Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"kapote" poems
Ikaw ang dahilan ng aking pagngiti, Ikaw ang dahilan ng aking paghikbi, Ikaw ang dahilan ng aking pagtitili, Dahil ikaw para sa aki'y natatangi. Ikaw ang tanglaw sa aking mga gabi, Ikaw ang liwanag sa araw kong hinahabi, Ikaw ang apoy sa basa kong kapote, At gamot sa sakit kong nangangati. Nawa'y maibigan mo, itong aking katha, Tulang alay ko sa isang tulad **** makata, Na walang mintis sa pagsulat ng mga tula, At binibigkas ng buong puso't kaluluwa. Ang tula ko ay ikaw, ang tula mo ay ako. Hindi kita ipagpapalit sa kahit na sino. Sapagkat puso ko ay kinulong at binihag mo, Sinelyuhan ng sobrang pagmamahal na higit pa sa inakala ko.
0
Feb 14, 2016
Feb 14, 2016 at 9:50 AM UTC
Ikaw
Narasanan mo na bang mabasa ng ulan? Makipag laban sa ulan? Yung lahat ginawa mo na wag ka lang mabasa? Sumilong ka na, nagpayong ka na, may kapote ka pa. Pero wala basa parin. Paano pag ganto? Itapon ang hawak **** payong Lumabas sa iyong silong Tanggalin ang yong pandong. Ikay umabante Damhin ang bawat patak ng ulan Ipikit ang mata Habang nakatingala Hayaan ang tubig na galing sa langit na basain ang yong mukha At pumikit bumalik sa nakaraan Masasayang alala. Na kasama mo ang ulan Gaya nuong bata ka. "Mama payagan mo sana Hayaan akong makipaglaro sa kanya" Laking tuwa pag napayagan ka. Tatakbo takbo Hindi alintana kung baka mapano Huhubarin ang Tsinelas at gagawing barko Hindi bat napaka saya mo. Kaya pag dilat mo May tanong lang ako Maiinis ka pa ba o Hayaan **** basain ka ng ulan? Wag mo sanang labanan. Ngumiti ka na lang At bumalik lang sa nakaraan.
0
Jul 18, 2017
Jul 18, 2017 at 10:00 PM UTC
Ulan
#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.
0
Nov 2, 2016
Nov 2, 2016 at 8:07 AM UTC
May Araw ka rin sa Bahay Kubo
#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.
Continue reading...
70
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. *Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?*
0
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 8:50 AM UTC
Sa pagtila ng ulan
Ikaw yung tipo ng babae na walang arte Yung hindi nahihiyang magdala ng kapote Maliit ka nga, boses nama'y boses lalake Ang ganda mo. Lalo na't ika'y simple. Sana tayo'y muling magkita At muling magkaroon ng isa pang pagkakataon. Pasensya kana sa sinayang na panahon. Pero sana'y batid **** mahal na kita. Sa t'wing ika'y aking nakikita, Hindi ko maitago ang aking saya. Hindi mo ba ito pansin sa aking mga mata? Sabagay, siya pa din kase mahal mo.. diba? Noon pa'y alam kong talo na ako Pero sige, ipaglalaban ko ito. Please lang. Saluin mo ako. Heto na ko, nahulog na sayo.
0
Aug 18, 2015
Aug 18, 2015 at 9:39 AM UTC
Simple
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?
0
Jul 21, 2020
Jul 21, 2020 at 9:50 AM UTC
Ulan kailan ka titila
Nagsimulang pumatak ang ulan Mula sa maitim na ulap at kalangitan Binuksan ko ang aking payong Upang mula sa ulan ay sumilong Aking kapote ay isinuot Upang damit ko'y manatiling tuyot Naglakad lamang ako ng patuloy Sa kabila ng buhos ng ulan na tuloy tuloy Ang buong akala ko ay hindi ako mababasa Dahil sa kapote at payong na aking inihanda Ngunit 'di ko napansin na ako'y naglalakad na, Naglalakad sa gitna ng baha Tulad ng pagibig ko sa iyo na pilit kong itinanggi, iniwasan Na buong akala ko'y di na ako maaapektuhan Pero sa huli ako pa rin ay lumusong, nilamon, Sa huli ay hindi na ako makaahon. Kailan ba itong baha huhupa? Kailan ba itong ulan titila?
0
Aug 11, 2020
Aug 11, 2020 at 2:22 AM UTC
Sa pagtila ng ulan
Enero Diez y Siete, Dos mil Kinse Kahit may bagyo, tumuloy sa Leyte Unang tinungo lungsod ng Tacloban Muling nilipad skull cap pagbukas ng pintuan Talagang maulan at mahangin Subalit milyong tao sumalubong parin Kanyang idinaos Banal na Misa Kasama ang mga biktima ni Yolanda Huling tinungo ang pook ng Palo Nananghalian sa tuluyan ng Arsobispo Doon din nakasalo mga nasalanta ng Yolanda Mas malapitang nakisalamuha sa kanya Mga pinaslang ni Yolly puntod binasbasan Iba pang kaawa-awa hinandugan ng tirahan Suot ang dilaw na kapote Biniyayaang material at ispiritwal ang Leyte. -01/18/2015 (Dumarao) *Pope Francis Fever Collection
0
Sep 21, 2019
Sep 21, 2019 at 9:42 PM UTC
Ikatlong Araw ni Papa Francisco sa Pilipinas