"pagsulyap" poems
Saksi ako sa bawat tingin.
Saksi ako sa lihim na pagdapo ng paru-paro sa iyong bukirin.
Saksi ako sayo at sa kanya.
Saksi ako sa pag-aari mo sa kanya, gamit ang iyong mga mata.
Saksi ako sa lihim na pagsulyap.
Saksi ako sa labis na pagiingat.
Saksi ako sa lahat.
Pero ako, nasaksihan mo ba ako?
Napansin mo ba ang bawat tinging binabato ko sayo ?
Naaninag mo ba ang pusong dumadapo sa mga ito?
Nasaksihan mo ba?
Ang pagtago ko sa likod ng mga pahina,
Ang paghikbi ko gamit ang musika,
Ang sakit? Nasaksihan mo ba?
Na sa tuwing napapagod ka kakahabol, ganon din ako?
Na sa tuwing masaya kang tinititigan siya, ako naman, umaasang tititigan mo?
Nasaksihan mo ba?
Ang pag-asam kong sana,
Sana ako nalang siya.
Sana ako nalang...
Sana ako..
Sana...
Hanggang kailan ako kakapit sa mga natitirang sana?
Hanggang kailan ko panghahawakan ang paniniwala kong "baka"?
Ang paniniwala kong baka ikaw...
Ikaw na tama at ikaw na Mali,
Ikaw na oo at ikaw na hindi,
Ikaw na meron at ikaw na wala..
Ikaw na tanong, at ikaw na sagot. Ikaw na.
Paano ko nga ba mapapakawalan ang mga titig kong biglang nakulong sayo?
Paano ko nga ba mapipigilan ang kamay na pipigil sana sa pagtakbo mo?
Paano nga ba?
Kakayanin ko pa bang saksihan ang bawat ngiti, bawat tingin, bawat paghikbi na hiniling ko sa bituin pero sa iba dumating?
Kakayanin ko pa kaya?
Kakayanin ko pa..
Kakayanin ko..
Kakayanin..
M.U (Mag-isang Umiibig)
Jul 17, 2016
Jul 17, 2016 at 9:57 PM UTC
Nagtago ang mga parilya sa kalupaan
Habang sila'y kusang nagpahimlay sa pagsisilbing lakas t tuntungan
Siguro, naisip din nilang ayos lang mapasailalim
Kung ito nama'y marangal at bubuo sa bukas at ngayon.
Habang sila'y sama-samang ipinagbibigkis
Ay mas lalo silang nakatatamo ng sugat mula sa isa't isa
Hindi nila ininda ang dumi o kahit na ang agos
Na posibleng yumurak sa kanilang mga pagkatao.
Sa aking pagtingala mula sa pagkasisid sa kalaliman ng kanilang mga adhikain
Ay nasasaksihan ko ang pag-usad ng mas matitibay pang haligi
Na dito sa ating baya'y may iilan ding tunay na tatayo
At nanaising maging tuntungan ng iba para sa higit na pagsulyap sa araw
Sila'y kapit-bisig sa pag-aalay ng dugo't pawis
Para sa ikuunlad ng kabuuan.
At unti-unting mahuhulog na tila nagkakalansingang mga barya
Ang mga may buo ang loob.
At sa pagbibilang ko ng mga araw ay walang pakundangan silang magiging isa
At malilimot na rin ng iilan na minsan, sila'y may pagkakaiba --
Na minsan, sila'y pinulot at hinugasan
At ngayon sila'y nagbago mula sa pagiging kupas na larawan.
Sep 8, 2018
Sep 8, 2018 at 9:58 PM UTC
Bakit nga ba sa lahat ng tao, ikaw?
Bakit nga ba ikaw ang nangibabaw?
Bakit ba sa bawat pagsulyap ko sayo, ako'y muntik nang matunaw?
At sa bawat pagtitig mo, nasilaw sa liwanag 'tong mga balintataw.
Boses na tila harana,
Tawang tila musika,
Buntung hiningang hele sa mga tenga,
Pagtatapat na tila bomba.
