"pagwawakas" poems - Hello Poetry

hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na. sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.

0

Jan 8, 2017

Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC

ronnipeppi

paalam, paalam

hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na. sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.

73

Sa hinaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Nang saglit Di ko mainitindihan ang langit. Kung paano niyang iniluha Ang bigat ng bawat kahapon Ng natuyo niyang pusong Pinigilang umagos Sa mahabang panahon. Tumangis siya Nang malakas Dahil di niya maamin At di niya matanggap Ang itinakda **** pagwawakas. Sa kakarampot niyang pag-asa na babalik ka rin. Ngayong gabi. Ang kanyang napili Na ibulalas ang lahat Sa pag-aakalang Tulog na ang lahat Lahat ng mata’y nakapikit. At wala nang makakarinig Ng pagtangis Na mayroong balang-araw Na katabi mo siyang Mahihimbing. Ngunit nagkamali siya. Saan nga ba tutungo Matapos niyang iluha Ang lahat sa lupa Na aanurin Patungo sa puso **** Kinakain ng pangungulila. Sa hinahaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Subalit saglit Marahil ay ayaw niya Nang makasakit. O gusto ka lang niya damayan Sa gabing Wala ka nang ibang inisip Kung bakit ka niya iniwan O paano ka niyang nagawang saktan Kung paano sinira Ang bawat pangakong Binitiwan. At kung paanong di mo masabi Ang tunay **** nararamdaman. Kaya sa susunod Na iiyak ang langit Kapag malamig ang gabi At pangalan niya Ang tanging kayang bigkasin Ng mapuputla **** labi Ay patuluyin mo siya. Hayaan mo siyang umapaw Hayaan **** bahain ka At tuluyang ambunan Ang natutuyo mo ng puso. Makipagsayaw ka Kung kinakailangan Nais ka lang niyang damayan Gusto niya rin ng karamay.

0

Dec 28, 2015

Dec 28, 2015 at 4:47 AM UTC

forevertwentywang

Sa Tuwing Uulan, Kapag Gabi...

Sa hinaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Nang saglit Di ko mainitindihan ang langit. Kung paano niyang iniluha Ang bigat ng bawat kahapon Ng natuyo niyang pusong Pinigilang umagos Sa mahabang panahon. Tumangis siya Nang malakas Dahil di niya maamin At di niya matanggap Ang itinakda **** pagwawakas. Sa kakarampot niyang pag-asa na babalik ka rin. Ngayong gabi. Ang kanyang napili Na ibulalas ang lahat Sa pag-aakalang Tulog na ang lahat Lahat ng mata’y nakapikit. At wala nang makakarinig Ng pagtangis Na mayroong balang-araw Na katabi mo siyang Mahihimbing. Ngunit nagkamali siya. Saan nga ba tutungo Matapos niyang iluha Ang lahat sa lupa Na aanurin Patungo sa puso **** Kinakain ng pangungulila. Sa hinahaba-haba ng tag-init Ngayon nalang ulit umulan. Nang malakas. Subalit saglit Marahil ay ayaw niya Nang makasakit. O gusto ka lang niya damayan Sa gabing Wala ka nang ibang inisip Kung bakit ka niya iniwan O paano ka niyang nagawang saktan Kung paano sinira Ang bawat pangakong Binitiwan. At kung paanong di mo masabi Ang tunay **** nararamdaman. Kaya sa susunod Na iiyak ang langit Kapag malamig ang gabi At pangalan niya Ang tanging kayang bigkasin Ng mapuputla **** labi Ay patuluyin mo siya. Hayaan mo siyang umapaw Hayaan **** bahain ka At tuluyang ambunan Ang natutuyo mo ng puso. Makipagsayaw ka Kung kinakailangan Nais ka lang niyang damayan Gusto niya rin ng karamay.

64

Isang umagang maaliwalas, Lumingon ka sakanya Bahagdan ng paghanga ay tumaas pa Sinabi sa sarili, oo sana siya na Agam-agam na nagtiwala ka, Hanggang isang araw, hulog kana talaga Pag-ibig na dumatal, Akala’y totoo Noon pala ay bunga lamang ng imahinasyong lito, Akala mo siya na para sayo, Ikaw lang pala nagkukumahog na maging kayo Napag-tanto ang totoo, Natakot ka, Di alam kung paano kukumprontahin siya Hanggang sa isang araw, suko kana talaga Wala na si kilig, Lambing O paghanga sakanya Lahat naglaho, Nang matuklasan **** Lalaki din pala ang tipo niya.. Malungot na pagwawakas diba? Walang magagawa, di ikaw nakaTADHANA sakanya.

