"kawawa" poems - Hello Poetry

Nakakakilig, matatamis ang iyong mga ngiti Nakakatunaw ang kinang sayong mga labi Kakaiba ka sa pakiramdam, napakaganda mo sa loob Napakaganda tignan ng mala alon mo na buhok Sabi nila'y, ang mga taong may liwanag ay meron ding lalim Ano nga bang nasa likod ng 'yong magagandang tanawin Nais ko'y lumapit, ngunit papano ako bubwelo Tunay ngang ang langit ay binabantayan ni san pedro Ako'y manlalawig, at tumatawag si Laguna Mukha atang mahirap na'kong pigilan animo'y pumapatak na luha Nananaginip binibigyan ka ng kwentas ba o singsing Bagamat ikaw ay isang bituin, sayo'y wala akong hinihiling Sapat na saking nakatingala, kahit tingin sa sarili ay kawawa Sapat na saking malaman ang presensya ng isang tala Ang nais ko lang naman ay magpamalas ng paghanga At sana, sana ay paglapitin din tayo ng tadhana

0

Oct 30, 2018

Oct 30, 2018 at 10:13 PM UTC

omniest-wanderer

Ngiti,

Nakakakilig, matatamis ang iyong mga ngiti Nakakatunaw ang kinang sayong mga labi Kakaiba ka sa pakiramdam, napakaganda mo sa loob Napakaganda tignan ng mala alon mo na buhok Sabi nila'y, ang mga taong may liwanag ay meron ding lalim Ano nga bang nasa likod ng 'yong magagandang tanawin Nais ko'y lumapit, ngunit papano ako bubwelo Tunay ngang ang langit ay binabantayan ni san pedro Ako'y manlalawig, at tumatawag si Laguna Mukha atang mahirap na'kong pigilan animo'y pumapatak na luha Nananaginip binibigyan ka ng kwentas ba o singsing Bagamat ikaw ay isang bituin, sayo'y wala akong hinihiling Sapat na saking nakatingala, kahit tingin sa sarili ay kawawa Sapat na saking malaman ang presensya ng isang tala Ang nais ko lang naman ay magpamalas ng paghanga At sana, sana ay paglapitin din tayo ng tadhana

16

Ang bansang pilipinas sadyang magtatagumpay Kung nanunungkulan dito,mahinaho't malumanay, Matalino't masipag,may prinsipyo sa buhay, Kayang mamuno ng bansa,masigasig na tunay. Ngunit sa kasamaang palad, di natin ito nakamit, Kaya mga mamamayan,para bang nakapiit Mistulang preso nang kahirapan humagupit, Walang kasama sa dusa, walang karamay sa sakit Nasaan na ang pinunong inyong iniluklok? Bakit hinayaan niyang pilipinas ay malugmok Sa kahirapan ng buhay at magmistulang lamok? Palipad - lipad o kaya naman ay nasa isang sulok. Kung minsan ay talagang napapaisip ako Ano ba talaga ang silbi ng gobyerno? Para ba mangurakot at magbalatkayo? At hayaang maghirap ang sariling bansa ko? Kung titingnan kasi nating mabuti sa mata, Pilipinas,ilan nalang ang tanawing magaganda Hirap na mamamayan ang iyong makikita, At mga batang lansangang kumakalam ang sikmura Nasaan na ang pondo ng ating bayan? Bakit naghihirap ang mamamayan? Katwira'y marami daw pinaggagastusan Ang mga departamento ng pamahalaan Isa daw dito ang 4p's kung tawagin Na tumutulong daw sa mga kababayan natin, Pero ang nakikinabang,mayayaman lang din, Sa halip na yung pamilyang walang makain. Bakit katarungan ay hindi makita Sa gobyerno ng bayan kong kawawa? Nasaan na ang mga taong may pusong dalisay, Na sa bayan ay handang maglingkod na tunay? Kung ako ang tatanungin,ang akin lang masasabi, Mga kurap ay laganap at plastic ang marami Tapat na tao'y kanilang hinuhuli At pamamalakad nila ang nais mamalagi Kaya sana sa halalang papalapit, Yung matitino naman ang ating ipalit Mga tapat at di manggagamit At kaunlaran ng pilipinas ang nais makamit..

