"nangingilid" poems - Hello Poetry

Tatlong katok lang ang layo ng katahimikan "wala dito, kanina pa umalis mama ko" utos sa anak na walong taong gulang habang nagtatago sa palikuran "sabihin mo sa mama mo, na nagbigay ako ng ulam" "salamat po ninang!" "walang anuman", bago siya lumisan. tatlong katok lang ang layo ng katahimikan "wala dito, kanina pa umalis mama ko" utos sa anak na walong taong gulang habang nagtatago sa palikuran napakamot na lang ang naniningil ng utang gigil na nagpaandar ng motor sapagkat siya'y nagulangan tatlong katok lang ang layo ng katahimikan sa pagkatok, tanong ay "tao po?" sagot ay "tao po" biglaan ang pagka gulantang "anak, dali! magtago ka doon sa palikuran" alam na niya kung sino ang dumating takot ang bumalot sa kapaligiran namumugtong na mga mata at nginig na mga kamay na parehas kumakaliwa bakas ang kaba sa mukha at tatlong katok lang ang layo ng katahimikan ang pinto'y hindi binubuksan nabasag ang katahimikan kasabay ng pagbagsak ng sirang pintuan nasurpresa sa kanyang mga bisita nangingilid na ang luha bigay todo ang pagmamakaawa isa dalawa tatlo, hanggang anim anim na nakaunipormeng magsasaka hindi palay ang itinatanim, kundi bala kasabay ng panlalamig ng katawan ang ingay ay nilamon bigla ng katahimikan at kasabay ng katahimikan ang kanyang ina ay binawian ng buhay...

0

Sep 22, 2018

Sep 22, 2018 at 1:54 PM UTC

Wolff

tok tok tok!

Tatlong katok lang ang layo ng katahimikan "wala dito, kanina pa umalis mama ko" utos sa anak na walong taong gulang habang nagtatago sa palikuran "sabihin mo sa mama mo, na nagbigay ako ng ulam" "salamat po ninang!" "walang anuman", bago siya lumisan. tatlong katok lang ang layo ng katahimikan "wala dito, kanina pa umalis mama ko" utos sa anak na walong taong gulang habang nagtatago sa palikuran napakamot na lang ang naniningil ng utang gigil na nagpaandar ng motor sapagkat siya'y nagulangan tatlong katok lang ang layo ng katahimikan sa pagkatok, tanong ay "tao po?" sagot ay "tao po" biglaan ang pagka gulantang "anak, dali! magtago ka doon sa palikuran" alam na niya kung sino ang dumating takot ang bumalot sa kapaligiran namumugtong na mga mata at nginig na mga kamay na parehas kumakaliwa bakas ang kaba sa mukha at tatlong katok lang ang layo ng katahimikan ang pinto'y hindi binubuksan nabasag ang katahimikan kasabay ng pagbagsak ng sirang pintuan nasurpresa sa kanyang mga bisita nangingilid na ang luha bigay todo ang pagmamakaawa isa dalawa tatlo, hanggang anim anim na nakaunipormeng magsasaka hindi palay ang itinatanim, kundi bala kasabay ng panlalamig ng katawan ang ingay ay nilamon bigla ng katahimikan at kasabay ng katahimikan ang kanyang ina ay binawian ng buhay...

42

Nakahigang pilit na nagmamasid Sa madilim na apat na sulok ng silid Ang sakit ay hindi pa rin lingid Kahit na tiyak ang luhang nangingilid Binabalot ng malamig na kalungkutan Ang puso'ng di alam kung nahihirapan Humahanap ng kumot sa isipan Mainit na yakap sana'y masumpungan Heto na nga at nalulunod na ako At hininga'y kinakapos sa isipan ko Pakiusap sana'y panaginip na lang ito Sapagkat sa paglangoy pagod na ako Isipan ay lubos akong pinahihirapan Tila laging mayroong digmaan Sa silid ng nakabibinging katahimikan Ang isip ay matinding naglalaban Sumapit na ang umaga Ako'y wagi sa pakikibaka Sa kalabang sariling likha Ng isipang puno ng katha

