Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"garo" poems
To speak all these languages: Assamese, Bengali, Bodo, Chhattisgarhi, Dogri , Garo - Oh, to be able to tongue, "Love" in Gajarati, Hini, Kannada, Kashmiri, Khasi, Kokborok, Konkani - Or lip, "Desire" in Maithili, Malayalam, Manipuri, Marathi, Mizo, Nepali - Or whisper, "Good night, Dear" in Oriya, Punjabi, Sanskrit, Santali, Sindhi, Telugu, Tamil, or Urdu.
0
Jan 17, 2011
Jan 17, 2011 at 10:49 PM UTC
To speak all these languages
digdi sa eskwelahan igwa nin mga pakawat sa kada estudyante, gabos naghuhurulat kun sain sinda pwede makaintra para mailuwas an saindang talento asin makakaya ano man an gibuon gabos patarabang-tabang nagkikiwa lang, sin pensar an kapagalan ano man an  gibuon gabos may pagkasararo maski pa an lakawon grabe kaharayo, dai nin suko kun paghihilingon garo man an sa tunay na buhay kun iisipon maski pagal bawal an magpahuway laban lang asin dai magpadaog patunayan kun nano kita kakusog an kawat garo an buhay sa kinab-an kaipuhan kusogan an  boot asin dai panluyahan girumdumon an kada hiwag laogan nin pagkamoot magtubod tanganing an satong pangaturogan maabot sa pagtarabangan, igwa pa da sin dai kaya? ayaw kahadit kay uya kami, siya, ikaw asin ako, uya KITA! sarong boot, sarong misyon, sararo kirita an gabos sa kinaban kakayanon ta.
0
Oct 24, 2018
Oct 24, 2018 at 10:10 PM UTC
An Kawat Nin Buhay
Nagpadagat kami kan saróng aldáw Ta ako pirmi na sana bagang ribaráw Gusto ko man sanang malingáw Kaya uni nagbabaláw-bagáw Kaibahan si Papa naglangoy sa taháw Kan dagat asin pagkatapos mabalnáw Maugmahon lang ngunyan na aldáw Makakan kan dara ni Mama maski na bahaw Itong inihaw na manok tapos sabaw Igwa pang masiramon na lugaw Si tugang yaon sa pampang naglalakaw-lakaw Garo may balak na magpalataw-lataw Aram kong masakit makakuha nin ilaw Na mataong kusog buot na mapukaw Sa satuyang kalag na nakatúkaw Garo baga bagong mata, mungaw-mungáw Mabagsak man an bulalákaw An masinggayang pagmati ma-ibábaw Sa kinaban, Dawa pa an inaaagihan ta halangkaw Udók sa buot asin bakong karáw An makaibahan kamo, Dai malilingaw Na mapadagat ulit kita sa masuronod na aldáw. —𝐔𝐝𝐨𝐤 𝐬𝐚 𝐁𝐮𝐨𝐭,  a Bikol poetry
0
Aug 19, 2020
Aug 19, 2020 at 11:37 AM UTC
Udók sa Buot
Igwang mga aldáw na mayò na talagang naglalaog sa isip ko, Masakiton magsurat ning maski ano. Piriton ko man mas naghahaloy asin mas magabat, garo nakagakod as sakuyang mga bitis sa daga. Kan nakanood akong magsurat, duman ko nadiskobre an ika-duwang harong sa laog kan sakuyang isip. "Libre man daa an mangarap" kaya sige lang ipikit mo an saimong mata asin hagadon gabos na pwede **** makuha. Pero bako digdi sa nadiskobre kong lugar, gabos na hahagadon mo pwede **** makuha mayong limitasyon pero igwang kapalit. Gabos igwang kapalit. Sarong úban. Sarong úban karibay sa gabos na kaipuhan, kagustohan, asin kaugmahan. Sarong úban. Igwang aldaw aldáw na mayò talagang naglalaog sa isip ko asin warâ naman an gabos na buhok ko. —𝐔𝐛𝐚𝐧, a Bikol poetry. Have you ever wonder what happens to your hair?