0

Mar 2, 2017

Mar 2, 2017 at 1:41 AM UTC

ChameleonInk

Untittled

Ang bansang pilipinas sadyang magtatagumpay Kung nanunungkulan dito,mahinaho't malumanay, Matalino't masipag,may prinsipyo sa buhay, Kayang mamuno ng bansa,masigasig na tunay. Ngunit sa kasamaang palad, di natin ito nakamit, Kaya mga mamamayan,para bang nakapiit Mistulang preso nang kahirapan humagupit, Walang kasama sa dusa, walang karamay sa sakit Nasaan na ang pinunong inyong iniluklok? Bakit hinayaan niyang pilipinas ay malugmok Sa kahirapan ng buhay at magmistulang lamok? Palipad - lipad o kaya naman ay nasa isang sulok. Kung minsan ay talagang napapaisip ako Ano ba talaga ang silbi ng gobyerno? Para ba mangurakot at magbalatkayo? At hayaang maghirap ang sariling bansa ko? Kung titingnan kasi nating mabuti sa mata, Pilipinas,ilan nalang ang tanawing magaganda Hirap na mamamayan ang iyong makikita, At mga batang lansangang kumakalam ang sikmura Nasaan na ang pondo ng ating bayan? Bakit naghihirap ang mamamayan? Katwira'y marami daw pinaggagastusan Ang mga departamento ng pamahalaan Isa daw dito ang 4p's kung tawagin Na tumutulong daw sa mga kababayan natin, Pero ang nakikinabang,mayayaman lang din, Sa halip na yung pamilyang walang makain. Bakit katarungan ay hindi makita Sa gobyerno ng bayan kong kawawa? Nasaan na ang mga taong may pusong dalisay, Na sa bayan ay handang maglingkod na tunay? Kung ako ang tatanungin,ang akin lang masasabi, Mga kurap ay laganap at plastic ang marami Tapat na tao'y kanilang hinuhuli At pamamalakad nila ang nais mamalagi Kaya sana sa halalang papalapit, Yung matitino naman ang ating ipalit Mga tapat at di manggagamit At kaunlaran ng pilipinas ang nais makamit..

40

Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.

0

Jul 5, 2016

Jul 5, 2016 at 8:38 PM UTC

kahel

iBags

Tanong nila bakit daw ako nagpupuyat. Sabi nila masama daw ang magpuyat. Nakakadami daw ng pimple. Magkakasakit ka, at kung ano-ano pa. Pero may tanong din ako sa kanila. Masama pa din ba magpuyat, magkaroon ng madaming pimple at magkasakit kung Ang dahilan naman ng pagpupuyat mo ay para makausap ang taong mahal mo? May mga bagay pala talaga na kahit masama ay nakakabuti din pala sayo minsan. Lumalalim na ang gabi, lumalalim na din ang koneksyon nating dalawa. Mga bagay na napagkekwentuhan ay dumarami. Mga ngiti na sa aking labi ay dumadampi. Mga lungkot na sa pagpapatawa mo ay napapawi. Mga ilusyon ng nakalipas ay sa akin dumadalaw. Mga ka-abnormalan mo na nakakahawa. Pinatibok mo pati ang puso kong kawawa. Mga pusa sa labas na ngawa ng ngawa. Mga daga sa aking dibdib na kinikilig at nagwawala. Kasabay ang ating walang humpay na pagtawa. Mga araw na hindi nakakakain para lang ikaw ay makausap ng matagal. Ngunit pinupuno mo naman ang aking tiyan ng mga paru-paro ng walang angal. Mga senyales na sana ito na ang sagot sa aking mga dasal. Ipupusta na lahat kasama ang aking dangal. Na ikaw at ako ay hanggang kasal. Hindi ko namalayan na ako'y nahuhulog na pala sayo sa sobrang daldal. Na tanging bukhambibig ko na lamang ay ang mga salitang balbal. Sa sobrang kakaisip sayo habang naglalakad ay muntik pang mahulog sa kanal. Nakakatawa pero wag sana ako masiraan ng bait at dalhin sa mental ospital. Nagmamakaawa at nananampalataya sa nag-iisang banal. Madaming bagay na magkapareho tayo. Sa pagkain, sa kalokohan, sa musika, sa mga bagay na kinaiinisan. Kahit mismo sa pananalita ay gayang gaya. Tadhana na nga ba ito? Maniniwala na ba ako sa mga kathang-isip na iyong dulot? Hindi ko alam, hahayaan ko na lamang na ako ang dalhin ng nararamdaman ko kung saan nito ako gustong dalhin. At mas sigurado pa ako sa sigurado na walang ibang pupuntahan kundi palapit Sayo. Sayo na siyang dahilan kung bakit ako nagpupuyat.