0

Feb 17, 2019

Feb 17, 2019 at 6:17 AM UTC

pusang-tahimik

Silid

Nakahigang pilit na nagmamasid Sa madilim na apat na sulok ng silid Ang sakit ay hindi pa rin lingid Kahit na tiyak ang luhang nangingilid Binabalot ng malamig na kalungkutan Ang puso'ng di alam kung nahihirapan Humahanap ng kumot sa isipan Mainit na yakap sana'y masumpungan Heto na nga at nalulunod na ako At hininga'y kinakapos sa isipan ko Pakiusap sana'y panaginip na lang ito Sapagkat sa paglangoy pagod na ako Isipan ay lubos akong pinahihirapan Tila laging mayroong digmaan Sa silid ng nakabibinging katahimikan Ang isip ay matinding naglalaban Sumapit na ang umaga Ako'y wagi sa pakikibaka Sa kalabang sariling likha Ng isipang puno ng katha

20

Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”

0

Aug 29, 2017

Aug 29, 2017 at 3:46 AM UTC

KRRW

Jamaedurian

Si Jamaeda: Isa siyang matrona na ang pangarap ay ang wagas na kagandahan. Palagi siyang nilalait ng kanyang mga kaeskwela. Maging mga kapatid niya ay nilalayuan siya. Samantala, ang mga magulang niya ay ikinahihiya ang kanyang kakatwang presensiya. Isang araw, kanyang natuklasan isang natatanging pormula upang makamtan pinakamimithing kagandahan. Mula sa laboratoryo lumabas ang isang mestisang diyosa na siyang nagdulot nang tiyak na pagkahulog ng bawat panga na nilalampasan niya. Puri dito, puri doon. Ang tainga niya ay pumapalakpak. Kaway rito, kaway doon, hindi siya matigil sa kahahalakhak. “Sa wakas,” ika niya, kagandaha'y napasakanya. Subalit, ngunit, datapwat, langit biglang kumulog, kumidlat. Habang ang diyosa'y pauwing mahinhing naglalakad, nakasalubong niya ang isang matrona na siyang nagpaalala ng mapait na nakaraan niya. Itsura ng matrona sadyang kasuka-suka mas masahol pa sa dating muka ng diyosa, wika ng marami pinagsukluban ng langit at lupa maging impyerno ay nakialam pa. Hiling nito sa diyosa ibahagi ang sikreto niya sa pagbabago ng uling at naging isang ginto, ngunit ang kagandahan ng diyosa'y panlabas lang sapagkat kanyang budhi lubos-lubos ang kaitiman. Itinaas ang kilay at saka pumanhik, hindi niya namalayan ang nagbabadyang panganib. Plok! Plak! Inay ko po'y kaysakit! Ang diyosang marikit, napasubsob sa putik. Ngunit sa halip na malambot ang lupang hahagip 'yon pala'y sa ilalim may nakatagong talim. Matigas niyang mukha ginuhitan ng pait ang maladiyosang matrona nasiraan ng bait. Lahat ng tao'y naengganyong lumapit, sa lakas ng kanyang sigaw dahil sa sobrang sakit. Imbis na tulunga'y pinagtawanan, nilait. “Hahaha! Buti nga sa 'yo, mayabang ka kasi,” ang kanilang sambit. Luha niya'y nangingilid, ngunit walang pasubali, ang kutya nila'y sumasabay sa ulang masidhi. Sa hindi niya inaasahan, dinamayan siya ng isa. Isang pamilyar na mukhang hindi rin naman naiiba sa kanya. Magbuhat noon, natutunan niya ang isang malaking leksiyon: “Mas masarap ang maging duryan, kaysa maging isang mamon.”

103

Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.

0

Jul 25, 2017

Jul 25, 2017 at 10:26 PM UTC

strayrant

Paalam

Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.

67

mukha mo’y paulit-ulit na inaalala, kasabay ng paulit-ulit kong pagluha, mata ko’y pasulyap-sulyap, ikaw ang palaging hinahanap-hanap. tuluyan na akong nalunod, at tuluyan na akong inanod, sa aking bawat pagtingin, bumubugso ang aking damdamin. sa oras ng iyong paglingon, tila naguluhan ako sa sitwasyon, ang lahat ba ng akala ko ay umaayon? mahal mo na ba ako ngayon? sa iyong paglakad, ako’y napatagilid, sa aking mata’y may luhang nangingilid, sapagkat sa iba ka lumapit, at heto ako, tiniis na lamang ang nadaramang sakit.

