"pagbibilang" poems - Hello Poetry

Babalik si Jesus at alam kung hinding hindi niya tayo bibiguhin. Babalik ulit siya para pagtakpan ang ating mga kasalanan. mag bibilang Ako ng hanggang Sampu. isa,dalawa. dalawang hakbang ang inialay niya tatlo,baka tatlong beses ulit siyang ipagkakaila Apat,Lima hindi siya tumigil sa paghakbang para sa atin Anim,pito,wallo,siyam,sampo Hinding hindi ako titigil sa pagbibilang hanggang sa maramdaman niyo na tayo ngayon ay nawawala.At patuloy parin si Jesus sa paghakbang para lang mahanap niya at maipakita niya ang tunay na mukha ng Pag-ibig. Pag ibig na nagdala sakanya sa kapahamakan. Pag ibig na siyang dahilan sa paghihirap niya at sa sugatan niyang Katawan. Pag ibig na kung saan nag simula ang lahat. At dahil sa sakripisyo niya tayo ngayon ay nandito. Kapatid hindi pa huli ang lahat may mga panahon kapang itama ang iyong nga nagawang kasalanan. maniwala ka. Hinding hindi ka niya pababayaan. Dahil siya ang Diyos at siya ang Diyos ng sangkatauhan.At ito ang sinabi. "Ako si Jesus ang simula ang at katapusan. Ako ang Buhay ang Daan at ang Katotohanan" Marahil nagtataka ka kung bakit.bakit naging ganyan ang takbo ng buhay mo bakit naging ganyan bakit naging ganito. Kapatid uulitin ko hindi pa huli ang lahat. Tandaan ang balita ng Diyos na mas dapat pakinggan. isa puso, mahalin at higit sa lahat mas dapat tuparin. Wag kang mawalan ng Pag asa. At wag na tayong maglokohan pa. Dahil palagi siyang Nandiyan at hinding hindi siya mawawala para gabayan ka. Alam kung naniniwala ka. At alam kung didinggin niya ang iyong mga panalangin. Kapatid manalangin ka. Kayat hindi na natin kailangam pang humiling dahil matagal na niyang binigay ang ating Kagustuhan at iyon ay ang pagkakaligtas natin mula sa ating mga kasalanan. Alam kong alam mo na. Babalik at babalik si Jesus para sa atin. Ibabalik niya ang kapayapaan sa iyong mundo. Dahil siya ang ating Diyos wala nang iba.

0

Aug 14, 2018

Aug 14, 2018 at 8:28 AM UTC

mastersomrak

Ang Hari (spoken word)

Babalik si Jesus at alam kung hinding hindi niya tayo bibiguhin. Babalik ulit siya para pagtakpan ang ating mga kasalanan. mag bibilang Ako ng hanggang Sampu. isa,dalawa. dalawang hakbang ang inialay niya tatlo,baka tatlong beses ulit siyang ipagkakaila Apat,Lima hindi siya tumigil sa paghakbang para sa atin Anim,pito,wallo,siyam,sampo Hinding hindi ako titigil sa pagbibilang hanggang sa maramdaman niyo na tayo ngayon ay nawawala.At patuloy parin si Jesus sa paghakbang para lang mahanap niya at maipakita niya ang tunay na mukha ng Pag-ibig. Pag ibig na nagdala sakanya sa kapahamakan. Pag ibig na siyang dahilan sa paghihirap niya at sa sugatan niyang Katawan. Pag ibig na kung saan nag simula ang lahat. At dahil sa sakripisyo niya tayo ngayon ay nandito. Kapatid hindi pa huli ang lahat may mga panahon kapang itama ang iyong nga nagawang kasalanan. maniwala ka. Hinding hindi ka niya pababayaan. Dahil siya ang Diyos at siya ang Diyos ng sangkatauhan.At ito ang sinabi. "Ako si Jesus ang simula ang at katapusan. Ako ang Buhay ang Daan at ang Katotohanan" Marahil nagtataka ka kung bakit.bakit naging ganyan ang takbo ng buhay mo bakit naging ganyan bakit naging ganito. Kapatid uulitin ko hindi pa huli ang lahat. Tandaan ang balita ng Diyos na mas dapat pakinggan. isa puso, mahalin at higit sa lahat mas dapat tuparin. Wag kang mawalan ng Pag asa. At wag na tayong maglokohan pa. Dahil palagi siyang Nandiyan at hinding hindi siya mawawala para gabayan ka. Alam kung naniniwala ka. At alam kung didinggin niya ang iyong mga panalangin. Kapatid manalangin ka. Kayat hindi na natin kailangam pang humiling dahil matagal na niyang binigay ang ating Kagustuhan at iyon ay ang pagkakaligtas natin mula sa ating mga kasalanan. Alam kong alam mo na. Babalik at babalik si Jesus para sa atin. Ibabalik niya ang kapayapaan sa iyong mundo. Dahil siya ang ating Diyos wala nang iba.

