Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"dumarating" poems
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC
august28
Ang Paligsahan Ng Buhay
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
Continue reading...
37
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
ronnipeppi
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
Hindi alam kung pano sisimulan, nahihirapan itugma ang bawat salita na lumilitaw sa isipan, Ang bawat tunog sa bawat saknong ng bawat kaludtod ay nabibigatan, Ilapat sa mensaheng ibig iparating ng damdaming nagaalinlangan. Oo, hindi ako sanay gumawa ng tula, Itoy dili iba't hindi inaakala, Ngunit aking susubukan, alang alang sa kaibigan, Nanghihinayang sa alaala ng ating samahan, sa isang saglit ay iniwan. Mga pagsubok biglang dumarating, Sa kabagabagan ng buhay at panimdim, saklolo niyaong Dakilang may gawa ang tanging hiling, araw at gabi siyang dalangin. Ako ma'y naguguluhan sa mararamdaman, isip at puso laging nasa kabagabagan, kalungkutan ang nasusumpungan sa bawat araw ng aking kinalalagyan, damdamin ay halintulad sa parisukat, makipot at madilim na kulungan. Kaibagan koy huwag magtanim ng sama ng loob, Sa puso ko'y kalungkutan ang bumabalot, hirap ng pakikibaka sa araw-araw siyang sahod, ng buhay na sa pagsusumakit sa paglilikod, upang sa harap Niya'y magbigay ng lugod. Ala ala ang siyang pumupukaw sa aking loob, huwarang kaibigan ang ipinagkaloob, nagbigay inspirasyon at lakas ng loob, upang maganap tungkuling kaloob, sa Maylalang aking utang na loob. Patawad, unang sambit kung tayo man ay muling magkikita. Kalakip ay ngiti't saya sayo'y muling igagawad. Ipapalit sa galit at sama ng loob ay aking ilalahad, magpapakumbaba sayo ay aking hangad.
0
Jun 10, 2019
Jun 10, 2019 at 11:09 AM UTC
theivanger
Di Tugma
Hindi alam kung pano sisimulan, nahihirapan itugma ang bawat salita na lumilitaw sa isipan, Ang bawat tunog sa bawat saknong ng bawat kaludtod ay nabibigatan, Ilapat sa mensaheng ibig iparating ng damdaming nagaalinlangan. Oo, hindi ako sanay gumawa ng tula, Itoy dili iba't hindi inaakala, Ngunit aking susubukan, alang alang sa kaibigan, Nanghihinayang sa alaala ng ating samahan, sa isang saglit ay iniwan. Mga pagsubok biglang dumarating, Sa kabagabagan ng buhay at panimdim, saklolo niyaong Dakilang may gawa ang tanging hiling, araw at gabi siyang dalangin. Ako ma'y naguguluhan sa mararamdaman, isip at puso laging nasa kabagabagan, kalungkutan ang nasusumpungan sa bawat araw ng aking kinalalagyan, damdamin ay halintulad sa parisukat, makipot at madilim na kulungan. Kaibagan koy huwag magtanim ng sama ng loob, Sa puso ko'y kalungkutan ang bumabalot, hirap ng pakikibaka sa araw-araw siyang sahod, ng buhay na sa pagsusumakit sa paglilikod, upang sa harap Niya'y magbigay ng lugod. Ala ala ang siyang pumupukaw sa aking loob, huwarang kaibigan ang ipinagkaloob, nagbigay inspirasyon at lakas ng loob, upang maganap tungkuling kaloob, sa Maylalang aking utang na loob. Patawad, unang sambit kung tayo man ay muling magkikita. Kalakip ay ngiti't saya sayo'y muling igagawad. Ipapalit sa galit at sama ng loob ay aking ilalahad, magpapakumbaba sayo ay aking hangad.
Continue reading...
15
Naranasan mo na bang magkaroon ng crush? Siyempre oo! Sino ba naman ang hindi mararanasan iyon? Sabi mga nila, abnormal saw ang walang crush. Minsan sila ang dahilan kung bakit ka nag-aaral ng maayos. Sila ang dahilan kung bakit ka nag-aayos ng buhok, nagpupulbos, pumoporma, at marami pang iba. Siyempre, para saan ba iyon? Para magustuhan ka o kaya ay mapansin. Minsan mga kahit simpleng pagsasabi sa iyo ng crush mo ng "hi" ay halos mabugbog mo na iyong katabi o kaya ang kaibigan mo sa sobrang kilig. Pero minsan, hindi mo maiwasang magselos sa mga ka-close niya. Grabe, di ba? Kahit simpleng crush lang iyon, nagseselos ka pa rin, at minsan dumarating sa time na kailangang mag-move on kahit wala kayong relasyon. Pero paano kapag nalaman mo na may syota pala siya? Kahit crush mo lang, siyempre masakit pa rin. Kasi umasa ka rin naman na sana magustuhan ka niya. Bakit ka umaasa? Dahil nadala ka sa imagination mo, like magiging kayo o liligawan ka niya. Hindi naman lahat ng imagination ay nagkakatotoo. Sabihin naging 30% pwedeng magkatotoo pero 70% pa rin ang imposible. Kaya mga sabi nila, "Expectation is the root of all heartaches." Dapat matuto tayong kpntoplin ang sariling nararamdaman dahil hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin. Ang pag-ibig ay kusang darating dahil bawat tao ay may nakalaang makakasama habangbuhay. Mga bata pa tayo para royan, Hindi pa natin kayang buhayin ang sarili natin. May oras na dapat itabi ang mga pansarili at unahin ang makabubuti.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:42 AM UTC
matabang-utak-ni-ong
Pag-ibig Ng Kabataan ...
