"pakikinig" poems
Tagu-taguan,
Maliwanag ang buwan
Munti kong tula,
Inyong pakinggan
Ito'y patungkol
Sa kabataan
Na inaakalang
Pag-asa ng bayan
Wala sa likod,
Wala sa harap
Ano ang kabataan
Sa hinaharap?
Handa na ba kayong
Malaman ang totoo?
Pagbilang ng sampu,
Malalaman na ninyo
Isa, dalawa, tatlo
"Tara, pre! Dota tayo!"
Isa, dalawa, tatlo
"Kyah, pa-like ng DP ko"
Isa, dalawa, tatlo
"Naka-hithit na ako"
Isa, dalawa, tatlo
"Tara, shot na tayo"
Mga kabataang nakikiuso
Mga kabataang lulong sa bisyo
Kabataang imbis na ang dala'y libro
Ang palaging hawak ay sigarilyo
Apat, lima, anim
Wala nang ibang alam gawin
Apat, lima, anim
Kung hindi gadgets ay pindutin
Apat, lima, anim
"Babe, walang tao sa'min"
Apat, lima, anim
"Babe, pwede na nating gawin"
Mga kabataang napapariwara
Mga kabataang sa tukso'y nadadala
Kabataang tinuturing na Maria Clara
Na ngayo'y mas kilala na sa Maria Ozawa
Pito, walo, siyam
Nasirang kinabukasan
Pito, walo, siyam
"Aking pinagsisisihan"
Pito, walo, siyam
"Ako'y nanghihinayang"
Pito, walo, siyam
"Ibalik niyo 'ko sa nakaraan"
Totoo nga ang kasabihan
Ang pag-sisisi'y nasa hulihan
Ang ating nakaraan
Ang siyang madidikta ng kinabukasan
Ngunit hindi ko naman nilalahat
Ang nais ko lang, kabataa'y mamulat
Ang buhay natin ay parang aklat
Tayo ang gumagawa ng sarili nating kwento at pamagat
Hindi ko tatapusin ang bilang sa sampu
Dahil hindi ako ang magdidikta ng kinabukasan niyo
Ngunit sa pagtatapos ng munting tula ko
Sana'y makapagsimula kayo ng panibagong kwento
Kwento na kung saan kayo ang bida
Kwento na kung saan kayo ang pag-asa
Salamat sa pakikinig mula umpisa
Ngayon ang tulang ito'y tinatapos ko na
May 27, 2018
May 27, 2018 at 11:08 PM UTC
Mahal ko ang Filipino, pagdiriwa’y walang plano
Malaking palaisipan pag-alala ng gobyerno
Samantalang ‘di naisip prayoridad wala rito,
Pagpapayaman sa Ingles hindi na magkandatuto.
Paggunita anong saysay, pagsasabuhay sa wikà
Makakapagpamulat ba lalo na sa mag-aaral;
Pagsambit sa mga ito maging sa mga parangal,
Ito ba’y nakagugulat isang buwang itinakdà.
Totoo namang ginamit sa pakipagtalastasan
Filipino’y instrumento sadyang hindi matumbasan;
Kahit na karamihan pa napagkakamalang Kanô
Pakikinig sa istasyong bumibilib na napunô.
Ang tanong sa puntong ito, napapayaman ba kayâ?
Sa mga naging konteksto, ang masa ba’y nakukutyâ?
Sa mga nakakarinig, nahalua’y kabaduyan
Maging mga komentaryo, kalaswaa’y kinantsawan.
Kung bastos ang naging dating, anong magiging termino?
Ang mga dapat ilimbag sa papel ng mga dyaryo;
Sa pagbibigay ng aliw,ito’y pulos kababawan
Inisip ng mamamayan, may ganitong katangian.
Kapuri-puri ang iba, may mahahalgang paksà
Ito’y kinakikitaan na may seryosong diskurso;
Sa kabilang banda pala, ito’y nawalan ng bisà,
Tulog na ‘pag pinalabas, ito’y kadalasang kaso.
Paano papaunlarin kung iba’y pinagpilitan
Tunay na nakalulungkot ito’y naging panambitan;
Sa halip pa ngang gamitin bilang makatwirang midyum,
Sa mga usap-usapan, maging sa mga simposyum.
