"nilulunod" poems - Hello Poetry

Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi: Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.

0

May 20, 2015

May 20, 2015 at 11:59 AM UTC

reallyweirdname

Kailan Ba Ako Matuto?

Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi: Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.

38

Umiiyak ang dilag nang walang patid Kasama ang dugo at basahan sa sahig Nais kong mabatid Ano ang nagdulot sa nadaramang sakit? Binunyag ng kanyang mga mata Walang puknat na pagsisisi ni isa Hindi na alam kung ligaya ba o pighati Dahil ngayon alam niyang tapos na ang lahat Pakiwari niya Natutulog na ang mga alon Noon siya ay nilulunod Naghuhumiyaw na damdamin puno ng hinagpis Gusto niyang isigaw sa hangin Ngayon kailangan na niyang linisin Niyurak na pagkatao dahandahan bubuuin Pinira-piraso Ngumiti siya na para bang payaso Isinilid niya sa sako Kahit gusto man niyang maglaho Ang amoy nitong mabaho Nanatili pa rin sa damit niya Parang bang tumitiling aso Sinuyod ang masukal na gubat Tinunton ang malalim na balon Puno na ng lumot Doon niya inihulog Ngayon basahan ng mga kumot At ang bangkay ng ama Kasama ng kaluluwa niyang Hinalay nang walang awa -Tula VI, Margaret Austin Go

0

Nov 20, 2014

Nov 20, 2014 at 7:07 PM UTC

margaret-austin-go

Tula VI

Umiiyak ang dilag nang walang patid Kasama ang dugo at basahan sa sahig Nais kong mabatid Ano ang nagdulot sa nadaramang sakit? Binunyag ng kanyang mga mata Walang puknat na pagsisisi ni isa Hindi na alam kung ligaya ba o pighati Dahil ngayon alam niyang tapos na ang lahat Pakiwari niya Natutulog na ang mga alon Noon siya ay nilulunod Naghuhumiyaw na damdamin puno ng hinagpis Gusto niyang isigaw sa hangin Ngayon kailangan na niyang linisin Niyurak na pagkatao dahandahan bubuuin Pinira-piraso Ngumiti siya na para bang payaso Isinilid niya sa sako Kahit gusto man niyang maglaho Ang amoy nitong mabaho Nanatili pa rin sa damit niya Parang bang tumitiling aso Sinuyod ang masukal na gubat Tinunton ang malalim na balon Puno na ng lumot Doon niya inihulog Ngayon basahan ng mga kumot At ang bangkay ng ama Kasama ng kaluluwa niyang Hinalay nang walang awa -Tula VI, Margaret Austin Go

31

Sinong makakapagsabi na kaya ko palang iaalay ang kantang ito sayo. Nakalimot ako, Masyado kong nilunod ang mga oras ko kakaisip sa mga pighating dala ng imahinasyon ko. Nilamon tuloy di lang ng pagkatao ko kung hindi pati ang puso ko. Nakalimutan kong ikaw pala ang nagpapatibok nito. Sabi nga sa kanta, "this heart it beats, beats for only you". Pero nasaan ako? Ito, nilulunod ko ang sarili sa mga luhang hindi mapawi pawi. Nakalimutan ko na bago sya o sila dumating, ikaw ang unang lumapit. Nakalimutan ko na bago ako sa kanila umasa, hiningi ko muna sayo ang mga bagay na aking natatamasa. Nakalimutan ko na bago ako sa kanya o sakanila kumapit, kamay mo muna ang unang kumalinga. Nakalimot ako, na bago ako manlimos ng atensyon nya, o nila Binigay mo ito ng buong buo. Oo alam ko, naging matigas ako. Ilang beses mo na akong niyakap pero pilit akong pumipiglas. Oo alam ko, na sa tuwing nag iisa ako at lahat ng tao ay tinalikuran ako. Ikaw ang kahit hindi ko nakikita pero alam ko, andyan ka lang sa tabi ko. Inaalay ko ang kantang ito, dahil oo tama ang mga liriko nito. Hindi ko kaya ng wala ka. Ikaw na nagsilbing hanging payapa sa puso kong binabagyo ng galit, pangamba at kung ano ano pa. Ikaw na nagsisilbing huling hininga ko, huling pag asa ko. Pakiusap, wag kang mapapagod na yakapin ako. Isayaw, ang puso ko hanggang muling matutong magmahal. Isayaw, ang puso ko, tulad ng puso mo na walang ibang alam kung hindi ang magpatawad. Isayaw, ang pagkatao ko, At ibalik ako sa dating ako. Patawad nakalimot ako.