Naranasan mo na bang magkaroon ng crush? Siyempre oo! Sino ba naman ang hindi mararanasan iyon? Sabi mga nila, abnormal saw ang walang crush. Minsan sila ang dahilan kung bakit ka nag-aaral ng maayos. Sila ang dahilan kung bakit ka nag-aayos ng buhok, nagpupulbos, pumoporma, at marami pang iba. Siyempre, para saan ba iyon? Para magustuhan ka o kaya ay mapansin. Minsan mga kahit simpleng pagsasabi sa iyo ng crush mo ng "hi" ay halos mabugbog mo na iyong katabi o kaya ang kaibigan mo sa sobrang kilig. Pero minsan, hindi mo maiwasang magselos sa mga ka-close niya. Grabe, di ba? Kahit simpleng crush lang iyon, nagseselos ka pa rin, at minsan dumarating sa time na kailangang mag-move on kahit wala kayong relasyon. Pero paano kapag nalaman mo na may syota pala siya? Kahit crush mo lang, siyempre masakit pa rin. Kasi umasa ka rin naman na sana magustuhan ka niya. Bakit ka umaasa? Dahil nadala ka sa imagination mo, like magiging kayo o liligawan ka niya. Hindi naman lahat ng imagination ay nagkakatotoo. Sabihin naging 30% pwedeng magkatotoo pero 70% pa rin ang imposible. Kaya mga sabi nila, "Expectation is the root of all heartaches." Dapat matuto tayong kpntoplin ang sariling nararamdaman dahil hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin. Ang pag-ibig ay kusang darating dahil bawat tao ay may nakalaang makakasama habangbuhay. Mga bata pa tayo para royan, Hindi pa natin kayang buhayin ang sarili natin. May oras na dapat itabi ang mga pansarili at unahin ang makabubuti.
Continue reading...
12
Alam n'yo ang love, pag-ibig o ano bang tawag n'yo d'yan, kusang 'yang dumarating di nga lang nagsasabi kasi wala 'tong bibig (hayyy naku! naman oh!) Pero ano ba kasi ang true love? O baka kaya'y throw love na naman? (tawa muna bago maging seryoso ang usapan) Ito kasi yun, tama na sana! S'ya na sana! Eh shunga-shunga ka eh! Boy Gago! Lady Gaga! Pinakawalan mo pa. (kaya ayun! iyak iyak na naman ang drama) At napatanga sabay sabing "Sayang!" At wala ka ng magagawa upang maibalik pa ang naudlot na love story n'yo. (wag mo nang ipagkaila, tama ako noh?) Nakakasawa rin naman pakinggan ang mga hinaing n'yo! Wala kaming hearing aid, bespren n'yo lang kami! (ano ba, tama na kasi! kasalanan mo rin yan!) Puro pait at pighati na lamang ba? Kaya ang isa sa inyo naging PEANUT BITTER na! (nakakasawa talaga, talagang talagang talaga!) Kaya eto na nga'ng advice ko sa inyo... Sabi kasi nila... Ang love ay parang daw isang itlog... 'Pag hinigpitan mo ang hawak, mababasag... Pero 'pag maluwag naman, mahuhulog lang at mababasag din... kaya dapat tama lang... Yung alam n'yong akma lang sa eksena... Kaya eto ako ngayon, malungkot at nanggiginaw ang puso... (hahahaist...) Kaya bago matapos 'tong tula ko, magtatanong muna ako... Sino bang may gustong humawak ng itlog ko?
0
Nov 11, 2012
Nov 11, 2012 at 12:32 PM UTC
jkpoetry
Itlog
Alam n'yo ang love, pag-ibig o ano bang tawag n'yo d'yan, kusang 'yang dumarating di nga lang nagsasabi kasi wala 'tong bibig (hayyy naku! naman oh!) Pero ano ba kasi ang true love? O baka kaya'y throw love na naman? (tawa muna bago maging seryoso ang usapan) Ito kasi yun, tama na sana! S'ya na sana! Eh shunga-shunga ka eh! Boy Gago! Lady Gaga! Pinakawalan mo pa. (kaya ayun! iyak iyak na naman ang drama) At napatanga sabay sabing "Sayang!" At wala ka ng magagawa upang maibalik pa ang naudlot na love story n'yo. (wag mo nang ipagkaila, tama ako noh?) Nakakasawa rin naman pakinggan ang mga hinaing n'yo! Wala kaming hearing aid, bespren n'yo lang kami! (ano ba, tama na kasi! kasalanan mo rin yan!) Puro pait at pighati na lamang ba? Kaya ang isa sa inyo naging PEANUT BITTER na! (nakakasawa talaga, talagang talagang talaga!) Kaya eto na nga'ng advice ko sa inyo... Sabi kasi nila... Ang love ay parang daw isang itlog... 'Pag hinigpitan mo ang hawak, mababasag... Pero 'pag maluwag naman, mahuhulog lang at mababasag din... kaya dapat tama lang... Yung alam n'yong akma lang sa eksena... Kaya eto ako ngayon, malungkot at nanggiginaw ang puso... (hahahaist...) Kaya bago matapos 'tong tula ko, magtatanong muna ako... Sino bang may gustong humawak ng itlog ko?
Continue reading...
42
Lumilipas ang araw, dumarating ang gabi Di ko namamalayang malapit na ang sandali; Ang araw na malapit na ang pagdating Sa pag-alis ko, saan kaya ako makakatating? Malayo man, hindi ko pa alam kung saan dapat puntahan Ang ninanais ko parang mailap na naman; Gusto kong marinig kung ano ang desisyon O kahit ano man ang kanilang opinyon. Maaalala ko sila kahit saan pa ako mapunta Sila yung mga taong nagpakita sa akin ng pagpapahalaga; Hindi madaling kalimutan ang mga taong ganoon Walang halong plastik ang pinakikita nila mula noon. Malapit na.. kahit di ko pa iyon hintayin Darating na yung panahon na ang isang lugar akin ng lilisanin; Mga kasama, kaibigan, hindi ko makakalimutan Isang muling pagpapaalam mula sa isang lilisan.
