"nabibigo" poems - Hello Poetry

Ang iyong mga mata’y lagusan ng liwayway Sa kulimlim na bagtasin ng aba kong buhay At ang iyong labi na sintingkad ng rosas Ay ang tanghali ko sa mga gabing ayaw mag wakas Ang durado **** buhok ay ang gintuang palay Sa kaparangan ng puso kong hindi mapalagay Ang ngiti mo ay binhi ng halaman sa kalangitan Na sumisibol unti-unti sa mundo kong ‘di na nadidiligan Sa piling mo sana ang pinapangarap kong daigdig Ituturing kong alapaap ang mahimlay ka sa aking bisig Ngunit tulad din ng mga kwentong itinago ng kasaysayan Maaaring ikaw at ako, Ay kwentong ako na lang ang makaka-alam Mapaglarong tadhana ay dito ako inilagay Sa digmaang hindi ko kayang magtagumpay Sa tunggaliang ang kalaban ko’y ako Sa pag-ibig na hindi ko maipag tapat sa'yo *Palihim kitang sinusuyo Kaya’t palihim din akong nabibigo Patago akong lumalaban Kaya’t patago din akong nasasaktan* Kung iadya man ng panahon na dito ka maligaw Sa tulang habang panahon na ang laman ay laging ikaw Ito pa rin ang mga sandaling ako'y alipin mo Ito pa rin ang mga sandaling hawak mo ang aking mundo © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.

0

Jul 29, 2018

Jul 29, 2018 at 2:12 PM UTC

WordsOfGlen

Zet

Ang iyong mga mata’y lagusan ng liwayway Sa kulimlim na bagtasin ng aba kong buhay At ang iyong labi na sintingkad ng rosas Ay ang tanghali ko sa mga gabing ayaw mag wakas Ang durado **** buhok ay ang gintuang palay Sa kaparangan ng puso kong hindi mapalagay Ang ngiti mo ay binhi ng halaman sa kalangitan Na sumisibol unti-unti sa mundo kong ‘di na nadidiligan Sa piling mo sana ang pinapangarap kong daigdig Ituturing kong alapaap ang mahimlay ka sa aking bisig Ngunit tulad din ng mga kwentong itinago ng kasaysayan Maaaring ikaw at ako, Ay kwentong ako na lang ang makaka-alam Mapaglarong tadhana ay dito ako inilagay Sa digmaang hindi ko kayang magtagumpay Sa tunggaliang ang kalaban ko’y ako Sa pag-ibig na hindi ko maipag tapat sa'yo *Palihim kitang sinusuyo Kaya’t palihim din akong nabibigo Patago akong lumalaban Kaya’t patago din akong nasasaktan* Kung iadya man ng panahon na dito ka maligaw Sa tulang habang panahon na ang laman ay laging ikaw Ito pa rin ang mga sandaling ako'y alipin mo Ito pa rin ang mga sandaling hawak mo ang aking mundo © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.

27

Parang ako yung nag-aabang sa kanto Yung ang tagal makasakay Yung umulan, umaraw makapaghihintay Yung kahit naiinitan na, mag-aabang pa rin. *Aasa pa ba ako sa muli **** pagdating?* Pano pag dumaan ka’t hindi pala nakatingin? Pano pag bumalik ka pero may sakay na pala? Kaya nga ayoko ng laro Minsan madaya kasi Seryoso na, pero ba’t nakikipagbiro pa? Hindi laruan ang puso Na pwede may mag “Time First” Pag na-checkmate na ang isa. Pilit ko mang ikubli sayo Pero sana hindi na lang Tinanggap ang hamon Ang hirap pala mag-move on Tutulak ka nga Pero may pasan pa rin. Walang pasintabi, Katapusan na pala. May nabibigo pala talaga sa laban Hindi man lubos na maintindihan May istratehiya pala Pero sa bawat laban, bawat laro May sasalo pa rin pala sa bawat kabiguan. Titingin pa rin sa Kalangitan Titiklupin ng Hari ng Sanlibutan Ang pahinang walang saysay May maisusulat pa rin pala Kahit sa pusong naging sugatan. Ang Amang may Likha, nagbigay-pag-asa Patuloy na iibig nang tunay Pagkat simula pa lang nang pagsagwan Hindi ko alam kung kailan hihinto Pero alam kong may mararating ito.

0

Feb 15, 2015

Feb 15, 2015 at 11:45 PM UTC

psalmiseta

Martyr Love Nga Ba?