31

*parang tayo... madalas malabo ang koneksyon... kaya kawawa ating relasyon...*

0

Apr 29, 2016

Apr 29, 2016 at 5:05 AM UTC

iamimi17

Intermittent Connection

*parang tayo... madalas malabo ang koneksyon... kaya kawawa ating relasyon...*

3

Daan-daan, libu-libo Daang-libo, daang-libo Umaasang may milagro Limandaang-libong piso Kayamanang kinurakot Ng pamilyang naging salot Sa bayan kong binaluktot Isasabog, baryang simot? Marami ngang naniwala Iba nama’y sakali, baka Kapag pera ang nagwika Sumusunod tanang dukha Kapag baya’y maralita, Karamiha’y mangmang pawa Konting kiliti at banta Utu-uto bumabaha Dumaraming maralita Kailangan ng kalinga Karunungan ay biyaya Ibahagi, ‘wag magsawa. Kawawa ang sambayanan Kung palaging iisahan Ang 4Ps, pera ng bayan Hindi ng angkang kawatan Panloloko ay tigilan Pandarambong ay tutulan Diktadura ay labanan Kabataan, mata’y buksan Bagong bayani kaylangan Karununga’y kalayaan. Malalawak ang larangan Sambayana’y paglingkuran

0

Sep 23, 2017

Sep 23, 2017 at 3:05 AM UTC

JunLit

Bumabaha ng Inuuto (Floods of the Credulous)

Daan-daan, libu-libo Daang-libo, daang-libo Umaasang may milagro Limandaang-libong piso Kayamanang kinurakot Ng pamilyang naging salot Sa bayan kong binaluktot Isasabog, baryang simot? Marami ngang naniwala Iba nama’y sakali, baka Kapag pera ang nagwika Sumusunod tanang dukha Kapag baya’y maralita, Karamiha’y mangmang pawa Konting kiliti at banta Utu-uto bumabaha Dumaraming maralita Kailangan ng kalinga Karunungan ay biyaya Ibahagi, ‘wag magsawa. Kawawa ang sambayanan Kung palaging iisahan Ang 4Ps, pera ng bayan Hindi ng angkang kawatan Panloloko ay tigilan Pandarambong ay tutulan Diktadura ay labanan Kabataan, mata’y buksan Bagong bayani kaylangan Karununga’y kalayaan. Malalawak ang larangan Sambayana’y paglingkuran