0
Jul 29, 2020
Jul 29, 2020 at 11:55 AM UTC
Úban
I miss the boy who sells fruit in a place where people say no good comes out of. I miss his shorts that look like fields ripe with harvest and his ocean of a t-shirt. I miss his little mop of wavy black hair, his green eyes that become crystals in the sunlight and deepen in its absence. Is your name Garik? Or is it Garo? Or am I getting you mixed up with someone else? I may have forgotten the symbols for which represent you but I will never forget what made you you to me, here: Your smile as wide as the watermelons you sell. Your heart warmer than the strong coffee your mother makes. Your scrawny legs that always made their way a little closer to me no matter what time of the day it was and your voice that crossed oceans with a melody that sang "We are here." And we were. We were two people-- you of pomegranates and fresh sunflower seeds and I of mangoes and mangosteens, two entirely different shades of earth, you with your snow flakes and I with my sun rays, you with your black robed monks and I with my white clothed priests, yet there we were. Oh brave little boy, I love how different doesn’t scare you. My slanted eyes did not seem strange you, nor did you question why my skin looks like the browned sides of baked bread compared to the floury white of your arms. You did not find it funny that I must be at least five years older than you are yet must be at least half a head shorter. It did not matter to you that the only words we had to give each other in the same tongue were “Hello!”, “How are you?”, “What is your name?”, “Where are you from?” because sometimes those words are all it takes to make your way into someone’s heart and stay. As for mine, stay you did. Language, cultural, socio-economic barriers were nothing to you. Instead, you simply played the boy who wanted to know the girl. And so I played the girl who responded, the girl who saw the boy's clouds of smoke in the sky spelling out "We are here.” And we were. And it’s been three months. Now you are there. And I am here. But to you, it's the other way around. Because here is a matter of who is telling the story. Maybe we will never again be characters in the same chapter. Or maybe we will be. And maybe I am counting the pages until for us, here is right where we both are.
0
Oct 16, 2015
Oct 16, 2015 at 12:10 PM UTC
Aystegh
I miss the boy who sells fruit in a place where people say no good comes out of. I miss his shorts that look like fields ripe with harvest and his ocean of a t-shirt. I miss his little mop of wavy black hair, his green eyes that become crystals in the sunlight and deepen in its absence. Is your name Garik? Or is it Garo? Or am I getting you mixed up with someone else? I may have forgotten the symbols for which represent you but I will never forget what made you you to me, here: Your smile as wide as the watermelons you sell. Your heart warmer than the strong coffee your mother makes. Your scrawny legs that always made their way a little closer to me no matter what time of the day it was and your voice that crossed oceans with a melody that sang "We are here." And we were. We were two people-- you of pomegranates and fresh sunflower seeds and I of mangoes and mangosteens, two entirely different shades of earth, you with your snow flakes and I with my sun rays, you with your black robed monks and I with my white clothed priests, yet there we were. Oh brave little boy, I love how different doesn’t scare you. My slanted eyes did not seem strange you, nor did you question why my skin looks like the browned sides of baked bread compared to the floury white of your arms. You did not find it funny that I must be at least five years older than you are yet must be at least half a head shorter. It did not matter to you that the only words we had to give each other in the same tongue were “Hello!”, “How are you?”, “What is your name?”, “Where are you from?” because sometimes those words are all it takes to make your way into someone’s heart and stay. As for mine, stay you did. Language, cultural, socio-economic barriers were nothing to you. Instead, you simply played the boy who wanted to know the girl. And so I played the girl who responded, the girl who saw the boy's clouds of smoke in the sky spelling out "We are here.” And we were. And it’s been three months. Now you are there. And I am here. But to you, it's the other way around. Because here is a matter of who is telling the story. Maybe we will never again be characters in the same chapter. Or maybe we will be. And maybe I am counting the pages until for us, here is right where we both are.
Continue reading...
15
Pirang aldaw takang hinapag Nahiling ko kaya an gayon mo Pirmi kung pinupurbaran na magrani Madara pa ngani akong mani Pero garo sala an pagkaintindi Pirmi ka nalang naglilihis nin agi Pagnagkurahaw na an para-sira Ibig sabihon kayan udto na Maluwas na ako para magtimpla Nin kape asin mapritos nin sugok Pirmi kong pinapasiram an luto ko Baka sakaling maparong mo Asin darahon ka sa hamot Kan sakuyang pagkamoot Pirmi ko nalang kayang kaulay an sadiri ko Siguro panahon naman para kausipon mo ako. —𝐔𝐬𝐢𝐩, a Bikol poetry. All I really want is someone to talk to.
