"pagpanaw" poems
Walang nagtatagal sa mundo
Sapagkat hamak lamang ang mga tao
Lahat ay dumaraan sa pagiging bata
Hanggang sa maging kulubot na ang mga mukha
Hinang hina na ang katawan at hindi na makapagsalita.
Sa edad na walumpu't dalawa,
Kinuha na ng Panginoon ang iyong lakas at kaluluwa.
Ang pagmamahal mo sa aming mga apo
Higit pa sa pagmamahal na naibigay namin sa iyo.
Walang makakatumbas sa mga sakripisyo mo
Dahil inuuna mo ang kapakanan ng iba.
Hindi ka nagsasawa na mahalin kaming iyong pamilya
Ikaw ay mabuting kapatid, asawa at ama
Hindi ka malilimutan ni Lola.
Hilam na ang mga mata sa pag-iyak
Habang nasisilayan kang nakahiga
Hindi na sa kama kundi sa kabaong na parihaba
Na nakapikit ang mga mata.
Kasabay ng pagpanaw ng iyong alagang pusa
Ang siya namang iyong pagkawala.
Mga larawan mo'y hindi itatapon
Bitbit pa rin ang alaala na iniwan ng kahapon.
Taon lamang ang lumilipas
Ngunit ang mga alaala mo'y hindi kumukupas
Sa iyo'y walang maipintas.
Kailangan pa ring tanggapin
Na nasa piling ka na ng Panginoon natin.
Mar 8, 2020
Mar 8, 2020 at 5:24 AM UTC
Okay lang naman kahit walang ganito
Kaya pa namang tiisin ang lamig ng puso
Pero bakit unti unti na babalik ang tingin
Gigising sa umaga ikaw ang agad hahanapin
Okay pa naman kahit walang pansinan
Mga normal na usapan na walang lambingan
Pero bakit nakatutuwang masilayan ang ngiti
Para bang ginugustong pagmasdan nalang ang 'yong labi
Okay ba sayo na pangarapin kita?
Nananaginip na akong kasama ka tuwina
Alam ko namang di ka maniniwala
Ngunit idinidikta ng isip na subukang pumusta
Okay kaya na mahulog sa 'yo?
Natatakot ako, baka di mo ko masalo
Pareho yata tayong takot magtiwala
Subalit bumubulong ang puso na ikaw ang tadhana
Okay na ako, handa nang humakbang
Lalakad, tatakbo kahit maraming humarang
Sa'yo lang nakatingin sa abot tanaw
Mananatiling ikaw hanggang sa pagpanaw
Okay sanang managinip nang ikaw ang katabi
Yun ang tanging pangarap, 'di na ikinukubli
Hihilingin sa langit at sa mga bituin
Na sana sa huli... ako'y sayo at ikaw ay maging sa akin
Sep 3, 2017
Sep 3, 2017 at 11:43 AM UTC
Kini kataw-anan kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang,
Kini nga bililhon nga kinabuhi; tam-is kaayo, halangdon kaayo,
Giunsa mawala ang matag segundo,
Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras.
Unya unsa man kung kalit nga nawala kini?
Unsa man kung mohunong ang pagsubang sa adlaw?
Komosta kung nahurot na ang imong oras?
Mahulog ba ang usa ka luha gikan sa hingpit nga mga mata?
Lisud kini nga hatagan kahusay,
Sa tanan nga mga pagbati nga gibabagan namon,
Pagsulay ra sa paghunahuna sa uban pa,
Padayon nga nagtan-aw sa orasan.
Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang,
Kini nga bililhon nga kinabuhi, pamilya ug mga higala,
Bisan kung makita mo sila adlaw-adlaw,
Unsa ang mahinabo sa pag-abut naton sa katapusan?
Talagsaon ang mga tawo nga nahimamat,
Ug kung unsa ang ilang reaksyon sa balita,
Ang uban nangalagiw, bisan ang uban magpabilin,
Ang uban magsaulog, o makuha ang mga blues.
Apan ang matag usa magbag-o sa imong kinabuhi,
Ug ang labing kaayo magpabilin sa imong tapad,
Hatagan ka mga gakos, magpadayon nga okupado ka,
Kana ang mga tinuod.
Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang,
Kini nga bililhon nga kinabuhi, dili sigurado,
Sa yano, kini ang damgo sa matag usa,
Aron adunay usa ka butang nga luwas ug luwas.
Aron mahimamat ang Usa, mabuang ang gugma,
Minyo ug magsugod usa ka pamilya,
Tingali dili kini ingon ka daghan,
Apan kana nga damgo hinungdanon kanako.
Kini usa ka damgo nga kanunay nakong gitinguha,
Usa nga nahadlok ako nga tingali dili makakita kahayag,
Kay wala kini gisaad sa bisan kinsa sa aton,
Bisan, alang kanako, husto ang pamati niini.
Dili ako sigurado kung unsa na kadugay ako nga nahabilin dinhi sa yuta,
Ug kung kini ang katapusan nga higayon nga akong nakuha,
Gusto nakong ibilin kini nga timaan,
Aron dili ka makalimtan tanan.
Kung unsa ang kahulugan sa matag usa kanako,
Dili gyud ko makalusot,
Kung dili tungod sa kalainan nga nahimo,
Sa matag usa sa inyo.
Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang,
Kini bililhon nga kinabuhi, matam-is kaayo, Halangdon kaayo,
Giunsa mawala ang matag segundo,
Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras.
Palihug ayaw kalimti ang regalo nga gihatag kanimo,
Ang abilidad sa pagkatawa, higugmaon ug mabuhi,
Ayaw buhii ang gihigugma nimo,
Ipakita sa ila ang tanan nga gugma nga mahimo nimong mahatag.
Hinumdomi ako sa umaabot nga mga tuig,
Sa diha nga napildi ako sa away ug kinahanglan moadto,
Daghang salamat sa mga butang nga imong nahimo,
Apan ang oras, nagdumili kini aron mahinay.
Kini kataw-anan, kung giunsa ang pagkuha sa mga butang alang sa gihatag,
Kini nga bililhon nga kinabuhi, ang mga butang nga imong nakita,
Giunsa ang yano nga pagpanaw sa matag segundo,
Ug oras; ang oras nawala na alang kanako.
Feb 23, 2021
Feb 23, 2021 at 9:29 PM UTC
Pagpanaw ng dilim ako'y namimintana
Pinapatay ang panaginip ng hindi alintana
Mula sa silangan ng iyong bintana
Ang yungib at sulok ay aking pinapana
Pagmasdan ako'y walang nakagagawa
Payak na mata'y sa sinag ko'y luluwa
Huwag nang subukan pakiusap ko nawa
Sa payo ko ay makinig at matuwa
Ako'y nakamasid sa lahat ng mga gawa
Sa paghihirap mo ako ang nananawa
Sanggol na nagugutom na nagngangawa
Hala gawa, nasa Diyos ang awa!
Pakanluran ang aking binabagtas
Ang lahat ay umaalma sa pinsala kong lakas
Paumanhin sa kapangyarihan kong batas
Ito ang iniatang sa akin ng pinakamataas
Lulubog kung marating ang hangganan
Magbabadya na ang kadiliman
Nang pagdating ko kayo ay nag-alisan
Sa pag-alis ko'y diyan kayo magdadatingan
Mar 13, 2019
Mar 13, 2019 at 4:06 AM UTC
Tila nagtatanong, tanang mga muthâ
“Saan ba nagpunta ang payat na mamà?”
“Ilang buwan na bang hindi gumagalà
dito sa ‘ming parang na kanyang tumanà?”
Baguhin ang mundo’y dakilang pangarap
Subali’t mailap mga alapaap
Kung kaya’t bumangon kahit na mahirap
Dal’wampung ektarya’y pinagyamang ganap
Mahabang panahong masugid na nagmamahal
Sa katuwang sa puso at kasintahang walang pagal
Pati na sa gagamba at lahat halos na nilalang
Pati na butiking naghatid ng liham
Henyong ermitanyo ba o maestro pilosopo?
Iba ang pananaw, sa buhay, sa mundo
Lahat ay magkakaugnay at ang tao
ay tuldok lang at di panginoong sentro.
