"natutong" poems - Hello Poetry

Noong mga panahon na akoy natutong mangarap, Sa puso ko ikaw na agad ang hinanap Hindi ka nawawala sa aking hinagap para sa iyo,kakayanin ko lahat ng hirap Nang tumuntong ako ng sekondarya Ikaw pa rin ang gusto at wala nang iba ikaw ang tanging saki'y nagpapaligaya Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana Nang ako'y malapit na,inilayo kang bigla Sa guhit ng palad ko, bigla kang nawala Naglaho ka nalang na para bang bula O kay sakit isipin aking mahal Aking mga ilusyon di na kayang magtagal hinahangad kong mga parangal Tila mananatiling isang mahabang dasal Madalas ko ngang nadarama malapit ka nalang talaga pero hanggang pangarap na lang ba? Dahil sadyang maraming humahadlang Kahit na pag -asa ang pananggalang Sadya kang ipinagkakait sa akin Pilit kang inaalis sa aking landasin Kaya't patawad kung susuko na ako Pagkat di kita makakamit kahit na anong gawin ko !

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 2:15 AM UTC

ChameleonInk

Pangarap na lang ba?

Noong mga panahon na akoy natutong mangarap, Sa puso ko ikaw na agad ang hinanap Hindi ka nawawala sa aking hinagap para sa iyo,kakayanin ko lahat ng hirap Nang tumuntong ako ng sekondarya Ikaw pa rin ang gusto at wala nang iba ikaw ang tanging saki'y nagpapaligaya Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana Nang ako'y malapit na,inilayo kang bigla Sa guhit ng palad ko, bigla kang nawala Naglaho ka nalang na para bang bula O kay sakit isipin aking mahal Aking mga ilusyon di na kayang magtagal hinahangad kong mga parangal Tila mananatiling isang mahabang dasal Madalas ko ngang nadarama malapit ka nalang talaga pero hanggang pangarap na lang ba? Dahil sadyang maraming humahadlang Kahit na pag -asa ang pananggalang Sadya kang ipinagkakait sa akin Pilit kang inaalis sa aking landasin Kaya't patawad kung susuko na ako Pagkat di kita makakamit kahit na anong gawin ko !

24

Una, akong natutong magbilang ng saya sa dagat, Habang ginagawa kong kwintas ang mga puka shells Sa dalampasigan. Natutu akong lumaban sa sigalot ng buhay, Sa pagtalon habang ang mga rumaragasang alon Ay ginuguho ako. Ang hangin Ay bumubulong sa akin ng uyayi Dinuduyan ako upang mahimbing. Natuto akong magbawas ng kalungkutan Sa mga tuyom Sa baybayin. Natuto ako ng kolektibong paggawa Sa pagmasid sa mga mangingisda sa paghugot ng lambat mula sa dagat Na taglay ang isang araw na huli at hatiin sa kanila Nang pantay-pantay. Umuwi sila sa kanilang pamilya na may Kasiyahan sa kanilang dalang Paghahatian sa paminggalan. O kay sarap sa pakiramdam Tuwing huhubarin ko ang aking tsinelas At namnamin ang mapipinong buhangin sa aking mga paa. At sa tuwing ako ay nakakaranas ng kasalatan Akin lang alalahanin- Ang mga araw ng aking pagbibilang sa dagat.

0

Oct 17, 2016

Oct 17, 2016 at 9:00 PM UTC

mary-ederline-mamburam

Mga Araw Ng Pagbibilang Ko Sa Dagat

Una, akong natutong magbilang ng saya sa dagat, Habang ginagawa kong kwintas ang mga puka shells Sa dalampasigan. Natutu akong lumaban sa sigalot ng buhay, Sa pagtalon habang ang mga rumaragasang alon Ay ginuguho ako. Ang hangin Ay bumubulong sa akin ng uyayi Dinuduyan ako upang mahimbing. Natuto akong magbawas ng kalungkutan Sa mga tuyom Sa baybayin. Natuto ako ng kolektibong paggawa Sa pagmasid sa mga mangingisda sa paghugot ng lambat mula sa dagat Na taglay ang isang araw na huli at hatiin sa kanila Nang pantay-pantay. Umuwi sila sa kanilang pamilya na may Kasiyahan sa kanilang dalang Paghahatian sa paminggalan. O kay sarap sa pakiramdam Tuwing huhubarin ko ang aking tsinelas At namnamin ang mapipinong buhangin sa aking mga paa. At sa tuwing ako ay nakakaranas ng kasalatan Akin lang alalahanin- Ang mga araw ng aking pagbibilang sa dagat.