32

Salamat! Ilang buwan na akong nagbibingi-bingihan at nagbubulag-bulagan Ang dami ng bagay at tao ang ginamit mo para ako ay malinawan Pero iba pa ring tinig ang aking pinapakinggan Yung mensahe na ang nais sabihin na ika'y layuan Kahapon natagpuan ko ang sagot sa katanungan Ang puso ko ay parang yelong inilabas sa freezer at natunaw Akala ko ang manhid ay forever nang hindi tatablan Lalambot rin pala sa kalaunan Salamat at hindi mo sinukuan ang tulad ko Na walang ginawa kundi umiyak at isiping kawawa ako Ang akala ko nga mensahe mo’y tapos na Ngayon ay may pahabol ka pa pala Una ang sabi mo'y lumapit sa’yo at kausapin ka Palalimin ang ating relasyon at ibigin ka Ngayon pinaalala mo naman kung paanong mabuhay sa mundong ito Na ikalulugod mo at ikabubuti ng tulad ko Paano bang hindi ka mamahalin? Eh ang dami mo nang ginawa para sa akin Hindi ko na tuloy alam ang gagawin Iaalay nalang sayo ang buhay at damdamin Salamat sa pag-ibig **** walang kapantay Sa akin nagpapaalala na masarap ang mabuhay Dahil mayroong nagmamahal ng tunay Ang buhay niya para sa akin ay inialay

0

Nov 30, 2015

Nov 30, 2015 at 12:20 AM UTC

carlyn-tolentino

Manhid

Salamat! Ilang buwan na akong nagbibingi-bingihan at nagbubulag-bulagan Ang dami ng bagay at tao ang ginamit mo para ako ay malinawan Pero iba pa ring tinig ang aking pinapakinggan Yung mensahe na ang nais sabihin na ika'y layuan Kahapon natagpuan ko ang sagot sa katanungan Ang puso ko ay parang yelong inilabas sa freezer at natunaw Akala ko ang manhid ay forever nang hindi tatablan Lalambot rin pala sa kalaunan Salamat at hindi mo sinukuan ang tulad ko Na walang ginawa kundi umiyak at isiping kawawa ako Ang akala ko nga mensahe mo’y tapos na Ngayon ay may pahabol ka pa pala Una ang sabi mo'y lumapit sa’yo at kausapin ka Palalimin ang ating relasyon at ibigin ka Ngayon pinaalala mo naman kung paanong mabuhay sa mundong ito Na ikalulugod mo at ikabubuti ng tulad ko Paano bang hindi ka mamahalin? Eh ang dami mo nang ginawa para sa akin Hindi ko na tuloy alam ang gagawin Iaalay nalang sayo ang buhay at damdamin Salamat sa pag-ibig **** walang kapantay Sa akin nagpapaalala na masarap ang mabuhay Dahil mayroong nagmamahal ng tunay Ang buhay niya para sa akin ay inialay

25

Naghihintay ang tasa malinis, walang laman sa tagpuang mesa kahapo’y may kabatuhan ng "¿Hola? at ¡Puñeta!" at kanina’y may kapalitan ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?" nasingitan pa saglit ng malupit, galit sa langit na si "Arigatou Nakamura" At nakipag-rigodon ang mga payaso’t pirata at mga magnanakaw – mas ganid pa sa apatnapu ni Alibaba Nasaan ba si Ina? Wala na po dito, nandun na s’ya’t kahalikan si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?" Pagkatapos kumulo ng tubig sa kaldero ng lipunan inilagay ko ang isang kutsarang balawbaw ng galapong nanggaling sa inipong butil ng kagitingan mula sa paanan ng Malarayat na kabundukan - kaagad-agad ay bumulwak, nagngangalit na umawas Kumakalat ang halimuyak ng kapeng bagong luto Naiinip na ang tasa sa tagpuang mesa ng bayang talisuyo Kailan kaya may uupo, yaong hindi bugaw na pinuno na pagpuputahin ka kung kani-kanino, kundi bayaning lingkod na hindi ka ipagkakanulo? Kapatid, kahit isang lagok lang, Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang Sulong tayo mga Kabayan . . .