0
Oct 9, 2011
Oct 9, 2011 at 11:05 AM UTC
charm-yap
Malapit na ..
Lumilipas ang araw, dumarating ang gabi Di ko namamalayang malapit na ang sandali; Ang araw na malapit na ang pagdating Sa pag-alis ko, saan kaya ako makakatating? Malayo man, hindi ko pa alam kung saan dapat puntahan Ang ninanais ko parang mailap na naman; Gusto kong marinig kung ano ang desisyon O kahit ano man ang kanilang opinyon. Maaalala ko sila kahit saan pa ako mapunta Sila yung mga taong nagpakita sa akin ng pagpapahalaga; Hindi madaling kalimutan ang mga taong ganoon Walang halong plastik ang pinakikita nila mula noon. Malapit na.. kahit di ko pa iyon hintayin Darating na yung panahon na ang isang lugar akin ng lilisanin; Mga kasama, kaibigan, hindi ko makakalimutan Isang muling pagpapaalam mula sa isang lilisan.
Continue reading...
16
Nag-iisa ako habang pilit kinikubli ang pighati, Na sa'king puso'y mananatili. Ako'y nalulumbay ngunit pilit na ngumingiti, upang hindi nila makita ang lihim kong pagtangi. Aking itinago ang lihim kong pagtingin sa iyo, sapaggkat ayokong ako'y iwasan mo. Ako'y kuntento na lamang sa ganito, kumpleto na ang araw masilayan lang ang mga ngiti mo. Dumarating sa punto na gusto kong sayo'y magtapat. Pinapangarap na mga labi nati'y minsang maglapat, ngunit alam kong hindi ito dapat, sapagkat ayoko ang samahan nati'y biglang magkalamat. Itatago ko na lamang ang aking tunay na nararamdaman. Ayos lang sa'akin kahit ako pa'y mahirapan. Wag lang matapos ang ating pagkakaibigan. Mahal ko alam ko, ika'y hanggang panaginip na lang "At bago ko makalimutan Hindi mo parin ako maiintindihan Kahit ika'y akin ng sinabihan Ako ay nanaginip nanaman."
0
Apr 22, 2016
Apr 22, 2016 at 12:31 PM UTC
biyangkally
Panaginip
Nag-iisa ako habang pilit kinikubli ang pighati, Na sa'king puso'y mananatili. Ako'y nalulumbay ngunit pilit na ngumingiti, upang hindi nila makita ang lihim kong pagtangi. Aking itinago ang lihim kong pagtingin sa iyo, sapaggkat ayokong ako'y iwasan mo. Ako'y kuntento na lamang sa ganito, kumpleto na ang araw masilayan lang ang mga ngiti mo. Dumarating sa punto na gusto kong sayo'y magtapat. Pinapangarap na mga labi nati'y minsang maglapat, ngunit alam kong hindi ito dapat, sapagkat ayoko ang samahan nati'y biglang magkalamat. Itatago ko na lamang ang aking tunay na nararamdaman. Ayos lang sa'akin kahit ako pa'y mahirapan. Wag lang matapos ang ating pagkakaibigan. Mahal ko alam ko, ika'y hanggang panaginip na lang "At bago ko makalimutan Hindi mo parin ako maiintindihan Kahit ika'y akin ng sinabihan Ako ay nanaginip nanaman."
Continue reading...
20
Kay sarap titigan ng langit, Habang unti-unting bumababa ang araw, Siya namang paglabas ng buwan, Kasama ang mga libo-libong bituin, Tuwing dumarating ang takipsilim, Ika'y aking naaalala, Ang mga matang kumikislap sa dilim, At ang iyong ngiting nakakahumaling, Ang takipsilim daw ang pagtatapos, Ng bawat araw na ating nalalasap, Sa t'wing tumutunog na ang batingaw, Isang araw nanaman ang pumanaw. Sa tuwing lumulubog ang araw, Ikaw ang aking natatanaw, Bawat araw ay ikaw, Ang aking iniisip.
0
Jun 2, 2016
Jun 2, 2016 at 9:52 PM UTC
edgar-allan-manuel-javier
Takipsilim♥
Kay sarap titigan ng langit, Habang unti-unting bumababa ang araw, Siya namang paglabas ng buwan, Kasama ang mga libo-libong bituin, Tuwing dumarating ang takipsilim, Ika'y aking naaalala, Ang mga matang kumikislap sa dilim, At ang iyong ngiting nakakahumaling, Ang takipsilim daw ang pagtatapos, Ng bawat araw na ating nalalasap, Sa t'wing tumutunog na ang batingaw, Isang araw nanaman ang pumanaw. Sa tuwing lumulubog ang araw, Ikaw ang aking natatanaw, Bawat araw ay ikaw, Ang aking iniisip.
Continue reading...