Ang pagpapaunlad nito ay hindi sa balarila
Hanggang sa pag-uunawa pati ng ortograpiya;
Kinailangang mawala ang mga maling pananaw,
Ito’y nangangahulugang pagkilatis ‘di papanaw.
Ang natanging lingua franca nagbibigay identidad
Sambayanang sumasambit pagka- Pinoy lumalantad;
Sa bansa’y nagbigay-linaw, paggamit ng isang wikà,
Kaysa sa salitang- dayo, nagturan ng hakahakà.
Oo, Agosto na naman, dapat pa bang magkamayan?
Wika nati’y maging ilaw siyang magsisilbing lakas,
Juan, gumising ka naman, kamtan mo’y tuwid na landas;
Kung hindi tayo kikilos, mayroong paglalamayan.
Oct 6, 2013
Oct 6, 2013 at 9:26 AM UTC
Hindi kailan man umiba ang pintig ng puso,
Pusong ikinabit sa mga emosyon,
Emosyon na hindi malaman kung bakit nagsimula,
Nagsimula at bumuhay sa magugulong pangarap,
Pangarap na magmamahal ngunit hindi kayang isuko,
Isuko ang puso para sa iba.
Iba, iyan sila. At iba ka rin sakanila,
Sakanila na nagsasabing darating din ang araw na magmamahal,
Magmamahal ng buong puso at kaluluwa,
Kaluluwang hindi sigurado kung totoo nga ba,
Totoo nga bang may kahati ka,
May kahati ka, at ako nga ba?
Ngunit lumipas ang panahon,
Panahon na nasayang sa paghahanap sa tutugon,
Tutugon sa kaisipang itinatak nila sa isipan,
Sa isipan kong naguguluhan.
Ngunit aking napagtanto,
Napagtanto na hindi lahat iibig sa alam nilang paraan,
Paraan kung saan ang dalawa o higit pang tao ay pupunan ang kakulangan,
Kakulangan na sabi nila'y mabubuo lamang,
Mabubuo lamang kapag nagtagpo ang mga pusong natutong magmahalan.
Ngunit paano nga ba magmahal?
Magmahal ng isinusuko ang lahat,
Lahat na gagawin ko rin sa aking mga kaibigan,
Mga kaibigang handang pakinggan,
Pakinggan tulad ng pakikinig sa boses mo,
Sa boses mo na tila tumugon sa boses ko,
Sa boses ko na bigla nalang din natigilan.
Ngunit hindi ito para sa'yo,
Sa'yo kung saan may nagpatigil ng tinig ko,
Tinig ko na nagtatanong nanaman,
Nagtatanong nanaman kung bakit tila may mali sa sariling pagkakakilanlan,
Pagkakakilanlan sa puso at sa pagmamahal nitong alam.
Isang araw gumising nalang,
Gumising nalang at napagalaman,
Napagalaman na maraming paraan ng pagmamahal,
Pagmamahal na posible minsan,
Minsan... o siguro nga'y kadalasan,
Kadalasan ay iba ang pagkaunawa,
Pagkaunawa sa pag-ibig na pilit nilang itinatatak sa isipan.
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 5:05 AM UTC
kung hindi ka umalis
ikaw sana ang katabi ko
sa bus
sa rides
sa pictures
katabi sa pakikinig ng mga lumang kanta
katabi sa pagtulog sa byahe
katabi kung sakaling mahilo ka
siguro
patago kong hahawakan ang kamay mo
o pasadyang kakantahan ka
o yayakapin ka
mula sa likod
sa espasyong walang makakakita
siguro
dahil kung hindi ka umalis
ay mas makabuluhan sana ang mga field trip
mas napahalagahan ko sana ang mga museo
dahil kasama ka
mas napahalagahan sana ang iba't ibang importanteng monumento
dahil kasama ka
mas napahalagahan sana ang scientific name ng kung ano
dahil kasama ka
ngunit hindi naman din kita masisisi
kung bakit ka umalis
dahil hindi natin ito kasalanan
pero kahit ganon pa man
madami sana tayong pagsasamahan
kung walang nangyaring iwanan
Oct 30, 2019
Oct 30, 2019 at 9:04 AM UTC
May mga oras sa aking buhay
Na aking hinihiling na sana'y ika'y hindi nakilala
Sapagkat kung ika'y hindi nakilala
Aking puso'y nananahimik ngayon
Ngunit ika'y nilapit sa akin
Hindi ko napigilan ang aking sarili
Na mahulog sa iyong kabaitan at pagiging iyong sarili
Alam kong kasalanan ko ito
Kung kaya'y ika'y hindi sinisisi
Masaya ako sa piling mo
At sa araw-araw na tayo'y magkasama
Minsan ang sakit
Dahil alam kong sa araw-araw
Ika'y mas lalong hinahanap
At mas ginugusto na makasama
Kahit hindi ko gusto na ika'y maisip
Bakit nga ba ika'y pilit tumatakbo?
