"sagte" poems
En soms in die vroee oggend ure **** ek steeds jou stem...
wanneer ek sukkel om te slaap,
maar my lyf deuretrek is van moegheid
, voel ek nog jou sagte aanraking.
Dan ***** jy by my soos die neurie van 'n lang vergete wiegelied in die agterkop,
of
die weergalming van ons gegillende stemme deur die lang gange van die lewe...
dis dan wanneer die hartseer my tref.
Dit vul die l e e m t e s wat gelaat is deur die s p a s i e s waar jou vingers altyd so
perfek
In myne gepas het,
in die dooie gevoel,
oor al die plekke waar net jou aanraking
soms
genoeg was om elektrisiteit op te wek
wat my nog vir weke speelvol geprikkel het.
Dan vorm dit saam in die [kamers] van my hart,
waar jou n.a.a.m,
jou < liefde 3
en jou ~legende*
vir altyd sal bly
... en stroom deur die vensters van my siel...
sodat ek weer 'n gesonde uitkyk op die lewe kan he.
Soos 'n magtige rivier
loop dit by al die voue af,
maar altyd met grasie...
en ek huil
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 6:42 PM UTC
**** jy die **** van yster-gordyn wat val en die aarde omhels ten laaste sy afwaartse versnelling.
Dit maak seer mamma...
Gewere word neergelê as ń universiële teken van hoop en vrede , maar verlang na ń lid van die geledere.
Dit maak seer mamma...
Ons was almal naïef; in ons drome was daar plek vir twee,
Ń eindelose see waar ons kon wegvaar van die ontbindinde spoke van gister, waar ons ons hande in soutwater-poele kon was iewers langs die kus van versoening...
Dit maak seer...
Niemand sou kon raai dat die jare se snellertrek en loopgraaf grawwe jou eens sagte vel kon magnetiseer nie... *** kon ek voorsien dat jy ń bietjie van die geweld gaan steel het om vir jouself te hou nie. *** sou ek weet dat jou vingers jeuk sonder die dooie staal wat dit streel nie...
Een skoot
Twee skote
Drie skote
Ń eenman vuurpelaton reën op my neer en dring deur my ope arms...
Jy het nog altyd ń plek in my hart gehad, maar nou het jy dit beset met lood en alle onskuld uitgerook met brandende kruit...
Dit maak seer...
Dele van jou hang nog swaar op al die plekke wat saakmaak en seermaak en trek my af grond toe...
Eina...
Liefde ek het altyd geweet ons het mekaar se ruë gehad... ek hey net nie geweet jy was besig om ń rooi kruis vir jou fissier op myne te verf nie...
Dit maak seer mamma...
Koebaai
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:48 PM UTC
'n lewe in konstruksie...
dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf...
ons bou en bou en bou,
en toets dan die produk.
Maar aan die einde, as ons klaar gebou het...
wat is dan daarvan te kom.
'n Lee huis...
'n stil pad...
en wat het ons van onself geleer?
En wat leer ons van die wereld en mense om ons
, vasgevang in die stryd teen tyd...
niks nie.
Ons het net voor onself uitgekyk
na die vaal stene
en die slukkerige sement.
Watter vreugde het dit vir ons gebring.
Niks nie.
Nee,
ek weier.
Ons is tog hier geplaas met vrye wil.
En iewers langs die pad,
raak almal die pad duister...
en word dan deur die samelewing verdoem.
Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word...
In daardie oomblikke is God meer vergete
deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...
die wat lag en vinger wys...
die wat klippe gooi,
as deur die wat die prentjie aanskou.
Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,
om die lig rerig te verstaan...
Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,
voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur.
Daar le wysheid in die donker,
want dit is in die donker waar jy aleen is,
met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.
Net die wind om jou siel te sus,
die stilte om jou uit te rus...
en niemand wat jou god kan wees
of sy woorde
en planne
vir jou kan uitmessel nie.
Die pad het die gevaar geraak.
Dis koud en korrupt.
En ons is dankbaar,
dat ons die kans gekry het om dit te sien,
terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's
en wegsmelt in die donker...
want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...
ons is die gelukkiges...
en hulle loop op die pad na verdoemtenis
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 7:12 PM UTC
Vanaand vou ek my snoesig toe
in die soet-droom blou lug
iewers tussen die maan en die sterre...
en as die liggies my pla
trek ek weer, soos kleintyd, die duvet oor my kop
en verbeel myself dat
jy
en jou honger hande
nie in die werled bestaan nie!!
