"planong" poems - Hello Poetry

Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.

0

May 24, 2016

May 24, 2016 at 8:55 PM UTC

dorkcereals

Dingding

Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.

43

Di pa alam anong mangyayari, Sa planong pinag-isipang mabuti, Ano kaya ang magiging bunga, Ng aking mga huling pahina. Saan kaya aabot ang aking mga tula, Tatagos kaya sa puso mo ang damdamin kong ikinubli, Mararamdaman mo ba ang emosyon sa likod ng 'king tinig, Makakaabot kaya sa iyo aking binibini. Ang mensahe ko sana'y sapat, Magbunga sana ang aking pagkamatapat, Panalangin ko lamang na sana di maging salat, Ang laman nitong mga huli kong sulat. Kaya bahala na, bahala na, Bahala na ang Maykapal sa huling kabanata, Bahala na ang panginoon sa katapusan, Pati na sa darating na kinabukasan, Nitong kwentong nangyari nang di inaasahan.

0

Nov 9, 2017

Nov 9, 2017 at 4:29 AM UTC

taltoy

Bahala na

Di pa alam anong mangyayari, Sa planong pinag-isipang mabuti, Ano kaya ang magiging bunga, Ng aking mga huling pahina. Saan kaya aabot ang aking mga tula, Tatagos kaya sa puso mo ang damdamin kong ikinubli, Mararamdaman mo ba ang emosyon sa likod ng 'king tinig, Makakaabot kaya sa iyo aking binibini. Ang mensahe ko sana'y sapat, Magbunga sana ang aking pagkamatapat, Panalangin ko lamang na sana di maging salat, Ang laman nitong mga huli kong sulat. Kaya bahala na, bahala na, Bahala na ang Maykapal sa huling kabanata, Bahala na ang panginoon sa katapusan, Pati na sa darating na kinabukasan, Nitong kwentong nangyari nang di inaasahan.

17

032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 3:56 AM UTC

psalmiseta

Ang Bilis Naman

032217 Ang bilis namang kumupas ng lahat Yung akala kong aabutin pa ng kinabukasa'y Kinain na ng alikabok, Hindi ko na mabasa ang naka-imprinta Na dati lang, araw-araw kong pinagmamasdan Na dati lang, parang sabik ka pang maging parte ng araw ko Na dati lang, sinasabi **** ako ang kumukumpleto nito. Ang bilis namang maglaho ng lahat Pumikit lang ako, naiglip lang ako Parang nagbago na rin ang mundo mo Iba na ang istilo, iba na ang galaw Iba na ang sambit, iba na -- Hindi ko na mabasa pa Hindi ko na nga alam kung nasaan na ba ang "tayo." Ang bilis namang huminto't sumuko Na sabi mo'y hindi ka magsasawa Pero parang kapeng katitimpla lang, Nanlamig at hindi ko alam kung paanong nawalan ng lasa Iba na ang nagtimpla, Ayoko na sana. Ang bilis naman ng lahat, Sabi ko pa naman, "Higitan natin ang tatlong araw" Oo, sinubukan natin Nahigitan nga natin at naging "tatlong buwan." Pasensya, hindi ko kasi matanggap Na ganito ang bunga nang minsang pinagtayaan ko Siguro nga ganoon talaga, Sa huli't huli'y susuko rin ang isa Bibitaw din at maglalaho ang "tayo." Pasensya talaga, Ang hirap tanggapin Kasi ikaw ang unang sumuko sa ating dal'wa Ayoko na ring manguna pa Ayoko na ring ayusin pa Ayoko na ring bigyang kahulugan pa. Hindi ko alam kung paano ako uuwi Kung sasalubungin pa ba ako ng yakap mo O mag-isa ako uuwi't maghihintay na lang muli Maghihintay at papara ng iba. Hindi ko alam kung paano na Paano na yung mga plano natin Mga planong napako kahit maaga pa lang Hindi man lamang umabot sa ninais natin. Sapat na sigurong itigil ang kahibangang ito Na minsan, nangarap ako At ikaw pa ang pinangarap ko. Nandyan ka man, ang layo mo pa rin. Kaya siguro, siguro itigil n natin At siguro nga, hihinto na rin ako sa pagsusulat sayo Kalilimutan ko na lang ang lahat kahit masakit Tama na siguro, ayoko na magsulat Tama na, sumusuko na ako sayo.

54

the hardest part of loving someone isn’t the part where you let go of them – it’s letting go of the future that was supposed to be

0

Jun 7, 2021

Jun 7, 2021 at 12:35 PM UTC

ph081

mga planong napako

the hardest part of loving someone isn’t the part where you let go of them – it’s letting go of the future that was supposed to be

1

Kinamumuhian kita. Hindi dahil nagsisisi ako, dahil sa mga alaalang binuo mo. Kasalanan ko din naman ako yung sumuko. Kinabukasang walang itutungo. Ba’t ba napakaperpekto mo? Sa aking buhay tila ikaw ang bubuo. Pero anong ginawa ko? Sinayang ko. Mga luhang sayang ang pagtulo. Masaya ka naman ba? Meron na bang iba? Ako, ito, naghahanap. Pero sa huli nag-iisa. Mga oras na napupunta sa ‘di ko kilala. Kinaiinisan kita. Mga sekreto **** di ko nasagot, naaalala sa oras na ako’y nababagot. Bakit ba napakadami **** lihim? Mga bagay na iyong kinikimkim. Nakakamangha kasi pinipilit kitang magtiwala. Pero sa tanong ko’y sagot mo’y “Wala”. Mahal mo ko pero ba’t tiwala mo hindi buo? Mga sagot mo tila may lihim, hindi totoo. Nakakabadtrip ka. Gustong gusto ko malaman nasa isip mo. Sana nagtiwala ka ng buo. Ito na sana ang huling liham ko sayo. Lumigaya ka sana at matupad mga pangarap mo. Mga planong napako ‘di na magbabago. Mga buhay nating nagkasalubong pero magkaiba ang dulo. Salamat, patawad. Ngayon malaya ka nang lumipad. Tahanan.