Mga katanungan na biglaang papasok
Sa aking isipan ay bumabagabag
Hindi ka ba napapagod?
Hindi ka ba napapagod sa pag antay sa akin na ako'y makasakay?
Hindi ka ba napapagod sa pag protekta sa akin?
Hindi ka ba napapagod sa pakikinig sa akin sa araw-araw?
Bakit? Bakit mo nga ba ito ginagawa?
Hindi mo ba alam na ako'y nahuhulog na sa'yo?
Ang hirap, alam mo ba?
Pero alam mo ba
Ang saya ko kapag kasama kita
Makita lang kita
Aking araw ay buo na
Hindi ko man alam ano ang karugtong ng kasalukuyan
Pero sana ikaw ay parte ng aking kinabukasan
Oct 29, 2016
Oct 29, 2016 at 1:51 PM UTC
Hindi ang mga tala ang magdidikta ng ating kinabukasan,
Kundi ang mga puso na syang handang lumaban at manindigan--
Manindigan para sa mga bagay na hindi kayang hawakan ng ating mga palad.
Hayaan **** maranasan ng iyong puso ang malumbay at mawalay
Sa isang pamilyar na pakiramdam
Nang maunawaan mo ang kahalagahan ng isang bagay--
Bagay na katangi-tangi at panghabambuhay.
Hindi masusukat ng lahat ng mga bituin ang pagmamahal na kaya **** ialay;
Sa bawat minutong inilalaan mo para sa taong ito,
sa bawat text na kaagad ay nirereplyan mo,
Sa bawat araw na ninanais **** siya ang kasama mo,
Sa bawat pagkakataon na hindi mo pinapalagpas para siya ay makasama.
Oras.
Sa lahat ng pagkakataon na hindi ka nagreklamo sa pagiging late nya,
Sa lahat ng pagkakataong minahal mo siya sa kabila nang pagiging magulo nya,
Sa lahat ng pagkakataong ika’y natulugan sa telepono habang kausap mo siya dahil alam **** pagod sya,
Sa lahat ng lakad na hindi niya nasipot dahil kailangan pala niyang mag-aral.
Pag-Unawa.
Sa pananatili mo sa kanyang tabi kapag siya ay nalulumbay,
Sa pag alo mo sa kanya kapag siya’y nananangis,
Sa pagngiti mo at ng iyong puso sa sa tuwing siya’y masaya,
Sa pakikinig mo sa lahat ng kanyang hinanaing tuwing nagpupuyos ang kanyang damdamin.
Pagdamay.
Higit sa mga rosas at tsokolate,
Ipinakita mo ang iyong pagmamahal.
Pinatunayan **** higit sa mga bagay na kayang hawakan ng ating palad,
May iba pa palang paraan ang pagmamahal.
Pagdamay. Pag-Unawa. Oras.
Ilan lamang yan sa mga kayang magdikta nang ating pagmamahal.
Kaya wag **** hayaang ang tadhana lamang ang magdikta nang inyong kinabukasan.
Higit sa tadhana ang inyong pagmamahalan.
Hindi kayo itinadhana lamang,
/ Pinili nyong magkatadhana. /
Mar 4, 2018
Mar 4, 2018 at 10:00 PM UTC
Salamat sa walang sawang pakikinig sa mga kwento ko
Sa mga pangaral sa mga simpleng problema at pangyayari sa buhay ko
Ikaw ang unang nakakaalam pag may problema ako.
Kapag naiinis ako, nagtatampo, masama ang pakiramdam o nalulungkot
Sobrang nagpapasalamat ako sa pagiintindi mo sakin.
Kahit minsan makulit ako
Ipinagmamalaki ko sa lahat na ikaw ang mama ko
Kasi pinalaki mo ko ng maayos
Salamat din sa walang sawang pagsuporta saakin sa lahat ng bagay.