27

Elementarya ako nang pinangarap kong maging manunulat, Kaya't nagsikap ako at natutong magsulat Ikatlong taon ko sa hayskul nang isulat ko ang kuwento nating dalawa Kuwentong pinangarap ko pang maipa-imprenta Kaya't pinaghusayan ko ang paglikha at pagdetalye 'Straight to the point' at walang mga pasakalye Maraming natuwa sa bawat tulang alay ko sayo, Pero sa lahat ng yun? Kritisismo at pangungutya ang isinusukli mo Ngunit hindi ko inintindi iyon at patuloy akong sumulat, Baka sakali.. isang araw,malay ko? mata mo'y mamulat Mamulat sa pag-ibig na ibinibigay ko, Baka isang araw,makita mo rin yung halaga ng mga regalo ko, Baka isang araw, masuklian mo rin yung pagmamahal kong buo Baka kasi wala ka lamang barya, At nahahanap ng panukli kaya ka abala, Kaya naghintay ako ng ilang taon,nagpakatanga.. Pero mukhang di na yata ako masusuklian pa Kaya naisip kong makuntento sa kung anong meron tayong dalawa Pagkakaibigan. Pero di ko maiwasang masaktan Sa tuwing magkukuwento ka o nagtatanong tungkol sa kanya, Hinahayaan ko na lang at least nakakausap kita! Kahit na yung paksa natin madalas,tungkol lang sa musika Ayos lang! Basta nakakausap kita. Kahit nagmumukha na akong tanga Okay pa rin! Basta nakakausap kita. Ngunit nakakapagod din maging tanga Kaya mahal, ako'y magpapaalam na. Sa paglapat nitong panulat sa aking kwaderno Ay isusulat ko na ang huling bahagi ng ating kuwento, Tutuldukan ko na ang mga huling pangungusap At puputulin na ang mga ilusyon ko't pangarap Dahil kung hindi'y lalo lang akong mahihirapan Lalo lang akong masasaktan. Makapal na ang libro,paubos na ang mga pahina Nakakaumay ang kuwento na pinuno ng mga luha Panahon na sinta ko upang mag umpisa akong muli, Hindi ko na hihintayin ang hinihingi kong sukli Pagkat panahon na rin upang sumaya akong muli. Salamat sa lahat ng alaala At pasensya na sa mga abala Mahal ito na ang huli kong regalo - Hindi ko na ibabalot pa Pagkat alam kong wala ka rin namang pagpapahalaga At sa huling pagkakataon,gusto kong malaman mo, Na may isang AKO na minsang nagmahal sayo. Ito na ang huling pahina ng ating libro At sa pagsara ko dito,kasabay ang paglisan ko sa mundong ginagalawan mo.