0

Jun 20, 2016

Jun 20, 2016 at 4:38 AM UTC

rachel-feliciano-madrunio

MAPAGKUNWARi si TADHANA

Isang umagang maaliwalas, Lumingon ka sakanya Bahagdan ng paghanga ay tumaas pa Sinabi sa sarili, oo sana siya na Agam-agam na nagtiwala ka, Hanggang isang araw, hulog kana talaga Pag-ibig na dumatal, Akala’y totoo Noon pala ay bunga lamang ng imahinasyong lito, Akala mo siya na para sayo, Ikaw lang pala nagkukumahog na maging kayo Napag-tanto ang totoo, Natakot ka, Di alam kung paano kukumprontahin siya Hanggang sa isang araw, suko kana talaga Wala na si kilig, Lambing O paghanga sakanya Lahat naglaho, Nang matuklasan **** Lalaki din pala ang tipo niya.. Malungot na pagwawakas diba? Walang magagawa, di ikaw nakaTADHANA sakanya.

25

nariyan ka nanaman, naninibasib na tila kahapon lamang ay bukas— kapit-puso kitang pakakawalan kasabay ng pagtila ng ulan, pagbukadkad ng bulaklak, pagtawid ng bulalakaw at pagkatapos ay akin kang babalikan sa kung saan ay wala ka na, at ng sa gayon ay aking maramdamang muli ang itinatangi ng katahimikan: ang maganda **** mukha, ang 'di maikubling init ng iyong bisig, ang mga araw na nalulunod sa lalim ng iyong dating pagtitig sa akin na ngayo'y isa na lamang panaginip ng antipára — ramdam ko ang lahat, at mayroong distansyang hindi kayang isara ng kahit anong pagwawakas ng katotohanang alam ko sa pag-iisa, na tila kahapon lamang ang bukas.

0

Oct 9, 2015

Oct 9, 2015 at 9:11 AM UTC

windsor-i-guadalupe-jr

Antipára

nariyan ka nanaman, naninibasib na tila kahapon lamang ay bukas— kapit-puso kitang pakakawalan kasabay ng pagtila ng ulan, pagbukadkad ng bulaklak, pagtawid ng bulalakaw at pagkatapos ay akin kang babalikan sa kung saan ay wala ka na, at ng sa gayon ay aking maramdamang muli ang itinatangi ng katahimikan: ang maganda **** mukha, ang 'di maikubling init ng iyong bisig, ang mga araw na nalulunod sa lalim ng iyong dating pagtitig sa akin na ngayo'y isa na lamang panaginip ng antipára — ramdam ko ang lahat, at mayroong distansyang hindi kayang isara ng kahit anong pagwawakas ng katotohanang alam ko sa pag-iisa, na tila kahapon lamang ang bukas.

21

Paano ba simulan ang isang tula? O dapat ba ito'y hayaang ilapat ng tadhana. Tulad ng isang gabing mahiwagang May simula kahit di sinimulan, magkakawakas nang di winawakasan. Kung saan sana'y di na nagtitigan kasing lalim ng kalawakan Di na nagtawanan sa gitna ng Univ. Ave. Mumunting pigurang di umiilag sa sasakyan Ngunit patuloy ang pagbangga sa isa't isa. Kung saan sana'y di na hinawakan itong kamay Kung sa pagbitaw, mas matinding kapasuan. At sa mata ng buwan, sa baba ng tulay sa Philcoa Di na sana hinagkan na parang tayo'y sa isa't isa. Paano nga ba sinisimulan ang isang tula? Bakit ito'y mahirap kumpara sa pagwawakas? Maaaring madaliin pag nais na O basta na lang iwan sa kalagitnaan. Pero ang mga tula, ay mga marka. Itatago ko't babalik-balikan Parang noong gabing tayo'y naglalakad At andiyan ka pa.

0

Mar 4, 2017

Mar 4, 2017 at 2:36 AM UTC

clau

Piling

Paano ba simulan ang isang tula? O dapat ba ito'y hayaang ilapat ng tadhana. Tulad ng isang gabing mahiwagang May simula kahit di sinimulan, magkakawakas nang di winawakasan. Kung saan sana'y di na nagtitigan kasing lalim ng kalawakan Di na nagtawanan sa gitna ng Univ. Ave. Mumunting pigurang di umiilag sa sasakyan Ngunit patuloy ang pagbangga sa isa't isa. Kung saan sana'y di na hinawakan itong kamay Kung sa pagbitaw, mas matinding kapasuan. At sa mata ng buwan, sa baba ng tulay sa Philcoa Di na sana hinagkan na parang tayo'y sa isa't isa. Paano nga ba sinisimulan ang isang tula? Bakit ito'y mahirap kumpara sa pagwawakas? Maaaring madaliin pag nais na O basta na lang iwan sa kalagitnaan. Pero ang mga tula, ay mga marka. Itatago ko't babalik-balikan Parang noong gabing tayo'y naglalakad At andiyan ka pa.