4

Una, akong natutong magbilang ng saya sa dagat, Habang ginagawa kong kwintas ang mga puka shells Sa dalampasigan. Natutu akong lumaban sa sigalot ng buhay, Sa pagtalon habang ang mga rumaragasang alon Ay ginuguho ako. Ang hangin Ay bumubulong sa akin ng uyayi Dinuduyan ako upang mahimbing. Natuto akong magbawas ng kalungkutan Sa mga tuyom Sa baybayin. Natuto ako ng kolektibong paggawa Sa pagmasid sa mga mangingisda sa paghugot ng lambat mula sa dagat Na taglay ang isang araw na huli at hatiin sa kanila Nang pantay-pantay. Umuwi sila sa kanilang pamilya na may Kasiyahan sa kanilang dalang Paghahatian sa paminggalan. O kay sarap sa pakiramdam Tuwing huhubarin ko ang aking tsinelas At namnamin ang mapipinong buhangin sa aking mga paa. At sa tuwing ako ay nakakaranas ng kasalatan Akin lang alalahanin- Ang mga araw ng aking pagbibilang sa dagat.

0

Oct 17, 2016

Oct 17, 2016 at 9:00 PM UTC

mary-ederline-mamburam

Mga Araw Ng Pagbibilang Ko Sa Dagat

Una, akong natutong magbilang ng saya sa dagat, Habang ginagawa kong kwintas ang mga puka shells Sa dalampasigan. Natutu akong lumaban sa sigalot ng buhay, Sa pagtalon habang ang mga rumaragasang alon Ay ginuguho ako. Ang hangin Ay bumubulong sa akin ng uyayi Dinuduyan ako upang mahimbing. Natuto akong magbawas ng kalungkutan Sa mga tuyom Sa baybayin. Natuto ako ng kolektibong paggawa Sa pagmasid sa mga mangingisda sa paghugot ng lambat mula sa dagat Na taglay ang isang araw na huli at hatiin sa kanila Nang pantay-pantay. Umuwi sila sa kanilang pamilya na may Kasiyahan sa kanilang dalang Paghahatian sa paminggalan. O kay sarap sa pakiramdam Tuwing huhubarin ko ang aking tsinelas At namnamin ang mapipinong buhangin sa aking mga paa. At sa tuwing ako ay nakakaranas ng kasalatan Akin lang alalahanin- Ang mga araw ng aking pagbibilang sa dagat.

27

#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.

0

Nov 2, 2016

Nov 2, 2016 at 8:07 AM UTC

psalmiseta

May Araw ka rin sa Bahay Kubo

#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.

70

Nagtago ang mga parilya sa kalupaan Habang sila'y kusang nagpahimlay sa pagsisilbing lakas t tuntungan Siguro, naisip din nilang ayos lang mapasailalim Kung ito nama'y marangal at bubuo sa bukas at ngayon. Habang sila'y sama-samang ipinagbibigkis Ay mas lalo silang nakatatamo ng sugat mula sa isa't isa Hindi nila ininda ang dumi o kahit na ang agos Na posibleng yumurak sa kanilang mga pagkatao. Sa aking pagtingala mula sa pagkasisid sa kalaliman ng kanilang mga adhikain Ay nasasaksihan ko ang pag-usad ng mas matitibay pang haligi Na dito sa ating baya'y may iilan ding tunay na tatayo At nanaising maging tuntungan ng iba para sa higit na pagsulyap sa araw Sila'y kapit-bisig sa pag-aalay ng dugo't pawis Para sa ikuunlad ng kabuuan. At unti-unting mahuhulog na tila nagkakalansingang mga barya Ang mga may buo ang loob. At sa pagbibilang ko ng mga araw ay walang pakundangan silang magiging isa At malilimot na rin ng iilan na minsan, sila'y may pagkakaiba -- Na minsan, sila'y pinulot at hinugasan At ngayon sila'y nagbago mula sa pagiging kupas na larawan.