0

Mar 15, 2018

Mar 15, 2018 at 7:18 PM UTC

JunLit

Kapeng Barako VI (Ang Kawawa Nating Ina)

Naghihintay ang tasa malinis, walang laman sa tagpuang mesa kahapo’y may kabatuhan ng "¿Hola? at ¡Puñeta!" at kanina’y may kapalitan ng "Hello Sir! Wanna? Wanna?" nasingitan pa saglit ng malupit, galit sa langit na si "Arigatou Nakamura" At nakipag-rigodon ang mga payaso’t pirata at mga magnanakaw – mas ganid pa sa apatnapu ni Alibaba Nasaan ba si Ina? Wala na po dito, nandun na s’ya’t kahalikan si "Xie xie, Duō shǎo? Ni hao ma?" Pagkatapos kumulo ng tubig sa kaldero ng lipunan inilagay ko ang isang kutsarang balawbaw ng galapong nanggaling sa inipong butil ng kagitingan mula sa paanan ng Malarayat na kabundukan - kaagad-agad ay bumulwak, nagngangalit na umawas Kumakalat ang halimuyak ng kapeng bagong luto Naiinip na ang tasa sa tagpuang mesa ng bayang talisuyo Kailan kaya may uupo, yaong hindi bugaw na pinuno na pagpuputahin ka kung kani-kanino, kundi bayaning lingkod na hindi ka ipagkakanulo? Kapatid, kahit isang lagok lang, Malayo ang lakbayin, dapat nang simulan Ang mahalaga’y kumikilos, humahakbang Sulong tayo mga Kabayan . . .

43

Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.

0

Oct 27, 2020

Oct 27, 2020 at 9:02 AM UTC

kurtlopez

"NAGPARAYA,PAGPAUBAYA,NAGPALAYA" (Inspired by Moira's song "PAUBAYA")

Pinilit lumaban, ngunit sadyang nahirapan, Isinuko sa tadhana,ang sitwasyong ‘di na tama, ‘Di na kailangan na itong emosyon ay mahirapan, Kaya’t itong iyong kamay na hinahawakan, ay kusa ko nang binitawan… Kusa ko nang hinayaan. Kusa ko nang pinabayaan… sa hangin kung saan man, ang kamay na ito’y ramdam ang kalayaan, Ang kaginhawaan… ang kapayapaan. Nagparaya, Nagpaubaya, Nagpalaya. Bakit tila hirap akong ito’y maunawaan? Tila hindi mapalagay itong puso’t isipan… At tunay na umasa sa kamalian… Kawalan ay tila tinakasan… Balakid ay aking kinalimutan… Naglakas loob dahil nasasaktan, Ininda ang natatanging kahinaan, At hinarap ang tatlong kalakasan. NAGPARAYA Sa tadhana ako’y nagparaya… Nagparaya na sa kanya’y maging taya, Nagparaya sa kanyang maging tanga, At nagparaya sa larong kayduga. NAGPAUBAYA Nagpaubaya nang natatanging biyaya, Nagpaubayang ang luha ay tumulo sa lupa, Nagpaubayang ang puso ay magambala, At lamunin ng takot sa muling pagkikita. NAGPALAYA Ang huli ngunit kaysakit na aking magagawa, Nang umabot sa puntong ako’y nagpalaya, Nagpalaya kahit nagmistula nang kawawa, Ang pusong nagmahal lamang… ngunit ‘di nakamit ang laya. Kaya’t sa huling pagkakataong ako’y gagawa, Nang aksyong sa salita ko ay aakma, Ay yun ay ang panahong ako ay… Nagparaya, Nagpaubaya, at Nagpalaya.

39

Gusto ko ng isa " *Yun oh! Yung hawak ni Manong nag-titinda. .* " Itatali ko sa aking kamay Habang lumilipad Sa distansyang abot ko pa, " Oo, yung color blue ah! " Teka ilan nalang ba Ang naipon kong barya? " Hmm. . Aba aba, sobra pa kaya! " Inipon ko 'to ng kay tagal Mga baon na bigay ni nanay. Itatali ko sa aking kamay, Sabay naming babayuhin Ang kalsada papuntang simbahan. . " Sino yung umiiyak? " Ahh, lumipad ang lobo niya. Yung bata, kawawa naman. . Kahit bilhan ulit ng Nanay, Sige pa rin ang ngawa. . " Ano nga bang meron sa lobo niya? " " Bakit nga ba sila lumilipad? " Ito yung lobong Masarap tignan sa kalangitan Di pwde itali ng matagal Sasabit-sabit kung saan-saan Kalaunan, puputok nalang. Kaya sige, aking bibitawan na. . "Sige lipaaaad! " Diyan ka nababagay Sa langit, tanaw ng madla Malayo para aking silayan pa Kinagagalak kong bitawan ka. Pero wait diba uso, Yung may kasamang sulat? " Sigeee exciting, " Lagyan natin para masaya : " S a l a m a t . "