0

Jan 24, 2018

Jan 24, 2018 at 9:18 AM UTC

ChameleonInk

Huling Pahina

Elementarya ako nang pinangarap kong maging manunulat, Kaya't nagsikap ako at natutong magsulat Ikatlong taon ko sa hayskul nang isulat ko ang kuwento nating dalawa Kuwentong pinangarap ko pang maipa-imprenta Kaya't pinaghusayan ko ang paglikha at pagdetalye 'Straight to the point' at walang mga pasakalye Maraming natuwa sa bawat tulang alay ko sayo, Pero sa lahat ng yun? Kritisismo at pangungutya ang isinusukli mo Ngunit hindi ko inintindi iyon at patuloy akong sumulat, Baka sakali.. isang araw,malay ko? mata mo'y mamulat Mamulat sa pag-ibig na ibinibigay ko, Baka isang araw,makita mo rin yung halaga ng mga regalo ko, Baka isang araw, masuklian mo rin yung pagmamahal kong buo Baka kasi wala ka lamang barya, At nahahanap ng panukli kaya ka abala, Kaya naghintay ako ng ilang taon,nagpakatanga.. Pero mukhang di na yata ako masusuklian pa Kaya naisip kong makuntento sa kung anong meron tayong dalawa Pagkakaibigan. Pero di ko maiwasang masaktan Sa tuwing magkukuwento ka o nagtatanong tungkol sa kanya, Hinahayaan ko na lang at least nakakausap kita! Kahit na yung paksa natin madalas,tungkol lang sa musika Ayos lang! Basta nakakausap kita. Kahit nagmumukha na akong tanga Okay pa rin! Basta nakakausap kita. Ngunit nakakapagod din maging tanga Kaya mahal, ako'y magpapaalam na. Sa paglapat nitong panulat sa aking kwaderno Ay isusulat ko na ang huling bahagi ng ating kuwento, Tutuldukan ko na ang mga huling pangungusap At puputulin na ang mga ilusyon ko't pangarap Dahil kung hindi'y lalo lang akong mahihirapan Lalo lang akong masasaktan. Makapal na ang libro,paubos na ang mga pahina Nakakaumay ang kuwento na pinuno ng mga luha Panahon na sinta ko upang mag umpisa akong muli, Hindi ko na hihintayin ang hinihingi kong sukli Pagkat panahon na rin upang sumaya akong muli. Salamat sa lahat ng alaala At pasensya na sa mga abala Mahal ito na ang huli kong regalo - Hindi ko na ibabalot pa Pagkat alam kong wala ka rin namang pagpapahalaga At sa huling pagkakataon,gusto kong malaman mo, Na may isang AKO na minsang nagmahal sayo. Ito na ang huling pahina ng ating libro At sa pagsara ko dito,kasabay ang paglisan ko sa mundong ginagalawan mo.

48

Maginaw ang hamog sa unang ulan ng Disyembre Naging kristal ang mga alikabok sa Hilaga Lumaganap ang kahel na tina sa dahon ng Makahiya Tumataghoy sa kweba ng kapusuan Ibigay ang sagot sa patlang na kalooban Himutok ay hindi na lumubay Nang natagpuan na mayroon ng kasintahan Napatingala sa langit na lipos ng estrelya Sa kubo na hinati ng dingding Sa loob ay ang buhay na ikinatha Sa kabila naman ay ang mga bagay na dapat ginawa Ngayon ay nagtagpo ang himakas at dagat Sa katagalan nang paghintay ng salita upang ibibigkas ay wala rin saysay sa kahuli-hulihan Sa tugmaang ito'y nasawan Wiligan ng bendita ang dating sanggol sa kamalayan Kipkipin at itago ang lampin Sa ambon, sa bintana ay napaisip Paano kung hindi natutong magmahal

0

Dec 30, 2018

Dec 30, 2018 at 4:21 PM UTC

haringibon

Ang Buhay sa Takipsilim #37

Maginaw ang hamog sa unang ulan ng Disyembre Naging kristal ang mga alikabok sa Hilaga Lumaganap ang kahel na tina sa dahon ng Makahiya Tumataghoy sa kweba ng kapusuan Ibigay ang sagot sa patlang na kalooban Himutok ay hindi na lumubay Nang natagpuan na mayroon ng kasintahan Napatingala sa langit na lipos ng estrelya Sa kubo na hinati ng dingding Sa loob ay ang buhay na ikinatha Sa kabila naman ay ang mga bagay na dapat ginawa Ngayon ay nagtagpo ang himakas at dagat Sa katagalan nang paghintay ng salita upang ibibigkas ay wala rin saysay sa kahuli-hulihan Sa tugmaang ito'y nasawan Wiligan ng bendita ang dating sanggol sa kamalayan Kipkipin at itago ang lampin Sa ambon, sa bintana ay napaisip Paano kung hindi natutong magmahal

18

Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.