0

Sep 8, 2018

Sep 8, 2018 at 9:58 PM UTC

psalmiseta

Buhos

Nagtago ang mga parilya sa kalupaan Habang sila'y kusang nagpahimlay sa pagsisilbing lakas t tuntungan Siguro, naisip din nilang ayos lang mapasailalim Kung ito nama'y marangal at bubuo sa bukas at ngayon. Habang sila'y sama-samang ipinagbibigkis Ay mas lalo silang nakatatamo ng sugat mula sa isa't isa Hindi nila ininda ang dumi o kahit na ang agos Na posibleng yumurak sa kanilang mga pagkatao. Sa aking pagtingala mula sa pagkasisid sa kalaliman ng kanilang mga adhikain Ay nasasaksihan ko ang pag-usad ng mas matitibay pang haligi Na dito sa ating baya'y may iilan ding tunay na tatayo At nanaising maging tuntungan ng iba para sa higit na pagsulyap sa araw Sila'y kapit-bisig sa pag-aalay ng dugo't pawis Para sa ikuunlad ng kabuuan. At unti-unting mahuhulog na tila nagkakalansingang mga barya Ang mga may buo ang loob. At sa pagbibilang ko ng mga araw ay walang pakundangan silang magiging isa At malilimot na rin ng iilan na minsan, sila'y may pagkakaiba -- Na minsan, sila'y pinulot at hinugasan At ngayon sila'y nagbago mula sa pagiging kupas na larawan.

20

0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.

0

Jan 6, 2018

Jan 6, 2018 at 6:39 AM UTC

psalmiseta

Hindi Ka Lumipas

0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.

61

Nagsimula na ang bilang mo, Isa, dalawa, tatlo, Nagsimula na ang aking pagtakbo, Apat, lima, anim, Nagtago na ako mula sayo, Pito,walo,siyam, Napakadami na ng aking hinakbang papunta sa dilim, Takot man ako sa mga nilalang ng kadiliman, Handa akong tumakbo papunta rito, Basta’t makalayo lamang sayo. Hindi ko na narinig ang pagtatapos ng iyong pagbibilang, Hindi ko alam kung sino na sa atin ang nagtatago’t naghahanap, Patapos na ba ang ating laro? Kaya’t uuwi ka na lamang, at magpapahinga sa bahay niyo? Lumalalim na ang gabi, Natatanglawan na tayo ng mga bituin, At mga alitaptap na tila kumikislap ang mga pakpak, Ikaw ba’y naglalakad palayo sa akin? O ako ba ay tumatakbo lamang paalis? Gabing gabi na, Tayo pa rin ay nagtataguan sa ilalim ng buwan, Maglalakad na ako mula dito sa aking taguan, Papunta sa iyong tahanan, Wala na akong pakialam, Kung ako man ay mataya o di kaya’y madapa, Basta’t matapos na ang ating taguan, At pagkakita ko sayo, Sa dati **** pwesto, Natapos ang iyong pagbibilang, Sampu, narito na ako, nahanap na kita, Hindi pala ikaw ang taya, Aking mga mata lamang pala ay dinadaya, Natapos din ang ating taguan, Nahanap na kita, nahanap mo na ba ako?