0

May 16, 2017

May 16, 2017 at 2:54 AM UTC

theblindseeker12

L o b o

Gusto ko ng isa " *Yun oh! Yung hawak ni Manong nag-titinda. .* " Itatali ko sa aking kamay Habang lumilipad Sa distansyang abot ko pa, " Oo, yung color blue ah! " Teka ilan nalang ba Ang naipon kong barya? " Hmm. . Aba aba, sobra pa kaya! " Inipon ko 'to ng kay tagal Mga baon na bigay ni nanay. Itatali ko sa aking kamay, Sabay naming babayuhin Ang kalsada papuntang simbahan. . " Sino yung umiiyak? " Ahh, lumipad ang lobo niya. Yung bata, kawawa naman. . Kahit bilhan ulit ng Nanay, Sige pa rin ang ngawa. . " Ano nga bang meron sa lobo niya? " " Bakit nga ba sila lumilipad? " Ito yung lobong Masarap tignan sa kalangitan Di pwde itali ng matagal Sasabit-sabit kung saan-saan Kalaunan, puputok nalang. Kaya sige, aking bibitawan na. . "Sige lipaaaad! " Diyan ka nababagay Sa langit, tanaw ng madla Malayo para aking silayan pa Kinagagalak kong bitawan ka. Pero wait diba uso, Yung may kasamang sulat? " Sigeee exciting, " Lagyan natin para masaya : " S a l a m a t . "

38

Ngayon alam ko na ang tadhana, ang dahilan ng paghanga, ang dahilan ng paniniwala, at ang dahilan kong bakit 'yung tayo nawala. Tinadhana tayong magtagpo, tinadhana ang salitang "tayo" para sa ikaw at ako. Tinadhana tayong magbago. Tinadhana rin tayo para sumuko. Ganyan kagaling ang tadhana, hindi mo alam kong mali ba o tama, pasasayahin ka pero kaakibat ay luha. Masakit man pero dapat paghirapan, dahil di lahat ng relasyon napupunta sa kasiyahan, 'yong iba'y walang sawang kalungkutan. Tanggapin na natin ang katotohanan na magmamahal ka pero masasaktan ka, magpapahalaga ka pero iiwanan ka rin niya, pasasasayahin ka pero paaasahin ka. Tanggapin na natin, na wala talagang tamang relasyon sa inyong dalawa, na magmumukha ka lang kawawa pag iniwan ka niya, na magluluksa kana naman sa kaniyang pagkawala. Tanggapin na natin, ay oo nga pala di mo pa pala kayang tanggapin, na 'yong dati niyong relasyo'y naging hangin, kasabay nang pagguho ng inyong mga hangarin. Hindi mo pa pala, kayang tanggapin na matagal ka nang pinaglaruan, at di naman talaga pagmamahal ang kaniyang naramdaman.

0

Apr 3, 2020

Apr 3, 2020 at 7:53 AM UTC

ClarVernadine

"Masakit ang Katotohanan"