Parang ako yung nag-aabang sa kanto Yung ang tagal makasakay Yung umulan, umaraw makapaghihintay Yung kahit naiinitan na, mag-aabang pa rin. *Aasa pa ba ako sa muli **** pagdating?* Pano pag dumaan ka’t hindi pala nakatingin? Pano pag bumalik ka pero may sakay na pala? Kaya nga ayoko ng laro Minsan madaya kasi Seryoso na, pero ba’t nakikipagbiro pa? Hindi laruan ang puso Na pwede may mag “Time First” Pag na-checkmate na ang isa. Pilit ko mang ikubli sayo Pero sana hindi na lang Tinanggap ang hamon Ang hirap pala mag-move on Tutulak ka nga Pero may pasan pa rin. Walang pasintabi, Katapusan na pala. May nabibigo pala talaga sa laban Hindi man lubos na maintindihan May istratehiya pala Pero sa bawat laban, bawat laro May sasalo pa rin pala sa bawat kabiguan. Titingin pa rin sa Kalangitan Titiklupin ng Hari ng Sanlibutan Ang pahinang walang saysay May maisusulat pa rin pala Kahit sa pusong naging sugatan. Ang Amang may Likha, nagbigay-pag-asa Patuloy na iibig nang tunay Pagkat simula pa lang nang pagsagwan Hindi ko alam kung kailan hihinto Pero alam kong may mararating ito.

36

Mahilig ka sa mga bulaklak lalo na 'yong may mga matitingkad na kulay. Hilig mo sila dahil kaya ka nilang pakinggan. Walang bahid ng panghuhusga. Naiintindihan nila ang mga kuwento na bihira **** ibahagi sa iba. Ilang beses na nilang nasilayan ang mga pag-ibig, ang mga sakít, ang kung paano ka mag-ipon ng tapang, ang kung paano ka maduwag. Matalik mo siláng mga kaibigan. Mahilig ka sa mga bulaklak at parati kang umaasa na dadalhan ka niya ng mga ito. Hindi ka nabigo. Hindi ka nabibigo. Gaya ng mga paborito **** rosas, tulips, at mariposa, nagagawa niyang ika'y intindihin. Makailang ulit niya na ring nakita kang umiyak, tumawa, matakot, at magmahal. Gaya ng mga paborito **** santan, sampaguita't gumamela, pamilyar na siya sa iyong mga damdamin. Sa madaling salita, mahilig ka sa mga bulaklak. Pero hindi yaong mga gáling sa akin.

0

Jun 2, 2021

Jun 2, 2021 at 11:21 PM UTC

christienlorenz

she loves me? she loves me not.

Mahilig ka sa mga bulaklak lalo na 'yong may mga matitingkad na kulay. Hilig mo sila dahil kaya ka nilang pakinggan. Walang bahid ng panghuhusga. Naiintindihan nila ang mga kuwento na bihira **** ibahagi sa iba. Ilang beses na nilang nasilayan ang mga pag-ibig, ang mga sakít, ang kung paano ka mag-ipon ng tapang, ang kung paano ka maduwag. Matalik mo siláng mga kaibigan. Mahilig ka sa mga bulaklak at parati kang umaasa na dadalhan ka niya ng mga ito. Hindi ka nabigo. Hindi ka nabibigo. Gaya ng mga paborito **** rosas, tulips, at mariposa, nagagawa niyang ika'y intindihin. Makailang ulit niya na ring nakita kang umiyak, tumawa, matakot, at magmahal. Gaya ng mga paborito **** santan, sampaguita't gumamela, pamilyar na siya sa iyong mga damdamin. Sa madaling salita, mahilig ka sa mga bulaklak. Pero hindi yaong mga gáling sa akin.

29

Kay tagal kong nag aantay Bakit ang puso tila'y tumatamlay Sa bawat pag patak ng oras ikaw ay inaantay. Umaasa na ako ay maalala Sa tuwing nalulungkot balinabalikan na lang ang mga matatamis na ala-ala Hindi pa ba sapat ang mga sugat na dinadala Saan ang sinasabi **** sandigan Sa panahon na umuulan ng problema tila'y walang mapag silungan Nasaan ang mga pangako mo na hindi ko naramdaman Kailan kaya titigil masaktan ang puso na duguan Kailan mag papahinga ang isip na puno ng katanungan Sadyang manhid na ba ako dahil sa patuloy akong pinaglalaruan Sinusubukan kong lumaban nang wala ka Pero ang aking isipan ay nag sasabing tama na Hindi pa ba sapat na magkunwaring masaya Napaniwala ang mga tao sa paligid na ok lang sya. Sa mga mapagkunwari **** ngiti, sila ay naniwala Wala ba silang karapatan malaman ang katotohanan Sa bawat pag bitaw mo ng mga salita Ninanais ko ang iyong pag-unawa Ang sakit na aking nadarama, tila'y binabaliwala Ang marka na iniwan mo sa aking puso ay sariwang sariwa Hindi ako manhid o pusong bato Pinipilit ko lamang itago Ang mga sakit na alam kong makakapag pabago sa isang tulad kong nabibigo. Pinipilit makalimot Sa mundong ito na ang buhay ay masalimuot Sa pusong punong puno ng poot Na ikaw mismo ang nag dulot Hindi ko labis maintindihan Sugat at pait ba nag dulot sa akin Na puno ng galit. Hindi ko rin labis maintindihan ang mga sinabi **** nararapat na dahilan. Sa bigla **** paglisan At ako'y nandito lamang naiwan sa kawalan.