0

Sep 6, 2016

Sep 6, 2016 at 4:50 AM UTC

edgar-allan-manuel-javier

“Natapos din ang paghahanap”

Nagsimula na ang bilang mo, Isa, dalawa, tatlo, Nagsimula na ang aking pagtakbo, Apat, lima, anim, Nagtago na ako mula sayo, Pito,walo,siyam, Napakadami na ng aking hinakbang papunta sa dilim, Takot man ako sa mga nilalang ng kadiliman, Handa akong tumakbo papunta rito, Basta’t makalayo lamang sayo. Hindi ko na narinig ang pagtatapos ng iyong pagbibilang, Hindi ko alam kung sino na sa atin ang nagtatago’t naghahanap, Patapos na ba ang ating laro? Kaya’t uuwi ka na lamang, at magpapahinga sa bahay niyo? Lumalalim na ang gabi, Natatanglawan na tayo ng mga bituin, At mga alitaptap na tila kumikislap ang mga pakpak, Ikaw ba’y naglalakad palayo sa akin? O ako ba ay tumatakbo lamang paalis? Gabing gabi na, Tayo pa rin ay nagtataguan sa ilalim ng buwan, Maglalakad na ako mula dito sa aking taguan, Papunta sa iyong tahanan, Wala na akong pakialam, Kung ako man ay mataya o di kaya’y madapa, Basta’t matapos na ang ating taguan, At pagkakita ko sayo, Sa dati **** pwesto, Natapos ang iyong pagbibilang, Sampu, narito na ako, nahanap na kita, Hindi pala ikaw ang taya, Aking mga mata lamang pala ay dinadaya, Natapos din ang ating taguan, Nahanap na kita, nahanap mo na ba ako?

34

112017 Baka sabihin **** Hindi na ako marunong magbilang Kung magsisimula ako sa bente-singko — Sa bente-singko kung saan sa lumipas na mga tao’y Wala pa ang Ikaw at Ako At marahil ang Ikaw at Ako ay pawang nasa piling pa ng iba. Baka sabihin **** mahina ako sa numero Kung gusto kong magsimula sa bente-singko Kung saan alam kong ang una, pangalawa At susunod pang pagbibilang ko’y Tanda ng pagsalubong ko sa buhay na kasama ang Ikaw. Pero teka, ayokong magmadali Ayokong mag-aksaya ng bukas o makalawang Nagtatago sa mga letra ng tula — Pero salamat, hanggang sa susunod pang mga numero. At oo, nagsimula na akong magbilang — Magbilang nang walang katapusan Parang pag-ibig, Ikaw ang Pag-Ibig.

0

Nov 22, 2017

Nov 22, 2017 at 6:17 AM UTC

psalmiseta

Bente-Singko: Sabayan Mo Ako sa Pagbilang

112017 Baka sabihin **** Hindi na ako marunong magbilang Kung magsisimula ako sa bente-singko — Sa bente-singko kung saan sa lumipas na mga tao’y Wala pa ang Ikaw at Ako At marahil ang Ikaw at Ako ay pawang nasa piling pa ng iba. Baka sabihin **** mahina ako sa numero Kung gusto kong magsimula sa bente-singko Kung saan alam kong ang una, pangalawa At susunod pang pagbibilang ko’y Tanda ng pagsalubong ko sa buhay na kasama ang Ikaw. Pero teka, ayokong magmadali Ayokong mag-aksaya ng bukas o makalawang Nagtatago sa mga letra ng tula — Pero salamat, hanggang sa susunod pang mga numero. At oo, nagsimula na akong magbilang — Magbilang nang walang katapusan Parang pag-ibig, Ikaw ang Pag-Ibig.

