakin. Salamat, Sa kabila ng lungkot at kaligayahan; ako'y hindi niyo kailanman iniwan. Salamat. Simula sa araw na ito, tayo man ay magkaibang landas ang tatahakin, sama-sama nating haharapin ang kinabukasan na nasa harapan natin. hawak ang kamay ng isat' isa, sabay-sabay na nag-lalakad papunta sa paraiso na para sa atin ay naka-laan. Salamat sa lahat. Salamat. Salamat, aking mga Kaibigan.

0

Mar 9, 2014

Mar 9, 2014 at 11:01 AM UTC

marlo-cabrera

Salamat.

Salamat, Salamat, sa napakamasayang pagsasamahan natin, salamat, sa pagmamahal na ipinadama niyo sa akin. Salamat, Ako ay nag-papasalamat sa pag gabay niyo sa akin. Salamat, ako'y inyong sinamahan sa lahat ng beses na ako'y humaharap sa hamon ng buhay. Salamat, sa pag-tangap sa akin bilang kaibigan. Salamat, kase kayo ay para saakin di' kaibigan ang turing kayo'y Pamilya para saakin. Salamat, Sa kabila ng lungkot at kaligayahan; ako'y hindi niyo kailanman iniwan. Salamat. Simula sa araw na ito, tayo man ay magkaibang landas ang tatahakin, sama-sama nating haharapin ang kinabukasan na nasa harapan natin. hawak ang kamay ng isat' isa, sabay-sabay na nag-lalakad papunta sa paraiso na para sa atin ay naka-laan. Salamat sa lahat. Salamat. Salamat, aking mga Kaibigan.

22

Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.

0

Apr 11, 2016

Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC

jramos

Dati at Dati Lang

Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.

67

baka hindi niya na nakayanan ang init at hirap ng araw-araw na buhay, o baka nalason na siya sa usok na binibuga ng mga mabahong mekanismo. baka siya'y basta lang nalulumbay. kung magdamag mo ba namang panoorin ang mundo at ang mga tao tiyak, malulungkot ka rin. 'di kaya nasaktan siya kasi hindi mo na raw siya pinapansin? siya'y nagpaayos at nagpaganda; nakapustura pa naman siya sa isang kumikinang na bughaw na bistida pero hindi pa rin iyon sapat para mabihag ang iyong tingin, kahit man lang isang silip. umiyak si Langit maghapon at 'di ko mapigilang itanong kung bakit. sinamahan ko siya at baka sakaling siya'y tumahan na. hinandugan ko rin siya ng isang munting ngiti. naisip ko lang na baka makatulong iyon sa pagbalik ng kanyang liwanag muli. binulungan ko siya ng isang sikreto, isang sigaw ng aking puso "anuman ang iyong kulay ang dilag mo ay kabighabighani kaya lubos kitang minamahal, aking panghabangbuhay na kaibigan, Langit"

0

Jun 19, 2014

Jun 19, 2014 at 3:23 AM UTC

marge-redelicia

umiyak si Langit

baka hindi niya na nakayanan ang init at hirap ng araw-araw na buhay, o baka nalason na siya sa usok na binibuga ng mga mabahong mekanismo. baka siya'y basta lang nalulumbay. kung magdamag mo ba namang panoorin ang mundo at ang mga tao tiyak, malulungkot ka rin. 'di kaya nasaktan siya kasi hindi mo na raw siya pinapansin? siya'y nagpaayos at nagpaganda; nakapustura pa naman siya sa isang kumikinang na bughaw na bistida pero hindi pa rin iyon sapat para mabihag ang iyong tingin, kahit man lang isang silip. umiyak si Langit maghapon at 'di ko mapigilang itanong kung bakit. sinamahan ko siya at baka sakaling siya'y tumahan na. hinandugan ko rin siya ng isang munting ngiti. naisip ko lang na baka makatulong iyon sa pagbalik ng kanyang liwanag muli. binulungan ko siya ng isang sikreto, isang sigaw ng aking puso "anuman ang iyong kulay ang dilag mo ay kabighabighani kaya lubos kitang minamahal, aking panghabangbuhay na kaibigan, Langit"

32

Nakita ko si Duterte Nakita ko ang presidente Nang bawian niya ng buhay ang isang residente Siya ba ang nagbigay ng buhay na kahit walang laman Pinipilit isalba ang hamak na katawan? Pinipilit iukol lahat ng kagustuhan Ang mamang iyon ay nais lamang ang kanyang tahanan Nang bombahin ng trak ang barikada Kinalabit ng pangulo Makamandag na sandata’t lumabas ang punglo Nasaksihan ng musmos ang pagsabog ng bungo Nakita ko ang presidente Sa pila PNR Kung paanong tinusok niya ang bag na aking dala At kung paanong ngumiti siya nang ako’y makaraan At nang minsang ang tren, ako’y iwan Sinamahan akong simpatyahan Nang isang huli nalang ako na ay liban Nakita ko ang presidente Nang minsan akong pumunta sa palengke Isang sanggol ang kanyang hinehele Habang binibilang sukli ko sa bente Nagkataong kulang pa ng siete Itinulak niya ang isang bata Binastos ang isang matanda At isang babaeng di tinulungan sa dalahin Binuska ang linya ng kanyang ipin Nakita ko ang presidente Nang bigyan niya ng tinapay ang isang pulubi Nang hindi niya itinapon ang basura sa tabi-tabi At sa kapwa matuwid siyang nagsilbi Nakita ko ang presidente Sa mata ng isang bata Nagsisismulang isipin ang tama o mali Kung sinong dapat idolohin O kung dapat bang maging padalos-dalos at matulin Tunay na siya ang salamin ng sambayanan Ang piniling maging repleksyon ng paniniwala nati’t kakayahan