16
Alam mo bang gising pa ako hanggang ngayon Nagbibilang ng mga taon Kung ilang beses kitang makikita na umaalis at dumarating Kung ilang beses kong isusulat ang mga pangarap nating tutuparin Isa, dalawa, lima o labing-isa Paulit-ulit na muling pagkikita Nasasabik, nalulumbay, maligaya at malungkot Ilang beses sa isang taon na mamaluktot Isa, dalawa, lima, labing-tatlo Nakatanaw sa langit, sa dagat, sa mundo Pabalik-balik ang isip sa mga sandaling naririto Maghihintay paulit-ulit, kahit sampu o labing-walo Aalis, aasa, darating, maliligayahan Ihahanda ang damdamin sa walang kasiguraduhan Ikaw, ako, tayo Ang magdidikta sa mundo Kung saan, paano at sino pero hindi ang kailan Kung bakit, kanino, pero hindi ang dahilan Ikaw, ako, tayo Ang magsasabi sa mundo Na ikaw at ako ang pipili sa isa't-isa Tayo ang hahawak, hindi ang tadhana Sa simula, gitna, dulo at pahabol na kapitulo Ikaw lang at ako ang magsasabi sa mundo Na araw-araw akong maghihintay Sa pagsikat man o paglubog ng araw Na taon-taon akong aasang babalik Ang dahilan kung bakit patuloy na umiibig Hindi isa, hindi dalawa, hindi dalawampu't walo Kundi paulit-ulit hanggang tayo na sa dulo
0
Oct 10, 2015
Oct 10, 2015 at 2:53 PM UTC
aira-g-manalo
Paulit-ulit
Alam mo bang gising pa ako hanggang ngayon Nagbibilang ng mga taon Kung ilang beses kitang makikita na umaalis at dumarating Kung ilang beses kong isusulat ang mga pangarap nating tutuparin Isa, dalawa, lima o labing-isa Paulit-ulit na muling pagkikita Nasasabik, nalulumbay, maligaya at malungkot Ilang beses sa isang taon na mamaluktot Isa, dalawa, lima, labing-tatlo Nakatanaw sa langit, sa dagat, sa mundo Pabalik-balik ang isip sa mga sandaling naririto Maghihintay paulit-ulit, kahit sampu o labing-walo Aalis, aasa, darating, maliligayahan Ihahanda ang damdamin sa walang kasiguraduhan Ikaw, ako, tayo Ang magdidikta sa mundo Kung saan, paano at sino pero hindi ang kailan Kung bakit, kanino, pero hindi ang dahilan Ikaw, ako, tayo Ang magsasabi sa mundo Na ikaw at ako ang pipili sa isa't-isa Tayo ang hahawak, hindi ang tadhana Sa simula, gitna, dulo at pahabol na kapitulo Ikaw lang at ako ang magsasabi sa mundo Na araw-araw akong maghihintay Sa pagsikat man o paglubog ng araw Na taon-taon akong aasang babalik Ang dahilan kung bakit patuloy na umiibig Hindi isa, hindi dalawa, hindi dalawampu't walo Kundi paulit-ulit hanggang tayo na sa dulo
Continue reading...
30
📝SIMPLENG MAKATA LDR man ang ating relasyon Cellphone man ang ating komunikasyon Hindi ako gagawa ng isang rason Para masira ang ating pundasyon Pangako sayo di mapapako Na hindi ako magbabago Wag kalang mawala sa buhay ko Kasi ikaw ang dahilan ko Sa pagiging masaya ko Sa pagiging malakas ko At nilalabanan ang dumarating na pagsubok dito sa ating mundo Magiging matatag ako Para lang sayo Kasi ikaw ang dahilan ng pag ikot ng mundo ko Kasi ikaw ang bagay na di kayang tumbasan ng pera Di kayang higitan ng kahit anong magaganda Kasi ikaw ang bituin Na mahirap sungkitin Ikaw ang taong mamahalin Na di kayang bilhin Na ngayo’y na sa akin Na aking pag iingatan Na poprotektahan Sa oras nang kagipitan Kaya sana ganun ka din Tapat ka rin Sa akin Kasi ako’y ganun din Alam kong darating din Ang tamang panahon Na tayong dalawa’y pagtatagpuin Landas ay pag iisahin Oras ay paghihintuin Ang pag ikot ng mundo’y patitigilin Para lang tayong dalawa’y pagsamahin Kaya tiwala’y wag nating alisin Nang sa ganun Di tayo mauwi sa hiwalayan. #ManunulatPh.
0
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 12:29 AM UTC
NBIhave3
LDR
📝SIMPLENG MAKATA LDR man ang ating relasyon Cellphone man ang ating komunikasyon Hindi ako gagawa ng isang rason Para masira ang ating pundasyon Pangako sayo di mapapako Na hindi ako magbabago Wag kalang mawala sa buhay ko Kasi ikaw ang dahilan ko Sa pagiging masaya ko Sa pagiging malakas ko At nilalabanan ang dumarating na pagsubok dito sa ating mundo Magiging matatag ako Para lang sayo Kasi ikaw ang dahilan ng pag ikot ng mundo ko Kasi ikaw ang bagay na di kayang tumbasan ng pera Di kayang higitan ng kahit anong magaganda Kasi ikaw ang bituin Na mahirap sungkitin Ikaw ang taong mamahalin Na di kayang bilhin Na ngayo’y na sa akin Na aking pag iingatan Na poprotektahan Sa oras nang kagipitan Kaya sana ganun ka din Tapat ka rin Sa akin Kasi ako’y ganun din Alam kong darating din Ang tamang panahon Na tayong dalawa’y pagtatagpuin Landas ay pag iisahin Oras ay paghihintuin Ang pag ikot ng mundo’y patitigilin Para lang tayong dalawa’y pagsamahin Kaya tiwala’y wag nating alisin Nang sa ganun Di tayo mauwi sa hiwalayan. #ManunulatPh.
Continue reading...
40
Pinipigilan ako ng pagprotekta sa'yo Na lambingin ka tuwing maaalala kita Gusto kitang kausapin sa tuwing namimiss kita Pero hindi ko pwedeng gawin dahil baka awayin ka n'ya Tinuturuan kitang kalimutan ako Paunti-unti at nasasaktan ako Pero paunti-unti 'ring nadudurog ang puso ko Tuwing ginagawa kong tanggalin ako sa sistema mo Gusto kong makalimutan mo ako At lumayo sa'yo ng di mo nalalaman Umalis ng walang paalam Kahit masakit, 'pag talagang kailangan Isipin ka sa buong magdamag Ang tanging pwede kong gawin Dahil hindi kita maaaring lambingin At sabi ng konsensya ko'y huwag Aalis ako mahal sa panahong hindi mo iisiping mawawala na ako Sa panahong masaya ka at maayos ka Aalis akong hindi nagpapaalam At hindi mo nalalaman Masanay ka ng hindi ako dumarating Sa ating tagpuan, sa ating pinag-usapan Hindi mo na ako dapat hintayin Sapagkat ako nama'y aalis din Kapag hindi na ako sumisipot Sa tagpuang sa akin ay ipinaabot Masanay ka na mahal Baka saglit na lang at 'di na magtagal Dahil ang labis na pagmamahal ko sayo'y bawal Kahit gusto kong makasama ka ng napakatagal Lahat ng alaala **** meron ako Ang laging nasa puso't isip ko 'Pag nalagot na ang hininga ko Doon magtatapos ang lahat ng ito.