Ngayon alam ko na ang tadhana, ang dahilan ng paghanga, ang dahilan ng paniniwala, at ang dahilan kong bakit 'yung tayo nawala. Tinadhana tayong magtagpo, tinadhana ang salitang "tayo" para sa ikaw at ako. Tinadhana tayong magbago. Tinadhana rin tayo para sumuko. Ganyan kagaling ang tadhana, hindi mo alam kong mali ba o tama, pasasayahin ka pero kaakibat ay luha. Masakit man pero dapat paghirapan, dahil di lahat ng relasyon napupunta sa kasiyahan, 'yong iba'y walang sawang kalungkutan. Tanggapin na natin ang katotohanan na magmamahal ka pero masasaktan ka, magpapahalaga ka pero iiwanan ka rin niya, pasasasayahin ka pero paaasahin ka. Tanggapin na natin, na wala talagang tamang relasyon sa inyong dalawa, na magmumukha ka lang kawawa pag iniwan ka niya, na magluluksa kana naman sa kaniyang pagkawala. Tanggapin na natin, ay oo nga pala di mo pa pala kayang tanggapin, na 'yong dati niyong relasyo'y naging hangin, kasabay nang pagguho ng inyong mga hangarin. Hindi mo pa pala, kayang tanggapin na matagal ka nang pinaglaruan, at di naman talaga pagmamahal ang kaniyang naramdaman.

29

Pabalik balik Urong sulong Tila hindi umuubra ang usal at salita Kapag nag isip ay lalo lang nagiging kawawa Nakakabalisa ang kawalan ng gawa Dahil sa takot ay nagpapakumbaba Kumbaga ang tamis at tawa ay isinugal at isinawalang bahala Sapagkat ang hindi pagharap sa takot ay masama Pinilit kong humakbang palapit Sinabayan ko ng dasal Ngunit minsan mas mabilis ang paghakbang palayo o pagtakbo kaysa patungo sa tarantang nararamdaman ko Sila nga ba ay mga pader na dapat kong banggain o sila ba'y mga haligi na nagtatanggol sa akin? Gusto ko silang paslangin kahit na parang bahagi rin sa akin na mamamatay rin Katakot takot ang pagkakatulad netong aking damdamin sa hindi pagiging malaya, sa pagiging mahaba lamang ng tanikala Kinakain na ko ng aking isip at katawan, Kahit na tiyan ko'y walang laman kundi kape at init ng laman, Paano nga ba magsisimula? Unti untiin o isang biglaang awitin, pag aklas sa panginginig, Pagtuklap sa mga matang gising na nagkukunwaring sa pagtulog ay mahimbing, Dahil totoo ang panganib kaya't natatakot ka sa maaaring mangyayari o sa hindi mo ginawa, Ngunit sa pagitan ng sarili mo at takot na naninirahan sa iyong isip sino nga ba ang mas totoo at mas mahalaga, Ang daga sa iyong dibdib o ang kaluluwa **** maga? Wag isaalang alang ang bait sa ating mga sarili dahil ang hindi paggalaw kahit na ang diwa mo'y pagal ay pagtaya sa isang maling sugal.

0

Jul 1, 2020

Jul 1, 2020 at 1:56 AM UTC

jklg08

sulong urong

Pabalik balik Urong sulong Tila hindi umuubra ang usal at salita Kapag nag isip ay lalo lang nagiging kawawa Nakakabalisa ang kawalan ng gawa Dahil sa takot ay nagpapakumbaba Kumbaga ang tamis at tawa ay isinugal at isinawalang bahala Sapagkat ang hindi pagharap sa takot ay masama Pinilit kong humakbang palapit Sinabayan ko ng dasal Ngunit minsan mas mabilis ang paghakbang palayo o pagtakbo kaysa patungo sa tarantang nararamdaman ko Sila nga ba ay mga pader na dapat kong banggain o sila ba'y mga haligi na nagtatanggol sa akin? Gusto ko silang paslangin kahit na parang bahagi rin sa akin na mamamatay rin Katakot takot ang pagkakatulad netong aking damdamin sa hindi pagiging malaya, sa pagiging mahaba lamang ng tanikala Kinakain na ko ng aking isip at katawan, Kahit na tiyan ko'y walang laman kundi kape at init ng laman, Paano nga ba magsisimula? Unti untiin o isang biglaang awitin, pag aklas sa panginginig, Pagtuklap sa mga matang gising na nagkukunwaring sa pagtulog ay mahimbing, Dahil totoo ang panganib kaya't natatakot ka sa maaaring mangyayari o sa hindi mo ginawa, Ngunit sa pagitan ng sarili mo at takot na naninirahan sa iyong isip sino nga ba ang mas totoo at mas mahalaga, Ang daga sa iyong dibdib o ang kaluluwa **** maga? Wag isaalang alang ang bait sa ating mga sarili dahil ang hindi paggalaw kahit na ang diwa mo'y pagal ay pagtaya sa isang maling sugal.