Ek kruip dan in die sagte plekkies
van ontstuimige oseane...
so tussen deur die nate van
die brekende golwe...
en le terug as die trek
van moegheid my kom haal...
en terwyl die vloeiende satyn
my wange streel...
maak ek my oe toe
en glimlag
Nov 11, 2013
Nov 11, 2013 at 3:38 PM UTC
Ek was die Suid Weste wind
wat jou wintermaande bring
, jou skimme van diepsee inwaai
om jou land ontsuimig te laat.
Ek was die ysige hand
wat jou sagte vlees knyp
en nakend onder my sagte streling
laat vries in die kou en sy ryp.
Die onaardse storm van skadu's
wat sonder ophou jou
uit jou midnag sliuimer ruk
as ek soos n besetene
in die vroegoggend aan jou deur kom pluk.
Watter vors sou jy, ag
tsja ~ so nietig
teen my kon inrig
*** sou jy kon staan
as ek my volle wendings op jou rig?
*** naief was ek om teen
jou te hammer en myself
keur op keur teen jou vas te gooi
, waar jy onomwonde staan.
Jy ~ vind ek ook toe uit~
die tafelberg van my ou bestaan.
Aug 19, 2014
Aug 19, 2014 at 11:08 AM UTC
Vandag vloek-groet ek die verlede
en spuug die suur naam uit
en rig ek al my groot gebede
om gistergoed ook weg te smyt
Maar koester ek die kleine vrees
in die diepste van my hart
sal more net soos gister wees
breek die ook van die smart
en deel ek in vertroulikheid
my woordsopregte eed
as more soos 'n spiel wil lyk
sal dood my uit ellende sleep
Tog, mik ek vir die kruine
- droom my silwer droom
, vermy vergete pyne
van 'n toekoms palindroom.
Want as my lepel andersom
dieselfde as tevore lyk
wees jy ook nie te verstom
as ek na sagte doodsoen reik.
Oct 26, 2014
Oct 26, 2014 at 11:47 AM UTC
Rook hom uit met
Silwer linte teer
En nikotien
Smoor hom in
ń bredie van
alkahol en kaffiën
Sny hom uit
Met skêr of lem
Verdoof met dwelms
Die bose gees se stem...
Hy krap swaar laserasies
Wat tierstrepe verf
Oor die sagte weefsel
Van my hoof organe
En spring tussen
Sinapse totdat
Impuls ń inhirente
Sindroom word...
Skree. Hy skree. Hy SKREE.
Krap en skree en brand,
Hy brand .... HY BRAND
So Rook hom uit met
Marlboro red
En black mix
Smoor hom in
ń vat van
Russian bear en red bull
Sny hom uit
Met ń dokter se lem
Snuif hom uit in lyntjies
Dis te veel, sy donnerse stem
...
May 6, 2014
May 6, 2014 at 5:42 PM UTC
My klein Ouma
smeer haar liefde
soos botter
Sy smeer van kant tot kant
en gee liefde orals,
wat langsaam versmelt in die deug
van haar sagte brood
My klein Ouma se liefde
vul al die gate in die warm brood
“Niks is beter as brood nie”
Is wat Ouma altyd se
En tog, is sy verbasend klein …
Sy eet net die krummels
en gee vir ander
haar gebotterde brood
so gesond
so lekker
My klein Ouma
Vol liefde gesmeer
Jan 3, 2019
Jan 3, 2019 at 2:44 AM UTC
My liefste mens
My beminde
Jy.
Jy is n meesterstuk.
Jy is digkuns, jy is melodie
Jy is ink en papier en woorde
Jy is n kaleidoskoop in anatomie.
Jou mond is my kompas
As my kop verdwaal
Gerroes en deur die wind verweer
Kan jou sagte woorde my veilig laat huistoe terugkeer.
Jou hare, watervalle oor die skatkamers
Waar ek my geheime neerle
Van fluisters in die donker
Tot hardop liefde opse.
Dat ek myself aan jou mag gee
My swaar, my lig, my heimwee
My gister, my more, my vandag.
My geslote deure, my trane, my glimlag.
Jou hande is sleutels wat my kamers oopsluit
En oor my gly soos water oor rante
Om hoeke om draaie
My sirkels, my vierkante
My donker steugies en oop plaaspaaie.
Jou oe is die verlede, die toekoms en nou
En as jy lag sien ek padkaarte in hulle oopvou
Wat lei na orals en nerens
Na die sterre
En na onthou.
Jou bors is my vesting.
My kaggel, my lig, my beskerming
Waar ek veilig my hart kan hou
Om saam met jou dans
Op die ritme van vetrou.
My liefste mens, my beminde
Jy is sterre oe en oop-oog droom
Jou glimlag breek, vee weg en maak skoon.
Jy maak die storm in my rustig.
Jy is die vrede na die reen...