Pag-ibig sa bayan at kapaligiran
Ay di sagabal sa mithing kaunlaran
Basta’t angkop sa kaya ng pamayanan
Sadyang sustenable at di pangdayuhan
Bakas sa landas na kanyang nilakaran
Larawan ng diwang tunay, makabayan
Puso at isipang makakalikasan
Karapat-dapat na pagbalik-aralan
Sa Araw ni Ninoy, araw ng pagpanaw,
Sa Araw ng mga Bayani hihimlay
Bayani ng Lupa, may basbas ng araw,
ng ulan. Binuo ang ikot ng buhay.
Mar 17, 2018
Mar 17, 2018 at 8:21 PM UTC
Tulad ng isang magandang bulaklak na nalanta sa hardin ng mahal kong lola
May bagay na hindi tumatagal gaya ng ating inaakala.
Isang paru-paro ang nakita kong nakadapo sa nag hihikahos na puting rosas ang naka lagay sa kanyang paso.
Napaisip ako,
pano kapag ako naman ang nawala?
May mga tao bang magbibigay pansin?
May mga dati bang kaibigan na dadating?
May mga tao bang iiyak dahil sa aking pag lisan?
O ang mga mata ko ang luluha dahil sariling multo ko lang ang nakiramay.
Jan 31, 2016
Jan 31, 2016 at 9:26 PM UTC
Espiritu ng Alak , Salamat sa mga pansamantalang galak,
Pinawi mo ang problema sa gabing maaliwalas,
Gusto ko nang iwanan ang mundo subalit salamat sa matindi **** "Tukso"
Lumakas ang loob , at gusto pang ipagpatuloy ang mahina kong pulso,
Ang mahina kong loob , na takot na muling masilayan ang kulay ng mundo,
Dahil tapos na , tapos na ang mga Araw at Gabi naglaho na ang kulay sa mundo ko.
Mga matitirang araw na kailangang ibahagi ko sa mga taong nagkulay noon ng mundo ko,
At sa bandang huli darating din ang araw na maiisip nyo ko,
Maiisip kung ano ang tama at mali,Mga bagay na gumugulo sa isipan nating mga tao .Teka,
Bakit pa ako naririto , kung papanaw din naman sa dulo,
Kumbaga nabuhay lang ako para makita nyo ang Ngiti ko hanggang sa pagpanaw ko.
Nov 19, 2017
Nov 19, 2017 at 11:20 AM UTC
Verse 1:
Wala sa yong mga mata
Ang kinang, kislap, na dati kong nasisilayan.
Bakit? Yan ang sinasabi ng
mga tala, buwan, maging kalangitan
na tuwing gabi’y ito ang nakikita
sa piling mo’t tabi. Ako’y nasasabik
sa yakap at halik.
Bridge 1:
Aking inaasahan
na sanay di sabihing mawawaglit
ang oras, natirang sandali.
Chorus:
Sa pagpanaw mo nagkakadahilan
kung bakit ako’y nanatili’t,
naniniwala sa walang hanggan.
Verse 2:
Kahit may ibang magparamdam
Sayo ako, pangako yun magpakailan man.
Bakit? Dinig ko sa paligid ko
Sayo lang nabuo wasak kong mundo
Nang nag-iisa’y ikaw lang kasama.
Sa yakap at halik, sayo ko nabatid
na mahal kita.
Bridge 2:
Aking inaalala
Sa panahong ika’y nabubuhay pa
ang oras, natirang sandali.
Chorus:
Sa pagpanaw mo nagkakadahilan
kung bakit ako’y nanatili’t,
naniniwala sa walang hanggan.
Sa walang hanggan
Naniniwala sa walang hanggan
Ang oras, at natirang sandali.
Naniniwala
Jan 20, 2017
Jan 20, 2017 at 11:04 PM UTC
Sabungan Cockfight
Sa pula! For the red!
Sa puti! For the white!
Anopaman dumating However they come
piliin ang magiting choose the valiant
tumaya sa tindig gamble on their carriage
pagpaboran and consider
bawat katunggali. each competitor.
Sumiping sa dilim Make love with the dark
at sumigaw and cry
Kristo! Kristo! Christ! Christ!
Panoorin ang laban Watch closely the battle
sarsuelang mapanganib this dangerous sarsuela
kawatang sumasanib a thief takes over
sa aking piling inside.