20

Nasaksihan ko kung paano nabuo, nabubog, nadurog ang pagkakaibigan nyo. Nasaksihan ko ang bawat tawa, bawat luha na pumatak mula sa mga mata ninyong dalawa. Nasaksihan ko kung paanong hindi nyo mahiwalayan ang isa't isa pati na ang minsang nagkunwari kayong di magkakilala. Nasaksihan ko. Nasaksihan ko ang lahat maging ang pagkakalamat sa bagay na ingat na ingat kayo, pati na rin ata ako. Dahil sa panahong kayo ay nabuo, nabubog, nadurog ay sumabay ang puso ko sa pagdurugo ng sa inyo. Sa panahong halos maubusan ng hininga sa kakatawa, maniwala kayo, mas masaya ako kaysa sa inyo. Pero sobra din ang sakit kapag kayo ay magkagalit dahil sa pagkukunwaring multo ang isa't isa o kaya'y taong di ninyo kilala hanggang sa magkapikunan kayong dalawa. Akala ko'y iyon na ang pinakamalungkot sa lahat. Nagkamali ako. Dahil mas malalim pa sa lungkot ang lumukot sa kalooban ko nang umagang iyon. Nang makita ang ilang pahiwatig ng nalalapit na pagtatapos, ng pagwawakas ng bagay na minsang nagpalakas sa inyong dalawa. Akala ko, tuluyan na itong masisira. Ngunit mukhang di ako pwedeng manghuhula dahil... Nasaksihan ko ang muli nyong pagkapit, paglapit sa isa't isa kahit pa pilit kayong pinaglalayo ng hindi niyo pagkakaintindihan, ng inyong pagkakasakitan. Nasaksihan ko kung paano nabuo, nabubog, nadurog, at muling nabuo ang pilit na pinaglalayo.

0

Sep 8, 2017

Sep 8, 2017 at 9:44 PM UTC

Arelove

Sa Pilit na Pinaglalayo

Nasaksihan ko kung paano nabuo, nabubog, nadurog ang pagkakaibigan nyo. Nasaksihan ko ang bawat tawa, bawat luha na pumatak mula sa mga mata ninyong dalawa. Nasaksihan ko kung paanong hindi nyo mahiwalayan ang isa't isa pati na ang minsang nagkunwari kayong di magkakilala. Nasaksihan ko. Nasaksihan ko ang lahat maging ang pagkakalamat sa bagay na ingat na ingat kayo, pati na rin ata ako. Dahil sa panahong kayo ay nabuo, nabubog, nadurog ay sumabay ang puso ko sa pagdurugo ng sa inyo. Sa panahong halos maubusan ng hininga sa kakatawa, maniwala kayo, mas masaya ako kaysa sa inyo. Pero sobra din ang sakit kapag kayo ay magkagalit dahil sa pagkukunwaring multo ang isa't isa o kaya'y taong di ninyo kilala hanggang sa magkapikunan kayong dalawa. Akala ko'y iyon na ang pinakamalungkot sa lahat. Nagkamali ako. Dahil mas malalim pa sa lungkot ang lumukot sa kalooban ko nang umagang iyon. Nang makita ang ilang pahiwatig ng nalalapit na pagtatapos, ng pagwawakas ng bagay na minsang nagpalakas sa inyong dalawa. Akala ko, tuluyan na itong masisira. Ngunit mukhang di ako pwedeng manghuhula dahil... Nasaksihan ko ang muli nyong pagkapit, paglapit sa isa't isa kahit pa pilit kayong pinaglalayo ng hindi niyo pagkakaintindihan, ng inyong pagkakasakitan. Nasaksihan ko kung paano nabuo, nabubog, nadurog, at muling nabuo ang pilit na pinaglalayo.