Jy is my virewig
Jul 4, 2021
Jul 4, 2021 at 2:54 PM UTC
Skielike hartsbegeerte verskyn oorstelp
Verlang na bo om op berg vas soos boom
Wil staan gaan saam met dit wat is!
Sonder afwagting sonder skroom
In die lewegewende liefste Stroom
Sommer so sonderling se droom
In stralende lagge ligse verwondering
Salig met sagte wit wind wat wolk
Sonder sodanige mondige verklaring
Wil skugter skuif saam as woordlose tolk
Gewortel in aarde geplant vir liefde se bewaring
Aug 13, 2020
Aug 13, 2020 at 7:17 AM UTC
fyntjies fyntjies
dans op ‘n lem
hou die pyn
uit jou stem
liggies liggies
oor donker water
dobber vlak bo-op
sink saggies later
en dan
duik diep
deur die duister fluweel
van die sagte nagsee
gaan terug na wat jy is
swem deur die seer
anderkant die doop
sal alles dieselfde wees
behalwe jy
blaas jou eie vlam
smee jouself vry
Aug 18, 2022
Aug 18, 2022 at 12:59 PM UTC
Einige wundervolle Dinge,
einige wundervolle Gefühle,
einige wundervolle Zeiten
wirst Du nie vergessen
ich hoffe, ich bin eins davon,
sagte das kleine Wort
Nov 23, 2020
Nov 23, 2020 at 6:55 AM UTC
it's either ***** or it's blackmail,
you choose; i've had, enough!
of making a choice! i've made mine already!
hoisin duck wraps! **** you and your
twisted "upkeep" of the white culture...
ich sagte meine finale,
überqueren meiné
origínal setzen...
ich werden meiné
zweite vorschlag -
die kreuzzug:
and i mean, really really mean:
die schwarzkreuz auf ein
trügerisch pazifist segeltuch...
i really don't understand
the undermining of the germans...
i really, really think these people
are crafting the next auschwitz with
their ****** take on innocence,
to me the muslims are the next jews...
but i like drinking watching this
cinema...
makes the whiskey tvice *** goot,
thrice as godot...
go ha ha jerky in deutsche...
these muslims don't know
germans...
i'm waiting for the goblin
cannibals to start eating the
migrants...
fun fun fun...
it's like you almost miss
the jews -
woe to those: who have seriously undermined
das deutsche... as i say:
nein, ich bin sißer sie
gemacht spaß was auf nicht
machen sein witz: zukunft geist...
and that really is my best effort of spastic
german... i think it was along
the lines:
take the **** out of the germans,
you will regret taking the **** out of
the germans,
because taking the **** out of the english,
only means a delayed reaction
from the americans / australians...
which is always the worst part of the joke,
that, by being delayed, is never,
actually endowed with a status of:
being a joke akin to auschwitz ha ha no ha ha.
still, **** me,
those hoisin duck wraps,
and the calendar year being unchanging;
keep calling it d-day qua qua quacking
jeep...
oh, right, blah blah
black sheep... forgot about the swans,
just started to imagine the israeli invention
of the *** hiding behind the propaganda
surrounding the kalashnikov.
Sep 29, 2017
Sep 29, 2017 at 10:21 PM UTC
Her virginity
Was a flower
You plucked her girlhood
And put it in a vase
By her bed
Reminded her
a woman's role was to love
Support the growth
of the flower
that you picked
Made sure
that she'd water it
But wouldn't dare
to do it yourself
Dug the lily
from dirt with two
fingers
Because
of its beauty
But what about
how it grows?
Jul 6, 2017
Jul 6, 2017 at 1:51 PM UTC
ons staan
voor die sagte
donker
sluier
van die dood
die lewende skaduwee
skielik so groot
een vir een
gaan ons deur
na die onsienbare
deur die poort
die dunste membraan
die diepste doop
Jun 10, 2021
Jun 10, 2021 at 1:31 PM UTC
jy het soos 'n warrelwind in my lewe ingekom;
onverwags en alles omver gegooi,
maar op 'n goeie manier.
ek kan vir die eerste keer uit my buik uit lag,
my hare deurmekaar los,
en
pizza eet sonder om te huiwer.
daar is nie vlinders nie, maar 'n rustigheid oor my.
ek is só bang dié goeie tyding draai
en jy stap weg, so vinnig as wat jy gekom het.
so vou vir 'n ring, 'n belofte, uit geroeste draad.
wat rooibruin merke aan my vingers laat
wanneer die noodlot jou probeer steel.
sommer ogiesdraad,
dat dit nie regtig is nie.
maar dat my hart kan rustig raak.
vat my pinkie in joune en seël dit met 'n sagte soen
en ek sal weet - jy is hier om te bly.
Feb 6, 2023
Feb 6, 2023 at 3:23 AM UTC