0

Jul 25, 2017

Jul 25, 2017 at 10:26 PM UTC

strayrant

Paalam

Iiwan kita hindi dahil meron na akong iba. Iiwan kita dahil gusto ko nang lumaya. Iiwan kita hindi dahil ayoko na kitang makita. Iiwan kita dahil ayoko nang pagmasdan ang mga luhang nangingilid sa iyong mga mata. Hindi ko na kaya! Ang makita kang lugmok at naghihimutok sa lungkot. Ito’y nagdudulot sa puso ko ng kirot. Tama na! Tama na! Tama na! Tahan na aking sinta. Ako sana’y unawain. Napakabilis ng mga pangyayari. Hindi ko alam ang hiwaga mayroon ka. At iyong nasungkit ang matamis kong oo. Mabilis. Napakabilis. Sadyang kaybilis. Heto ako ngayo’t litong-lito. Sana’y hindi nagmadali. Sana’y natutong maghintay. Sana’y walang taong nadamay. Oo. Sa tinagal ng ating pagsasama, Ngayon ko lang napagsama-sama. Ang mga himutok ng aking saloobin. Ako’y naging mapusok at ngayo’y naghihimutok. Sana’y walang inaalala. Sana’y hindi kinokonsensya. Sa tingin ko ay ito ang tama, Ang ika’y iwanan ng ika’y mabuhay. Hindi ko batid ang sakit na iyong nararanasan. Aking irog, ako man di’y nahihirapan. Ang higpit ng iyong pagkakahawak, Siyang sumasakal sa akin tuwina. Iiwanan kita dahil ayoko na. Oo! Ayoko na! Tatapatin kita aking sinta, Hindi ko na kaya! Hindi na ako masaya. Sa pag-inog ng mundo ako’y unti-unting nawawala. Nawawala sa sarili. Nawawala sa landas na aking dapat tahakin. Sadyang kay mura pa ng aking edad Upang sumuong sa ganitong realidad. Nadala lang marahil ng matinding emosyon. Sa tagal ng ating pinagsamahan aking napagtanto, Hindi ikaw ang saki’y siyang nakalaan. Tayo’y pinagtagpo upang matutunan ang isang leksyon. Hindi para sa iyo ngunit para sa akin. Aking kaibigan ako sana’y patawarin. Hindi ko sadyang puso mo ay wasakin. Ang hirap! Napakahirap! Sa dalawang taong ating pinagsamahan, Hindi kita malilimutan. Aking pagsusumamo na sana’y Paglipas ng panahon ay iyong matagpuan Ang taong magmamahal sa iyo ng lubusan. At hindi ipaparanas ang pait ng kahapong ating pinagdaanan. Iiwanan kita dahil alam kong kaya mo na na ako’y wala na. Iiwanan kita dahil nais kong iyong ipagpatuloy ang iyong buhay. At nang matupad ang iyong mga plano para sa iyong pamilya. Sinta alam kong ito’y sadyang masakit. At sa pagtatapos nitong aking talata. Nawa’y iyong ibigay ang aking kahilingan. Sinta, ako sana’y palayain mo na. Iniwan kita hindi dahil ayoko na. Iniwan kita dahil mahal kita. Sadyang ang lubos na pagmamahal na nararapat sayo ay hindi mo matatamo sa akin bagkus ito’y iyong matatamasa sa piling ng iba.

67

Hindi kailan man umiba ang pintig ng puso, Pusong ikinabit sa mga emosyon, Emosyon na hindi malaman kung bakit nagsimula, Nagsimula at bumuhay sa magugulong pangarap, Pangarap na magmamahal ngunit hindi kayang isuko, Isuko ang puso para sa iba. Iba, iyan sila. At iba ka rin sakanila, Sakanila na nagsasabing darating din ang araw na magmamahal, Magmamahal ng buong puso at kaluluwa, Kaluluwang hindi sigurado kung totoo nga ba, Totoo nga bang may kahati ka, May kahati ka, at ako nga ba? Ngunit lumipas ang panahon, Panahon na nasayang sa paghahanap sa tutugon, Tutugon sa kaisipang itinatak nila sa isipan, Sa isipan kong naguguluhan. Ngunit aking napagtanto, Napagtanto na hindi lahat iibig sa alam nilang paraan, Paraan kung saan ang dalawa o higit pang tao ay pupunan ang kakulangan, Kakulangan na sabi nila'y mabubuo lamang, Mabubuo lamang kapag nagtagpo ang mga pusong natutong magmahalan. Ngunit paano nga ba magmahal? Magmahal ng isinusuko ang lahat, Lahat na gagawin ko rin sa aking mga kaibigan, Mga kaibigang handang pakinggan, Pakinggan tulad ng pakikinig sa boses mo, Sa boses mo na tila tumugon sa boses ko, Sa boses ko na bigla nalang din natigilan. Ngunit hindi ito para sa'yo, Sa'yo kung saan may nagpatigil ng tinig ko, Tinig ko na nagtatanong nanaman, Nagtatanong nanaman kung bakit tila may mali sa sariling pagkakakilanlan, Pagkakakilanlan sa puso at sa pagmamahal nitong alam. Isang araw gumising nalang, Gumising nalang at napagalaman, Napagalaman na maraming paraan ng pagmamahal, Pagmamahal na posible minsan, Minsan... o siguro nga'y kadalasan, Kadalasan ay iba ang pagkaunawa, Pagkaunawa sa pag-ibig na pilit nilang itinatatak sa isipan.

