"panagip" poems - Hello Poetry

Ang luhang pilit na kinukubli, bumuhos, parang talon Sa mga pisngi kinikimkim, hanggang sa pusong humihinahon Mga kamay halukipkip, ang bibig ay takip-takip Sariling Hikbi, ayaw marinig ang nais, habang buhay na maidlip Ngiti nga'y naglaho, maskara'y nawala Masasayang halakhak, bulaklak na nalanta Pusong pinilit mabuo, maging bato Nadurong sa isang pagkakataon... Sa ala-ala mo Ang malayang paglalakbay ay sinubok kong mag-isa Inilayo ang puso ko, sa iyo ng aking mga paa... Pinilit na wag lingunin ang nakaraan Mga mata ay tinakpan, sarili'y piniringan Tainga'y pinilit takpan, madiin, madiin Na kahit bulong ng puso, di ko na kaya dinggin Ngunit ang damdamin, sumisigaw, humihiyaw Maliwanag, malinaw, malakas na bulong ay ikaw Ngayon gabi, sa pagtulog, halika sa panaginip ko Sa panagip baka doon, tayo magkatotoo Halika, mahal, halik sa tabi Tulungan mo akong palayain ko ako...

0

Dec 13, 2013

Dec 13, 2013 at 2:52 AM UTC

iona-ofelia-zanoria

KUBLI

Ang luhang pilit na kinukubli, bumuhos, parang talon Sa mga pisngi kinikimkim, hanggang sa pusong humihinahon Mga kamay halukipkip, ang bibig ay takip-takip Sariling Hikbi, ayaw marinig ang nais, habang buhay na maidlip Ngiti nga'y naglaho, maskara'y nawala Masasayang halakhak, bulaklak na nalanta Pusong pinilit mabuo, maging bato Nadurong sa isang pagkakataon... Sa ala-ala mo Ang malayang paglalakbay ay sinubok kong mag-isa Inilayo ang puso ko, sa iyo ng aking mga paa... Pinilit na wag lingunin ang nakaraan Mga mata ay tinakpan, sarili'y piniringan Tainga'y pinilit takpan, madiin, madiin Na kahit bulong ng puso, di ko na kaya dinggin Ngunit ang damdamin, sumisigaw, humihiyaw Maliwanag, malinaw, malakas na bulong ay ikaw Ngayon gabi, sa pagtulog, halika sa panaginip ko Sa panagip baka doon, tayo magkatotoo Halika, mahal, halik sa tabi Tulungan mo akong palayain ko ako...

20

082021 Mas malalim pa ang gabi Kaysa sa aking mga matang alikabok ang tinta. Ang mga kulisap at kuliglig Ay nagtatagisan ng mga boses At sabay-sabay na nakikipagtalastasan Kung kanino ba papanig Ang buwang hugis pamato sa larong kalye. Sinasabi nilang ang aming lugar ay dating liblib Noong panahon pa ng mga Hapones. Kaya’t nagbakasali akong Kaya ko silang paniwalaan Pagkat ni minsa’y hindi naman ako Nakapagpantig ng mga salitang Nakakahon sa iisang pangungusap. Natatandaan ko pa ngang Sa tuwing tumatanghod ako Sa aming bintana sa umaga’y Sabay ding magsisiingay ang nagtitinda ng taho At nambabato ng dyaryo Patungo sa aming pintuan. Si Inay ay gagayak para sa bagong balita, Habang ako’y gagayahin ang sigaw ni Manong At titikim ng paborito kong agahan at panghimagas. Habang sya’y papalapit Ay kusang malalagas Ang mga pakpak ng kanyang tsinelas At kanyang ilalapag ang papel na inilimbag daw Sa pabrika ng kanyang kaklase noon Na anak-mayaman. Sa isip ko’y nais ko sanang masiyasat rin Ang mga letrang nakatambad sa aking harapan At bigyang buhay ang mga papel At baka sakaling, Maging bihasa rin ako gaya ng iba. Kung sabagay, ang lahat naman ng aking mithiin Ay kusang maglalaho Kasabay ng aking mga panagip. Ang lahat naman ng nasisinagan ng apoy Ay maya-maya ring magpapalamon At magpapaubaya Sa kadilimang bunsod ng panahong May paulit-ulit na panimula’t katapusan. Sabagay, ang lahat nama’y Magmimistulang pandagdag lasa na lamang Sa nanlilomos na alab at nagmimitsang pagpapaalam. Naubos na ang bawat pahina Ngunit di ko man lamang nagawang simulan Ang pangangalap kung nasaan na ba si Itay. Saan nga ba ang aming magiging tagpuan? Saan at kailan nga ba ang hangin Ang mismong sasabay sa aking paghikbi nang walang katapusan?