0
Aug 30, 2017
Aug 30, 2017 at 5:09 AM UTC
myONE
Mahal ko, aalis na ako...
Pinipigilan ako ng pagprotekta sa'yo Na lambingin ka tuwing maaalala kita Gusto kitang kausapin sa tuwing namimiss kita Pero hindi ko pwedeng gawin dahil baka awayin ka n'ya Tinuturuan kitang kalimutan ako Paunti-unti at nasasaktan ako Pero paunti-unti 'ring nadudurog ang puso ko Tuwing ginagawa kong tanggalin ako sa sistema mo Gusto kong makalimutan mo ako At lumayo sa'yo ng di mo nalalaman Umalis ng walang paalam Kahit masakit, 'pag talagang kailangan Isipin ka sa buong magdamag Ang tanging pwede kong gawin Dahil hindi kita maaaring lambingin At sabi ng konsensya ko'y huwag Aalis ako mahal sa panahong hindi mo iisiping mawawala na ako Sa panahong masaya ka at maayos ka Aalis akong hindi nagpapaalam At hindi mo nalalaman Masanay ka ng hindi ako dumarating Sa ating tagpuan, sa ating pinag-usapan Hindi mo na ako dapat hintayin Sapagkat ako nama'y aalis din Kapag hindi na ako sumisipot Sa tagpuang sa akin ay ipinaabot Masanay ka na mahal Baka saglit na lang at 'di na magtagal Dahil ang labis na pagmamahal ko sayo'y bawal Kahit gusto kong makasama ka ng napakatagal Lahat ng alaala **** meron ako Ang laging nasa puso't isip ko 'Pag nalagot na ang hininga ko Doon magtatapos ang lahat ng ito.
Continue reading...
34
Sa simula't sapol, sa kuwento lamang ng matatanda, sa pelikula at mga takilya doon lamang ako nag-papaniwala. Talastas ng isipan, hindi ito makatotohanan. Ngunit sa likod ng aking isipan, naroon ang munting katanungan. Totoo nga ba o sadyang kathang isip lamang? Hindi nag-papaniwala, hanggang sa hindi ito nakikita. Pagkaka-tanda ko'y minsan akong humiling at matulin naman itong dumating. Hindi makapaniwala, halos nanlaki aking mga mata, isang diwata tugon na mula puso, di mawari, napalukso ito sa tuwa. Tila inagaw **** lahat ng liwanag at sa likuran mo'y napakalibot. Dumarating ka mula sa mga ulap at pagdaka'y isang binibini, tumambad at sa akin ay pumukaw. Tunay at totoo pala ang Diwata, at yun nga ay ikaw! Diwata ka sa aking paningin, ano pa ba ang aking hiling? Minsan ako nangarap at nanalangin, sana may enkantadang handang magpa-angkin. Nakakatunaw ka sa mata, pagkat walang kasing tulad ng iyong Ganda. Di masambitla, mga salita ko'y ayaw ngang lumabas sa kanilang mga lungga, kaya narito na muna ang aking tula. Ano pa't pupurihin na lamang muna kitang pansamantala, ililihim na muna ang mga kataga at sa aking mga mata ko na lamang muna mababasa. Diwata ka sa aking paningin. Pananambitam, dalangin at hiling na sa munti kong paraiso, sana'y doon mo piliing manahan, gawin **** iyong engkantadia at handang pasakop sa lahat ng iyong kagustuhan at nasa. ...Handang paalipin at magsilbi, basta't ikaw ang siyang laging aking kapiling...."
0
Feb 28, 2020
Feb 28, 2020 at 2:06 AM UTC
jon-jubail-b-aquino
Diwata
Sa simula't sapol, sa kuwento lamang ng matatanda, sa pelikula at mga takilya doon lamang ako nag-papaniwala. Talastas ng isipan, hindi ito makatotohanan. Ngunit sa likod ng aking isipan, naroon ang munting katanungan. Totoo nga ba o sadyang kathang isip lamang? Hindi nag-papaniwala, hanggang sa hindi ito nakikita. Pagkaka-tanda ko'y minsan akong humiling at matulin naman itong dumating. Hindi makapaniwala, halos nanlaki aking mga mata, isang diwata tugon na mula puso, di mawari, napalukso ito sa tuwa. Tila inagaw **** lahat ng liwanag at sa likuran mo'y napakalibot. Dumarating ka mula sa mga ulap at pagdaka'y isang binibini, tumambad at sa akin ay pumukaw. Tunay at totoo pala ang Diwata, at yun nga ay ikaw! Diwata ka sa aking paningin, ano pa ba ang aking hiling? Minsan ako nangarap at nanalangin, sana may enkantadang handang magpa-angkin. Nakakatunaw ka sa mata, pagkat walang kasing tulad ng iyong Ganda. Di masambitla, mga salita ko'y ayaw ngang lumabas sa kanilang mga lungga, kaya narito na muna ang aking tula. Ano pa't pupurihin na lamang muna kitang pansamantala, ililihim na muna ang mga kataga at sa aking mga mata ko na lamang muna mababasa. Diwata ka sa aking paningin. Pananambitam, dalangin at hiling na sa munti kong paraiso, sana'y doon mo piliing manahan, gawin **** iyong engkantadia at handang pasakop sa lahat ng iyong kagustuhan at nasa. ...Handang paalipin at magsilbi, basta't ikaw ang siyang laging aking kapiling...."