0

Jul 12, 2016

Jul 12, 2016 at 2:19 AM UTC

AndieBonifacio

Nakita ko si Duterte

Nakita ko si Duterte Nakita ko ang presidente Nang bawian niya ng buhay ang isang residente Siya ba ang nagbigay ng buhay na kahit walang laman Pinipilit isalba ang hamak na katawan? Pinipilit iukol lahat ng kagustuhan Ang mamang iyon ay nais lamang ang kanyang tahanan Nang bombahin ng trak ang barikada Kinalabit ng pangulo Makamandag na sandata’t lumabas ang punglo Nasaksihan ng musmos ang pagsabog ng bungo Nakita ko ang presidente Sa pila PNR Kung paanong tinusok niya ang bag na aking dala At kung paanong ngumiti siya nang ako’y makaraan At nang minsang ang tren, ako’y iwan Sinamahan akong simpatyahan Nang isang huli nalang ako na ay liban Nakita ko ang presidente Nang minsan akong pumunta sa palengke Isang sanggol ang kanyang hinehele Habang binibilang sukli ko sa bente Nagkataong kulang pa ng siete Itinulak niya ang isang bata Binastos ang isang matanda At isang babaeng di tinulungan sa dalahin Binuska ang linya ng kanyang ipin Nakita ko ang presidente Nang bigyan niya ng tinapay ang isang pulubi Nang hindi niya itinapon ang basura sa tabi-tabi At sa kapwa matuwid siyang nagsilbi Nakita ko ang presidente Sa mata ng isang bata Nagsisismulang isipin ang tama o mali Kung sinong dapat idolohin O kung dapat bang maging padalos-dalos at matulin Tunay na siya ang salamin ng sambayanan Ang piniling maging repleksyon ng paniniwala nati’t kakayahan

38

Ikaw si "Ligaya" pero lungkot ang iyong dala Ikaw yung nagpapatunay na hindi lahat ng nakangiti masaya ikaw yung dating nagbibigay sigla kaso unti untiang nabura. Yung imahe mo na dating buo na palitan ng mga linya na sobrang gulo Di ko tuloy alam kung ikaw si ligaya o si lungkot sinamahan mo kong umakyat pero iniwan mo pag dating sa tuktok. Kumapit sa bisyo at doon nalugmok. napaaway, nag maoy, at doon nasuntok. Nasuntok ng katotohanan na wala kana at yung ligaya ni "Ligaya" ay nahanap sa iba Pero maligaya ako na maligaya kana kahit yung sarili kong ligayay mawawala na. sa dinamidami ng ligaya sa tulang to kabaligtaran ang nadarama ko. kasi nga ikaw si Ligaya pero lungkot ang dala mo.

0

Oct 23, 2016

Oct 23, 2016 at 11:48 PM UTC

jan-carlo-ramos

Ang tula para kay Ligaya

Ikaw si "Ligaya" pero lungkot ang iyong dala Ikaw yung nagpapatunay na hindi lahat ng nakangiti masaya ikaw yung dating nagbibigay sigla kaso unti untiang nabura. Yung imahe mo na dating buo na palitan ng mga linya na sobrang gulo Di ko tuloy alam kung ikaw si ligaya o si lungkot sinamahan mo kong umakyat pero iniwan mo pag dating sa tuktok. Kumapit sa bisyo at doon nalugmok. napaaway, nag maoy, at doon nasuntok. Nasuntok ng katotohanan na wala kana at yung ligaya ni "Ligaya" ay nahanap sa iba Pero maligaya ako na maligaya kana kahit yung sarili kong ligayay mawawala na. sa dinamidami ng ligaya sa tulang to kabaligtaran ang nadarama ko. kasi nga ikaw si Ligaya pero lungkot ang dala mo.

17

Gusto mo siya? Mahal mo siya? Gusto ka ba niya? Mahal ka ba niya? Binigyan mo ng bulaklak. Tinanggap ba niya? Sinamahan mo ng tsokolate, Nginitian ka ba niya? Nangako kang maging mabait. Narinig mo ba ang sagot niya? Kinalimutan mo ang maging malupit. Pinagmukha ka pang tanga. Sinukuan ka na niya. Iniiwan sa tuwing ika'y makikipagkita. Nabasa ka na ng ulan sa kalsada, Hanggang saan mo kayang umasa? Tigilan mo na siya. Ibaling mo ang pagtingin sa iba. Mas masasaktan ka, Kapag nalaman **** may mahal na siyang iba.