0

Aug 20, 2021

Aug 20, 2021 at 7:23 AM UTC

psalmiseta

Pamaypay

082021 Mas malalim pa ang gabi Kaysa sa aking mga matang alikabok ang tinta. Ang mga kulisap at kuliglig Ay nagtatagisan ng mga boses At sabay-sabay na nakikipagtalastasan Kung kanino ba papanig Ang buwang hugis pamato sa larong kalye. Sinasabi nilang ang aming lugar ay dating liblib Noong panahon pa ng mga Hapones. Kaya’t nagbakasali akong Kaya ko silang paniwalaan Pagkat ni minsa’y hindi naman ako Nakapagpantig ng mga salitang Nakakahon sa iisang pangungusap. Natatandaan ko pa ngang Sa tuwing tumatanghod ako Sa aming bintana sa umaga’y Sabay ding magsisiingay ang nagtitinda ng taho At nambabato ng dyaryo Patungo sa aming pintuan. Si Inay ay gagayak para sa bagong balita, Habang ako’y gagayahin ang sigaw ni Manong At titikim ng paborito kong agahan at panghimagas. Habang sya’y papalapit Ay kusang malalagas Ang mga pakpak ng kanyang tsinelas At kanyang ilalapag ang papel na inilimbag daw Sa pabrika ng kanyang kaklase noon Na anak-mayaman. Sa isip ko’y nais ko sanang masiyasat rin Ang mga letrang nakatambad sa aking harapan At bigyang buhay ang mga papel At baka sakaling, Maging bihasa rin ako gaya ng iba. Kung sabagay, ang lahat naman ng aking mithiin Ay kusang maglalaho Kasabay ng aking mga panagip. Ang lahat naman ng nasisinagan ng apoy Ay maya-maya ring magpapalamon At magpapaubaya Sa kadilimang bunsod ng panahong May paulit-ulit na panimula’t katapusan. Sabagay, ang lahat nama’y Magmimistulang pandagdag lasa na lamang Sa nanlilomos na alab at nagmimitsang pagpapaalam. Naubos na ang bawat pahina Ngunit di ko man lamang nagawang simulan Ang pangangalap kung nasaan na ba si Itay. Saan nga ba ang aming magiging tagpuan? Saan at kailan nga ba ang hangin Ang mismong sasabay sa aking paghikbi nang walang katapusan?

52

ako'y pupungas-pungas ngunit pinili ang mata'y isarado pinilit matulog, nagbabakasakaling ang payapang panagip ay bumalik; ako'y nasa lugar na nais sa lugar na lahat ay tunay, sa lugar kung saan walang madla, sa lugar na malaya at walang nakakakita ng tunay na nadarama sa likod ng ngiting pinapakita. nakaupo sa pino ngunit puting buhangin, pinagmamasdan ang tulog na ulap sa likod ng mga kumikinang na bituin, at pinapakinggan ang tila walang sigla na hampas ng alon sa dalampasigan isip ko'y binabaha ng mga salitang hindi mailabas, sa tahimik na lugar na nais nagtanong sa sarili, "mayroon pa bang saysay itong buhay na walang halaga?"

0

Feb 12, 2019

Feb 12, 2019 at 1:02 AM UTC

corinnenation

isla

ako'y pupungas-pungas ngunit pinili ang mata'y isarado pinilit matulog, nagbabakasakaling ang payapang panagip ay bumalik; ako'y nasa lugar na nais sa lugar na lahat ay tunay, sa lugar kung saan walang madla, sa lugar na malaya at walang nakakakita ng tunay na nadarama sa likod ng ngiting pinapakita. nakaupo sa pino ngunit puting buhangin, pinagmamasdan ang tulog na ulap sa likod ng mga kumikinang na bituin, at pinapakinggan ang tila walang sigla na hampas ng alon sa dalampasigan isip ko'y binabaha ng mga salitang hindi mailabas, sa tahimik na lugar na nais nagtanong sa sarili, "mayroon pa bang saysay itong buhay na walang halaga?"