0

Aug 26, 2020

Aug 26, 2020 at 9:33 AM UTC

vrgl21

Kinamumuhian kita

Kinamumuhian kita. Hindi dahil nagsisisi ako, dahil sa mga alaalang binuo mo. Kasalanan ko din naman ako yung sumuko. Kinabukasang walang itutungo. Ba’t ba napakaperpekto mo? Sa aking buhay tila ikaw ang bubuo. Pero anong ginawa ko? Sinayang ko. Mga luhang sayang ang pagtulo. Masaya ka naman ba? Meron na bang iba? Ako, ito, naghahanap. Pero sa huli nag-iisa. Mga oras na napupunta sa ‘di ko kilala. Kinaiinisan kita. Mga sekreto **** di ko nasagot, naaalala sa oras na ako’y nababagot. Bakit ba napakadami **** lihim? Mga bagay na iyong kinikimkim. Nakakamangha kasi pinipilit kitang magtiwala. Pero sa tanong ko’y sagot mo’y “Wala”. Mahal mo ko pero ba’t tiwala mo hindi buo? Mga sagot mo tila may lihim, hindi totoo. Nakakabadtrip ka. Gustong gusto ko malaman nasa isip mo. Sana nagtiwala ka ng buo. Ito na sana ang huling liham ko sayo. Lumigaya ka sana at matupad mga pangarap mo. Mga planong napako ‘di na magbabago. Mga buhay nating nagkasalubong pero magkaiba ang dulo. Salamat, patawad. Ngayon malaya ka nang lumipad. Tahanan.

18

Para sa taong lihim kong minamahal “Maging akin ka sana” aking munting dasal Pag-ibig ko sayo’y lumalalim habang tumatagal Mahalin mo lang ako pangako hindi ako magiging sagabal Masyado na bang luma ang ihalintulad ka sa isang bituin? Kita ko pero di ko kayang abutin Tanaw ko pero kailanman di magiging akin Oo, Tanggap ko yun kahit dala nito’y sugat na malalim Sana nga naging bulag nalang ako Para di na ko tuluyang nahulog sa’yo Pero paano ba yan tao lang din naman ako Nagmamahal rin kahit alam kong hanggang ganito na lang tayo Hindi ka naman siguro manhid para di mo randam Para di mo maintindihan at di malaman Sadyang di mo lang talaga kayang masuklian Ang pagmamahal na matagal ko nang inaasam-asam Sabi nga nila tanga raw ako Umaasa ng pagmamahal sa isang katulad **** wala namang planong mahalin ang isang katulad ko Eh anong magagawa ko? Malalim ang pagkakahulog ko sa’yo At tila ba nalulunod na ako sa pagmamahal na ito Na kahit di na ako makaahun basta’t alam kong mahal, nandyan ka lang sa tabi ko Pero alam kong hanggang pangarap nalang ito Alam kong kahit kailanman di magiging totoo Kasi may iba kang mahal at hindi yun ako Kasi kahit magunaw man ang mundo Mahal, alam kong di magiging tayo

0

Nov 11, 2017

Nov 11, 2017 at 7:01 AM UTC

Aime

Love in the Shadows

Para sa taong lihim kong minamahal “Maging akin ka sana” aking munting dasal Pag-ibig ko sayo’y lumalalim habang tumatagal Mahalin mo lang ako pangako hindi ako magiging sagabal Masyado na bang luma ang ihalintulad ka sa isang bituin? Kita ko pero di ko kayang abutin Tanaw ko pero kailanman di magiging akin Oo, Tanggap ko yun kahit dala nito’y sugat na malalim Sana nga naging bulag nalang ako Para di na ko tuluyang nahulog sa’yo Pero paano ba yan tao lang din naman ako Nagmamahal rin kahit alam kong hanggang ganito na lang tayo Hindi ka naman siguro manhid para di mo randam Para di mo maintindihan at di malaman Sadyang di mo lang talaga kayang masuklian Ang pagmamahal na matagal ko nang inaasam-asam Sabi nga nila tanga raw ako Umaasa ng pagmamahal sa isang katulad **** wala namang planong mahalin ang isang katulad ko Eh anong magagawa ko? Malalim ang pagkakahulog ko sa’yo At tila ba nalulunod na ako sa pagmamahal na ito Na kahit di na ako makaahun basta’t alam kong mahal, nandyan ka lang sa tabi ko Pero alam kong hanggang pangarap nalang ito Alam kong kahit kailanman di magiging totoo Kasi may iba kang mahal at hindi yun ako Kasi kahit magunaw man ang mundo Mahal, alam kong di magiging tayo

27