Pagpapalit-usap na tila kay kaswal,
Puno ng tawa at mga pang-aasar,
Biglang hinaluan ng istilo't mga diskarte,
Upang mapaligaya ang napupusuang babae.
Kaligayahang tila walang katapusan,
Kailan ba darating ang hangganan?
Saan nga ba umabot ang mga tawanan?
Kinilig ba ang pusong nililigawan?
Jan 29, 2018
Jan 29, 2018 at 7:03 AM UTC
Sa susunod kong iibigin
Hindi ko nais ng mga larawan
Nakasabit sa mundo upang maarawan
Dahil hindi ito isang bulaklak sa halamanan
Tubig ang kailangan ng mga bakawan
At ang kuwadro ng bulalakaw ay sa kalangitan
Hindi ko nais ng mga larawan
Hindi mapurol ang lente ng aking mga mata
Upang palitan ang pagsulyap ko sa'yo ng isang shot ng camera
Nais kong tingnan ang mga labi mo't makita
Ang kurba nito't pula,
Taingang nag-iinit kung bibiruin kamo kita
Sa tuwing sasabihin kong ikaw ay maganda
Hindi ko nais malaman nila
Hindi sa inaangkin kong akin ka
Dahil ikaw ay sa mga tala, kailanma'y hindi ko pag-aari ka
Hindi ko nais malaman nila
Dahil ang nasa labas ay madalas ipinapakita lamang ay maganda
At ang larawan kung minsan ay imahe ng hindi totoo
Ng saglit na pagtipa kung 'aayon ba sila dito?'
Maikling pagtatagpong hindi itinadhana
Hindi ko nais na sa loob ng kwadrong ito ka maalala
May kwento ang bawat larawan
At madalas sa mga ito ay pulos pighati lamang
Hindi ko nais na umayon sa lipunan at kung ano ang kanyang idinidikta
Hindi ko nais dumating ang araw na tatanungin kita kung totoo ka ba
Jun 14, 2017
Jun 14, 2017 at 5:45 AM UTC
Pag mulat ng mga mata
Mukha mo ang nakita
Sandaling nagkatitigan
Natalo, inalis aking mga mata
Samantalang ika'y patuloy sa pagsulyap
Hanggang sa nakababa kana pala ng bus
Paglingon ko'y wala kana
Lumingon sa paligid, anino mo'y di makita
Ako'y nagsisi
Sana ako'y ngumiti
Nauna ang hiya
Tuloy ika'y nawala
Hindi ko alam
Kung bakit ganoon aking pakiramdam
Ng ika'y biglang nawala
Hindi ka man lang nakilala
May 9, 2016
May 9, 2016 at 6:38 AM UTC
Bakit? Bakit nga ba laging sa tula?
Bakit sa lahat ng pagkakataon, ito'y ginagawa?
Bakit emosyon at damdami'y, dito napunta?
Bakit hindi maibigkas, at sayo'y maipakita?
-----------------------------------------------------------------
Bakit sa bawat pagsulyap, sakit ang nadarama?
Bakit sa tuwing lalapitan, pagka-ilang ay nangunguna?
Bakit 'pag nakakasama, wala manlang saya?
Bakit 'pag nakakausap, may patlang na 'di mapuna?
-----------------------------------------------------------------
Bakit ganon, hindi saya ang nadarama?
Bakit ganon, walang ngiti na maipakita?
Bakit ganon, bawat kirot lumalala?
Bakit ganon, parang wala lang talaga?
-----------------------------------------------------------------
Bakit nga ba? Bakit laging ganito?
Bakit laging may hapdi, ang nararamdaman ko?
Bakit? Ako naman ay totoo?
Kaya pala, ako nga pala ay minsan ng naloko, at nabigo.
May 30, 2018
May 30, 2018 at 5:22 AM UTC
O kay rami ng mga bilang,
O kay rami ding kabilang,
Sa kumpol ng mga braha,
Isasalaysay ang aking storya.