Sa bawat kong hiyaw, Every shriek
ang kada tuka, laslas each peck, a slash
nagmula sa dahas of ruthlessness and
lumilipana ang daing cries all around
dumadaginding ang bagsik echo ferociousness
bawat laban pilit. of this stilted struggle
Kristo! Kristo! Christ! Christ!
sigaw ng sabungero screamed the sabungero
at ako'y tumigil. I stop.
Sa pagpanaw When all is gone
manalo win
matalo lose
walang pareho tumingin no one sees evenly
sa aking balahibong my feathers
pula at puti of red and white
sa alabok on the surface dust
kumalat they lay
lumipad they fly
lumahong taimtim. and vanish without a thought.
Jun 5, 2016
Jun 5, 2016 at 11:36 PM UTC
How many days and nights will I wait to see you again, to be with you again.
How many more nights and days will I endure to be with you again?
Every hour and day that you are not by my side, my tears fall
As if I die every day
How long will I wait to be with you again?
How long will I yearn to be with you again?
When will I see your smiles again?
When will I see your eyes?
And kiss your lips?
How long will I wait to hear your voices again?
How long will I see the light of day again when I am with you?
If that day is you and I want to be with you?
When will I kiss your lips again?
I can hold your hands and hug you for a long time?
My daily wish and prayer is to be with your love.
Every night, I hope you are the one I am with.
You are the one I see, if someone else is with me,
You are the only one I want to be with, no one else.
Every hour and day is different. being with you is the time and day of tears in my eyes and the passing of my wounded heart along with the sorrows and sadness that have no rest from the pain I feel.
You are what I grew up with and have gotten used to
I can't wait to be with you anymore
I love you that's why I'm able to wait for you
How long will I wait
How long will I fight to be with you
As long as you are there for me
I will still be here waiting for you.
****************************************************
“𝕄𝕒𝕘𝕙𝕚𝕙𝕚𝕟𝕥𝕒𝕪 ℙ𝕒𝕣𝕒 𝕊𝕒𝕪𝕠”
Ilang araw at gabi ang aking hihintayin para makita ka muli, upang makasama kang muli.
ilang gabi at mga araw pa ako mag titiis para makasama kang muli
Bawat oras at araw na wala ka sa tabi ko ay patak ng mga luha ko
Na para bang araw araw namamatay ako
Hanggang kailan ako maghihintay na makasama ka ulit
Hanggang kailan ako mananabik na makasama ka ulit
Kailan ko masisilayan ulit ang iyong mga ngiti
Kailan ko masisilayan ang iyong mga mata
At mahagkan ang iyong mga labi
Hanggang kailan ako mag hihintay na marinig ulit ang iyong mga boses
Hanggang kailan ko makikita ulit ang liwanag ng araw na makasama ka
Kung Ang araw na yon ay ikaw at nais kang makasama
Kailan ko ulit mahahagkan ang iyong mga labi
Mahahawakan ang iyong mga kamay at mayayakap ka ng matagal
Ang hiling sa araw araw at dasal na makapiling ang pagibig mo
Araw gabi sana ikaw ang nakakasama
Ikaw ang nakikita, kung iba ang nakakasama
Ikaw lang ang nais kong makasama wala ng iba
Sa bawat oras at araw na iba ang iyong kapiling iyon ang oras at araw ng pagluha ng mga mata at pagpanaw ng puso kong nasusugatan kasama ng mga hinagpis at kalungkutan na walang pahinga sa sakit na nadarama.
Ikaw ang kinagisnan ko at nasanay na sayo
Hindi na ako makapag hintay na makasama ka
Mahal kita kaya nagagawa kong hintayin ka
Hanggang kailan ako mag hihintay
Hanggang saan ako lalaban para makasama ka
Hanggat nanjan ka para sakin
Narito parin ako parating mag hihintay para sayo.
Mar 23, 2025
Mar 23, 2025 at 3:52 PM UTC
Nakikiramay
ang langit sa inyong ganap
na pagpanaw,
naghihintay
nang inyong pagdating
at pagharap
sa Maykapal.
©2019
Apr 18, 2019
Apr 18, 2019 at 1:16 AM UTC