Sa pag compliment ng mga drawings ko hehe
Dahil dun napapalakas mo ang loob ko:3
Pinapalakas mo ang loob ko palagi
Salamat sa paniniwala na kaya kong lampasan ang mga problema sa buhay.
Salamat kasi kahit kailan hindi ko naramdaman na kailangan ko maging magaling na anak para maging proud ka sakin.
Salamat kasi yung mama ko yung pinakanakakaintindi sakin.
Ikaw ang pinaka bestfriend ko sa lahat.
Lahat nang yun naaappreciate ko ng sobra sobra.
Jul 13, 2017
Jul 13, 2017 at 11:04 AM UTC
'Wag muna nating tuldukan
Ang paglalakbay sa dilim
Kung saan ito patungo
Alamin muna natin bago gumabi
Malay mo sulit pala ang lahat ng luha at tula
Ang mga pakikinig sa ulan
Ang mga bakanteng titig sa kawalan
Ang madalas na pagpigil sa sariling tumakbo palayo
Palayo sa hapo
Sa sakit na medyo sobra na
Sa pilit na bulong na 'kaya pa'
Siguro, siguro...
Palapit na ang bituin at buwan
Magsisimula na ang sayaw ng mga alitaptap
Kaya dito muna tayo
Wag muna nating tuldukan.
Aug 27, 2017
Aug 27, 2017 at 12:47 AM UTC
Oo, papansin ako sayo
Pero hindi mo napapansin, na sayo lang ako nagpapapansin.
Oo, papansin ako sayo
Dahil ikaw lang yung gusto kong pansinin.
Oo, papansin ako sayo
pero hindi mo naman ako pinapansin
Oo, papansin ako sayo
pero hindi mo na napapansin sarili mo, na ngumingiti ka ng dahil sa’kin.
Oo, sumosobra na ako!
Sumusobra na ako sa pagpapapansin
Kasi gusto ko, mapansin mo din naman ako kahit isang beses lang.
Tanong ko lang?
Kailan mo kaya ako papansinin?
Kailan ko kaya mararanasan na lambingin din?
Oo, marahil ayaw mo sakin,
Siguro nga iba ka na
Iba na ang iyong gusto
Iba na yung taong gusto **** kasama
Iba na yung gusto **** bigyan ng pansin.
Pero kahit ganun, na ako lang yung nagpapapansin
At hindi mo din naman ako pinapansin
Hindi ako nanghihinayang,
Kasi naging masaya ako, naging masaya ka din
Naging masaya tayong dalawa
Kahit hindi mo na ako pinapansin.
Salamat sa mga pagbabasa at pakikinig mo sa mga walang kwentang storya ko.
Je t’aime
Jun 12, 2018
Jun 12, 2018 at 3:34 AM UTC
pakinggan mo ang ugong ng hangin
ni 'di mo alam kung tanging ikaw lang ang nakakarinig
mas maingay pa sa mga sigaw mo,
mas maingay pa sa mga dasal sa sansinukob
ngunit hindi ba iyon ang dahilan ng iyong pagbagsak
ang walang habas na pakikinig
sa mga boses na kayang tumagos dahil sa talim
bisa ng maiging paghasa ng iyong patalim
Feb 3, 2019
Feb 3, 2019 at 1:57 PM UTC
sa bawat umagang parating
na tayo'y bumuo
ng magagandang ala-ala
na hindi pinapalipas
ang bawat sandali
ikaw at ako
ay narito
sa mundong
nahahati ang pangarap
nating dalawa
na gagawing isa
dahil sa mga oras
na tayo'y magkakasama
at magsasaya
ng walang humpay
sa pagtawa at halak-hak
mula sa mga korning banat
na hindi nagsasawa
sa pakikinig sa
isa't- isa
pero kapag
umabot tayo sa huling pahina
na
ikaw at ako
ay unting-unti ng
naglalaho sa mundong
ating sinumulan
wag sanang bumuhos ang luha
dahil nagsimula tayo sa wala
humiling tayo ng sabay sa mga tala
na ginawa ng ating bathala
kaya
tayo
ay
magtiwala
na hindi
tayo
mawawala.
Mar 30, 2018
Mar 30, 2018 at 8:12 AM UTC