Continue reading...
66
sa twing dumarating aking napapansin pasulyap **** tingin habang paparating hindi ko na malaman ang aking gagawin baka himatayin sa bigla **** pagtingin ikay magdahan dahan baka di na mapigilan puso'y nilalabanan upang di mo to malaman pintig ng pulso ko isandaan bawat segundo gnyan kadeds sayo o diba ang gwpo mo? di ko rin tlga malaman bakit ka natipuhan kahit sinasabihan marami jan, wag na yan kung itoy malaman wag mo sanang iiwasan ikaw ang kaligayahan wag mo sanang tuldukan
0
Mar 8, 2011
Mar 8, 2011 at 2:49 AM UTC
maps
KRAS
sa twing dumarating aking napapansin pasulyap **** tingin habang paparating hindi ko na malaman ang aking gagawin baka himatayin sa bigla **** pagtingin ikay magdahan dahan baka di na mapigilan puso'y nilalabanan upang di mo to malaman pintig ng pulso ko isandaan bawat segundo gnyan kadeds sayo o diba ang gwpo mo? di ko rin tlga malaman bakit ka natipuhan kahit sinasabihan marami jan, wag na yan kung itoy malaman wag mo sanang iiwasan ikaw ang kaligayahan wag mo sanang tuldukan
Continue reading...
24
Nais kong humimlay ang tibok ng puso sa saliw ng taludturan Subalit pipi ang mga daliri sa pagdiin sa tipaan. Mga hikbi’y nalulunod sa naiwang bakas naghihingalong daing kalungkutang di-matawaran Para na kitang anak, at maraming salamat Itinuring mo akong tila pangalawang tatay mo rin At sa wika ng sabong, sa lalawigan nating alamat hindi ka na tatyaw, kundi mahusay na talisayin Narating mo ang rurok At iyong hinawakan ang mga alapaap ng iyong malaon nang pangarap Sa musmos **** puso namulaklak ang maliwanag Sa isip na pinagpala nagbunga ng pang-unawa, karunungan at syensya’y para sa madla, ipamahaging parang kawanggawa. Hinahanap ka ng mga kabag na kinatakutan ng iba ngunit iyong kinilala’t niyakap: “Nasaan na si Kuya namin? Bakit di pa dumarating? Tutubusin niya kaming pawa sa panganib ng pagkasira.” Naghihintay mga bundok at gubat May luklukan pa sa yungib kung saan namamahinga ang malayang pangkat. Subalit tahimik, walang sumasagot . . . Puyat ka sa magdamag ng buhay **** makulay at tampok. Hindi ka sumasagot - Naabot mo na pala ang tugatog. Magkaganun man, malayo pa ang layunin Kami’y tutuloy pa sa ating lakbayin Paalam kasama, kaibigan namin. Mga aral na naiwan, laging aalalahanin.
0
Dec 11, 2018
Dec 11, 2018 at 2:25 AM UTC
JunLit
Paghimlay
Nais kong humimlay ang tibok ng puso sa saliw ng taludturan Subalit pipi ang mga daliri sa pagdiin sa tipaan. Mga hikbi’y nalulunod sa naiwang bakas naghihingalong daing kalungkutang di-matawaran Para na kitang anak, at maraming salamat Itinuring mo akong tila pangalawang tatay mo rin At sa wika ng sabong, sa lalawigan nating alamat hindi ka na tatyaw, kundi mahusay na talisayin Narating mo ang rurok At iyong hinawakan ang mga alapaap ng iyong malaon nang pangarap Sa musmos **** puso namulaklak ang maliwanag Sa isip na pinagpala nagbunga ng pang-unawa, karunungan at syensya’y para sa madla, ipamahaging parang kawanggawa. Hinahanap ka ng mga kabag na kinatakutan ng iba ngunit iyong kinilala’t niyakap: “Nasaan na si Kuya namin? Bakit di pa dumarating? Tutubusin niya kaming pawa sa panganib ng pagkasira.” Naghihintay mga bundok at gubat May luklukan pa sa yungib kung saan namamahinga ang malayang pangkat. Subalit tahimik, walang sumasagot . . . Puyat ka sa magdamag ng buhay **** makulay at tampok. Hindi ka sumasagot - Naabot mo na pala ang tugatog. Magkaganun man, malayo pa ang layunin Kami’y tutuloy pa sa ating lakbayin Paalam kasama, kaibigan namin. Mga aral na naiwan, laging aalalahanin.
Continue reading...
41
Sa pagsapit ng dapit-hapon Binabati ng kalangitan Ang dumarating na buwan At paalis na araw Nabatid ng aking isip Patapos na ulit Ang sumapit na maghapon Nawa'y dapat na magpahinga Ngunit sa buhay ngayon Hindi na matanto kung Dapat ba, nararapat ba O may karapatan pa ba Makaramdam Magpahinga Makahinga Mag-isip Kahit ano pa man ang Nangyari, naganap, naramdaman Kailangan pa rin natin bigyan Ng oras ang ating mga sarili Sapagka't hindi ito isang Kagustuhan lamang Kundi ito ay isang kailangan Kailangan ng lahat
0
Mar 8, 2020
Mar 8, 2020 at 6:03 AM UTC
PearlyChelle
Sunset | Dapit-hapon
Sa pagsapit ng dapit-hapon Binabati ng kalangitan Ang dumarating na buwan At paalis na araw Nabatid ng aking isip Patapos na ulit Ang sumapit na maghapon Nawa'y dapat na magpahinga Ngunit sa buhay ngayon Hindi na matanto kung Dapat ba, nararapat ba O may karapatan pa ba Makaramdam Magpahinga Makahinga Mag-isip Kahit ano pa man ang Nangyari, naganap, naramdaman Kailangan pa rin natin bigyan Ng oras ang ating mga sarili Sapagka't hindi ito isang Kagustuhan lamang Kundi ito ay isang kailangan Kailangan ng lahat
Continue reading...
