Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
By. alexa kae navarro

Nakikita mo ba?
Nakikita mo ba
Sa mga mata ko,
Ang hinanaing ng damdamin ko?

Nararamdaman mo ba?
Nararamdaman mo ba
Sa bawat ngiting pinapakita ko,
May tinatagong sakit ang puso ko?

Masaya ako sa paningin mo,
Ngunit kilala mo na ba ang totoong ako?
Masaya lamang akong lumalaban.
Pagkat alam kong ito'y aking laban.

Ngunit dumarating parin sa punto
Na sa gabing madilim at tahimik
Nais kong sumigaw, umiyak,
At ilabas lahat ng aking saloobin.

Pagkat sa pagsapit muli ng umaga
Muli nanaman akong magpapanggap,
Magpapanggap na masaya't
Ayos lang ang lahat.

Hanggang kailan nga ba?
Hanggang kailan paulit-ulit na ganito?
May hangganan nga ba ito?
Makakalaya ba ako dito?

Nais ko sa pagdating ng panahon
Muli akong makabangon,
At magpapatuloy sa paglalakbay.
Haharapin muli ang hamon ng buhay.
that is my feeling right now, I want to express my feeling through my poems..
AUGUST Oct 2018
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas
Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas
Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas
Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas

Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok
Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok
Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok
At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok

Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod
Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod
Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod
Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod

Ibigay ang lahat ng makakaya
Magtiwala sa sarili, may magagawa pa
Wag mawawalan ng pagasa
Manatiling nakamulat ang mga mata

Sabay ibukas ang munting palad
Ano mang oras darating ang hinahangad
Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa
Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola

Ganun kahalaga ang bawat panahon
Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon
Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon
At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon

Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig
Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig
Habang ang tao’y may taglay na pagibig
May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig

Bumangon ilang beses man madapa….

Walang tagumpay sa pagsuko
Kaya laban lang ng buong puso
Ipakita **** ikaw ang nararapat
Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat

Ang mundo ay isang parang laro
May panalo at may pagkabigo
Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo
Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
By August E. Estrellado
Team 4 “Rendu”
A-frame bridge, no.254.
Why did they send the cavalry of the Crown,
not a chef adept at jigsaws?
Ontologically opting out of the
Damocles' fleatouch 1st person pronoun.
Ache kind of socialow luckemia
has culminated in this reckoning,
this personal brevima, the scheduling
of my release from this 40-year-old-****** hellhole.
Milk slit strike at the coconut shy of souls.
From a brittly hylic, embittered high place,
velocity tenderises me once & forall outofplace.

Such a beautifulday I must be serious,
the sun
vs.
Pipistrelle Daddy Destro:
for a few seconds, equals. The News Of The World won,
David Scarboro.
To spite the 1 I pined for ad infinights,
outofhiding in my vespertalactite,
to go down cyancowled
l/ sunnier owls,
down down t'azure turnups o'er ******
sock clouds of birdman w/ deflated waterwings.

We're not talking flash-flight, falling w/ (sky's
cramped) style, Golden Gate weightlessness, wirefu
knotted matter maquettes in jazz gravity.
More SPLAT! l/ birdcrap or a crap bird,
claret scree, ****** mannequin. Blue
remembered
hamon of a sayonara
skyarama
impales the seppuku diver upon
broadestsword, the East Anglian plateau alone.
Or fool's gold fall. Quadriplegic at end of the rainbow
(******* ineluctable rainbows).  

Join the fall & fall & noyade of lemmpires
on the mal voyage to clay again.
Out of der freie geist & into the fire
via impact, if we bolt this bottomless hollow
to be chastised by childabusers Charlemagne
chartered. But who's playing follow
the leperdoctrinist anymore?  I'll chin
the sun heavier than Hedd Wyn's
mourning cloaked Chair, as I take the earnest lemming way,
prince des nuees, rather than walkaway,
crippled for life.
Keep albatroshin'? Ol' bor, toss yourself off

a cliff rident that fits & locks clithridi-hate.
Or the Iron Bridge or some other local highledge
for the coming true of weight
when local legends exit cute.
Nice hand aids swigs for cynic the edge
hugs, but, lo, Green Hill Zone's killzone. Put
on a happyface l/ Spike at the asylum
or do it, dona nobis pacem.
Raspberry suicide notables,
gooseberry suicide notables,
for whom quiet
chap fallen finds his pizzazzphalt.

Fast brakes of champions prefer their egos sunnysideup,
but my last basket, she left w/ the very 1st *******.
Tell my mother it wasn't suicide: 'oops!'
Ego squeals creanced to a limping quacker,
human Kohoutek who fuzzily thuds
into circus teacup of Wensum, pate de parkour.
From a phrontistery
rookery
for emo dodos, sneerical bartizan,
I'll vertically powerflounce, pronk like Zebedee Zyban
at the speed of gary t'wards bananaskindeep peaceofmind
over precipice of all the cabinwalls I've feverishly climbed.

Tell my mum it wasn't suicide,
I was Brodie Fayed.
& that the Deep State was behind my head-
er off the Iron Bridge or some local highledge
(all the birdies flyed
from a beachy hedge).
I
had a nightmare I could fly.
The peace that passes all understanding
is not a soft landing.
Gravity, be
my supercomputer of mahasamadhi.
kingjay Dec 2018
Puno ay tumatanda
Nalalagas ang dahon sa balingkinitang mga sanga
Minsan may lagutok na maririnig- biglang pagluksa

Itanong kung kailan ang mga lawa ay matutuyo
Tubig niyang malinaw, may lalim na hindi matanto
Ito'y pagtahak sa walang hangganang hiwaga

Espiritung gala, isipin ang kalagayan
ng katawang lupaypay
Turukan ng gamot o ng gunita ng kasiglahan
Halik ng kahapon ay alaala ng kahapisan

Hawakan ang kamay na nanginginig
Matamlay na  anak Niya'y sa aruga salat
Ang paglipas ng oras ay gayundin ang pasasalamat
Habaan ang sandali na may hininga't sarap

Pawis na  nakabilad sa hamon ng buhay
Mararanasan ang init at pait
Ang pagpapahalaga sa katapusang ninanais
kaakibat ay lumbay

Paruparong itim magkatambal sa paglipad
May babala man huwag isaisip
Pusang tumawid sa harapan
Ibaling ang paningin
Magrosaryo saglit, sino ang mawawalan
WizardsPen  Oct 2018
L A B A N
WizardsPen Oct 2018
Ang sarap hindi na bumalik sa kung saan ka nanggaling. Ang lupang nagbigay sa akin ng kunting ligaya ngunit puno ng masasakit na alaala. Ilang luha ang nilabas nitong hapong mga mata? Ilang impit at sakit nitong pusong nagdurusa?

Haggang kailan ako maggitiis? hanggang kailan ito matitikis? Mga tao sa paligid ay mapanuri, mapanghusga't mapanglait. Unti-unti kang sinasakal, bawat mali'y laging maturingan. Pangako ko sa Maykapal na gawa nila'y babaunin at pati buto ko sa libingan ay hindi sila malimutan.

Itong kirot ewan ko hanggang kailan ito, gagawin ko na lang itong isang malaking hamon at inspirasyon.

@Wizards_Pen
Wala, naglalabas lang ng sama ng loob. Yakang-yaka ko 'to. Fighting!!

— The End —