"pagtula" poems - Hello Poetry

Pabalik balik ako Nagiisip kung paano Ilang araw na ang lumipas Sa tuwing dilim ako kumukumpas Mahal paano ko isusulat Natatakot ako sapagkat Baka magkulang ang mga salita Baka hindi sumakto ang titik at letra Susubukan ko Kasi ayokong sumuko Sa pagibig at pagtula Kasi ikaw, ang ihaharap ko sa tala Handa naman ako Sabihin **** languyin ko ang dagat para sayo Nilangoy ko na upang makarating sayo

0

Mar 1, 2019

Mar 1, 2019 at 3:03 AM UTC

2914

Pag ibig at Pagtula

Pabalik balik ako Nagiisip kung paano Ilang araw na ang lumipas Sa tuwing dilim ako kumukumpas Mahal paano ko isusulat Natatakot ako sapagkat Baka magkulang ang mga salita Baka hindi sumakto ang titik at letra Susubukan ko Kasi ayokong sumuko Sa pagibig at pagtula Kasi ikaw, ang ihaharap ko sa tala Handa naman ako Sabihin **** languyin ko ang dagat para sayo Nilangoy ko na upang makarating sayo

15

Tila pagod maging sa pagtula Ang mga linya'y hindi na nagtutugma Waring nauubusan na ng mga salita At ang isip ay humihinto na lang bigla Wala nang bagay na nakakamangha Wala na rin saysay kung mayaman o dukha At hindi na nga nabibigla Tila ba tuluyan nang nakalimot sa pagluha Hanggang kailan kaya magpapasan At patutunguhan nga ba ay saan Ginagawa na ang lahat ng paraan At pinipilit ituwid lakad sa daan JGA

0

Nov 19, 2021

Nov 19, 2021 at 12:06 PM UTC

pusang-tahimik

Pagod na

Tila pagod maging sa pagtula Ang mga linya'y hindi na nagtutugma Waring nauubusan na ng mga salita At ang isip ay humihinto na lang bigla Wala nang bagay na nakakamangha Wala na rin saysay kung mayaman o dukha At hindi na nga nabibigla Tila ba tuluyan nang nakalimot sa pagluha Hanggang kailan kaya magpapasan At patutunguhan nga ba ay saan Ginagawa na ang lahat ng paraan At pinipilit ituwid lakad sa daan JGA

13

Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina. Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero: Tunay na marahas ang kanyang naging wakas. Pinaghinalaang droga isinuksok. Sa narinig na kaluskos sa loob ng iyong dibdib na kahoy, dinurog ang lahat ng ala-alang kinukupkop Labing-isang taon ka nang kanugnog, kakosa sa pagtulog sa isang iglap, daig pa ang binugbog Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod. Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro Kahit nilagot ng karahasan at maling akala Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.

0

Oct 14, 2021

Oct 14, 2021 at 5:11 AM UTC

JunLit

Parangal Sa Pinatay Na Gitara At Panalangin Sa Ninunong Kudyapi

Maliwanag ang tanawin sa obrang larawan, naging aking durungawan - naroo’t buhay pa – lumilipad nang matayog ang mga saranggola ng libong mga Pepe at Pilar, tuloy-tuloy na abakada ng kinalimutang kasaysayan. Sa likod ng paanyaya ng luntiang bukirin, kung saan ang manunugtog ay tila may alay na lumang paulit-ulit na harana, pilit sumiksik sa tinataklubang ala-ala ang mapait na wakas ng isang sa himig ay kasama, sa panahon ng ating ngayon, wari ko ba’y kani-kanina. Sa isang sulok ng pinutol na puno nakasilip – ang malungkot na kuwento Ang gitara ng isang bilanggong lider-obrero: Tunay na marahas ang kanyang naging wakas. Pinaghinalaang droga isinuksok. Sa narinig na kaluskos sa loob ng iyong dibdib na kahoy, dinurog ang lahat ng ala-alang kinukupkop Labing-isang taon ka nang kanugnog, kakosa sa pagtulog sa isang iglap, daig pa ang binugbog Pantugtog ay tinokhang ng mga tanod. Sa ‘yong bagting na sumaliw sa koro Kahit nilagot ng karahasan at maling akala Lubos pa ring nagpapasalamat ang madla. Ako’y nagsusumamo sa kudyapi ng malayang ninuno Ang mga tula, awit at mga huni ng mga ibong katutubo, sabay sa tudyuhan ng mga kulilis at palaka sa ilog at puno. Ang ating kalikasan ay pamayanang may kalinangan nawa'y manatiling singsigla ng tapis na tinalak sa parang. May pangako ang mga bagong usbong sa pinutol na lauan. Ang noon at ngayon ay tila magkatipan – Sa tipang bagong tunog – na sa baybayin ay tinuran, para sa kinabukasan ng bayan. Halina’t kahit putulin ang kwerdas ng kalakarang malupit At nakakulong ang mga ibong marikit Kailanma’y hindi mapipigilan kahit saglit Patuloy tayo sa malayang pagtula’t pag-awit Hanggang Kalayaan ay ating makamit.

41