24
nalulungkot ka dahil sa kanyang pagkawala, ganyan talaga ang buhay lahat nang dumarating ay kailangan din umalis sa takdang panahon. lahat ng simula ay may katapat na wakas, gaano man kahaba ang landas ito'y may hangganan din. hindi mo dapat na isara ang pinto ng buhay mo. ang gabi ay laging may umaga, sa dulo ng kirot ay may ginhawa. matutuyo rin ang luha mo, sa isang sulyap at isang ngiti ay magagawa mo'ng harapin ang ngayon at ang bukas. hindi ka nag-iisa at hindi ka mag-iisa, lumingon ka lang sa tabi mo at makikita mo ako isang tawag mo lang at darating ako.
0
Dec 11, 2017
Dec 11, 2017 at 1:52 AM UTC
makabagongmakata69
MOVE ON
nalulungkot ka dahil sa kanyang pagkawala, ganyan talaga ang buhay lahat nang dumarating ay kailangan din umalis sa takdang panahon. lahat ng simula ay may katapat na wakas, gaano man kahaba ang landas ito'y may hangganan din. hindi mo dapat na isara ang pinto ng buhay mo. ang gabi ay laging may umaga, sa dulo ng kirot ay may ginhawa. matutuyo rin ang luha mo, sa isang sulyap at isang ngiti ay magagawa mo'ng harapin ang ngayon at ang bukas. hindi ka nag-iisa at hindi ka mag-iisa, lumingon ka lang sa tabi mo at makikita mo ako isang tawag mo lang at darating ako.
Continue reading...
14
Ako ay mandirigma sa ibabaw ng lupa Ang kalasag at baluti ko ay di nila makita Ang aking pananggalan ay di magigiba At ang aking tabak ay may talim na magkabila Ako'y walang tigil sa pakikidigma Sa mga kaaway na walang habas kung gumiba Ng mga templong ang nais sa kaligayahan ay humiga Mga templong di alam ang pakikidigma Mga kalabang hindi mo nga makikita Ngunit nasa harapan kung sarili ang nakikita Hindi na siguro bago ang ganitong balita Na ang kalaban sa harap ng salamin mo lang makikita Dumarating ang araw na ako'y nadarapa At ang palakol ay nakatutok sa katawan ko'ng nakahiga Ngunit Ikaw ang pananggalan ko'ng di nga magigiba Inaahon mo ako upang alisin ang putik sa pagkadapa. -JGA
0
Aug 12, 2021
Aug 12, 2021 at 9:12 PM UTC
pusang-tahimik
Mandirigma
Ako ay mandirigma sa ibabaw ng lupa Ang kalasag at baluti ko ay di nila makita Ang aking pananggalan ay di magigiba At ang aking tabak ay may talim na magkabila Ako'y walang tigil sa pakikidigma Sa mga kaaway na walang habas kung gumiba Ng mga templong ang nais sa kaligayahan ay humiga Mga templong di alam ang pakikidigma Mga kalabang hindi mo nga makikita Ngunit nasa harapan kung sarili ang nakikita Hindi na siguro bago ang ganitong balita Na ang kalaban sa harap ng salamin mo lang makikita Dumarating ang araw na ako'y nadarapa At ang palakol ay nakatutok sa katawan ko'ng nakahiga Ngunit Ikaw ang pananggalan ko'ng di nga magigiba Inaahon mo ako upang alisin ang putik sa pagkadapa. -JGA
Continue reading...
17
Nahulog sa unang pagkakataon Saya ang tanging nararamdaman Sabik sa bawat araw na dumarating Nagaabang sa iyong pagdating Kaba ang dumadaloy saakin Pag akoy iyong nahuling nakatingin Bigla akong na papraning Hindi malaman kung ano ang gagawin Ganito ang aking nararamdaman Ang mahulog sa unang pagkakataon Saya at kaba ang tanging kasama sama Dahil hindi kayang ipagtapat saiyo sinta Dahil mas masaya Ang ganitong nadarama Nang di ka lumayo at mawala Baka magdulot lamang ng lungkot sa mata
0
Sep 14, 2017
Sep 14, 2017 at 9:21 AM UTC
ako2emil
FIRST LOVE
Nahulog sa unang pagkakataon Saya ang tanging nararamdaman Sabik sa bawat araw na dumarating Nagaabang sa iyong pagdating Kaba ang dumadaloy saakin Pag akoy iyong nahuling nakatingin Bigla akong na papraning Hindi malaman kung ano ang gagawin Ganito ang aking nararamdaman Ang mahulog sa unang pagkakataon Saya at kaba ang tanging kasama sama Dahil hindi kayang ipagtapat saiyo sinta Dahil mas masaya Ang ganitong nadarama Nang di ka lumayo at mawala Baka magdulot lamang ng lungkot sa mata
Continue reading...