0

Aug 30, 2020

Aug 30, 2020 at 5:05 AM UTC

notsunshine

Paano Nga Ba Magmahal?

Hindi kailan man umiba ang pintig ng puso, Pusong ikinabit sa mga emosyon, Emosyon na hindi malaman kung bakit nagsimula, Nagsimula at bumuhay sa magugulong pangarap, Pangarap na magmamahal ngunit hindi kayang isuko, Isuko ang puso para sa iba. Iba, iyan sila. At iba ka rin sakanila, Sakanila na nagsasabing darating din ang araw na magmamahal, Magmamahal ng buong puso at kaluluwa, Kaluluwang hindi sigurado kung totoo nga ba, Totoo nga bang may kahati ka, May kahati ka, at ako nga ba? Ngunit lumipas ang panahon, Panahon na nasayang sa paghahanap sa tutugon, Tutugon sa kaisipang itinatak nila sa isipan, Sa isipan kong naguguluhan. Ngunit aking napagtanto, Napagtanto na hindi lahat iibig sa alam nilang paraan, Paraan kung saan ang dalawa o higit pang tao ay pupunan ang kakulangan, Kakulangan na sabi nila'y mabubuo lamang, Mabubuo lamang kapag nagtagpo ang mga pusong natutong magmahalan. Ngunit paano nga ba magmahal? Magmahal ng isinusuko ang lahat, Lahat na gagawin ko rin sa aking mga kaibigan, Mga kaibigang handang pakinggan, Pakinggan tulad ng pakikinig sa boses mo, Sa boses mo na tila tumugon sa boses ko, Sa boses ko na bigla nalang din natigilan. Ngunit hindi ito para sa'yo, Sa'yo kung saan may nagpatigil ng tinig ko, Tinig ko na nagtatanong nanaman, Nagtatanong nanaman kung bakit tila may mali sa sariling pagkakakilanlan, Pagkakakilanlan sa puso at sa pagmamahal nitong alam. Isang araw gumising nalang, Gumising nalang at napagalaman, Napagalaman na maraming paraan ng pagmamahal, Pagmamahal na posible minsan, Minsan... o siguro nga'y kadalasan, Kadalasan ay iba ang pagkaunawa, Pagkaunawa sa pag-ibig na pilit nilang itinatatak sa isipan.

40

032317 Sinubukan kong intindihin ang bawat salitang sinasabi mo Hinabi gamit ang iba't ibang lenggwaheng Bago lang sa paningin at pandinig ko. Natakot ako pagkat hindi ko maintindihan At dumating na nga sa puntong hindi na rin kita maintindihan. Kaya sumubok akong humanap ng ibang kahulugan Nagbaka sakaling sa "doon" ay may mapupuntahan. Pero mali pala yung takot na namuo saking pagkatao. Lahat ng sabi kong iintindihin ko'y bigla na ring naglaho. Lumapit ako sayo pagkat kinakain ako ng emosyon ko, Ng takot, duda at kakulangan sa tiwala sayo. Sinambit mo sa aking tumigil na ako -- Sa pag-aalala sa mga bagay na ikaw mismo ang aareglo. Dagdag mo pa'y ikaw ang aakay sa mga walang katapusang kahinaan ko At doon ako natutong: wag ka nang ipilit ang kakayahan ko. Nilinis mo ako at ginawa mo pa ring bago At sabi mo pa nga'y aabahin mo ako Hanggang sa makarating tayo sa simulang dulo. Ama, sa aking pagpapasakop, Pwede bang yung buong ako Yung yakapin **** may pagkalinga? Napagod na kasi akong mag-isa Gusto ko nang sumilong -- Sumilong sa tangi **** presensya.