0

Mar 23, 2018

Mar 23, 2018 at 1:23 AM UTC

khat_R

My Heart

Sinong makakapagsabi na kaya ko palang iaalay ang kantang ito sayo. Nakalimot ako, Masyado kong nilunod ang mga oras ko kakaisip sa mga pighating dala ng imahinasyon ko. Nilamon tuloy di lang ng pagkatao ko kung hindi pati ang puso ko. Nakalimutan kong ikaw pala ang nagpapatibok nito. Sabi nga sa kanta, "this heart it beats, beats for only you". Pero nasaan ako? Ito, nilulunod ko ang sarili sa mga luhang hindi mapawi pawi. Nakalimutan ko na bago sya o sila dumating, ikaw ang unang lumapit. Nakalimutan ko na bago ako sa kanila umasa, hiningi ko muna sayo ang mga bagay na aking natatamasa. Nakalimutan ko na bago ako sa kanya o sakanila kumapit, kamay mo muna ang unang kumalinga. Nakalimot ako, na bago ako manlimos ng atensyon nya, o nila Binigay mo ito ng buong buo. Oo alam ko, naging matigas ako. Ilang beses mo na akong niyakap pero pilit akong pumipiglas. Oo alam ko, na sa tuwing nag iisa ako at lahat ng tao ay tinalikuran ako. Ikaw ang kahit hindi ko nakikita pero alam ko, andyan ka lang sa tabi ko. Inaalay ko ang kantang ito, dahil oo tama ang mga liriko nito. Hindi ko kaya ng wala ka. Ikaw na nagsilbing hanging payapa sa puso kong binabagyo ng galit, pangamba at kung ano ano pa. Ikaw na nagsisilbing huling hininga ko, huling pag asa ko. Pakiusap, wag kang mapapagod na yakapin ako. Isayaw, ang puso ko hanggang muling matutong magmahal. Isayaw, ang puso ko, tulad ng puso mo na walang ibang alam kung hindi ang magpatawad. Isayaw, ang pagkatao ko, At ibalik ako sa dating ako. Patawad nakalimot ako.

30

Nasasaktan ko na siya, Oo nasasaktan ko na siya, Sa mga iniisip kung wala namang kabulaanan, Sa bawat pagdududa ko na wala namang ebidensya, Sa bawat hinahagip nang isip at puso ko na wala namang katuturan, kasi pinaniwalaan ko ang katagang "womens instinct is always right" pero hindi, hindi sa lahat ng oras tama tayo hindi sa lahat ng araw mga hinala natin ay totoo, bagkus, sa kalulunod sa ka kaiisip ko na may mali, ay nilulunod ko na pala ang "Siya" ang "Tayo" ang "Kami" Hindi ko na namalayan, na hinihila ko na sya papalayo, na ang pundasyon ay unti unting winawasak ko sa kaiisip na akoy niloloko pa rin, Hindi ko namalayan, na naging makasarili na pala ako, pero hindi ko pa rin maiwasang mag isip, pero nilalabanan ko hanggang sa nakita ko nalang ang "Siya" ang taong mahal ko duguan ang puso, napapagod na ang katawan, Napagtanto ko, Hindi ko lang sinasaktan ang Sarili ko kundi NASASAKTAN KO NA RIN SYA PALA.

0

Dec 20, 2018

Dec 20, 2018 at 1:42 AM UTC

AshaJez

NASASAKTAN KO NA SIYA

Nasasaktan ko na siya, Oo nasasaktan ko na siya, Sa mga iniisip kung wala namang kabulaanan, Sa bawat pagdududa ko na wala namang ebidensya, Sa bawat hinahagip nang isip at puso ko na wala namang katuturan, kasi pinaniwalaan ko ang katagang "womens instinct is always right" pero hindi, hindi sa lahat ng oras tama tayo hindi sa lahat ng araw mga hinala natin ay totoo, bagkus, sa kalulunod sa ka kaiisip ko na may mali, ay nilulunod ko na pala ang "Siya" ang "Tayo" ang "Kami" Hindi ko na namalayan, na hinihila ko na sya papalayo, na ang pundasyon ay unti unting winawasak ko sa kaiisip na akoy niloloko pa rin, Hindi ko namalayan, na naging makasarili na pala ako, pero hindi ko pa rin maiwasang mag isip, pero nilalabanan ko hanggang sa nakita ko nalang ang "Siya" ang taong mahal ko duguan ang puso, napapagod na ang katawan, Napagtanto ko, Hindi ko lang sinasaktan ang Sarili ko kundi NASASAKTAN KO NA RIN SYA PALA.