Sampu, sampung taon siguro ang hihintayin ko bago ka maligawan,
Siyam, ika'y naumpisahang magustuhan habang nasa ika syam na baitang,
Walo, palitan mo lang ang letrang o ng a, yan ang pag-asa ko,
Pito, dahil nung ika pitong baitang, di agad nakilala,
Anim, at sana sa anim na taon sa aking sekondarya ang bawat araw ay mahalaga,
Lima, at sana sa ikalimang taon, ikay mas makilala pa,
Apat, apat na araw nalang ang natitira sa linggong ito,
Tatlo, at mahigit pa sa tatlong oras ang naigugugol ko sa pagsulyap minsan sa iyo,
Dalawa, dalawang taon nalang ang natitira na ikay makakasama,
Kahit di man ako ang iyong hari, ituturing naman kitang reyna, sabihing ako'y tuso man, o yung madalas na nagpapatawa,
Ang hiling ko'y maging alas mo aking sinta.
Sep 11, 2017
Sep 11, 2017 at 8:15 AM UTC
Pumarito sa aking tabi kung saan ang mga salita ay hindi laging kakailanganin,
Batid ang 'yong mga hinaing at hinagpis ngunit hindi na kailangang sabihin.
Dito na lang kung saan sasapat ang pagdausdos ng ating mga palad, higit na ang pagsulyap sa mga mata **** iba ang tinatangan,
Dito kung saan hindi kailangang magpaliwanag -- kahit hindi naiintindihan ay mamahalin ka sa paraang nararapat bagama't lingid sa'yo.
Pumarito na lamang kung saan ang bawat paghinga'y tulang ikinukubli ang hapdi, kirot, at sakit,
Mga agam-agam at handusay ng lumbay.
Sino nagsabing hindi ka maaaring ibigin mula sa kalayuan? Kalokohan.
At kung sa wakas ay matunton mo ang daan patungo rito,
Sana'y manatili ka.
Manatili tulad ng pananatili ko sa walang kasiguraduhan,
Manatili na parang aking mga mata sa tuwing nakatitig sa'yo na tulala sa kawalan, sa kanya,
Manatili ka sana,
Manatili kahit panandalian.
Kung sasapit ang unos at nanaisin **** lumisan, ang dagliang pagbitiw ay hindi maipapangako ngunit hindi kita pipigilan,
Sapat sa akin ang pinagtagpi-tagping kapos at maikling panahon, ang mga nakaw na sandali ng kahapon, ang pakikipaglaro sa tadhana na kunwari, ikaw na talaga.
Sapat sa akin ang pumarito,
Sa pagdausdos ng mga palad mo sa mga palad ko,
Kung saan ang mga salita ay hindi na kakailanganin,
Dito sa walang akin.
Feb 15, 2018
Feb 15, 2018 at 10:39 PM UTC
Minsan, parang ang haba ng araw kapag inaantay mo itong lumipas nang wala ng kirot. Isang linggong haba.
Nakakapagod pala talaga. Nakakapagod mag-umpisa. 'Yung hahakbang ka nalang paharap, ang tinig, yapos, at bawat pagsulyap pa rin ang makapagpapahakbang sa'yo pabalik.
Kahit wala na.
Tapos susubok na humakbang muli. Paharap. Kahit bawat yapak, pumapatak ang luha sa paanan **** pagód na't namimitig. Babalik. At masusugatan nang minsan pa.
Bitaw ka na. Ibigay mo sa Kanya.
Ang mga bubog sa pagód **** puso na sumusugat sa bawat pagyapak ay dadamputin Niya nang walang pag-a-alinlangan, dahil una na Siyang nasugatan.
Bitaw ka na. May paghilom sa paglaya. At sa paglaya ka papayapa.
Tahan na. Lalaya ka. Lalaya ka dahil pinalaya ka na.
Isang hakbang pa ulit. Sa Kanya lang ang tingin.
Hindi ka pa man lumalapit, handa na Siyang yumakap.
Takbo ka papalapit. Hayaan **** buuin ka Niyang muli.
Feb 4, 2024
Feb 4, 2024 at 12:07 AM UTC