0

Mar 22, 2017

Mar 22, 2017 at 11:45 PM UTC

psalmiseta

Silong

032317 Sinubukan kong intindihin ang bawat salitang sinasabi mo Hinabi gamit ang iba't ibang lenggwaheng Bago lang sa paningin at pandinig ko. Natakot ako pagkat hindi ko maintindihan At dumating na nga sa puntong hindi na rin kita maintindihan. Kaya sumubok akong humanap ng ibang kahulugan Nagbaka sakaling sa "doon" ay may mapupuntahan. Pero mali pala yung takot na namuo saking pagkatao. Lahat ng sabi kong iintindihin ko'y bigla na ring naglaho. Lumapit ako sayo pagkat kinakain ako ng emosyon ko, Ng takot, duda at kakulangan sa tiwala sayo. Sinambit mo sa aking tumigil na ako -- Sa pag-aalala sa mga bagay na ikaw mismo ang aareglo. Dagdag mo pa'y ikaw ang aakay sa mga walang katapusang kahinaan ko At doon ako natutong: wag ka nang ipilit ang kakayahan ko. Nilinis mo ako at ginawa mo pa ring bago At sabi mo pa nga'y aabahin mo ako Hanggang sa makarating tayo sa simulang dulo. Ama, sa aking pagpapasakop, Pwede bang yung buong ako Yung yakapin **** may pagkalinga? Napagod na kasi akong mag-isa Gusto ko nang sumilong -- Sumilong sa tangi **** presensya.

34

0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.

0

Jan 6, 2018

Jan 6, 2018 at 6:39 AM UTC

psalmiseta

Hindi Ka Lumipas

0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.

61

Simula nang makilala ka Ang buhay ko ay nag-iba Ang dating malungkot na buhay Ngayo'y nabigyan ng kulay Nahahalata ng iba na ako'y masaya Kapag ikaw ay kasama ng barkada Iba ang nadarama ko Dahil ba sa ako'y umibig ng totoo Kapag magkasama tayo Iba ang tibok nitong puso Sa gabi'y di makatulog Dahil sa iyo'y nahuhulog Ikaw ang laman ng isip Maging sa aking panaginip Kahit saan mapunta Ikaw ang naaalala 'Pag may kasamang iba Halos mapawi ang aking tuwa Ang puso'y nadudurog 'Pag sa iba'y nahulog Pagibig mo'y naglaho Iniwan ang pusong bigo Nang dahil sa iyo'y natutong magmahal Ang pusong nadaratal Ang mundo ko'y nagbago Nang dahil sa'yo Umasa kang 'di magbabago Pag-ibig na alay NANG DAHIL SA IYO

0

Dec 5, 2019

Dec 5, 2019 at 1:39 AM UTC

18donskie18

Nang Dahil Sa Iyo

Simula nang makilala ka Ang buhay ko ay nag-iba Ang dating malungkot na buhay Ngayo'y nabigyan ng kulay Nahahalata ng iba na ako'y masaya Kapag ikaw ay kasama ng barkada Iba ang nadarama ko Dahil ba sa ako'y umibig ng totoo Kapag magkasama tayo Iba ang tibok nitong puso Sa gabi'y di makatulog Dahil sa iyo'y nahuhulog Ikaw ang laman ng isip Maging sa aking panaginip Kahit saan mapunta Ikaw ang naaalala 'Pag may kasamang iba Halos mapawi ang aking tuwa Ang puso'y nadudurog 'Pag sa iba'y nahulog Pagibig mo'y naglaho Iniwan ang pusong bigo Nang dahil sa iyo'y natutong magmahal Ang pusong nadaratal Ang mundo ko'y nagbago Nang dahil sa'yo Umasa kang 'di magbabago Pag-ibig na alay NANG DAHIL SA IYO

28

Watch muh din yung larong 90s sa fb sis @Sahlee Sicio and for sure you may catch ..... Jakston-- ganyan yung libangan ko nung una kong matutunan yung unang *beses akong makaranas na mangapitbahay😁 magmula nun akuh ay natutong makipaglaro sa paruparo at tipaklong 😅🤣😂 banda roon sa may madamong bakuran na trinato kong palaroan kasi nga walang mga talahib, malayo sa panganib. And... By the time you reaches it in your searches ... share here , or somewhere out there .