0

Oct 1, 2017

Oct 1, 2017 at 2:34 PM UTC

seluring

Mata

mukha mo’y paulit-ulit na inaalala, kasabay ng paulit-ulit kong pagluha, mata ko’y pasulyap-sulyap, ikaw ang palaging hinahanap-hanap. tuluyan na akong nalunod, at tuluyan na akong inanod, sa aking bawat pagtingin, bumubugso ang aking damdamin. sa oras ng iyong paglingon, tila naguluhan ako sa sitwasyon, ang lahat ba ng akala ko ay umaayon? mahal mo na ba ako ngayon? sa iyong paglakad, ako’y napatagilid, sa aking mata’y may luhang nangingilid, sapagkat sa iba ka lumapit, at heto ako, tiniis na lamang ang nadaramang sakit.

16

.......Nang umamen Marunong , Hindi lang ikaw Tumalima kasi nga.... Ikaw lamang ang dehado, sa madumi obligado, Pihadong kakapit ka muli at tiyak nga babalik ka. ayy puta tang-ina Ang bawat pahina Kahit pa maibenta Ikaw Ang Kwento na Wala ka mang Kwenta Para ka na lang sa akin kahit pa sa loob ko ay labag pahalagahan walang iba na yaman, kundi Binabagtas nag-iisang lawa sa Sagwan at Bangka Yaring Ako ay Panimpla Ganyan ka ba talaga Waring mala-mapa rumehistro na sa wankata na di mo pa mahahalata Batid ang maha- hatid pa Lalo kapag ito ay hina- yaan maging kuwintas na bi🌟uin OO ! Hindi nga Siya. Pero mali naman na sabihing Tama ka ! Bagay na bagay na talaga kami sa isa't isa. Gaya baga ng mga kaibigan ko sa kanilang salita... " kahit Wala Naman Siya Mabubuhay pa din Ako Nang Wala na Ngang Patumangga ! " Sabi sa mapag-imbot na tibok ng puso kong hugis-mangga ! Siya na nga daw Ang naturang Pag-ibig Ng aking Buhay at Giliw na hinirang Subalit sa aking magiting na Diwa na tanging saad ay hayag na hidwa Hula sa Amin ay Laho kahit na humadlang pa ang Tadhana... Halo sa aking nangingilid at napupuwing kong pananaw sa pigil na pigil Kong Luha na may umaapaw na paniniwalang Siya pa mismo ang nagpahayag , na di kami patuloy na MagLalayag ! Alam ko naman Kahit di na kami tatagal sa 'ming pagsasama ,,, Sinasabi ko lagi sa aking loob Ang pabulong na ... mahaL kitA ! " o o t o t o o " Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, lamang na ika'y hibang Sa Binabasa mo ... " atiK lahaM " Mga sambit Kataga Bali-baliktarin man, sa larangan ng Agos Ng Kabalintunaan, Itong aking pinaglalaban tunay at mananatili alaala na Lamang ,,, sa radar ang pawang sukat sabihin ko hanggang sa aking Pagsigaw.... !!!! Siya ay Ikaw ! Pagtatapat kong muli Mahal Ko Siya ! Minsan pa... ay huwag mo na lang muna Tangkain pa ang Pagbabasa Buhat pa dun sa pinakababa na kinakatok sa Tinanikala Patungo sa nakakalula na pagtutok Don sa tinitingala Try to start reading verses from the bottom of a Loving heart , All the way into up above until you reaches in top of a hurty part ! magmula pa sa salin-wika Binabaybay at binibigKas Tila Binalatang sinKamas Pagkat nawala sa itaas, ang hinahanap ko po na Titulo... Panustos ko pinapatas, taimtim ang inaalyas sa Liriko... Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, habang Ikaw ay Libang Sa Binabasa mo ... " o o t o t o o "