24

Gusto kong kumawala, Umalis at magpunta sa lugar, Kung saan walang sakit, Lungkot na madarama walang pait, Pagkabigong matatamasa, Nais kong humimbing sa kanlungan ng AMA, Damhin ang himig na magpapakalma Sa mga damdaming nilulunod ng sakit na nadarama,

0

Oct 31, 2020

Oct 31, 2020 at 2:41 AM UTC

kurtlopez

Mapag-isa

Gusto kong kumawala, Umalis at magpunta sa lugar, Kung saan walang sakit, Lungkot na madarama walang pait, Pagkabigong matatamasa, Nais kong humimbing sa kanlungan ng AMA, Damhin ang himig na magpapakalma Sa mga damdaming nilulunod ng sakit na nadarama,

7

Ang hikahos na mula sa iyong tinig Na pilit nilulunod ng iyong isipang pawang taksil Sa ikasasaya ng damdaming may kinukubling pag-asa Ang siya ring hikahos na sisigaw nang malakas, Sapat lamang upang mulatin ang diwang umidlip sa katotohanang Ikaw ay karapat-dapat masilayan ng liwanag, Maglakbay at sumapit sa nakukubli, Magtangka sa walang katiyakan, At ngumiti sa ibabaw ng kabiguan.

0

Mar 28, 2019

Mar 28, 2019 at 4:52 PM UTC

Loulazaro_

Hikahos

Ang hikahos na mula sa iyong tinig Na pilit nilulunod ng iyong isipang pawang taksil Sa ikasasaya ng damdaming may kinukubling pag-asa Ang siya ring hikahos na sisigaw nang malakas, Sapat lamang upang mulatin ang diwang umidlip sa katotohanang Ikaw ay karapat-dapat masilayan ng liwanag, Maglakbay at sumapit sa nakukubli, Magtangka sa walang katiyakan, At ngumiti sa ibabaw ng kabiguan.

9

Umiiyak ka nanaman. Nilulunod ang sarili sa alaala ng nakaraan. Nakaraang winasak ka hanggang sa wala ka ng maramdaman. Nakaraang sinumpa mo ngunit gusto mo pa ring balikan. Sa sarili'y tinatanong ang mga katanungang wala namang sagot. Umiinom ka nanaman ng lason na kalauna'y ginawa mo ng gamot. Anong nangyayari sayo? 'Di ka pa ba napapagod? Luha mo ay patuloy parin sa pagdaloy, Habang nilalango ang alak na sa lalamunan ay umaapoy. Nagluluksa ka dahil puso mo'y siya parin ang tinitibok. Tangina, kailan ka babangon sa pagkakalugmok? Madilim na langit ay unti-unti nang lumiliwanag, Liwanag sa iyong ngiti kailan ko kaya ulit maaaninag? Umaga na, di ka parin tapos sa pagtangis. Hanggang kailan ka ba magtitiis? Mahal ko, tama na. Ako ang mas nasasaktan sa iyong ginagawa. Tahan na, mahal ko, parang awa mo na. Baka ikamatay ko na kung bukas iiyak ka nanaman dahil sa kanya.

0

Jul 25, 2020

Jul 25, 2020 at 9:09 AM UTC

julianneeeeeee

Tahan Na

Umiiyak ka nanaman. Nilulunod ang sarili sa alaala ng nakaraan. Nakaraang winasak ka hanggang sa wala ka ng maramdaman. Nakaraang sinumpa mo ngunit gusto mo pa ring balikan. Sa sarili'y tinatanong ang mga katanungang wala namang sagot. Umiinom ka nanaman ng lason na kalauna'y ginawa mo ng gamot. Anong nangyayari sayo? 'Di ka pa ba napapagod? Luha mo ay patuloy parin sa pagdaloy, Habang nilalango ang alak na sa lalamunan ay umaapoy. Nagluluksa ka dahil puso mo'y siya parin ang tinitibok. Tangina, kailan ka babangon sa pagkakalugmok? Madilim na langit ay unti-unti nang lumiliwanag, Liwanag sa iyong ngiti kailan ko kaya ulit maaaninag? Umaga na, di ka parin tapos sa pagtangis. Hanggang kailan ka ba magtitiis? Mahal ko, tama na. Ako ang mas nasasaktan sa iyong ginagawa. Tahan na, mahal ko, parang awa mo na. Baka ikamatay ko na kung bukas iiyak ka nanaman dahil sa kanya.

20