0

Feb 10, 2024

Feb 10, 2024 at 2:04 PM UTC

TanglawatPanglaw

" ipad kids "

Watch muh din yung larong 90s sa fb sis @Sahlee Sicio and for sure you may catch ..... Jakston-- ganyan yung libangan ko nung una kong matutunan yung unang *beses akong makaranas na mangapitbahay😁 magmula nun akuh ay natutong makipaglaro sa paruparo at tipaklong 😅🤣😂 banda roon sa may madamong bakuran na trinato kong palaroan kasi nga walang mga talahib, malayo sa panganib. And... By the time you reaches it in your searches ... share here , or somewhere out there .

12

8 Isang hamak na mangingisda Itong si Agus na makisig at masigla 9 Mga magulang niya’y kaytagal nang payapa Kaya natutong mamuhay mag-isa 10 Gamit ang mga gawang-kamay nito – Lambat, sibat, panggaid at isang baroto 11 Sa ‘di pangkaraniwang palad ay kasinggulang niya Ang natatanging prinsesa ng bayan nila 12 Lingid sa kanyang kaalaman Si Dara ay lagi siyang pinagmamasdan 13 Halinang-halina sa binatang kaygwapo Dagdag pa ang katawang matipuno 14 Minsan naring natikman ng dalaga Ang mga huling lamang-dagat ng binata. -06/22/2012 *Gintong Lupa Series

0

Aug 31, 2019

Aug 31, 2019 at 9:58 PM UTC

JoRaLG

Daragus 2 -Si Agus-

8 Isang hamak na mangingisda Itong si Agus na makisig at masigla 9 Mga magulang niya’y kaytagal nang payapa Kaya natutong mamuhay mag-isa 10 Gamit ang mga gawang-kamay nito – Lambat, sibat, panggaid at isang baroto 11 Sa ‘di pangkaraniwang palad ay kasinggulang niya Ang natatanging prinsesa ng bayan nila 12 Lingid sa kanyang kaalaman Si Dara ay lagi siyang pinagmamasdan 13 Halinang-halina sa binatang kaygwapo Dagdag pa ang katawang matipuno 14 Minsan naring natikman ng dalaga Ang mga huling lamang-dagat ng binata. -06/22/2012 *Gintong Lupa Series

16

Isang araw maririnig mo malambot Kong tinig. Kalambutang nagpatigas sa iyong pusong pumapantig. Pusong noon ay natutong umibig. Natuto subalit nasaktan sa pagkabig. Masilayan ka lamang ay labis na ang kasiyahan. Makausap lang saglit umaapaw na ang kaligayahan. Ang katawan ay nalantang bahagya nang maramdaman. Mainit **** haplos sa hubad na katotohanan. Subalit ikaw ay lumisan sa aking tabi. Iba na ang dumadama ng matamis **** mga labi. Sa pagmulat sa umaga Hindi ko na masabi. "Mahal kita, Mahal kita" pagkat di ka na katabi. Isang araw ako ay magigising at muling babangon. Subalit di na para sa iyo sa limot ika'y ibinaon. Ako ay tatayo upang harapin ang bagong hamon. Sa kaluluwang lupaypay sa alaala ng kahapon. Sa iyong pagbagsak ako ay aangat. Sa iyong pagligwak ako ay masisiyasat. Iyong hahanapin pag-ibig na nilapat. Subalit pagtingin mo ay Hindi na sapat. Kalambutan Kong nagpatigas sa iyong puso. Di batid ang umibig subalit natuto. Iyo mang sinaktan ang isang tulad ko. Isang araw maririnig mo malambot na tinig ko.