0

Jan 9, 2016

Jan 9, 2016 at 12:31 PM UTC

eugene

Walang Forever

Gusto mo siya? Mahal mo siya? Gusto ka ba niya? Mahal ka ba niya? Binigyan mo ng bulaklak. Tinanggap ba niya? Sinamahan mo ng tsokolate, Nginitian ka ba niya? Nangako kang maging mabait. Narinig mo ba ang sagot niya? Kinalimutan mo ang maging malupit. Pinagmukha ka pang tanga. Sinukuan ka na niya. Iniiwan sa tuwing ika'y makikipagkita. Nabasa ka na ng ulan sa kalsada, Hanggang saan mo kayang umasa? Tigilan mo na siya. Ibaling mo ang pagtingin sa iba. Mas masasaktan ka, Kapag nalaman **** may mahal na siyang iba.

20

May kung paparating habang tumatakbo ako papalayo Mabilis ang kilos ko ngunit siya, dahan-dahan lang na papalapit sa akin Inabutan niya ako pero hindi siya tumigil Sinamahan niya akong tumakbo Mas bumibilis ang mga paa ko Na tila papalayo sa kanya Nahahabol niya kada tapak ko sa sahig Parang hindi naman kami lumalayo Ni hindi kami umuusad Pero pagod na pagod kami sa pagtakbo Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umalalay din ako Sa hinaba haba ng pagtakbo namin Hindi ko nalaman ang pangalan niya Sa hinaba haba ng pagtakbo niya Hindi niya alam bakit niya ako sinusundan Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umiyak lang ako Nakikita ko na ang dulo Tinignan ko siya kung sabay pa rin kami Sabay pa rin kaming nakarating Sa dulo ng kanya-kanyang paroroonan.

0

Sep 25, 2020

Sep 25, 2020 at 3:56 AM UTC

mymelodyisyou

Prologue

May kung paparating habang tumatakbo ako papalayo Mabilis ang kilos ko ngunit siya, dahan-dahan lang na papalapit sa akin Inabutan niya ako pero hindi siya tumigil Sinamahan niya akong tumakbo Mas bumibilis ang mga paa ko Na tila papalayo sa kanya Nahahabol niya kada tapak ko sa sahig Parang hindi naman kami lumalayo Ni hindi kami umuusad Pero pagod na pagod kami sa pagtakbo Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umalalay din ako Sa hinaba haba ng pagtakbo namin Hindi ko nalaman ang pangalan niya Sa hinaba haba ng pagtakbo niya Hindi niya alam bakit niya ako sinusundan Nanghina ang paa ko Umalalay siya Nanghina ang paa niya Umiyak lang ako Nakikita ko na ang dulo Tinignan ko siya kung sabay pa rin kami Sabay pa rin kaming nakarating Sa dulo ng kanya-kanyang paroroonan.

29

Mahal, samahan mo ko. Iwanan natin ang mundo, Lakbayin natin hanggang dulo, Iiwasan ang lungkot at gulo. Mahal, hawakan mo ang aking kamay. Malayo pa ang ating lalakbayin Kaya pakiusap, Huwag **** bibitawan ang aking kamay. Mahal, huwag kang matakot. Pangako ko di ko bibitawan ang 'yong kamay. Ipikit mo lang iyong mga mata. Tayo'y papalit na sa ating patutunguhan. Mahal, salamat sinamahan mo ko takasan ang mundo na puno ng problema, Muling idilat mo ang iyong mga mata, Sasayaw tayo sa gitna ng mga tala.

0

Nov 2, 2020

Nov 2, 2020 at 10:07 AM UTC

rhosie

Samahan mo ko

Mahal, samahan mo ko. Iwanan natin ang mundo, Lakbayin natin hanggang dulo, Iiwasan ang lungkot at gulo. Mahal, hawakan mo ang aking kamay. Malayo pa ang ating lalakbayin Kaya pakiusap, Huwag **** bibitawan ang aking kamay. Mahal, huwag kang matakot. Pangako ko di ko bibitawan ang 'yong kamay. Ipikit mo lang iyong mga mata. Tayo'y papalit na sa ating patutunguhan. Mahal, salamat sinamahan mo ko takasan ang mundo na puno ng problema, Muling idilat mo ang iyong mga mata, Sasayaw tayo sa gitna ng mga tala.

15

ikaw ay tila bituin at ako ang buwan. ang nanahimik kong puso at sanay sa pagiisa ay bigla **** sinamahan. mas lalo **** pinaliwanag ang madilm kong gabi. panandalian, minsan ikaw nawawala wala, madalas natatakluban ng mga ulap na tila inaagaw sa akin. manatili ka, pakiusap.

0

Mar 11, 2020

Mar 11, 2020 at 3:26 AM UTC

kenpachiwords

tala

ikaw ay tila bituin at ako ang buwan. ang nanahimik kong puso at sanay sa pagiisa ay bigla **** sinamahan. mas lalo **** pinaliwanag ang madilm kong gabi. panandalian, minsan ikaw nawawala wala, madalas natatakluban ng mga ulap na tila inaagaw sa akin. manatili ka, pakiusap.

1