0

Nov 27, 2023

Nov 27, 2023 at 3:53 AM UTC

TanglawatPanglaw

TM naaRi nA Libag ®

.......Nang umamen Marunong , Hindi lang ikaw Tumalima kasi nga.... Ikaw lamang ang dehado, sa madumi obligado, Pihadong kakapit ka muli at tiyak nga babalik ka. ayy puta tang-ina Ang bawat pahina Kahit pa maibenta Ikaw Ang Kwento na Wala ka mang Kwenta Para ka na lang sa akin kahit pa sa loob ko ay labag pahalagahan walang iba na yaman, kundi Binabagtas nag-iisang lawa sa Sagwan at Bangka Yaring Ako ay Panimpla Ganyan ka ba talaga Waring mala-mapa rumehistro na sa wankata na di mo pa mahahalata Batid ang maha- hatid pa Lalo kapag ito ay hina- yaan maging kuwintas na bi🌟uin OO ! Hindi nga Siya. Pero mali naman na sabihing Tama ka ! Bagay na bagay na talaga kami sa isa't isa. Gaya baga ng mga kaibigan ko sa kanilang salita... " kahit Wala Naman Siya Mabubuhay pa din Ako Nang Wala na Ngang Patumangga ! " Sabi sa mapag-imbot na tibok ng puso kong hugis-mangga ! Siya na nga daw Ang naturang Pag-ibig Ng aking Buhay at Giliw na hinirang Subalit sa aking magiting na Diwa na tanging saad ay hayag na hidwa Hula sa Amin ay Laho kahit na humadlang pa ang Tadhana... Halo sa aking nangingilid at napupuwing kong pananaw sa pigil na pigil Kong Luha na may umaapaw na paniniwalang Siya pa mismo ang nagpahayag , na di kami patuloy na MagLalayag ! Alam ko naman Kahit di na kami tatagal sa 'ming pagsasama ,,, Sinasabi ko lagi sa aking loob Ang pabulong na ... mahaL kitA ! " o o t o t o o " Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, lamang na ika'y hibang Sa Binabasa mo ... " atiK lahaM " Mga sambit Kataga Bali-baliktarin man, sa larangan ng Agos Ng Kabalintunaan, Itong aking pinaglalaban tunay at mananatili alaala na Lamang ,,, sa radar ang pawang sukat sabihin ko hanggang sa aking Pagsigaw.... !!!! Siya ay Ikaw ! Pagtatapat kong muli Mahal Ko Siya ! Minsan pa... ay huwag mo na lang muna Tangkain pa ang Pagbabasa Buhat pa dun sa pinakababa na kinakatok sa Tinanikala Patungo sa nakakalula na pagtutok Don sa tinitingala Try to start reading verses from the bottom of a Loving heart , All the way into up above until you reaches in top of a hurty part ! magmula pa sa salin-wika Binabaybay at binibigKas Tila Binalatang sinKamas Pagkat nawala sa itaas, ang hinahanap ko po na Titulo... Panustos ko pinapatas, taimtim ang inaalyas sa Liriko... Wala na ngang PatLang na diringgin mo ,,, habang Ikaw ay Libang Sa Binabasa mo ... " o o t o t o o "

106

Ikaw, sa bawat pintig ng puso, Na gumuguhit sa mga labi At nabubuhay sa banaag ng mga ginintuang araw natin Ako, sa bawat ragasa ng damdamin Nangingilid na mga luha, binabaha ang isip sa gabing hindi mapayapa Tayo, sa bawat pagkakataon Sa gitna ng meron ay walang katiyakan Sa buhol-buhol na mga tanong, mga sagot ay hindi makalaya Hanggang sa tuluyang sumuko at itanikala Oras, sa bawat kumpas ng iyong mga kamay Sadyang hindi nakaayon Sa takbo ng ating panahon Himig, sa bawat indak ay mananatili tayo, Magpapatuloy ang awit at tula Na humabi sa alaala ng kahapong mapangarapin Makata, sa bawat salita ay mabubuhay ka Nakaukit sa ningning ng mga tala Ang pag-asang muli ay masilayan ka.

0

Aug 29, 2019

Aug 29, 2019 at 12:00 AM UTC

tristeyve

Derailed

Ikaw, sa bawat pintig ng puso, Na gumuguhit sa mga labi At nabubuhay sa banaag ng mga ginintuang araw natin Ako, sa bawat ragasa ng damdamin Nangingilid na mga luha, binabaha ang isip sa gabing hindi mapayapa Tayo, sa bawat pagkakataon Sa gitna ng meron ay walang katiyakan Sa buhol-buhol na mga tanong, mga sagot ay hindi makalaya Hanggang sa tuluyang sumuko at itanikala Oras, sa bawat kumpas ng iyong mga kamay Sadyang hindi nakaayon Sa takbo ng ating panahon Himig, sa bawat indak ay mananatili tayo, Magpapatuloy ang awit at tula Na humabi sa alaala ng kahapong mapangarapin Makata, sa bawat salita ay mabubuhay ka Nakaukit sa ningning ng mga tala Ang pag-asang muli ay masilayan ka.

18