0

May 22, 2018

May 22, 2018 at 8:14 AM UTC

bits-1

Unknown

Kay tagal kong nag aantay Bakit ang puso tila'y tumatamlay Sa bawat pag patak ng oras ikaw ay inaantay. Umaasa na ako ay maalala Sa tuwing nalulungkot balinabalikan na lang ang mga matatamis na ala-ala Hindi pa ba sapat ang mga sugat na dinadala Saan ang sinasabi **** sandigan Sa panahon na umuulan ng problema tila'y walang mapag silungan Nasaan ang mga pangako mo na hindi ko naramdaman Kailan kaya titigil masaktan ang puso na duguan Kailan mag papahinga ang isip na puno ng katanungan Sadyang manhid na ba ako dahil sa patuloy akong pinaglalaruan Sinusubukan kong lumaban nang wala ka Pero ang aking isipan ay nag sasabing tama na Hindi pa ba sapat na magkunwaring masaya Napaniwala ang mga tao sa paligid na ok lang sya. Sa mga mapagkunwari **** ngiti, sila ay naniwala Wala ba silang karapatan malaman ang katotohanan Sa bawat pag bitaw mo ng mga salita Ninanais ko ang iyong pag-unawa Ang sakit na aking nadarama, tila'y binabaliwala Ang marka na iniwan mo sa aking puso ay sariwang sariwa Hindi ako manhid o pusong bato Pinipilit ko lamang itago Ang mga sakit na alam kong makakapag pabago sa isang tulad kong nabibigo. Pinipilit makalimot Sa mundong ito na ang buhay ay masalimuot Sa pusong punong puno ng poot Na ikaw mismo ang nag dulot Hindi ko labis maintindihan Sugat at pait ba nag dulot sa akin Na puno ng galit. Hindi ko rin labis maintindihan ang mga sinabi **** nararapat na dahilan. Sa bigla **** paglisan At ako'y nandito lamang naiwan sa kawalan.

35

Kailangan ko pa ba talaga ipamukha sayo yung mga pagkakataon na pinababalikat mo sa akin yung mga sandaling di ka makatayo sa sarili **** mga paa. Gayon pa man tiklop-tuhod akong tumatalima sayo kasi nga mulat ka sa pagiging bukas-palad ko. Ako naman pikit-matang nilulunok yung mga pride na meron ako kahit pa Alam Kong mapapasubo ako doon sa mga kamay na bakal kung saan hawak tayo sa leeg. eh Kasi nga kargo kita. Kahit ano pa mangyari hanggang sa Huli , ako pa din ang magsisilbing kinatawan mo ! mga binti at sandugo sa braso pati nga saradong kamao ang tinataya ko kahit wala yon sa aking plano Para lang mapugto at mapanuto ang bawat buntong hininga mo pero bakit tila yata Kulang pa rin aking panlabas na anatomiya Daig ko pa ang nananahan sa turok ng anestisya... Lamang-Loob ko ba ang siyang dapat na maialay o konsensya? Sabihin mo mang wala akong puso sa tuwinang pawis at luha ang aking batayan Kung bakit ang bigat sa aking pakiramdam na ikay nabibigo ng mga payo ko sayo na kinakasama ng yong kalooban marahil Kung minsan. Tulak ng bibig Kabig ng dibdib Hanggang kailan mo ako paninindigan ng aking mga balahibo sa balat ? Kapag huli na ba ang lahat ? Sana naman dumating na sa atin Yung mga araw at oras na ating aralin Mga hiblang gabuhok para wala na tayong susuyurin.. Kasi nagkakatotoo rin ang pahiwatig ng pulso at mga maseL,,, Di lang Anghel at kaluluwa ang pwedeng magmensahe ng mga dapat nating tulak-kabigin ! Ngayon sana Langhap mo na yung parirala kahit hindi buo ang diwa... Kasi..... may tainga ang Lupa may pakpak ang balita Bukas makalawa di ko na magagawa pang sa harapan mo na.. magsalubong ang mga kilay ko kasi... siguro tinik sa lalamunan mo ako kung ituring. Pero ang lahat ng pangugusap Kong ito ay talata na ngayon ng bawat kabanata na minsan ko nang pinalipad sa hangin bilang isang Pasaring. " sibuyas " ni : © solEmn oaSis The february 25 EDSA day commemoration written- 02-21-2024