11

alam mo bang hindi ko inasahan ang naibigay **** saya? hindi ko natanaw noong umpisa na tayo ay magiging panandalian lamang pala. tulad noong araw na tayo'y nagkakilala, ang pagwawakas natin ay naging kasing bilis rin lamang ng isang kisapmata. napakasariwa pa ng mga alaala nating dalawa. sabay pa tayong nanonood kay haring araw kapag siya'y bababa. sa umaga'y yakap mo pa ako sa ating pagising at kamay ko pa ang iyong hawak sa tuwing ika'y nananalangin. ngunit lahat ng pagsasamang ito ay nahinto, dulot ng isang tuldok. ang natatanging bantas na nagsasaad ng pagtatapos. Oo, masakit na di na kailanman malalagyan pa ng dalawang tuldok. . . na magpapahiwatig na ang ating kwento ay mayroon pang karugtong. ang mga oras at panahon ay tila naging saglit, ang kwento natin ay puno lamang ng kuwit na nagsasabing "di pa tapos, sandali lang, maaabot natin ang tuktok" pero si Bathala na nag nagdesiyon na lagyan ito ng tuldok marahil nga hanggang doon na lang ang istorya nating dalawa, alam ko rin naman na hindi napipilit si tadhana. inihipan na rin nina amihan at habagat ang ating mitsa --at ang bisa ng pana ni kupido ay tuluyan nang nawala. kaya pasensya ka na mahal kung hindi maganda ang kwentong naibahagi ko. 'di bale, ito na lang rin naman ang huli kong mensahe para sayo. hayaan **** ako rin ay maglagay na ng tuldok sa dulo at sabihin sayong maaari ka na rin magsimula ng panibago **** kwento.

0

Feb 1, 2021

Feb 1, 2021 at 9:38 AM UTC

BryantArinos

Panibagong Kwento

alam mo bang hindi ko inasahan ang naibigay **** saya? hindi ko natanaw noong umpisa na tayo ay magiging panandalian lamang pala. tulad noong araw na tayo'y nagkakilala, ang pagwawakas natin ay naging kasing bilis rin lamang ng isang kisapmata. napakasariwa pa ng mga alaala nating dalawa. sabay pa tayong nanonood kay haring araw kapag siya'y bababa. sa umaga'y yakap mo pa ako sa ating pagising at kamay ko pa ang iyong hawak sa tuwing ika'y nananalangin. ngunit lahat ng pagsasamang ito ay nahinto, dulot ng isang tuldok. ang natatanging bantas na nagsasaad ng pagtatapos. Oo, masakit na di na kailanman malalagyan pa ng dalawang tuldok. . . na magpapahiwatig na ang ating kwento ay mayroon pang karugtong. ang mga oras at panahon ay tila naging saglit, ang kwento natin ay puno lamang ng kuwit na nagsasabing "di pa tapos, sandali lang, maaabot natin ang tuktok" pero si Bathala na nag nagdesiyon na lagyan ito ng tuldok marahil nga hanggang doon na lang ang istorya nating dalawa, alam ko rin naman na hindi napipilit si tadhana. inihipan na rin nina amihan at habagat ang ating mitsa --at ang bisa ng pana ni kupido ay tuluyan nang nawala. kaya pasensya ka na mahal kung hindi maganda ang kwentong naibahagi ko. 'di bale, ito na lang rin naman ang huli kong mensahe para sayo. hayaan **** ako rin ay maglagay na ng tuldok sa dulo at sabihin sayong maaari ka na rin magsimula ng panibago **** kwento.

24

Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon. Ngunit hindi pa pala ito sigurado. Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon, Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon. Mahal, hindi ko inakala. Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan. Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan. Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon. Mahal, bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako inayawan? Mahal ika'y aking inasahan, Sa mga pangakong iyong binitawan. Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan. Ikaw ang dahilan ng aking paglaban. At sa di ko inaasahan, Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan. Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan? Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan, O bagong kasintahan? Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo. Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik. Teka, binibigyan mo nga ba ako? O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo? Mahal, babalik ka pa bang talaga? o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa? Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa. Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa. Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan. Parehong dahilan ng iyong paglisan. Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan. Mahal, paano na ang mga plano natin? Paano na ang mga pangarap natin? Paano na ang mga pangako natin? Paano na ang mga memorya natin. Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin, Dahil hindi ko ito magawang lisanin. Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira, Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin. Naalala ko bigla, Kung saan tayo unang nagkita, Kung saan tayo unang nagkakilala, Kung saan tayo unang nagsama, Kung paano tayo nagsimula, Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan. Pero sa hindi ko inaasahan, Ikaw rin pala ay lilisan, Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan, Masakit man sabihin ang huljng katagang ito, Ngunit, paalam na mahal ko.