20

Simulan nating magbilang Simula isa hanggang walo Simulan nating bilangin ang bawat patak ng ulan Kung saan tayo masayang nagtatawanan At hindi pa nababahiran ng kahit anong Sakit at pagdududa Simulan nating bilangin ang mga bituin sa itaas Kumikinang, nagbibigay liwanag Sa mga mata **** nanlalabo na At alam nang hindi na kayang ituloy pa Simulan nating bilangin ang bawat pahina Ng isang kwadernong punong puno Ng masasayang alaala, Ngunit isa na lang masakit na nakaraan Simulan nating bilangin kung ilang beses tayong Naging tayo, simula nang magtapat kang Ako'y iyong gusto Simulan nating... kailangan pa ba nating simulan? Masisimulan ba ang mga bagay na alam **** magtatapos naman? Masisimulan ba ang mga bagay, kahit hindi ka sigurado, Ay alam **** hindi naman tatagal? Simulan nating itanong, Bakit ako? Bakit hindi na lang iba ang sinaktan mo? Bakit hindi na lang yung isang babaeng umiinom ng kape sa gilid O kaya'y nagbabasa ng libro sa kabila. Bakit ako? "Mahal kita." Hindi naman talaga sa pagbibilang nagsimula ang lahat Hindi naman sa numero, o sa ulan, o sa bituin Dalawang salita... Dalawang salita lang at nagsimula na ang lahat Dalawang salita kung saan ang ako at ikaw ay naging tayo Dalawang salita kung saan natapos din ang lahat Simulan ulit natin, Simulan natin, sa kung ilang kataga ang sinabi mo Nang ika'y umalis Simulan natin sa dalawang salitang sinabi mo sa kanya Habang ako'y hindi nagbibigay ng atensyon Simulan natin, sa kung paano natapos Ang nabuong ikaw at ako. Simulan natin, hanggang dito na lang.

0

Feb 17, 2018

Feb 17, 2018 at 11:27 PM UTC

seraia

Simulan

Simulan nating magbilang Simula isa hanggang walo Simulan nating bilangin ang bawat patak ng ulan Kung saan tayo masayang nagtatawanan At hindi pa nababahiran ng kahit anong Sakit at pagdududa Simulan nating bilangin ang mga bituin sa itaas Kumikinang, nagbibigay liwanag Sa mga mata **** nanlalabo na At alam nang hindi na kayang ituloy pa Simulan nating bilangin ang bawat pahina Ng isang kwadernong punong puno Ng masasayang alaala, Ngunit isa na lang masakit na nakaraan Simulan nating bilangin kung ilang beses tayong Naging tayo, simula nang magtapat kang Ako'y iyong gusto Simulan nating... kailangan pa ba nating simulan? Masisimulan ba ang mga bagay na alam **** magtatapos naman? Masisimulan ba ang mga bagay, kahit hindi ka sigurado, Ay alam **** hindi naman tatagal? Simulan nating itanong, Bakit ako? Bakit hindi na lang iba ang sinaktan mo? Bakit hindi na lang yung isang babaeng umiinom ng kape sa gilid O kaya'y nagbabasa ng libro sa kabila. Bakit ako? "Mahal kita." Hindi naman talaga sa pagbibilang nagsimula ang lahat Hindi naman sa numero, o sa ulan, o sa bituin Dalawang salita... Dalawang salita lang at nagsimula na ang lahat Dalawang salita kung saan ang ako at ikaw ay naging tayo Dalawang salita kung saan natapos din ang lahat Simulan ulit natin, Simulan natin, sa kung ilang kataga ang sinabi mo Nang ika'y umalis Simulan natin sa dalawang salitang sinabi mo sa kanya Habang ako'y hindi nagbibigay ng atensyon Simulan natin, sa kung paano natapos Ang nabuong ikaw at ako. Simulan natin, hanggang dito na lang.

42

sige, bilangin natin ang bawat sandali, bawat minuto na tayo ay magkausap bilangin ang bawat araw at linggo na tayo ay nagiging mas malapit sa bawat isa bilangin ang mga buwan, pati na rin ang mga taon bilangin hanggang sa tayo ay mapagod hindi lang sa pagbibilang, kundi sa pati na rin sa pagkukunwari pagkukunwari na tayo ay tayo kasabay ng huwad na pagmamahal bilangin natin ang mga kasinungalingan kasabay ng paglalim ng naliligaw na damdamin

0

May 1, 2017

May 1, 2017 at 9:30 PM UTC

Akosijissa

Huwad Na Sandali

sige, bilangin natin ang bawat sandali, bawat minuto na tayo ay magkausap bilangin ang bawat araw at linggo na tayo ay nagiging mas malapit sa bawat isa bilangin ang mga buwan, pati na rin ang mga taon bilangin hanggang sa tayo ay mapagod hindi lang sa pagbibilang, kundi sa pati na rin sa pagkukunwari pagkukunwari na tayo ay tayo kasabay ng huwad na pagmamahal bilangin natin ang mga kasinungalingan kasabay ng paglalim ng naliligaw na damdamin