16
Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Gusto kong ibaling ang pagtingin ko sa iba, Pero bakit kahit na pilitin kong okupahin ang malaking parte ng oras para kalimutan ka, Hindi ko mapanindigan? Bakit patuloy ka pa ring bumabalik at nangungulit sa isipan; Kung alam mo namang madalas akong umaaasang baka sakali, May maganda tayong patutunguhan? Paano ko magagawang makalayo sa lungkot, Kung simpleng alaala mo,hindi ko magawang malimot? Dumarating ka sa oras ng katahimikan— Dumadalaw sa mga panahon ng pag-iisa, Dinadamayan ang sakit ng luhaan kong mata; Bumabalik-balik at sumisilip-silip, para iparamdam ang presensiya ng pag-ibig na kailanma'y hindi masusuklian~ Gusto kitang isayaw ng mabagal, Sa saliw ng paborito kong musika, Sa tugtog na gigising sa'kin, magpapa-alala: •Pagmamay-ari ka ng iba, Gusto kitang isayaw ng mabagal— Hanggang sa hindi matapos na tugtugin; Hanggang sa magawa ko ng pilitin, ang tadhana~ Na ibigay ka nalang sa akin, Gusto kita ng isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Tama na. Husto na. Gustuhin ko man na mapasa'kin ka, Wala akong magagawa. Kaya sige. Tatanawin nalang kita. Hihiling na sana minsan, maisayaw kita— Sa saliw ng paborito kong musika; Sa tugtog na patuloy sa'king magpapa-alala, Kaibigan lang dapat kita At pagmamay-ari ka ng iba. Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Hindi magbabago kahit nakatadhana ka sa iba.
0
Dec 4, 2019
Dec 4, 2019 at 10:23 PM UTC
ChameleonInk
#82
Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Gusto kong ibaling ang pagtingin ko sa iba, Pero bakit kahit na pilitin kong okupahin ang malaking parte ng oras para kalimutan ka, Hindi ko mapanindigan? Bakit patuloy ka pa ring bumabalik at nangungulit sa isipan; Kung alam mo namang madalas akong umaaasang baka sakali, May maganda tayong patutunguhan? Paano ko magagawang makalayo sa lungkot, Kung simpleng alaala mo,hindi ko magawang malimot? Dumarating ka sa oras ng katahimikan— Dumadalaw sa mga panahon ng pag-iisa, Dinadamayan ang sakit ng luhaan kong mata; Bumabalik-balik at sumisilip-silip, para iparamdam ang presensiya ng pag-ibig na kailanma'y hindi masusuklian~ Gusto kitang isayaw ng mabagal, Sa saliw ng paborito kong musika, Sa tugtog na gigising sa'kin, magpapa-alala: •Pagmamay-ari ka ng iba, Gusto kitang isayaw ng mabagal— Hanggang sa hindi matapos na tugtugin; Hanggang sa magawa ko ng pilitin, ang tadhana~ Na ibigay ka nalang sa akin, Gusto kita ng isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Tama na. Husto na. Gustuhin ko man na mapasa'kin ka, Wala akong magagawa. Kaya sige. Tatanawin nalang kita. Hihiling na sana minsan, maisayaw kita— Sa saliw ng paborito kong musika; Sa tugtog na patuloy sa'king magpapa-alala, Kaibigan lang dapat kita At pagmamay-ari ka ng iba. Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Hindi magbabago kahit nakatadhana ka sa iba.
Continue reading...
46
patak ng ulan sumasabay sa ihip ng hangin panahon na hindi mo inaasahan mga pangyayaring bigla na lang dumarating sa ulap na nangingiusap ang tanging alam ay kung ano ang laman ng nararamdaman puso ba ang paiiralin o ang utak na nangingibabaw mga pinagdaanan **** karanasan ito ba ay magsisilbing liwanag sa kalagitnaan ng dilim? o hanggang dito na lang ba sa paghahanap ng kapalaran sa buhay, na parang kay tagal mo man itong inaasam-asam na makamit muli tagumpay ang matitikman sa mga labing nag uuumapaw sa kasiyahan at sa busilak **** puso na kay lambot pa ng isang monay na hindi mapapantayan ng kung ano mang yaman na hindi matutumbasan ng kung ano-anong bagay ikaw ay bukid tanging yaman tapat at totoo sa sariling bayan huwag **** kalilimutan ang iyong kinagisnan
0
Oct 8, 2018
Oct 8, 2018 at 7:02 PM UTC
jerelii
ang iyong kinagisnan
patak ng ulan sumasabay sa ihip ng hangin panahon na hindi mo inaasahan mga pangyayaring bigla na lang dumarating sa ulap na nangingiusap ang tanging alam ay kung ano ang laman ng nararamdaman puso ba ang paiiralin o ang utak na nangingibabaw mga pinagdaanan **** karanasan ito ba ay magsisilbing liwanag sa kalagitnaan ng dilim? o hanggang dito na lang ba sa paghahanap ng kapalaran sa buhay, na parang kay tagal mo man itong inaasam-asam na makamit muli tagumpay ang matitikman sa mga labing nag uuumapaw sa kasiyahan at sa busilak **** puso na kay lambot pa ng isang monay na hindi mapapantayan ng kung ano mang yaman na hindi matutumbasan ng kung ano-anong bagay ikaw ay bukid tanging yaman tapat at totoo sa sariling bayan huwag **** kalilimutan ang iyong kinagisnan
Continue reading...
30
Hindi akin, Hindi rin iyo, Walang nagmamay-ari, Ng mga sandaling ito. Sapagkat mga ito'y di nagtatagal, Ang mga ito'y panandalian lamang, Ang pait at tamis, di nananatili, Dahil ang bawat segundong dumadaan ay hiram na sandali. Ano bang magagawa ko sa mga hiram na sandali? Kailan susunggaban? Kailan magtitimpi? Subalit puso ko'y tila nagmamadali, Tuwing dumarating, mga hiram na sandali.
0
Jan 29, 2018
Jan 29, 2018 at 6:47 AM UTC
taltoy
Hiram
Hindi akin, Hindi rin iyo, Walang nagmamay-ari, Ng mga sandaling ito. Sapagkat mga ito'y di nagtatagal, Ang mga ito'y panandalian lamang, Ang pait at tamis, di nananatili, Dahil ang bawat segundong dumadaan ay hiram na sandali. Ano bang magagawa ko sa mga hiram na sandali? Kailan susunggaban? Kailan magtitimpi? Subalit puso ko'y tila nagmamadali, Tuwing dumarating, mga hiram na sandali.
Continue reading...
12