21

Sa mahimbing kong pagtulog Dahil sa puyat at pagod Umidlip at sinarado Sa paligid ko’y hinayaang Saglit ay isarado Sa maingay na paligid Akala ko’y isang panagip Na ang tinig mo na nadirinig Sa mahimbing kong pag tulog Ay gumising Pag tingin ko sa relong aking binabantayan Oras na nga palang pumasok Sa klase kong inaayawan Pag mulat ko at pag tayo Ng maputla kong labi at muka Ariyan ka pala talaga Napaka linaw pa saaking alaala Lagi mo nga pala akong Nakikitang natutulog , sa unang pagkikita Natatawa , humahagikhik Kahit pala tapos na tayo’y Muli , madidinig iyong malambing na tinig Mga alaalang bumalik Sa unang pag uusap Saaking pag-gising Sa pag tulog kong mahimbing Pag gising ko’y kasabay ng pag tumba Pakiramdam ko’y nariyan ka pa Puso kong tulog at natakot ng mahulog pa Muli naka ramdam ng saya Dahil kahit papaano May pakialam ka parin pala sinta “Andyan na prof niyo, kakapasok lang” Mga salitang binanggit **** saglit Gusto kong ngumiti ngunit nahihiya ulit Pero salamat , dahil narinig ko muli iyong tinig Na nag paalala saakin Na bukod sa orasang aking binabantayan Kailangan ko ng pumasok Sa klaseng mag papalimot saakin Ng iyong ala-ala sinta. Muli.

0

Mar 1, 2020

Mar 1, 2020 at 9:27 PM UTC

Mave

“Muli”

Sa mahimbing kong pagtulog Dahil sa puyat at pagod Umidlip at sinarado Sa paligid ko’y hinayaang Saglit ay isarado Sa maingay na paligid Akala ko’y isang panagip Na ang tinig mo na nadirinig Sa mahimbing kong pag tulog Ay gumising Pag tingin ko sa relong aking binabantayan Oras na nga palang pumasok Sa klase kong inaayawan Pag mulat ko at pag tayo Ng maputla kong labi at muka Ariyan ka pala talaga Napaka linaw pa saaking alaala Lagi mo nga pala akong Nakikitang natutulog , sa unang pagkikita Natatawa , humahagikhik Kahit pala tapos na tayo’y Muli , madidinig iyong malambing na tinig Mga alaalang bumalik Sa unang pag uusap Saaking pag-gising Sa pag tulog kong mahimbing Pag gising ko’y kasabay ng pag tumba Pakiramdam ko’y nariyan ka pa Puso kong tulog at natakot ng mahulog pa Muli naka ramdam ng saya Dahil kahit papaano May pakialam ka parin pala sinta “Andyan na prof niyo, kakapasok lang” Mga salitang binanggit **** saglit Gusto kong ngumiti ngunit nahihiya ulit Pero salamat , dahil narinig ko muli iyong tinig Na nag paalala saakin Na bukod sa orasang aking binabantayan Kailangan ko ng pumasok Sa klaseng mag papalimot saakin Ng iyong ala-ala sinta. Muli.

42

Mahal Kong asawa, Alam kong ika'y nalungkot mag isa, Pero pasensya na aking sinta, Sapagkat gusto Kong ng matulog, Matulog ng katabi ka, Nasa sa bawat panaginip ay kayakap ka, At tayo'y mananaginip ng masaya, Sa panagip ay masayang nagmamahalan, Tayong dalawa lamang walang hanggah, Hanggat sa paggising natin ay walang iba kundi kasiyahan, Sana magustuhan mo ang aking liham, Mahal kita, aking asawa❤

0

Jan 17, 2021

Jan 17, 2021 at 7:43 AM UTC

rhirhi21

liham habang malayo ka

Mahal Kong asawa, Alam kong ika'y nalungkot mag isa, Pero pasensya na aking sinta, Sapagkat gusto Kong ng matulog, Matulog ng katabi ka, Nasa sa bawat panaginip ay kayakap ka, At tayo'y mananaginip ng masaya, Sa panagip ay masayang nagmamahalan, Tayong dalawa lamang walang hanggah, Hanggat sa paggising natin ay walang iba kundi kasiyahan, Sana magustuhan mo ang aking liham, Mahal kita, aking asawa❤

12