0

Oct 26, 2018

Oct 26, 2018 at 8:59 AM UTC

WorldWar3

Rupok

Isang araw maririnig mo malambot Kong tinig. Kalambutang nagpatigas sa iyong pusong pumapantig. Pusong noon ay natutong umibig. Natuto subalit nasaktan sa pagkabig. Masilayan ka lamang ay labis na ang kasiyahan. Makausap lang saglit umaapaw na ang kaligayahan. Ang katawan ay nalantang bahagya nang maramdaman. Mainit **** haplos sa hubad na katotohanan. Subalit ikaw ay lumisan sa aking tabi. Iba na ang dumadama ng matamis **** mga labi. Sa pagmulat sa umaga Hindi ko na masabi. "Mahal kita, Mahal kita" pagkat di ka na katabi. Isang araw ako ay magigising at muling babangon. Subalit di na para sa iyo sa limot ika'y ibinaon. Ako ay tatayo upang harapin ang bagong hamon. Sa kaluluwang lupaypay sa alaala ng kahapon. Sa iyong pagbagsak ako ay aangat. Sa iyong pagligwak ako ay masisiyasat. Iyong hahanapin pag-ibig na nilapat. Subalit pagtingin mo ay Hindi na sapat. Kalambutan Kong nagpatigas sa iyong puso. Di batid ang umibig subalit natuto. Iyo mang sinaktan ang isang tulad ko. Isang araw maririnig mo malambot na tinig ko.

29

Akala ko noon, sapat na ang mahalin, Na kapag totoo ka, 'di ka sasaktan. Ngunit natutunan kong kahit gaano kabuo, May pusong pipili pa ring lumayo. Pinili kitang mahalin sa bawat araw, Sa bawat paghinga, ikaw ang dahilan. Ngunit kahit anong pilit kong hawakan, Ang isang pusong sawa, 'di na mapipigilan. Akala ko ang “tayo” ay pangmatagalan, Na kaya nating lagpasan ang bawat sugat at lamat. Pero hindi pala laging sapat ang dasal, Kung ikaw mismo, ay ayaw nang lumaban sa ating pagmamahalan. Ang sakit, hindi lang sa pagkawala mo, Kundi sa tanong na: “Saan ba ako nagkulang sa’yo?” Ginawa ko ang lahat, pati sarili'y kinalimutan, Pero sa dulo, ako pa rin ang iniwang luhaan. Walang perpektong pag-ibig—oo nga, totoo. Pero sana, hindi ko nalang inialay lahat sa’yo. Sana natutong magtira kahit kaunti, Para may natira sa sarili kong muli kong buuin. Ngayon alam ko na, Ang tunay na trahedya ay hindi ang pag-iisa, Kundi ang manatiling umiibig Sa isang taong kayang mabuhay na wala ka.

0

Apr 12, 2025

Apr 12, 2025 at 4:23 AM UTC

galacticgrooves_69

WALANG PERPEKTONG PAGIBIG

Akala ko noon, sapat na ang mahalin, Na kapag totoo ka, 'di ka sasaktan. Ngunit natutunan kong kahit gaano kabuo, May pusong pipili pa ring lumayo. Pinili kitang mahalin sa bawat araw, Sa bawat paghinga, ikaw ang dahilan. Ngunit kahit anong pilit kong hawakan, Ang isang pusong sawa, 'di na mapipigilan. Akala ko ang “tayo” ay pangmatagalan, Na kaya nating lagpasan ang bawat sugat at lamat. Pero hindi pala laging sapat ang dasal, Kung ikaw mismo, ay ayaw nang lumaban sa ating pagmamahalan. Ang sakit, hindi lang sa pagkawala mo, Kundi sa tanong na: “Saan ba ako nagkulang sa’yo?” Ginawa ko ang lahat, pati sarili'y kinalimutan, Pero sa dulo, ako pa rin ang iniwang luhaan. Walang perpektong pag-ibig—oo nga, totoo. Pero sana, hindi ko nalang inialay lahat sa’yo. Sana natutong magtira kahit kaunti, Para may natira sa sarili kong muli kong buuin. Ngayon alam ko na, Ang tunay na trahedya ay hindi ang pag-iisa, Kundi ang manatiling umiibig Sa isang taong kayang mabuhay na wala ka.

24