0
Jul 30, 2020
Jul 30, 2020 at 12:04 PM UTC
Úsip
Makaribong sa payo Dai ko na naintindihan an mga nangyayari Sa palibot ko Garo nag-iikot an mundo Dai na garo kaya kan mata ko Naglalabo an paghiling ko Dai na naggagana an payo ko Napapahibi na ako **** kan nagbagsak ka Hali sa madiklom na langit Manlaenlaen na imahe An sakuyang nadidiskobre Igwa pala akong barkada Sa irarom kan katre Pwede mo palan kaulayon An sadiri mo sa salming Kaya mo palan bukasan Gabos na pintoan pagnakapikit Pirang oras pang uminagi Dai nagpupundo an pagturo kan luha hali sa librong binabasa ko An mga letra nagdudulag na parayo sa libro Tinipon ko an mga ini Nilaag sa garapon Mas nagkusog an paghibi kan libro Nagaapaw na an tubig sa kwarto ko Nasusuya na ako Kaya Inapon ko sa langit Nag-iwas an bulan asin bitoon Pero kinakan kan saldang Dai kaini aram na padagos An pagdulag kan mga letra sa libro Dai na maugma an saldang An dating masinggaya ngunyan kurundot na Aro-aldaw ng naguuran Aro-aldaw naman akong nasasakitan Tiponon an mga letrang satuyang pinabayaan. —𝐔𝐫𝐚𝐧, a Bikol poetry.
0
Jul 27, 2020
Jul 27, 2020 at 11:57 AM UTC
Urán
Nagpoon ng higopon kan bulan An sulo kan saldang Asin nagsiluwasan na man An mga aninipot para paluwason An kagayonan Asin kamurawayan Kan Kabanggihan Nagpoon naman an pagkalúlà ko Biyong nag-iirikot an payo Maayos pa man ako kan subago Tàno bigla nalang naglain an pagmati ko Sarong lugar man lang an dinumanan ko Sarong tawo man lang an nakaulay ko Tàno ngunyan pang banggi Kun noarin ako mauli An bangging dayupot Sa saiyang palibot Tinawan akong giya An mga aninipot Dai gayong madiklom An sakuyang paglakaw Maski na nililipot An hawak kong putpot Maray nalang talaga Yaon an mga aninipot Sakong giya sa paglakaw Sa bangging malipot Dai ko maintindihan Kun tano birigla nalang Garo ako natalang Ano daw an nangyari sako? An pagmati kong pusog Ngunyan kaipuhan nin kasurog Ano daw kun ako na-usóg? —𝐔𝐬𝐨𝐠, a Bikol poetry.
0
Aug 14, 2020
Aug 14, 2020 at 12:12 PM UTC
Usóg
Sarong banggi Nawaran kaming kuryente Nagdiklom an palibot Asin naguran ning matindi Nagdaguldol asin garo Nagkakaribok sa may likod mi Igwang nagkurahaw nin "Tabangi man kami!" Turog-turog sinda Mama Maabot palang si Papa Mayo man ibang ma-responde Igwang flashlight kaso pundir, mayong baterya Ay abaa na kita, ini nalang na esperma Dali-daling nagluwas Pero kalag ko garo nagbutas Kan may nahiling akong kabayo Na lalawgon sa tawo Sinapak ko an sadiri Baka nangigiturogan man lang Pero dai, yaon pa nanggad sinda Nag kukurahaw nin "Ubuson ta ini" Pirang minuto pa nagkatok sa pinto mi Si Junior man lang palan Igwang kapot-kapot na bote Mayò daang kuryente Kaya ma-shot nalang kami —𝐔𝐧𝐠𝐥𝐨, a Bikol poetry.