23

Ang tao pag naba-bad trip sa'yo ng walang makatarungang dahilan -- insecure yun or kulang sa pansin...pansinin mo at purihin...kawawa naman... Dahil sa kabila ng pagiging higit, mababa pa rin ang tingin sa sarili.

0

Dec 12, 2016

Dec 12, 2016 at 11:57 PM UTC

eden-tucay

Ang Tao

Ang tao pag naba-bad trip sa'yo ng walang makatarungang dahilan -- insecure yun or kulang sa pansin...pansinin mo at purihin...kawawa naman... Dahil sa kabila ng pagiging higit, mababa pa rin ang tingin sa sarili.

1

Now bold to keep hold of child idle wishes, when in all a boy's life the bliss is true with kisses. Verbose promises mostly misses. & What is corporeal is made real in beloved eyes' appeal yet just one is giving real deepnesses, heaven half realized in their weaknesses. & A young sunken heart congeals. Framed in little honest pictorial pieces. (Can you see the furrowed brow Consternation crinkles his babyface) & No kisses but fish lips in wallet sized b&w No love lost boys of Indian summer nights I see with my mind the questions wade Discovery of Why oh why “Kawawa mo” sadly see it on his face. & In wallet sized black and white, kids in Photo booth time machine, young trysts Proof of life, fake smiles in matte finish Click click flash, wishful first kiss missed.

0

May 14, 2019

May 14, 2019 at 12:00 AM UTC

butch-decatoria

Photo Booth (rewrite)

Now bold to keep hold of child idle wishes, when in all a boy's life the bliss is true with kisses. Verbose promises mostly misses. & What is corporeal is made real in beloved eyes' appeal yet just one is giving real deepnesses, heaven half realized in their weaknesses. & A young sunken heart congeals. Framed in little honest pictorial pieces. (Can you see the furrowed brow Consternation crinkles his babyface) & No kisses but fish lips in wallet sized b&w No love lost boys of Indian summer nights I see with my mind the questions wade Discovery of Why oh why “Kawawa mo” sadly see it on his face. & In wallet sized black and white, kids in Photo booth time machine, young trysts Proof of life, fake smiles in matte finish Click click flash, wishful first kiss missed.

26

Ako ngayon ay nalugmok Sa sulok nagmumokmok, Malalim na mga sugat Sa kahapo’y idinulot. Ako ngayon ay lumuha Ngunit hindi ako kawawa, Tumulo lamang ang luha Babangon rin ng kusa. Ako man ay nadapa Iginapos sa tanikala, Araw man ay mawala Sisikat pa rin sa umaga. Ako ngayon ay gagapang Papalayo sa pampang, Lilisanin ang hinanakit Sa dibdib na kay sakit. Ako ay magpapaalam na Sa mga sugat na alibugha, Magpapatuloy na ako Kakayanin ko ang mga ito.

0

Jul 9, 2019

Jul 9, 2019 at 1:24 AM UTC

wizmorrison

PAALAM

Ako ngayon ay nalugmok Sa sulok nagmumokmok, Malalim na mga sugat Sa kahapo’y idinulot. Ako ngayon ay lumuha Ngunit hindi ako kawawa, Tumulo lamang ang luha Babangon rin ng kusa. Ako man ay nadapa Iginapos sa tanikala, Araw man ay mawala Sisikat pa rin sa umaga. Ako ngayon ay gagapang Papalayo sa pampang, Lilisanin ang hinanakit Sa dibdib na kay sakit. Ako ay magpapaalam na Sa mga sugat na alibugha, Magpapatuloy na ako Kakayanin ko ang mga ito.

20