Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"bungo" poems
Nakita ko si Duterte Nakita ko ang presidente Nang bawian niya ng buhay ang isang residente Siya ba ang nagbigay ng buhay na kahit walang laman Pinipilit isalba ang hamak na katawan? Pinipilit iukol lahat ng kagustuhan Ang mamang iyon ay nais lamang ang kanyang tahanan Nang bombahin ng trak ang barikada Kinalabit ng pangulo Makamandag na sandata’t lumabas ang punglo Nasaksihan ng musmos ang pagsabog ng bungo Nakita ko ang presidente Sa pila PNR Kung paanong tinusok niya ang bag na aking dala At kung paanong ngumiti siya nang ako’y makaraan At nang minsang ang tren, ako’y iwan Sinamahan akong simpatyahan Nang isang huli nalang ako na ay liban Nakita ko ang presidente Nang minsan akong pumunta sa palengke Isang sanggol ang kanyang hinehele Habang binibilang sukli ko sa bente Nagkataong kulang pa ng siete Itinulak niya ang isang bata Binastos ang isang matanda At isang babaeng di tinulungan sa dalahin Binuska ang linya ng kanyang ipin Nakita ko ang presidente Nang bigyan niya ng tinapay ang isang pulubi Nang hindi niya itinapon ang basura sa tabi-tabi At sa kapwa matuwid siyang nagsilbi Nakita ko ang presidente Sa mata ng isang bata Nagsisismulang isipin ang tama o mali Kung sinong dapat idolohin O kung dapat bang maging padalos-dalos at matulin Tunay na siya ang salamin ng sambayanan Ang piniling maging repleksyon ng paniniwala nati’t kakayahan
0
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 2:19 AM UTC
Nakita ko si Duterte
Kumusta mga hari sa lupa Yaong mga anino'y hindi nakikita Mga haring sila ang nagtatakda Ng mga bagay dito sa lupa Kumusta mga hari sa lupa Yaong papel na may mukha Mga haring dinadakila Ng mga uhaw na dukha Kumusta mga hari sa lupa Na kaharian ay ang yaman sa lupa Handang pumatay ng alila Upang pigilin ang daigdig sa pagluha Kumusta mga hari sa lupa Na di kailanman kumalam ang sikmura Na kailanma'y hindi lumuha O nagbuhat ng kutsara Kumusta mga hari sa lupa Bundok ng bungo'y sumusumpa Sumisigaw sa hinagpis na mga alila Sa kamay ninyo mga hari sa lupa Kumusta mga hari sa lupa Pagbati ko sana'y makita Nawa'y maunawaan ang Salita Sapagkat dito tayo lahat nagmula -JGA
0
Mar 26, 2020
Mar 26, 2020 at 12:19 PM UTC
Mga Hari sa Lupa
Maria Ressa, ano'ng problema? Ba't hanggang ngayon, mukha pa ring lamanlupa? Nagkakalat-lagim sa mga balita Mayro'ng yayari sa'yo. Ito'y kuwento ng.... ....isang BULATE, TUKMOL sa umaga, TUOD sa gabi, Pisngi man niya'y punuin ng kolorete Mukhang BANGAW pa rin, walang silbi Ibaon na ang IMPAKTA. Maria Ressa, ano'ng problema? Bakit mukha pa ring nayuping pugita Mga galamay mo panggulo sa media Mayro'ng yayari sa'yo. Ito'y kuwento ng.... ....mga payaso fake news sa umaga, fact-check sa gabi, mukha nila ay sintigas ng adobe bungo naman laman ay kamote Ututin pa ang bunganga Maria Ressa, ikaw ang problema Hilig **** magkalat ng maling balita at kapag sinita biglang magpapaawa #DefendPressFreedom kuno?! Ito'y kuwento ng.... ....mga bulate walang voter's I.D. banyaga kasi bida-bida, sumasama pa sa rally wala namang bilang, hindi noypi i-deport na sa kangkungan Maria Ressa, walang problema kahit maglaho pa tulad mo sa media Marami pang ibang magbibigay ng balita Walang manghihinayang sa'yo Ito'y kuwento ng.... ....mga bulate!
0
Jul 17, 2020
Jul 17, 2020 at 10:50 PM UTC
Maria Ressa Theme Song
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
0
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 10:24 PM UTC
Typing Keyboard
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
Continue reading...
6
mga uwak sa posteng nagkubli sa dilim, bitbit ay bato kung makatingin matalim, mga pula na mata'y nahalina't, pag-alis leeg sukbit ay karit. mga nasugat na balat sa paggupit ng kuko, pinupuwing ng luha ang mga mata sa bungo, kailan kaya hihinto ang mga diwatang nangisi? kailan matutulog nang managinip ay 'di gising?
0
Apr 14, 2018
Apr 14, 2018 at 3:54 PM UTC
dilat alas dos
Nakaupo ako sa isang upuang nakalagay sa gitna. Pinilit kong imulat ang aking mga mata. Pero parang binibiyak sa sakit ang aking ulo. Umiikot na rin ang paningin ko nang mga oras na iyon nang mapansin kong unti-unting lumalapit ang magkabilang dingding na gustong dumikit sa akin. Isa... Sinubukan kong tumayo. Dalawa... Hindi ko mailakad ang aking mga paa. Tatlo... Ilang dipa na lamang ang layo ng mga dingding sa akin. Apat... Hindi ako p'wedeng mamatay dito sa maliit at masikip na espasyong ito. Lima... Pinigilan ng dalawa kong kamay sa kaliwa at kanan ang dingding. Anim... Wala na akong lakas. Maging ang mga paa ko ay kusa na ring nanghina. Pito... Tanging mga braso ko na lamang ang pumipigil. Walo... Ramdam ko na ang unti-unting pagpisa ng mga buto ko sa katawan. Siyam... Nabali na ang mga buto ko. Tumilamsik na ang mga dugo sa aking katawan. Sampu... Tuluyan nang sumabog ang bungo ko. Mistulang kulay pulang pinturang dumikit ang mga utak ko sa dingding na iyon.
0
Aug 11, 2017
Aug 11, 2017 at 2:46 PM UTC
Masikip na Espasyo
Inulo ang bato Nabasag ang bungo Lumukso sa laot Pating humablot Sa bangin tumalon Kalansay umambon Naglaro sa apoy Napaso, tumaghoy Humawak sa kidlat Nalitson ang balat ‘Yan ang napapala Ng tulad kong tanga Dulot ng tadhana O tangi mang likha Maibalik pa kaya Katawang luray na? Diyos lang ang pag-asa Ng tangang buhay pa. -11/24/2011 (Dumarao) *sentimental
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 9:32 PM UTC
Pag-asa ng Tanga
15 Ang dalagang si Pina Maliksi’t abenturosa 16 Mahilig magtungo Sa bundok pinakaulo 17 Tanging pana ang tangan Mga palaso kasamahan 18 Sa ibon iduduro Makabasag-bungo 19 Dali-daling sasaluhin Ang ibong kukunin 20 Kaytibay na goma Nakakapit sa narra 21 Ang pana ni Pina ay iyon Dala niya saanman pumaroon. -07/08/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 9:49 PM UTC
Ihipna 3 -Pana ni Pina-