0
Aug 13, 2020
Aug 13, 2020 at 12:21 PM UTC
Ungló
Nagpundo an sinasakayan kong bus Sa sarong kakanan sa Tiaong Kinabahan pati ako ta baka nakalampas Stop over daa sabi ni manong Maray nalang napapaihi naman ako Luway-luway akong nagbaba Luway-luway man na naghibi an langit Makusogon na daguldól An nagsabat sa sakuyang pag-ihi Garo baga may gusto sakong sabihon Garo may naparong akong bihon Údto na palan, oras na para magkakan Naglakaw na ko pabalik sa bus Kan igwang lalaki na nagalok "Madya, mapangudto" an sabi sako Hiniling ko an bus garo dai pa man mahali Kaya dali-dali akong nagkuang plato Digdi na lugod ako mapangudto Kadakol kakanon Pero lumpia an sakuyang pipilion Nag-luwas pang alak Ribong na an balanak Pulotan naman an balak Basog-basog na an sakuyang tulak Kan pagkatapos kong magchibog Nagpahiran-hiran sa irarom kan niyog Nagpundo na an urán Maugma na ulit an saldang Gutom man lang palan Nagpundo na an urán Asin mayò naman akong sasakayan Napasiram kaya an kakan Uni ako garo tungaw na binayaan Pero ayos lang Basog-basóg man —𝐔𝐝𝐭𝐨, a Bikol poetry.
0
Aug 5, 2020
Aug 5, 2020 at 11:55 AM UTC
Údto
Gusto ko na magulî Duman sa mayòng ribok Na kun magturog ako sa banggi Mayòng iniisip kundi iyo sana an sadiri Gusto ko na magduman Dawa mayòng kaibahan Duman sa lugar kun sain an oras daing duru-dalagán Matambay lang ako madalî Mahandig ning dalî Ta nanrurulumoy na bagá An sakóng hawak kakatindog Kaipuhan ko garo magpundo Kaipuhan ko garo maghangos Kaipuhan ko garo magpahingalo Gusto ko na magulî Nin huli ta dakulà na ako Pinadakula kan kinaban Pero an sakóng pusò asin kalag Mayò man nin pinagbago Mas nagkusog lang ang buot ko. —𝐔𝐥𝐢, a Bikol poetry. Maybe we didn’t really grow up.
0
Aug 6, 2020
Aug 6, 2020 at 11:59 AM UTC
Ulî
Naglunad ako sa traysikel pa-sentro Kaskason an padalagan kan drayber Garo dai ma-lampas limang minuto Yaon na ako sa padudumanan ko Pero garo igwá akong nahihiling sa kanto Kaya bigla na sana ining puminundo Igwa kayang nag pára na sarong gurang Nagsakay siya, kaya naglipat ako Naglipat ako sa tungod ko Nakahiling ini sa sakuyang mata Asin nagsabi: "Noy, úbos na" Dai ko aram kun ano an ibig niyang sabihon Nagbaba na ako sa plaza Hiniling si Rizal Na nakahiling duman sa ido Na hinahabol itong para-habón Na igwang hinabon na limón Naghurop-hurop ako Nalingawan ko an tuyo ko igdi sa sentro Naglakaw-lakaw muna ako Hanggang sa nakaabot sa Market Pinapabakal palan akong limón ni amay Napagal ako sa kakalibot Mayò ni saròng nagtitinda An pirming simbag sako: "Noy, úbos na". —𝐔𝐛𝐨𝐬, a Bikol poetry.
0
Aug 3, 2020
Aug 3, 2020 at 11:57 AM UTC
Úbos
Nadangog ko na naman An pagbagting kan saiyang púsò Garo baga igwang nagkakasulô Pinukaw an pagmati kong nag-aarabadab Ngunyan na banggi Hahalaton ko an saiyang pagdungáw Sa sakuyang bentana Ika an sakuyang kometa Na hali pa sa ibang planeta Ika an ráson kun tàno mapúngay an sakuyang mata Dai ko mahali an saiyang gira sa buhay ko Ngunyan na banggi Tabangan mo akong makaturog Ibahan mo ako sa madiklom na kinaban Tabangan mo akong labanan an mga demonyo Hahalaton ko an pagbagsak mo Sa ulonán ko. —𝐔𝐥𝐨𝐧𝐚𝐧, a Bikol poetry.