9

Ipag paumanhin mo kung natatawa ako, dati kasi isa akong pulubi, Haha! sige tawanan mo muna ang aking sinabi, Habang umiinom ng coke para magka enerhiya, Nakasandal ako sa pader habang nagbibilang ng barya, Isa, dalawa tatlo kelan magiging kuntento?, Sapagkat hindi naman talaga barya ang binibilang ko, Kundi ang bawat pag patak ng segundo, Isa, dalawa tatlo "may halaga pa ba sayo?", Yung oras niya ang nililimos ko noon, Ngunit nagbago na ngayon. Naalala ko pa tumaya ako noon sa lotto, Isa't pangalawang taya ngunit ako parin ay talo, Muli akong tumaya sa pangatlong beses at sabi ko "Huli na to", Sa di ko inaasahan tumama na nga talaga ako dito. Ang lotto ay simbolo lamang ng pag-ibig, Yan ang nais kong ipahiwatig, Sayo ako nanalo, Sayo wala akong talo. Yan ang nagbago ngayon. Kinalimutan ko na ang noon. Napaka swerte kong hindi ko na kailangan mamalimos, Ng oras at atensyong naghihikahos, Sapagkat nariyan kana at handang magbigay, Handang umintindi at handang mag alay, Mag-alay ng pag-ibig na walang kapantay, Walang pag aalinlangan at walang hinihintay, Na ano mang kapalit na sayo'y ibibigay. Marapatin mo akong sumandal muli, Hindi sa pader, kundi sa balikat mo kahit sa isang sandali, Upang maipadama ko sayo kung gaano ako ka saya, Isa, dalawa tatlo ikaw ay mahalaga, Marapatin mo akong sumandal sa iyong tabi, At sa muling pagbibilang ng aking mga labi, Isa, dalawa, tatlo, Sayo ay kuntento.

0

Jul 15, 2022

Jul 15, 2022 at 6:30 PM UTC

josephfloreta

PASANDAL

Ipag paumanhin mo kung natatawa ako, dati kasi isa akong pulubi, Haha! sige tawanan mo muna ang aking sinabi, Habang umiinom ng coke para magka enerhiya, Nakasandal ako sa pader habang nagbibilang ng barya, Isa, dalawa tatlo kelan magiging kuntento?, Sapagkat hindi naman talaga barya ang binibilang ko, Kundi ang bawat pag patak ng segundo, Isa, dalawa tatlo "may halaga pa ba sayo?", Yung oras niya ang nililimos ko noon, Ngunit nagbago na ngayon. Naalala ko pa tumaya ako noon sa lotto, Isa't pangalawang taya ngunit ako parin ay talo, Muli akong tumaya sa pangatlong beses at sabi ko "Huli na to", Sa di ko inaasahan tumama na nga talaga ako dito. Ang lotto ay simbolo lamang ng pag-ibig, Yan ang nais kong ipahiwatig, Sayo ako nanalo, Sayo wala akong talo. Yan ang nagbago ngayon. Kinalimutan ko na ang noon. Napaka swerte kong hindi ko na kailangan mamalimos, Ng oras at atensyong naghihikahos, Sapagkat nariyan kana at handang magbigay, Handang umintindi at handang mag alay, Mag-alay ng pag-ibig na walang kapantay, Walang pag aalinlangan at walang hinihintay, Na ano mang kapalit na sayo'y ibibigay. Marapatin mo akong sumandal muli, Hindi sa pader, kundi sa balikat mo kahit sa isang sandali, Upang maipadama ko sayo kung gaano ako ka saya, Isa, dalawa tatlo ikaw ay mahalaga, Marapatin mo akong sumandal sa iyong tabi, At sa muling pagbibilang ng aking mga labi, Isa, dalawa, tatlo, Sayo ay kuntento.