0

Apr 6, 2020

Apr 6, 2020 at 5:18 AM UTC

lianneesrg

Huling araw

Mahal, napakasarap sa pakiramdam ko noon ang isipin na tayong dalawa ay aabot sa panibagong taon. Ngunit hindi pa pala ito sigurado. Dahil sa pagwawakas ng taong 'yon, Ay siyang pagtatapos na rin pala ng ating relasyon. Mahal, hindi ko inakala. Hindi ko inakalang magagawa mo kong iwan. Hindi ko inakalang magagawa mo kong saktan. Hindi ko inakalang ang huling araw ng taon, ay huling araw na rin ng pagsasama natin sa isang relasyon. Mahal, bakit mo ako iniwan? Bakit mo ako inayawan? Mahal ika'y aking inasahan, Sa mga pangakong iyong binitawan. Ikaw ang dahilan ng aking kaligayahan. Ikaw ang dahilan ng aking paglaban. At sa di ko inaasahan, Ikaw rin pala ang siyang dahilan ng aking kalungkutan. Ano ba ang dahilan ng pagsuko mo sa ating pinagsamahan? Dahil ba meron ka ng bagong kaligayan, O bagong kasintahan? Umabot ang ilang buwan at nagkukulitan parin tayo. Binibigyan mo ko ng motibo na ika'y babalik. Teka, binibigyan mo nga ba ako? O ako lang talaga ang nagbibigay ng kulay sa bawat kilos na ginagawa mo? Mahal, babalik ka pa bang talaga? o hindi mo lang talaga ako maiwan dahil may kailangan ka pa? Mahal, sabihin mo na ako na ang nagmamakaawa. Dahil ayoko nang masaktan at umasa pa. Ayoko nang umiyak muli sa parehong dahilan. Parehong dahilan ng iyong paglisan. Paglisan na kahit ilang buwan na ang lumipas, ay hindi ko magawang limutan. Mahal, paano na ang mga plano natin? Paano na ang mga pangarap natin? Paano na ang mga pangako natin? Paano na ang mga memorya natin. Mga memoryang nagsisilbing matinding kalaban para sa akin, Dahil hindi ko ito magawang lisanin. Sapagkat ang mga ito na lamang ang natira, Memorya nung mga panahong ikaw pa ay akin. Naalala ko bigla, Kung saan tayo unang nagkita, Kung saan tayo unang nagkakilala, Kung saan tayo unang nagsama, Kung paano tayo nagsimula, Kung paano tayo nagmahalan na tila ba wala ng hangganan. Pero sa hindi ko inaasahan, Ikaw rin pala ay lilisan, Ang mga pangako rin pala ay mabibitawan, Masakit man sabihin ang huljng katagang ito, Ngunit, paalam na mahal ko.

49

Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam". Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala. Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na. Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas. Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin. Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito. Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Kailan kaya ako magiging destinasyon?

0

Aug 10, 2023

Aug 10, 2023 at 9:40 AM UTC

kurtlopez

Destinasyon

Dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Nasanay na rin akong umupo sa tabi nila; makinig sa kanilang mga istorya, tumawa nang tumawa dahil posibleng hindi na ito maulit pa, gumamot ng mga sugat, at kasabay ng mga ito ay ihanda ang sarili sa salitang "paalam". Nasanay na ako—pero nakakapagod din pala. Nakakapagod palang maglaan ng oras sa isang taong alam **** anumang segundo ay maaaring magpaalam na. Nakakapagod palang makinig sa mga kuwento niya habang hinahanap ang lugar mo sa kanyang kasaysayan, habang napapaisip kung babanggitin ka rin kaya niya pagkatapos ninyong maghiwalay ng landas. Nakakapagod palang buksan ang buhay mo para sa isang tao kung sa simula pa lamang ay batid **** bubuksan mo rin ulit ang pinto, sasamahan siya palabas, ihahatid sa sa tarangkahan, at tatanawin hanggang mawala sa iyong paningin. Iniisip ko palagi kung bakit hindi sila nagtatagal. Bakit palagi akong iniiwan? Bakit paulit-ulit lamang ang itinatakbo ng bawat kuwento? Iba't ibang tao, iisa lamang ang nagiging dulo. Sa katagalan ay nasanay na ako sa pagtatapos, iyong tipong nagsisimula pa lamang ay tinatanggap ko na ang pagwawakas nito. Dahil dumadaan lang sa akin lahat. Lahat sila ay mga manlalakbay na hindi nagtatagal at umaalis din para muling tahakin ang daan patungo sa kanya-kanya nilang pinapangarap na destinasyon. Kailan kaya ako magiging destinasyon?

9