0
Aug 4, 2020
Aug 4, 2020 at 11:59 AM UTC
Ulonán
Namata ako nin alas tres nin maagahon Dai pinapaturog kan tanog na maribokon Garo baga idong madramahon Úngal digdi, úngal duman, makauyamon Kinukugos nanaman kaya an kwarto ko Kan mga úro-úro hali sa kalibogan kan tawo Igwa nanaman nagbaba kan tángil Asin nagsiruluwasan an mga kuneho Na mayong ibang hanap kundi An hadok nin milagro Asin uni ako buklat an mata Nagtatago sa likod kan mga libro Ta dai mawawara an kaugmahan ninda Dawa ipirong ko man an mga mata Halaton ko nalang an pagputok kan girabo Halaton ko nalang huring úro-úro Padikit-dikit na pagbuklit kan libro Makakaturog man ulit ako —𝐔𝐫𝐨-𝐮𝐫𝐨, a Bikol poetry.
0
Aug 12, 2020
Aug 12, 2020 at 11:57 AM UTC
Uró-uró
Garo pirmi akong hinahapag Kan hinangos ko Pag nagdadalagan ako Pasiring saimo Dara-dara an balde nin pintura Asin nag-aasa na mahiling ka Ano daw kun aram mo man An sakuyang namamatian Pag nagrarani ako saimo Para i-abot ining pinabakal mo Na pintura na hali pa sa sentro Ano daw kun padagos **** Kulayan an buhay ko Sana dai ka magpundo Magpabakal sako nin dawa ano Saro ka sa pinakamatibay na pintor Kaya **** makagibo nin obra Sa maski anong kolor Tinawan **** kulay An mabublay kong buhay Iyo garo ito an ráson kun tàno ika an pinili ko Maski dakol na tao An sigeng usióso Bahala man sinda sa buhay ninda Bahala man kita Basta padangat taka —𝐔𝐬𝐢𝐨𝐬𝐨,  a Bikol poetry.
0
Aug 11, 2020
Aug 11, 2020 at 11:55 AM UTC
Usióso
Sagesse d'un Louis Racine, je t'envie ! Ô n'avoir pas suivi les leçons de Rollin, N'être pas né dans le grand siècle à son déclin, Quand le soleil couchant, si beau, dorait la vie, Quand Maintenon jetait sur la France ravie L'ombre douce et la paix de ses coiffes de lin, Et royale abritait la veuve et l'orphelin, Quand l'étude de la prière était suivie, Quand poète et docteur, simplement, bonnement, Communiaient avec des ferveurs de novices, Humbles servaient la Messe et chantaient aux offices Et, le printemps venu, prenaient un soin charmant D'aller dans les Auteuils cueillir lilas et roses En louant Dieu, comme Garo, de toutes choses !
0
947
Sagesse d'un Louis Racine, je t'envie
Bakô **** kasalan na padángat ka niya Bigla ka nalang nag-abót Bigla nalang nagbutwá’ Bigla nalang nagkusóg An saiyang buot. Pirmi siyang nawawaran ning hinangos Hinahapot an sadíri kun mapadágos o dai Bakô **** kasalan na pinili ka niya Pirang aldaw niyang pinagisipan Pirang patak kan urán an nabilang Sigurado na siya sa saiyang namamatian Garo úlod Bigla nalang nag-abót Bigla nalang nagbutwá Basta nalang nagkamang sa irárom Kan saiyang kublít Pirit niya mang halion Naging parte na kan hawak Pirit niya mang halion Sa saiyang kublít Dai na niya magibo sa sobrang rárom Bigla nalang nagbutwá Bigla nalang nag-abót Garo úlod Natuod na gayod Sa katuninongan na hinatod Kan saimong pag-abot Kadakol lugar an gustong istarán Pero saro lang an nasunoan Aram mo kun sáin an pinakatunínong na saiyang nadumanan? Duman sa lugár kun sáin pírme niyang nahihiling an pagpikít asin pagbuklát kan saimong mga matá. —𝐔𝐥𝐨𝐝, a Bikol poetry. Like a worm, love can be a little terrifying sometimes.
0
Jul 26, 2020
Jul 26, 2020 at 11:59 AM UTC
Úlod