0

Apr 13, 2024

Apr 13, 2024 at 1:56 AM UTC

TanglawatPanglaw

" sibuyas "

Kailangan ko pa ba talaga ipamukha sayo yung mga pagkakataon na pinababalikat mo sa akin yung mga sandaling di ka makatayo sa sarili **** mga paa. Gayon pa man tiklop-tuhod akong tumatalima sayo kasi nga mulat ka sa pagiging bukas-palad ko. Ako naman pikit-matang nilulunok yung mga pride na meron ako kahit pa Alam Kong mapapasubo ako doon sa mga kamay na bakal kung saan hawak tayo sa leeg. eh Kasi nga kargo kita. Kahit ano pa mangyari hanggang sa Huli , ako pa din ang magsisilbing kinatawan mo ! mga binti at sandugo sa braso pati nga saradong kamao ang tinataya ko kahit wala yon sa aking plano Para lang mapugto at mapanuto ang bawat buntong hininga mo pero bakit tila yata Kulang pa rin aking panlabas na anatomiya Daig ko pa ang nananahan sa turok ng anestisya... Lamang-Loob ko ba ang siyang dapat na maialay o konsensya? Sabihin mo mang wala akong puso sa tuwinang pawis at luha ang aking batayan Kung bakit ang bigat sa aking pakiramdam na ikay nabibigo ng mga payo ko sayo na kinakasama ng yong kalooban marahil Kung minsan. Tulak ng bibig Kabig ng dibdib Hanggang kailan mo ako paninindigan ng aking mga balahibo sa balat ? Kapag huli na ba ang lahat ? Sana naman dumating na sa atin Yung mga araw at oras na ating aralin Mga hiblang gabuhok para wala na tayong susuyurin.. Kasi nagkakatotoo rin ang pahiwatig ng pulso at mga maseL,,, Di lang Anghel at kaluluwa ang pwedeng magmensahe ng mga dapat nating tulak-kabigin ! Ngayon sana Langhap mo na yung parirala kahit hindi buo ang diwa... Kasi..... may tainga ang Lupa may pakpak ang balita Bukas makalawa di ko na magagawa pang sa harapan mo na.. magsalubong ang mga kilay ko kasi... siguro tinik sa lalamunan mo ako kung ituring. Pero ang lahat ng pangugusap Kong ito ay talata na ngayon ng bawat kabanata na minsan ko nang pinalipad sa hangin bilang isang Pasaring. " sibuyas " ni : © solEmn oaSis The february 25 EDSA day commemoration written- 02-21-2024

35

Oh Poong Santo Niño Batid na batid Mo Na simula pagkabata ko Sumasamo na ako sa Iyo Subalit bakit tinulutan Mo Na ang buhay ko’y maging ganito Punung-puno ng pagkatalo Palaging malayo sa asenso Palagi nalang nabibigo Nagsusumikap naman ako Wala paring pagbabago Hanggang kailan Mo matatanto Ang kalagayan kong ito Kung Ikaw nga ay totoo Dulutan Mo naman ako Ng inaasam na pagkapanalo. -01/19/2014 (Dumarao) *written on this day of the Feast of Sto. Niño

0

Sep 14, 2019

Sep 14, 2019 at 10:00 PM UTC

JoRaLG

Samo Kay Santo Niño

Oh Poong Santo Niño Batid na batid Mo Na simula pagkabata ko Sumasamo na ako sa Iyo Subalit bakit tinulutan Mo Na ang buhay ko’y maging ganito Punung-puno ng pagkatalo Palaging malayo sa asenso Palagi nalang nabibigo Nagsusumikap naman ako Wala paring pagbabago Hanggang kailan Mo matatanto Ang kalagayan kong ito Kung Ikaw nga ay totoo Dulutan Mo naman ako Ng inaasam na pagkapanalo. -01/19/2014 (Dumarao) *written on this day of the Feast of Sto. Niño

19