34

Ayoko ko na! Tapusin na natin to! Di ko na kaya! Hanggang dito na lang to. Paulit-ulit ang pagbibilang. Isa... Dalawa... Tatlo... Hindi ko kakayanin to. Hindi ko kaya na ganun-ganun lang. Gusto ko parin maging tayo. Pero tuwing nakikita kita, Mistula ang puso ko'y lumalayo. Mahal parin kita! Sabihin mo hanggang dito na lang tayo! Sabihin mo tapos na tayo! Ayoko na magdusa pa. Kaya, TAMA NA!!!!!!

0

Feb 4, 2021

Feb 4, 2021 at 8:02 PM UTC

pauljoshuapoetry

Tama na

Ayoko ko na! Tapusin na natin to! Di ko na kaya! Hanggang dito na lang to. Paulit-ulit ang pagbibilang. Isa... Dalawa... Tatlo... Hindi ko kakayanin to. Hindi ko kaya na ganun-ganun lang. Gusto ko parin maging tayo. Pero tuwing nakikita kita, Mistula ang puso ko'y lumalayo. Mahal parin kita! Sabihin mo hanggang dito na lang tayo! Sabihin mo tapos na tayo! Ayoko na magdusa pa. Kaya, TAMA NA!!!!!!

16

Tagutaguan maliwanag ang buwan Wala sa likod wala sa harap Pagkabilang ko ng tatlo Kakalimutan na kita. Isa, dalawa... Pero teka lang Pagkabigkas ko ng isang numero Yung masasayang alala hanggang litrato nalang ba Pagkabigkas ko ng pangalawa Siguro tama na, ang sakit sakit na. Pagkabigkas ko ng pangatlo sapagkat... Teka lang wala pala akong numerong sinabing tatlo Uulitin ko ang pagbibilang Dahan dahan ipipikit ang aking mga mata At kakalimutan kana Sasandal sa pader para di na lalong mahulog pa Paano kita mahahanap aking mahal Kumay nahanap kana palang iba Paano kita matatagpuan Kung may natagpuan ka ng iba Anong silbi ng pagbibilang ko Kung sa panaginip ika’ Namamasid Hindi na kita iniisip Sapagkat ikaw ang hinahanap ng kaluluwa ko sa aking panaginip Eto na itutuloy kona ang pagbibilang Mahal Isa, dalawa... Nabigo nanaman ako Kahit ituloy ko ang pagbibilang Kahit umabot ako ng bukas Kahit umabot ako sa kamatayan Kahit umabot ako sa kinabukasan Hindi parin pala kita Kayang kalimutan Hayaan mo darating din ang panahon Na makakalimutan din kita Sa mga binitawan na pangako Bat parang ako nalang Yung kumakapit dito Asan kana?

0

May 3, 2020

May 3, 2020 at 11:57 AM UTC

MsOloc

Tagutaguan

Tagutaguan maliwanag ang buwan Wala sa likod wala sa harap Pagkabilang ko ng tatlo Kakalimutan na kita. Isa, dalawa... Pero teka lang Pagkabigkas ko ng isang numero Yung masasayang alala hanggang litrato nalang ba Pagkabigkas ko ng pangalawa Siguro tama na, ang sakit sakit na. Pagkabigkas ko ng pangatlo sapagkat... Teka lang wala pala akong numerong sinabing tatlo Uulitin ko ang pagbibilang Dahan dahan ipipikit ang aking mga mata At kakalimutan kana Sasandal sa pader para di na lalong mahulog pa Paano kita mahahanap aking mahal Kumay nahanap kana palang iba Paano kita matatagpuan Kung may natagpuan ka ng iba Anong silbi ng pagbibilang ko Kung sa panaginip ika’ Namamasid Hindi na kita iniisip Sapagkat ikaw ang hinahanap ng kaluluwa ko sa aking panaginip Eto na itutuloy kona ang pagbibilang Mahal Isa, dalawa... Nabigo nanaman ako Kahit ituloy ko ang pagbibilang Kahit umabot ako ng bukas Kahit umabot ako sa kamatayan Kahit umabot ako sa kinabukasan Hindi parin pala kita Kayang kalimutan Hayaan mo darating din ang panahon Na makakalimutan din kita Sa mga binitawan na pangako Bat parang ako nalang Yung kumakapit dito Asan kana?

40